Αυτά είναι τα βραβεία του φεστιβάλ των Καννών

Δεύτερος Χρυσός Φοίνικας για τον Κρίστιαν Μουντζιού, σε μια κάπως άτολμη μοιρασιά βραβείων χωρίς ιδιαίτερο βαρύ πρόσημο – πολιτικό ή καλλιτεχνικό.

Ολοκληρώθηκε η τελετή λήξης του 79ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, ένα μάλλον χλιαρό φινάλε για μια διοργάνωση που είχε πιο έντονο χαρακτήρα από τα άτολμα βραβεία της – τα οποία δόθηκαν στις σωστές ταινίες (με κάποιον τρόπο) αλλά όχι πατώντας πάντα στη σωστή απόφαση για τη βράβευσή τους.

Ο Κριστιάν Μουντζίου μπήκε στη μικρή λίστα όσων έχουν κερδίσει δύο Χρυσούς Φοίνικες. Συνολικά είναι 10.

Ο πρώτος διπλός νικητής είναι ο Σουηδός Αλφ Σιόμπεργκ που κέρδισε το Grand Prix du Festival International du Film, όπως λεγόταν ακόμη τότε το μεγάλο βραβείο των Καννών, το 1946 με το «Iris and the Lieutenant» και το 1951 με το «Miss Julie».

Ο δεύτερος είναι ο Φράνσις Φορντ Κόπολα που κέρδισε το 1974 με τη «Συνομιλία» και το 1979 με το «Αποκάλυψη Τώρα!», ο τρίτος ο Δανός Μπίλε Ογκαστ που κέρδισε το 1988 με το «Πέλε ο Κατακτητης» και το 1992 με τις «Καλύτερες Προθέσεις», ο Εμίρ Κουστουρίτσα που κέρδισε το 1985 με το «Ο Μπαμπάς Λείπει σε Ταξίδι για Δουλειές» και το 1995 με το «Underground», ο Ιάπωνας Σοχέι Ιμαμούρα που κέρδισε το 1983 με τη «Μπαλάντα του Ναραγιάμα» και το 1997 με το «Χέλι», οι Ζαν-Πιερ και Λικ Νταρντέν που κέρδισαν το 1999 με τη «Ροζέτα» και το 2005 με το «Παιδί», ο Μίκαελ Χάνεκε που κέρδισε το 2009 με τη «Λευκή Κορδέλα» και τρία χρόνια αργότερα, το 2012 με το «Amour», ο Κεν Λόουτς που κέρδισε το 2006 το «The Wind that Shakes the Barley» και το 2016 με το «I, Daniel Blake» και ο Ρούμπεν Εστλουντ με το «Τετράγωνο» το 2017 και το «Τρίγωνο της Θλίψης» το 2022.

Οικοδέσποινα της βραδιάς η Aϊ Χαϊνταρά, που όπως και στην τελετή έναρξης του Φεστιβάλ μίλησε για το σινεμά που αντιστέκεται.

Μεγάλη στιγμή της τελετής, ο τιμητικός Χρυσός Φοίνικας στην Μπάρμπρα Στρέιζαντ.

Οπως γνωρίζαμε η Μπάρμπρα Στρέιζανt ακύρωσε την παρουσία της στο Φεστιβάλ μετά από μια επέμβαση στο γονατό της. Τη δύσκολη δουλειά ανέλαβε η Ιζαμπέλ Ιπέρ. «Το σινεμά ακούει», ξεκίνησε το λόγο της, αναφέροντας τις φορές που η Στρέιζαντ τραγούδησε στο σινεμά. Μίλησε για το μυστήριο που είναι η Μπάρμρα Στρέιζαντ, «αντοχή της είναι μια ηθική», οι ταινίες της ως ηθοποιός αλλά και ως σκηνοθέτης, παραγωγός. Ανεξάρτητη, ελεύθερη, χωρίς καμία αναστολή, «πέρασε από τη Μπάρμπρα στην Μπάρμπαρα, σαν ένας ζωντανός θρύλος», ολοκληρώνει όσα αφιερώνει στην Στρέιζαντ η Ιζαμπέλ Ιπέρ.

«Ποτέ μια γυναίκα αντικείμενο, αλλά μια γυναίκα υποκείμενο», η φράση που κρατάμε.

Με ένα βίντεο που έστειλε ειδικα για την περίσταση, η Μπάρμπρα Στρέιζαντ μίλησε συγκινημένη για το βραβείο της:

«Σε έναν τρελό και ασταθή κόσμο που φαίνεται να κατακερματίζεται όλο και περισσότερο κάθε μέρα, είναι καθησυχαστικό να βλέπουμε τις συναρπαστικές ταινίες που παρουσιάζονται σε αυτό το φεστιβάλ από καλλιτέχνες πολλών χωρών. Ο κινηματογράφος έχει αυτή τη μαγική ικανότητα να μας ενώνει, να ανοίγει τις καρδιές και τα μυαλά μας. Και αυτό είναι που πραγματικά γιορτάζουμε στις Κάννες. Και είμαι τόσο περήφανη που είμαι μέλος αυτής της κοινότητας. Λοιπόν, σας ευχαριστώ πολύ για αυτή την τιμή, και ζήτω ο κινηματογράφος!».

ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΟΥ 79ου ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ

Χρυσός Φοίνικας: «Fjord» του Κρίστιαν Μουντζίου

Δεύτερος Χρυσός Φοίνικας για τον Κρίστιαν Μουντζίου με μια ταινία που όπως είπε μιλάει σε μια εποχή ταραγμένη για την «συμπεριληψη» και την «ανοχή».

«Στον κινηματογράφο είναι σημαντικό να μιλάμε για ουσιαστικά ζητήματα, για να κατανοήσουμε προς ποια κατεύθυνση πηγαίνει ο κόσμος. Μπορούμε να το κάνουμε παρατηρώντας τους ανθρώπους γύρω μας, τους δικούς μας ανθρώπους. Και εγώ, αυτό που αισθάνομαι, είναι ότι οι σημερινές κοινωνίες είναι διχασμένες, ριζοσπαστικοποιημένες. Αυτή η ταινία είναι επίσης μια δέσμευση ενάντια σε κάθε μορφή φανατισμού. Είναι ένα μήνυμα για την ανεκτικότητα, για την ένταξη, την ενσυναίσθηση. Είναι όροι υπέροχοι που όλοι αγαπάμε, αλλά πρέπει να τους εφαρμόζουμε πιο συχνά».

Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής: «Minotaur» του Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ

«Εκατομμύρια άνθρωποι, και από τις δύο πλευρές, δεν ονειρεύονται παρά ένα πράγμα: να σταματήσουν επιτέλους οι σφαγές. Και το μόνο άτομο που μπορεί να βάλει τέλος σε αυτή τη σφαγή είναι ο πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Βάλτε τέλος σε αυτό το μακελειό, ολόκληρος ο κόσμος το περιμένει», δήλωσε ο Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ.

Βραβείο της Επιτροπής: «Ονειρεμένη Περιπέτεια» της Βαλέσκα Γκρίζεμπαχ

«Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλες τις γυναίκες αυτής της πόλης όπου γυρίσαμε την ταινία. Η ταινία πραγματεύεται μια κατάσταση που μοιάζει με πόλεμο. Ποιος κέρδιζε; Ποιος έχανε; Δύσκολο να το πει κανείς. Ήταν πολύ συγκινητικό να διαβάζω τις μαρτυρίες όλων αυτών των ανθρώπων που μιλούσαν για την καθημερινή τους ζωή, που ζούσαν μια έντονη κατάσταση, γεμάτη ενσυναίσθηση και τρυφερότητα προς τους άλλους. Αυτό μου θυμίζει αυτή την πολύ όμορφη λέξη: τη δύναμή που έχαουμε», δήλωσε πολύ συγκινημένη η Βαλέσκα Γκρίζεμπαχ.

Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού: Εμανουέλ Ματσιά και Βαλεντάν Καμπιάν για τo «Coward» του Λούκας Ντοντ

Οι δύο πρωτοεμφανιζόμενοι ηθοποιοί του Λούκας Ντοντ στο «Coward» που μοιράζονται τη φρίκη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και έναν έρωτα που θα αποφασίσει για τη ζωή τους.

Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού: Βιρζινί Εφιρά και Τάο Οκαμότο για το «Ξαφνικά» του Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι

«Μια χαρά και μια τιμή όλη η συνεργασία μας με τον Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι. Κάνουμε ταινίες για να εκφράσουμε τον καλύτερο μας εαυτό. Και ευχαριστώ τον Ριγιουσούκε Χαμαγκόυτσι γι’ αυτό. Στο τέλος της ταινίας, θυμάμαι, ήμουν κι εγώ σε δάκρυα, πράγματι. Εκείνη τη στιγμή είπα: “Ηταν μια χαρά και μια τιμή σε κάθε στιγμή”. “Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που μας αναγνωρίσατε ως ζευγάρι, κατά κάποιο τρόπο. Ήταν απίστευτο. Υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις όπου δύο γυναίκες συναντιούνται όπως συναντηθήκαμε εμείς”.», δήλωσε με δάκρυα η Βιρζινί Εφιρά.

Βραβείο Σκηνοθεσίας: Χαβιέ Αμπράσι και Χαβιέ Κάλβο για το «La Bola Negra» εξ ημισείας με τον Πάβελ Παβλικόφσκι για το «Fatherland»

«Η τέχνη μάς επιτρέπει να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Η τέχνη μάς αλλάζει στα βάθη της ψυχής μας, στα πιο βαθιά σημεία των χεριών μας. Ελπίζω ότι η τέχνη θα αλλάξει επίσης και τους ανθρώπους που θα δουν την ταινία», δήλωσαν κατενθουσιασμένοι οι δύο Ισπανοί σκηνοθέτες.

«Δεν είναι εύκολο να έχεις πολλούς σκηνοθετες στη σκηνή», αναφέρει ο Πάβελ Παβλικόφσκι ελαφρά ενοχλημένος για το εξ ημισείας βραβείο. «Ζω και αναπνέω πολιτική» θα δηλώσει, μιλώντας για την πράξη αντίστασης που είναι να κάνεις σινεμά.

Βραβείο Σεναρίου: Εμανουέλ Μαρ για το «Notre Salut»

O Εμανουέλ Μαρ συγκινημένος και έκπληκτος αποκαλύπτει πως η ταινία του ήταν μια ταινία φτιαγμένη πάνω σε αυτοσχεδιασμούς. Αλλά εξήρε τη σημασία των λέξεων ειδικά στην εποχή μας. Και το νόημα που αυτές έχουν κάθε φορά.

Τη Χρυσή Κάμερα (για ταινία πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη από όλα τα προγράμματα του φεστιβάλ) απέσπασε το «Ben’ Imana» της Μαρί-Κλεμεντίν Ντουσαμπετζάμπο. Μάλιστα, η συγκεκριμένη ταινία έγραψε κινηματογραφική ιστορία, καθώς έγινε το πρώτο φιλμ από τη Ρουάντα που επιλέχθηκε ποτέ στην επίσημη επιλογή του Φεστιβάλ Καννών (στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα»). Τον Χρυσό Φοίνικα Ταινίας Μικρού Μήκους δόθηκε στο «Para los contrincantes» (Aux Adversaires) του Φεντερίκο Λουίς.

Πηγή: Flix