Αναστασία Τσινάκου: Στα 14 της χρόνια μετέτρεψε τα συναισθήματά της σε μυθιστόρημα
Η έφηβη από την Καβάλα αφηγείται στην parallaxi πώς η προσωπική της εμπειρία έγινε έμπνευση για το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Ψίθυροι σε Ματωμένο Καθρέπτη»
Μια νύχτα του περασμένου καλοκαιριού, η 14χρονη Αναστασία Τσινάκου από την Καβάλα, σχημάτισε στη σελίδα τις τελευταίες λέξεις του πρώτου της βιβλίου. Η μητέρα της κοιμόταν, οπότε πλησίασε αποφασιστικά, τον πατέρα της.
«Μπαμπά, αυτό είναι το όνειρό μου, το τελείωσα. Βοήθησέ με», του ανακοίνωσε. Εκείνος αρχικά, δεν το πίστευε. Η κόρη του το κρατούσε μυστικό. Μόνο στη μεγαλύτερή της αδελφή και σε δύο φίλες της είχε εκμυστηρευτεί την προσπάθειά της να γράψει ένα μυθιστόρημα. Την επομένη, αφού έμαθε τα νέα και η μαμά της, συμφώνησαν να προχωρήσουν στην έκδοση του βιβλίου.
«Ξεκίνησα το πλάνο του γραψίματος κατά τη διάρκεια της εξεταστικής. Αφού τελείωσα με τις εξετάσεις στα τέλη Ιουνίου και λίγο πριν φύγω για διακοπές, άρχισα το γράψιμο. Επειδή έκλεινα 6 με 7 ώρες στον υπολογιστή, το τελείωσα γρήγορα», μου λέει η ίδια.
Από πολύ μικρή ηλικία, η Αναστασία ένιωθε την ανάγκη να ακούει, να συμβουλεύει και να βοηθάει τους ανθρώπους. Όπως εξηγεί, η συγγραφή ήρθε στη ζωή της, ύστερα από μια δύσκολη προσωπική περίοδο.
Οι «Ψίθυροι σε Ματωμένο Καθρέπτη», όπως λέγεται το βιβλίο, μέσα από την πορεία δύο νεαρών παιδιών, ψελλίζουν τη δύναμη της πίστης και του χρόνου, για εκείνη τη σιωπηλή ελπίδα που μας θυμίζει πως τίποτα δεν τελειώνει πραγματικά.
«Ο έρωτας και κυρίως η ερωτική απογοήτευση συμβαίνει σε όλο τον κόσμο. Θεωρώ ότι το βάρος της καρδιάς -να το πω μεταφορικά- είναι τεράστιο. Οπότε, ήταν ένα θέμα αρκετά ευαίσθητο. Και επειδή είχα περάσει περίπου το ίδιο πράγμα, θεώρησα ότι μπορώ έως ένα σημείο να γράψω για αυτό. Επειδή η απόρριψη είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που συμβαίνει στους περισσότερους, ήθελα να περάσω το μήνυμα πως κανείς δεν είναι μόνος, σε όποια φάση περνάει και υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν το ίδιο και μπορούν να βοηθήσουν», τονίζει.
Συγκεκριμένα, η αφήγηση ακολουθεί τη 17χρονη ηρωίδα, η οποία, πιστεύοντας πως όλα χάθηκαν, όταν ερωτεύτηκε τον 18χρονο συναθλητή της, βυθίζεται σε έναν κόσμο αμφιβολίας και φόβου.
Όμως, μέσα από τις ίδιες δοκιμασίες που κάποτε την πλήγωσαν, μαθαίνει ξανά να εμπιστεύεται τον εαυτό της. Και έτσι, βήμα το βήμα, καταφέρνει να λυτρωθεί και να ξαναβρεί τη ζωή που νόμιζε πως είχε χαθεί για πάντα.
Πριν γράψει το βιβλίο της, η 14χρονη Αναστασία συνήθιζε να καταγράφει τις σκέψεις της σε ένα ημερολόγιο. Η ενασχόλησή της όμως με τη συγγραφή ήταν αυτή που καλλιέργησε ουσιαστικά την αγάπη της για τη λογοτεχνία. «Για να είμαι ειλικρινής, πριν γράψω το βιβλίο, δεν μου άρεσε τόσο η λογοτεχνία. Δεν ήταν ένας δημιουργικός τρόπος με τον οποίο απολάμβανα να περνάω τον χρόνο μου. Έπαιζα μουσική γιατί κάνω φλάουτο, ασχολούμουν με άλλα πράγματα. Από τότε όμως που έγραψα το βιβλίο, άλλαξα γνώμη για τη λογοτεχνία και όταν έχω λίγο χρόνο, διαβάζω βιβλία για να πάρω και ιδέες, ώστε να ξεκινήσω να γράφω και το δεύτερο βιβλίο», αναφέρει.
«Δηλαδή έχεις στα πλάνα σου δεύτερο βιβλίο;», ανταποκρίνομαι αμέσως. «Φυσικά, τώρα που το ξεκίνησα, πρέπει να το συνεχίσω», μου απαντά. «Είμαι ανάμεσα σε δύο θεματικές. Η μία αφορά ένα μυστήριο και έδωσα τον τίτλο “Σημαδεμένοι από τη ζωή”, αλλά έχω στο νου και ένα ακόμη βιβλίο, το οποίο κατευθύνεται προς την αυτοβελτίωση. Δεν ξέρω ακόμα. Θα δω αναλόγως με τις ιδέες μου, το πόσο χρόνο έχω επίσης, γιατί τώρα είναι δύσκολη περίοδος για μένα. Το καλοκαίρι ξανά».
Στο τέλος της συζήτησής μας, η Αναστασία στάθηκε ιδιαίτερα στην εμπειρία που αποκόμισε βλέποντας το βιβλίο της να ξεφυλλίζεται από τα χέρια των πρώτων αναγνωστών.
«Το έχουν διαβάσει αρκετά άτομα της ηλικίας μου, συμμαθητές μου, φίλοι, άτομα από το οικογενειακό μου περιβάλλον. Πολλοί από αυτούς που το διάβασαν ταυτίστηκαν με αυτά που γράφω, πράγμα που μου άρεσε πάρα πολύ. Και τα παιδιά κυρίως της ηλικίας μου είπαν ότι γράφω περίπου τα συναισθήματα τα οποία νιώθουν. Ουσιαστικά, πέτυχα το στόχο μου», σημειώνει, καταλήγοντας πως η ανταπόκριση του κοινού έδωσε δύναμη, ακόμη κι όταν χρειάστηκε να διαχειριστεί και τα λιγότερο θετικά σχόλια.
«Δέχτηκα βέβαια και αρνητικά σχόλια, αλλά εντάξει, και αυτά μέσα στη ζωή είναι. Πιστεύω πως τα δέχτηκα από άτομα τα οποία διάβαζαν το βιβλίο λίγο με μία ειρωνεία, με μία κοροϊδία, να το πω έτσι. Εννοείται ότι αναγνώρισα κάποια πράγματα, το πήρα μέτρια, αλλά επειδή τα θετικά υπεραριθμούσαν, δεν με απασχόλησαν πολύ τα άσχημα».
*Το βιβλίο της Αναστασίας Τσινάκου με τίτλο «Ψίθυροι σε Ματωμένο Καθρέπτη» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οσελότος
