Ο Τέρη Γκαλάκτικ και οι Ξεπαγωμένες
Mία queer, meta-διαστημική σαπουνόπερα από τον Δημήτρη Κοπαράνη
Το camp μυθιστόρημα «Ο Τέρη Γκαλάκτικ και οι Ξεπαγωμένες» είναι μια φουτουριστική, meta-διαστημική σαπουνόπερα που συνδυάζει με έξυπνο και πρωτότυπο τρόπο την φαρσοκωμωδία, το δράμα και το σασπένς σε ένα διαστημικό σύμπαν, σαν να πρόκειται για ταινία επιστημονικής φαντασίας σκηνοθετημένη από τον Αλμοδοβάρ.
Καταπιάνεται με ένα θέμα που έχει απασχολήσει την ανθρωπότητα ήδη από τη δεκαετία του 1960 και συζητήθηκε έντονα στα 80s, κυρίως λόγω του Μάικλ Τζάκσον: την κρυογονική, δηλαδή τη μέθοδο διατήρησης ανθρώπων σε χαμηλές θερμοκρασίες, με την ελπίδα ότι στο μέλλον η ιατρική θα μπορέσει να τους αποψύξει και να τους χαρίσει την αθανασία.
Όπως σε κάθε κλασική ερωτική ιστορία ρομαντισμού και αγάπης πρωταγωνιστεί ο έρωτας, η ένωση των σωμάτων, απλά σε ένα meta – σύμπαν που τίποτα δεν μοιάζει αληθινό αν και όλα είναι λίγο πολύ γνώριμα. Οι ήρωες του Κοπαράνη μπορεί να έχουν εκρήξεις από μεξικάνικα σήριαλ, αλλά παραμένουν ανθρώπινοι: ερωτεύονται, θυμώνουν, εκδικούνται και φοβούνται μην ξεχαστούν. Ο κόσμος που περιβάλλει τον Τέρη Γκαλάκτικ είναι οικείος και ταυτόχρονα επινοημένος.
Στην αρχή της ιστορίας μία παρέα κοσμικών κυρίων της δεκαετίας του ‘90 που αποφασίζουν να παγώσουν για να μείνουν για πάντα νέες.
Για μεγάλη τους ατυχία ξυπνάνε κατά λάθος και διψάνε για μεξικάνικα σίριαλ, μαργαρίτες με έξτρα αλάτι και νεαρούς άνδρες. Ένας μάγος, που παραπέμπει στον Κόπερφιλντ -ή μήπως στον Χορταρέα;- εξαφανίζει διάσημα κτήρια και εξελικτικά τον ίδιο του τον εαυτό για να επιστρέψει είκοσι χρόνια αργότερα.
Γύρω τους κινούνται νεαρά αγόρια έτοιμα να χρησιμοποιήσουν κάθε φυσικό τους προσόν για να επιβιώσουν, δύο άντρες με ανοιχτούς λογαριασμούς μεταξύ τους και ένας έρωτας που χάνεται στα πρώτα χρόνια του AIDS. Και τέλος, ο αθυρόστομος γάτος που έχει το ρόλο του από «μηχανής θεού – αγγέλου» και κινεί τα νήματα της δράσης.
Η γάτα-άγγελος, άλλωστε, δεν είναι τυχαίο στοιχείο. Είναι γνωστό πως οι γάτες έχουν εξαιρετικά ανεπτυγμένες αισθήσεις και αντιλαμβάνονται περισσότερες διαστάσεις. Μπορούν να ανιχνεύσουν μικρές αλλαγές στο περιβάλλον που οι άνθρωποι αγνοούν – όπως μεταβολές στο μαγνητικό πεδίο της Γης, ανεπαίσθητες δονήσεις πριν από σεισμό, αλλαγές στη θερμοκρασία και την οσμή του σώματός μας.
Αυτός ήταν και ο λόγος που στην ταινία-φαινόμενο «Matrix» η γάτα λειτουργεί ως πρόγραμμα-σύστημα μέσα στην εικονική πραγματικότητα. Μήπως ο δικός μας κόσμος είναι απλώς μια προσημείωση ενός μελλοντικού, εξελιγμένου πολιτισμού, και οι γάτες συμβολίζουν το λάθος στο σύστημα – αυτό που ονομάζουμε σφάλμα του Matrix; Αλήθεια, ποιος δεν έχει αναρωτηθεί τι είναι τελικά ο κόσμος μας, ποιος είναι ο δημιουργός του; Ποιος δεν έχει φανταστεί να ζει για πάντα, να μπορεί να γίνει ξανά νέος και άφθαρτος, και δεν έχει αναρωτηθεί αν υπάρχει δεύτερη ζωή ή παράλληλες πραγματικότητες στις οποίες υπάρχουμε ως οντότητες; Ποιος άλλωστε δεν θα ήθελε να μπορούσε να ταξιδέψει στον χρόνο;
Ο Τέρη Γκαλάκτικ δεν είναι απλώς ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας. Είναι μια τρυφερή, τρελή και βαθιά ανθρώπινη ιστορία για τον έρωτα, τον χρόνο και την ανάγκη μας να αφήσουμε ένα ίχνος πριν χαθούμε στο κενό.
Info: Ο Τέρη Γκαλάκτικ και οι Ξεπαγωμένες κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γραφή.
