Μια αναπάντεχη αστική απόλαυση, δυτικά

0
1509

Και ξαφνικά στη μέση του καλοκαιριού, μια ταράτσα στη δυτική είσοδο της πόλης γίνεται το σκηνικό ταινίας, μόνο που στην ταινία παίζεις εσύ και εγώ.

Τρίτη βράδυ, τη ζέστη την κόβεις με το μαχαίρι, ανεβαίνουμε ασθμαίνοντας τα σκαλιά της ταράτσας του Brizola, που έχει ελάχιστες μέρες ζωής να μετράει. Ολοκαίνουργια.

Εκεί μας περιμένει ένα πραγματικό υπερθέαμα. Το σούρουπο στον ορίζοντα της πόλης είναι απλά ο καμβάς για να κεντήσεις επάνω του εικόνες που δημιουργούν ένα αληθινό urban movie στο μυαλό.

Τι συμβαίνει λοιπόν σε αυτό το αστικό διάκενο στην είσοδο της εθνικής οδού; Το μάτι έχει μόνο διαφυγές και αχόρταγα προσπαθεί να γεμίσει εικόνες. Στο βάθος ο πορτοκαλένιος ουρανός που δίνει τη θέση του στο σκοτάδι της νύχτας. Οι γερανοί του λιμανιού αχνοφαίνονται και πιο μπροστά ο Μύλος του Χατζηγιαννάκη που στοίχειωσε τις νύχτες της πόλης στα 90ς. Λίγο πιο μπροστά σιωπηλές οι ράγες του παλαιού σταθμού, το σημείο της Ιστορίας που η πόλη θρηνεί την απώλεια της Εβραϊκής της τάξης. Το σημείο της αναχώρησης και το σημείο που θα χτιστεί το Μουσείο Εβραϊκού Ολοκαυτώματος. Και οι νέες οικοδομές προς τα πάνω, η νέα ανοικοδόμηση.

Στα αριστερά σου βιοτεχνικά κτίρια που άκμασαν στα 70s όταν χτυπούσε το κουδούνι της πρωϊνής βάρδιας και η μεγάλη παραγωγή φασόν της πόλης ήταν στο φόρτε της. Τώρα έρημα.

Τριγύρω ταμπέλες νέον σε μακρινές οικοδομές και ένα μάτριξ του εμπορικού κέντρου που παίζει βουβές εικόνες από όμορφα κορίτσια με γαλάζια φορέματα κάτω από φοίνικες. Και πάνω από όλα ο μεγάλος δρόμος. Και η μυθολογία του. Αυτοκίνητα που εγκαταλείπουν την πόλη άγνωστο για που και άλλα που εισέρχονται ράθυμα για να ζήσουν τις στιγμές της. Πουθενά αλλού η γειτνίαση με το Δρόμο και τη μυθολογία του δεν είναι τόσο έντονη όσο σε αυτή την ταράτσα. Ο δρόμος είναι το σκηνικό της. Η διαρκής προβολή ενός ζωντανού road movie που παίζεται μόνο για σένα.

Και στην ίδια την ταράτσα μια γοητευτική ησυχία, κουβέντες από παρέες που μοιάζουν να απολαμβάνουν αυτό το αναπάντεχο αστικό δώρο και γεύσεις. Μια δροσερή Grazy Donkey από τη Σαντορίνη στο ποτήρι μας, πραγματική απόλαυση και μερικά πιάτα από την κάρτα της αποθέωσης του κρέατος που η Brizola μας έχει συνηθίσει από το χειμώνα που άνοιξε. Ξύλο και τσιμέντο και ένα δέντρο που το έσκασε και έφτασε εδώ ψηλά.

 

Συγκλονιστικά. Κολλήσαμε με τις καλοκαιρινές προσθήκες. Μια δροσερή σαλτσούλα σταφυλιού, σαν ταξίδι στην παιδική ηλικία να συνοδεύει πιττάκια, μια σαλάτα με ντοματούλα και μελιτζάνα βγαλμένη από παραμύθι της γιαγιάς.

Αυτή η ταράτσα ήταν το δώρο που ψάχνεις με απόγνωση μια νύχτα καλοκαιριού που όλα γύρω μοιάζουν προβλέψιμα.

Ανεβείτε στο σκηνικό της και θα μας θυμηθείτε. Ένα φαναράκι ανάβει στα τραπέζια για σας τις νύχτες. Είναι το σινιάλο που περιμένεις για να βυθιστείς στη σαγήνη της. Από ψηλά πάντα τα δύσκολα έμοιαζαν πιο μικρά και τα όμορφα μεγάλωναν.

Brizola: Νικ. Μάντζαρου 14, ‎2310 53 28 00

http://brizola.gr/

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Αφήστε το σχόλιό σας