Simoni Fontana: Πινέλο αντί για σπρέι

1
2323
_electra_tsocha_jpg.jpg

της Κύας Τζήμου

Αρχική Εικόνα: Ηλέκτρα Τσόχα

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Σπούδασε συντήρηση έργων τέχνης. Έχει συμμετάσχει σε εκθέσεις, φεστιβάλ και art fairs στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το στυλ της χαρακτηρίζεται από μια σχεδόν παιδική αθωότητα, με τις αιθέριες, ευαίσθητες αλλά άκρως σουρεαλιστικές γυναικείες μορφές της να λειτουργούν εξίσου αποτελεσματικά, τόσο σε μικροσκοπικούς πίνακες, όσο και σε μεγάλης κλίμακας τοιχογραφίες. Οι αναφορές της αντλούν από την Γιαπωνέζικη εικονογραφία και το manga, φιλτραρισμένα μέσα από μια ευαίσθητη Δυτική προσέγγιση και από την προσωπική της ποπ-σουρεαλιστική αισθητική. Ευαίσθητοι και ονειρικοί, οι αναγνωρίσιμοι γυναικείοι χαρακτήρες της περιέχουν στοιχεία της καλλιτέχνιδας, παραπέμποντας αφηρημένα στην αυτοπροσωπογραφία.  Παράλληλα  είναι εξίσου γνωστή για τις συνεργασίες της με το καλλιτεχνικό του alter-ergo, τον SER.

Η Simoni ξεχωρίζει ανάμεσα στην παρέα των street artists της πόλης για τρεις λόγους. Είναι μια από τις λίγες γυναίκες στο χώρο, τουλάχιστον στην πόλη μας, υπογράφει με το πραγματικό της όνομα και χρησιμοποιεί πινέλο αντί για σπρέι (και πιστέψε με οι δυο τελευταίοι αποτελούν σπάνια χαρακτηριστικά).


Συνεργατικό έργο Ser & Simoni

Από παιδί θυμάμαι τον εαυτό μου να δημιουργεί συνέχεια. Η σχέση μου με την τέχνη συνεχίστηκε κατά την διάρκεια των σπουδών μου, στη συντήρηση έργων τέχνης, όπου μου προσφέρθηκε μια καλή γνώση πάνω στα υλικά και τις τεχνικές της ζωγραφικής. Η street art μπήκε στη ζωή μου μέσω του Αργύρη  Εκείνος μου έδειξε μια νέα κατεύθυνση την οποία ερωτεύτηκα.

Η street art είναι ο τρόπος που έχω επιλέξει να εκφράζομαι και να επικοινωνώ. Με τράβηξαν σ΄αυτήν η δημοκρατικότητα που έχει, η αίσθηση ελευθερίας και ο τρόπος με τον οποίο δίνει πρόσβαση στην τέχνη σε όλους.

Μπορεί να δω ένα σημείο και αυτό να μου βγάλει μια νέα ιδέα ή να ψάξω για έναν χώρο στην πόλη που να νιώσω πως μπορεί να φιλοξενήσει ένα έργο μου.

Όλα εφήμερα δεν είναι; Σημασία έχει η στιγμή, να βάζεις τον καλύτερο εαυτό σου σε αυτό που κάνεις, προσπαθώντας για το καλύτερο αποτέλεσμα.

Από τη στιγμή που ξεκινά η δημιουργία ενός street έργου ξέρω πως είναι εκτεθειμένο και υπάρχει και το ενδεχόμενο να βάψει κάποιος πάνω του.  Προσωπικά δεν “πατάω” σε έργα άλλων, σε όποιον και αν ανήκουν.

Δεν βλέπω λόγο για αντιπαραθέσεις μεταξύ των γκραφιτάδων κι street artists – η αφετηρία μας είναι κοινή: η αγάπη μας για το ίδιο αντικείμενο.

Δεν είχα ποτέ προβλήματα με το νόμο. Ίσως λόγω του ότι ασχολούμαι με τη street art και βάφω με πινέλα δεν έχω τύχει τέτοιας “αντιμετώπισης”.

Αποφασίσαμε να στήσουμε με τον Αργύρη την TheBoxGallery γιατί θελήσαμε να ασχοληθούμε πιο βαθιά με το αντικείμενο που αγαπάμε, το graffiti, την Street Art και την νέα σύγχρονη τέχνη, να δημιουργήσουμε έναν χώρο που να λειτουργεί σαν σημείο αναφοράς για όσους μοιράζονται το ίδιο πάθος, και επίσης να το γνωρίσουμε και στους υπόλοιπους, να τους παρασύρουμε  στον δικό μας μαγικό κόσμο.

Πάντα σκέφτομαι την τέχνη σαν κομμάτι της ζωής, έτσι δυσκολεύομαι να τη δω μέσα από όρους όπως η εμπορευματοποίηση. Το βασικό είναι να παραμένεις πιστός στη φιλοσοφία και τις αρχές σου, ειλικρινής με αυτό που “παράγεις”.

Δουλεύω συνέχεια συνεργατικά με τον Αργύρη και κερδίζω πολλά από αυτήν τη συνεργασία.. Θεωρώ όμως κάθε συνεργασία που κάνω κέρδος για εμένα, καθώς μου δίνει τη δυνατότητα να δουλέψω μαζί με συναδέλφους μου και να προσφέρουμε κάτι καινούργιο ο ένας στον άλλο.

Συνήθως είναι πολύ γλυκές οι αντιδράσεις των ανθρώπων που με παρακολουθούν την ώρα που ζωγραφίζω. Στέκονται κοντά και παρατηρούν τη δημιουργική διαδικασία, την απολαμβάνουν θα έλεγα, μιλάνε μαζί μου, έχουν κάτι καλό να πουν.

Θέλω μέσα απ΄τη ζωγραφική μου να κάνω τον κόσμο πιο όμορφο.  Όταν δημιουργείς κάτι, κυρίως για να εκφραστείς, να επικοινωνήσεις κάποιες σκέψεις, συναισθήματα, εικόνες που έχεις – είναι πολύ όμορφο να βλέπεις ότι αυτά αγγίζουν και άλλους ανθρώπους.

Η Γιαπωνέζικη εικονογραφία και ο ποπ σουρεαλισμός είναι οι βασικότερες επιρροές που έχω, και έχουν διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό το στυλ μου. Και φυσικά η συνεργασία με τον Αργύρη, μέσα από την οποία εξελισσόμαστε και οι δύο διαρκώς.

Δε μου αρέσει να σκέφτομαι την εικαστική σκηνή σαν σύστημα, ούτε την εφαρμογή του ταλέντου έξω από το αναμενόμενο σαν στρατηγική ή εκμετάλλευση. Αντιλαμβάνομαι τα πάντα σαν διαφορετικές εφαρμογές της δημιουργίας και μου αρέσει να ζω με την τέχνη, να την ενσωματώνω στη ζωή μου όσο περισσότερο μπορώ. Θέλουμε περισσότερη τέχνη στη ζωή μας.

Η Street art γίνεται όλο και περισσότερο αποδεκτή, κατανοητή και δημοφιλής στο κοινό και αποκτά τη θέση που τις αξίζει στο εικαστικό στερέωμα.

Μπορεί να είμαστε λιγότερες οι γυναίκες στο χώρος αλλά όχι λίγες! Όπως σε αρκετούς τομείς, έτσι και σε αυτόν τον χώρο, τα κοινωνικά στερεότυπα περί φύλου επηρεάζουν μάλλον τον τρόπο που το βλέπουμε.

Μπείτε και κάντε like εδώ για να ενημερώνεστε για όλα τα γραμμένα αποκλειστικά για το parallaximag.gr άρθρα.

Shares
Προηγούμενο άρθροΚαραβάνι ηλεκτρικών αυτοκινήτων στη Θεσσαλονίκη (26-27/4)
Επόμενο άρθροΓειτονιές της πόλης: China Town
Κύα Τζήμου
Γεννήθηκα στην Αθήνα και έζησα την παιδική ηλικία ως νομάδας ανά την Ελλάδα μέχρι να προσγειωθώ στα 18 μου χρόνια στη Θεσσαλονίκη και την αγκαλιά του Α.Π.Θ σε μια άνευ προηγουμένου προσπάθεια να εντρυφήσω στην φιλοσοφία των Μαθηματικών. Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης χρησιμοποίησα ελάχιστα το πτυχίο μου στους επαγγελματικούς μου πειραματισμούς μέχρι που παθολογική μου αγάπη για το σινεμά με έφερε στην πόρτα της Parallaxi πριν από 15 χρόνια περίπου.

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ