Έφυγε από τη ζωή η Μπριζίτ Μπαρντό

Εφυγε από τη ζωή στα 91 της χρόνια η διάσημη Γαλλίδα ηθοποιός Μπριζίτ Μπαρντό, η εμβληματική μορφή του γαλλικού κινηματογράφου πέθανε σήμερα το πρωί.

Η ηθοποιός Μπριζίτ Μπαρντό τον τελευταίο καιρό αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα υγείας, ενώ τον περασμένο Νοέμβριο είχε υποβληθεί και σε χειρουργική επέμβαση.

Την είδηση του θανάτου της ανακοίνωσε το ίδρυμα που φέρει το όνομά της (Fondation Brigitte Bardot).

Η Mπριζίτ Μπαρντό έγινε παγκοσμίως γνωστή με την ταινία του 1956 «Και ο Θεός δημιούργησε τη γυναίκα», που γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον τότε σύζυγό της Ρότζερ Βαντίμ, και για τις επόμενες δύο δεκαετίες ενσάρκωσε την ιδέα του «σύμβολου του σεξ».

Στις αρχές της δεκαετίας του ’70, ωστόσο, ανακοίνωσε την αποχώρησή της από την υποκριτική και άρχισε να δραστηριοποιείται όλο και περισσότερο στην πολιτική.

Η έντονη υποστήριξή της στα δικαιώματα των ζώων αργότερα συνδέθηκε με αμφιλεγόμενες δηλώσεις για εθνοτικές μειονότητες και ανοιχτή στήριξη του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου της Γαλλίας, γεγονός που οδήγησε σε καταδίκες για φυλετικό μίσος.

Γεννημένη το 1934 στο Παρίσι, η Μπαρντό μεγάλωσε σε μια ευημερούσα, παραδοσιακή καθολική οικογένεια, αλλά διακρίθηκε ως χορεύτρια και της επιτράπηκε να σπουδάσει μπαλέτο, κερδίζοντας μια θέση στο διάσημο Conservatoire de Paris.

Ταυτόχρονα, βρήκε δουλειά ως μοντέλο, εμφανιζόμενη στο εξώφυλλο του Elle το 1950, ενώ ήταν ακόμα 15 ετών. Ως αποτέλεσμα της δουλειάς της ως μοντέλο, της προσφέρθηκαν ρόλοι στον κινηματογράφο.

Η δουλειά της ως μοντέλο την οδήγησε στον κινηματογράφο, όπου σε μια οντισιόν γνώρισε τον Ρότζερ Βαντίμ, τον οποίο παντρεύτηκε το 1952, όταν ήταν 18 ετών.

Η Μπαρντό ξεκίνησε με μικρούς ρόλους, αποκτώντας σταδιακά φήμη, και σημείωσε μεγάλη επιτυχία με την ταινία Doctor at Sea (1955), όπου συμπρωταγωνίστησε με τον Ντιρκ Μπόγκαρντ.

Οι νεαροί Τζον Λένον και Πολ ΜακΚάρτνεϊ ζήτησαν από τις συντρόφους τους να βάψουν τα μαλλιά τους ξανθά, μιμούμενοι τη Μπαρντό.

Το 1958, ο δημοσιογράφος Ρέιμοντ Καρτιέ αφιέρωσε ένα εκτενές άρθρο στο Paris-Match για το «le cas Bardot».

Η Μπριζίτ Μπαρντό, αποτέλεσε το αντικείμενο μελέτης και της φιλοσόφου Simone de Beauvoir, η οποία το 1959 εξέδωσε την μελέτη του για το «σύνδρομο της Λολίτας» στο οποίο την περιέγραφε ως μια «ατμομηχανή της γυναικείας ιστορίας», ανακηρύσσοντάς την ως την πρώτη πιο απελευθερωμένη γυναίκα της μεταπολεμικής Γαλλίας.

Εκείνη την περίοδο, ο Κερκ Ντάγκλας προσπάθησε να την πάρει μαζί του στο Χόλιγουντ, χωρίς όμως επιτυχία, δεδομένου ότι ήταν πολύ ερωτευμένη με τον Βαντίμ.

Αργότερα η ίδια η Μπριζίτ Μπαρντό δήλωσε ότι απεχθάνεται κάθε τι αμερικανικό- και συνέχισε να γυρίζει ταινίες.

Λίγο καιρό αργότερα, συμπρωταγωνίστησε με το ιερό τέρας του γαλλικού σινεμά Ζαν Γκαμπέν στο σκανδαλώδες αισθηματικό δράμα «Υβέτ, το Κορίτσι της Ακολασίας» του Κλωντ Ωτάντ Λαρά, ένα φιλμ κλασικό πια, για τη γαλλικό σινεμά.

Το 1959 η Μπαρντό γύρισε το φιλμ «Η Μπαμπέτ Πάει στον Πόλεμο», με τον Φρανσίς Μπλανς και έναν ηθοποιό που απαίτησε η ίδια να συμπρωταγωνιστήσει, τον Ζακ Σαριέ, με τον οποίο παντρεύτηκαν τον ίδιο χρόνο.

Το 1960 η γέννηση του γιου της, Νικολά, θα γίνει παγκόσμιο γεγονός.

Ο Κλουζό, η προδοσία και η απόπειρα αυτοκτονίας

Την ίδια χρονιά, προβλήθηκε η ταινία «Η Αλήθεια» του σπουδαίου Ανρί Ζορζ Κλουζό, ο οποίος την υπέβαλε σε επίπονα γυρίσματα, τα οποία την κούρασαν ψυχικά, σε συνδυασμό με το μεγάλωμα του παιδιού της.

Την ίδια περίοδο, δέχτηκε σοβαρό πλήγμα από την προδοσία του γραμματέα της, ο οποίος θα αποκαλύψει διάφορα μυστικά της στον Τύπο, που θα την πολιορκήσει ασφυκτικά, όπως και οι εξαγριωμένοι θαυμαστές της, σπρώχνοντας την Μπαρντό στα όριά της.

Έκανε απόπειρα αυτοκτονίας την ημέρα των γενεθλίων της, πέφτοντας σε κώμα και επιζώντας από θαύμα.

Αργότερα αποκάλυψε ότι είχε προσπαθήσει και άλλες φορές να βάλει τέλος στη ζωή της.

«Δεν μπορείς να ξεφύγεις από τη δυστυχία που ακολουθεί την τόσο έντονη χαρά» είχε δηλώσει χαρακτηριστικά η ίδια, αποκαλύπτοντας παράλληλα ότι είχε προσπαθήσει να βάλει τέλος στη ζωή της κόβοντας τις φλέβες της και παίρνοντας υπνωτικά χάπια.

Το 1961 κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Ξένης Γυναικείας Ερμηνείας David di Donatello για τη δουλειά της στην ταινία The Truth (1960).

Η Μπαρντό αργότερα πρωταγωνίστησε στην ταινία του Ζαν Λικ Γκοντάρ «Le Mépris» (1963).

Για τον ρόλο της στην ταινία του Louis Malle Viva Maria! (1965) ήταν υποψήφια για το βραβείο BAFTA για την καλύτερη ξένη ηθοποιό.

Το 1966, η Μπαρντό παντρεύεται τον δεύτερο σύζυγό της Γκίντερ Ζακς, με το γάμο τους να κρατάει μόλις τρία χρόνια.

Ο Γάλλος πρόεδρος Σαρλ ντε Γκωλ, είχε χαρακτηρίσει την ΒΒ ως ισότιμη «εξαγωγή» με τα οχήματα της Renault.

Η Μπαρντό έπαιξε σε περισσότερες από 40 ταινίες και ηχογράφησε πάνω από 60 τραγούδια μέχρι και το 1973 όταν και ανακοίνωσε πως αποχωρεί από τον χώρο του θεάματος.

«Όταν ζεις τόσο έντονες στιγμές όπως εγώ, υπάρχει πάντα ένας λογαριασμός που πρέπει να πληρώσεις» είχε πει η ίδια σε συνέντευξή της στη βρετανική εφημερίδα Guardian, αποκαλύπτοντας ότι την περίοδο που αποφάσισε να τελειώσει την καριέρα της έπινε δύο μπουκάλια σαμπάνια και τρία μπουκάλια κρασί την ημέρα.

Στην αυτοβιογραφία της «Initiales BB» αποκάλυψε και άλλες «σκοτεινές» σελίδες της ζωής της: μίλησε για εραστές που την ξυλοκόπησαν, την πρόδωσαν και την εκμεταλλεύτηκαν επειδή ήταν αδαής και ευάλωτη και πώς της συμπεριφέρθηκαν σαν πόρνη.

Η ζωή μετά τον κινηματογράφο

Της απονεμήθηκε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής το 1985.

Μετά τη απόσυρσή της από τον χώρο του θεάματος της, έγινε ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ζώων και δημιούργησε το Ίδρυμα Μπριζίτ Μπαρντό.

Η Μπαρντό ασχολήθηκε και με την πολιτική, όχι με την ίδια επιτυχία με αυτή που είχε στο θέαμα.

Στο ιστορικό της έχει έξι καταδίκες για υποκίνηση φυλετικού μίσους, καθώς υπήρξε σφοδρή επικριτής των μεταναστών και είχε αποκαλέσει τους κατοίκους της νήσου Ρεϋνιόν «άγριους».

Υπήρξε παντρεμένη μέχρι το τέλος της ζωής της με τον Μπερνάρ ντ’ Ορμάλ, τέταρτο σύζυγό της, και πρώην σύμβουλο του Ζαν Μαρί Λεπέν.

Η ίδια η Μπαρντό είχε αποκαλύψει ότι αρνήθηκε να κάνει πλαστικές επεμβάσεις και άρχισε να ντύνεται άσχημα γιατί ήθελε να διαλύσει την εικόνα του sex symbol, που τόσο πολύ στιγμάτισε τη ζωή της.

Είναι γνωστή για την ισχυρή της προσωπικότητα, την ειλικρίνεια και τις ομιλίες της για τα δικαιώματα των ζώων.

«Έχω υπάρξει πολύ ευτυχισμένη, πολύ πλούσια, πολύ όμορφη, πολύ παινεμένη, πολύ διάσημη και πολύ δυστυχισμένη. Τα ζώα δεν με έχουν προδώσει ποτέ. Είναι εύκολα θηράματα, όπως ήμουν εγώ σε όλη τη διάρκεια της καριέρας μου. Έτσι, νιώθουμε τα ίδια πράγματα. Τα αγαπώ» είχε πει κάποτε η ίδια.

To Ίδρυμα Μπριζίτ Μπαρντό

Το 1986, ιδρύεται το Ίδρυμα Μπριζίτ Μπαρντό, ένας οργανισμός στρατευμένος στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ζώων, το οποίο και η ηθοποιός χρηματοδοτεί βγάζοντας σε δημοπρασία διάφορα προσωπικά της αντικείμενα και κοσμήματα. Τα κύρια πεδία δραστηριοποίησης του ιδρύματος σχετίζονται με: τη μάχη κατά της αιχμαλωσίας άγριων ζώων για την τοποθέτησή τους σε τσίρκα και ζωολογικούς κήπους, για τις συνθήκες σφαγής των ζώων, για την καταπολέμηση της ιπποφαγίας, για την κατάργηση των πειραμάτων σε ζώα, για την καταπολέμηση της κακομεταχείρισης και του παράνομου κυνηγιού, για την εξάλειψη των αγώνων με ζώα (όπως οι ταυρομαχίες και κοκορομαχίες), καθώς και την ευαισθητοποίηση σχετικά με την εγκατάλειψη των κατοικιδίων.

Κατά την περίοδο 1989-1992, η Μπαρντό παρουσιάζει τις εκπομπές SOS Animaux, οι οποίες αποσκοπούν στην ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες υποφέρουν τα ζώα. Γυρίστηκαν 13 εκπομπές που γνώρισαν μεγάλη ακροαματικότητα.