close search results icon

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

  • Κάθε απόγευμα δίπλα στο Παλατάκι

    Το τελευταίο διάστημα το άλσος είναι γεμάτο νύφες και γαμπρούς που φωτογραφίζονται.

  • Φυλλομετρώντας 25 χρόνια

    Γύρω από τον χώρο που λέμε «του βιβλίου» αυτά τα 25 χρόνια, πολλά άλλαξαν, μαζί τους και εμείς, στον τρόπο που επιλέγουμε, διαβάζουμε και συζητούμε για τα βιβλία. Λέξεις: Εύη Καρκίτη Εικόνα: Γιάννης Τζιμπρές Γυρίζοντας πίσω 25 χρόνια μνήμη πέφτει πάνω στο προσωπικό. Θυμάμαι να ψάχνω μια επιθεώρηση βιβλίου με αφιέρωμα στο αστυνομικό στον Ραγιά […]

  • Η δικιά μου Χαλκιδική

    Στα µέσα της δεκαετίας του εβδοµήντα έκανα το πρώτο µου ταξίδι στην Χαλκιδική. Προορισµός η Βουρβουρού που τότε έµοιαζε µε ένα µέρος φανταστικό σαν τον πλανήτη Κάλαβροξ.

  • 400 Χρόνια Μετά

    της Εύης Καρκίτη Πότε- πότε κάθοµαι και σκέφτοµαι τα χρόνια που χαράµισα διαβάζοντας βιβλία -κάποτε της µόδας και τάχα µου σπουδαία. Έχασα χρόνο για παράδειγµα για τις αηδίες της Ζερµέν Γριρ, τις µπούρδες του Χαλίλ Γκιµπράν, τις εξυπνάδες του Τοµ Ρόµπινς. Διάβασα, µη χάσω, όλους του κοµπλεξικούς ποιητές που πίστευαν πως είναι ο Ρεµπώ, βαρετούς […]

  • Άλιστερ Κουκ memorial

    της Εύης Καρκίτη Σ’ ένα ταξίδι µου πριν µερικά χρόνια στη Βρετανία είχα ακούσει την εκποµπή του Άλιστερ Κουκ “Γράµµα από την Αµερική”. Ήταν τόσο κοµψός, τόσο ιδιαίτερος. Ένας αριστοκράτης του µικροφώνου. Τον Φεβρουάριο του 2003, καθηλωµένος σε ένα κρεβάτι νοσοκοµείου αποφάσισε να διακόψει για πάντα το πρόγραµµα του ακολουθώντας τη προτροπή του γιατρού του να […]

  • Μίλτος Σαχτούρης Memorial

    Δώδεκα χρόνια σήμερα από τον θάνατο του μεγάλου ποιητή.

  • To δράμα μιας μάνας σινεφίλ

    Και άντε και βρίσκεις φύλαξη και ξεκινάς να πας ένα σινεμά…

  • Μουτρωμένα παιδιά

    της Εύης Καρκίτη Πριν από πολλά χρόνια, σε ένα ταξίδι στο Λονδίνο, είχα προσέξει στην Tate Britain μια μητέρα να ξεναγείται στα εκθέματα με την εντυπωσιακά μουτρωμένη κόρη της, που δεν ήταν πάνω από 12 ετών. Μιλούσαν σε μια τρίτη γλώσσα, δεν θυμάμαι πλέον σε ποια. Ή μάλλον η μητέρα μιλούσε, η κόρη απλώς κάγχαζε. […]

  • Κάποτε στο Καραμπουρνάκι

    Από τα τέλη Μαϊου μέχρι το Σεπτέμβριο, τα κορίτσια και τα αγόρια της Καλαμαριάς, κατηφόριζαν στη θάλασσα της γειτονιάς τους, στο Καραμπουρνάκι.

  • Το έπος της βιντεοκασέτας

    της Εύης Καρκίτη Αρχές της δεκαετίας του ’80 και η Ελλάδα βαριέται. Μέχρι τη στιγμή που μπαίνει στο σπίτι ένα παράξενο μαύρο κουτί. Το λένε βίντεο και θεωρείται μεγάλη υπόθεση να κατέχεις ένα. Οι μαμάδες σιδερώνουν τα πετσετάκια για να το βάλουν στην καλύτερη θέση στο σαλόνι. Οι μπαμπάδες και τα παιδιά τρέχουν να γραφτούν […]

  • Το Νόμπελ Λογοτεχνίας στην Άλις Μονρό

    Οι χαρακτήρες στα διηγήματα της βραβευμένης με το Νόμπελ Λογοτεχνίας (από σήμερα), Άλις Μονρό, συνήθως κινούνται σε μικρές και κλειστές κοινωνίες, σε αγροικίες, χωματόδρομους, επαρχιακά πανεπιστήμια, μελαγχολικά καταστήματα και εργαστήρια. Η συγγραφέας τους προσεγγίζει αποφασισμένη να φτάσει στον σκοτεινό πυρήνα των ανθρώπινων σχέσεων, γράφοντας με τόλμη και ακρίβεια, σκάβοντας με πείσμα στην ανθρώπινη συνθήκη. Ο […]

  • Μια ζωή εδώ: Καραμπέτ Καλφαγιάν

    Της Εύης Καρκίτη  Η οικογένεια Καλφαγιάν δέθηκε με την πόλη της Θεσσαλονίκης με στενούς, ακατάλυτους δεσμούς. Ο Καραμπέτ Καλφαγιάν, με έντονη πάντα παρουσία στα κοινά, άριστος γνώστης των ελληνικών θεμάτων και ακατάβλητος μαχητής των αρμενικών ζητημάτων, αποκαλύπτει τους λόγους που τον έκαναν να αγαπήσει αυτή την πόλη τόσο πολύ. – Η Θεσσαλονίκη έχει µια ευωδιά […]

Loader