10 ταινίες που το sequel ήταν καλύτερο από το πρωτότυπο φιλμ
Όταν ο διάδοχος ξεπέρασε τον προκάτοχο
Πολλές φορές οι αγαπημένες μας ταινίες έχουν «καταστραφεί» από απογοητευτικά sequels που δεν κατάφεραν να είναι αντάξια των πρωτότυπων.
Τι και αν όμως υπάρχουν εξαιρέσεις στον κανόνα;
Γι’ αυτό παρακάτω θα δούμε μια λίστα ταινιών όπου τα sequel ξεπερνάνε τις πρωτότυπες και είναι πιο αγαπητά από το κοινό.
Shrek 2 (2004), Andrew Adamson, Kelly Asbury, and Conrad Vernon
Από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτού του φαινομένου αποτελεί το Shrek 2. Οι περισσότεροι fans του Shrek συμφωνούν ότι η δεύτερη ταινία είναι μακράν καλύτερη από την πρώτη. Αυτό οφείλεται στις πιο αστείες και σουρεαλιστικές σκηνές της, στις εμπνευσμένες μουσικές επιλογές, όπως τα Holding Out for a Hero και το Livin’ La Vida Loc, αλλά και στη μεγαλύτερη εμβάθυνση των σχέσεων μεταξύ των χαρακτήρων. Όλα αυτά την καθιστούν για πολλούς την κορυφαία ταινία του franchise.
Dune: Part Two (2024), Denis Villeneuve
Η δεύτερη ταινία της σειράς βιβλίων Dune του Frank Herbert, έλαβε αρκετά καλύτερες κριτικές τόσο από τους ίδιους τους fan όσο και από αυτούς που δεν εκτίμησαν την πρώτη ταινία. Όχι ότι η πρώτη δεν ήταν καλή, αντιθέτως αποτελεί κινηματογραφικό αριστούργημα, όμως δεν παύει να είναι μια ταινία – εισαγωγή στον κόσμο του Dune, με αποτέλεσμα να μην έχουν αναπτυχθεί πλήρως τόσο οι χαρακτήρες όσο και υπόθεση. Στη δεύτερη ταινία επικρατεί παραπάνω δράση και περιπέτεια, καθώς επίσης παρακολουθούμε πιο άμεσα την εξέλιξη των χαρακτήρων τις μεταξύ τους σχέσεις.
The Dark Knight (2008), Christopher Nolan
Η τριλογία του Christopher Nolan για τον Batman απογειώθηκε όχι με την πρώτη, αλλά με τη δεύτερη ταινία της. Αυτό διαφαίνεται άμεσα και στην εμπορική της επιτυχία, καθώς η πρώτη ταινία συγκέντρωσε περίπου 375 εκατομμύρια δολάρια στο παγκόσμιο box office, ενώ η δεύτερη ξεπέρασε το 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Το The Dark Knight θεωρείται μία από τις κορυφαίες ταινίες της δεκαετίας, αλλά και μία από τις καλύτερες ταινίες με υπερήρωες που έχουν γυριστεί. Παράλληλα, απέσπασε οκτώ υποψηφιότητες για Όσκαρ, κερδίζοντας δύο βραβεία: Καλύτερου Ηχητικού Μοντάζ και Β’ Ανδρικού Ρόλου για την εμβληματική ερμηνεία του Heath Ledger ως Joker, η οποία τιμήθηκε μετά τον θάνατο του.
Top Gun: Maverick (2022), Joseph Kosinski
Τριάντα έξι χρόνια μετά τη μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία του Top Gun (1986), κυκλοφόρησε το Top Gun: Maverick (2022), το οποίο κατάφερε να ξεπεράσει τον προκάτοχό του τόσο σκηνοθετικά όσο και τεχνικά. Οι εντυπωσιακές σκηνές των αερομαχιών, σε συνδυασμό με τη συνολική κινηματογραφική προσέγγιση, το καθιστούν για πολλούς μια ανώτερη ταινία από το πρωτότυπο. Η επιτυχία του αποτυπώθηκε και στο box office, καθώς οι εισπράξεις του ξεπέρασαν το 1,5 δισεκατομμύριο δολάρια, καθιστώντας το την πιο εμπορική ταινία στην κινηματογραφική καριέρα του Tom Cruise.
Spiderman 2 (2004), Sam Raimi
Υπάρχει μεγάλο δίλημμα σχετικά με το ποια ταινία του Spider-Man είναι καλύτερη: η πρώτη ή η δεύτερη; Αν και η πρώτη αποτελεί πλέον κλασική ταινία, με διαχρονικές στιγμές όπως το ανάποδο φιλί του Peter Parker με τη Mary Jane και την εξαιρετική ερμηνεία του Willem Dafoe ως Green Goblin, ξεχωρίζει κυρίως επειδή παρουσιάζει με επιτυχία τη μετάβαση του Peter Parker στη ζωή του ως υπερήρωα. Ωστόσο, το Spider-Man 2 θεωρείται από πολλούς ανώτερο, τόσο χάρη στον εξαιρετικό αντίπαλο Doctor Octopus όσο και επειδή εμβαθύνει περισσότερο στις εσωτερικές συγκρούσεις του Peter Parker. Παράλληλα, διαθέτει εντυπωσιακές σκηνές δράσης, με κορυφαία εκείνη της μάχης πάνω στο τρένο, η οποία παραμένει μία από τις πιο εμβληματικές σκηνές στην ιστορία των υπερηρωικών ταινιών.
Toy Story 2 (1999), John Lasseter
Το Toy Story έγραψε ιστορία, καθώς αποτέλεσε την πρώτη εξ ολοκλήρου τρισδιάστατη ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους. Ωστόσο, πολλοί θεωρούν το Toy Story 2 ακόμη καλύτερο, χάρη στη βαθύτερη συναισθηματική ανάπτυξη των χαρακτήρων και στο πιο εξελιγμένο animation. Παράλληλα, καταφέρνει να ισορροπήσει ιδανικά την περιπέτεια με βαθιά υπαρξιακά και συναισθηματικά θέματα. Θεματικά διαφοροποιείται σημαντικά από την πρώτη ταινία, καθώς εστιάζει στον φόβο της εγκατάλειψης και στη γλυκόπικρη συνειδητοποίηση ότι τα παιδιά, μεγαλώνοντας, αφήνουν τελικά πίσω τους τα αγαπημένα τους παιχνίδια.
Terminator 2: Judgement Day (1991), James Cameron
Το Terminator 2: Judgment Day θεωρείται ευρέως όχι μόνο η καλύτερη ταινία της σειράς, αλλά και μία από τις σημαντικότερες ταινίες επιστημονικής φαντασίας όλων των εποχών. Ο James Cameron επαναπροσδιόρισε τα ειδικά εφέ μέσω πρωτοποριακής χρήσης CGI, ενώ παράλληλα παρουσίασε μια πιο ώριμη αφήγηση, βαθύτερους χαρακτήρες και σκηνές δράσης που έχουν μείνει στην ιστορία του κινηματογράφου.
The Empire Strikes Back (1980), Irvin Kershner
Η δεύτερη ταινία της τριλογίας του Star Wars αποτελεί μια από τις πιο εμβληματικές ταινίες του franchise αλλά και της ιστορίας του κινηματογράφου. Η αποκάλυψη του Darth Vader στον Luke Skywalker με την χαρακτηριστική φράση “No. I am your father” έχει αφήσει ιστορία στην ποπ κουλτούρα και παραμένει από τις πιο χαρακτηριστικές σκηνές του παγκόσμιου κινηματογράφου. Θεωρείται ανώτερη από την πρώτη ταινία χάρη στη βαθύτερη ανάπτυξη των χαρακτήρων, στους πιο ώριμους διαλόγους, στον καλύτερο αφηγηματικό ρυθμό και στη σκοτεινότερη ατμόσφαιρά της. Επίσης, ο μεγαλύτερος προϋπολογισμός επέτρεψε την αξιοποίηση πιο εντυπωσιακών ειδικών εφέ, τα οποία συνέβαλαν καθοριστικά στη διαχρονική επιτυχία της.
The Godfather Part II (1974), Francis Ford Coppola
Ελάχιστα sequels έχουν αποκτήσει το κύρος του The Godfather Part II. Η παράλληλη αφήγηση της ανόδου του νεαρού Vito Corleone και της πτώσης του Michael Corleone δημιουργεί μια μοναδική κινηματογραφική εμπειρία. Παράλληλα, η ταινία εμβαθύνει σε πιο σκοτεινά ψυχολογικά και φιλοσοφικά ζητήματα, γεγονός που για πολλούς την καθιστά ανώτερη ακόμη και από το αριστουργηματικό πρώτο μέρος.
Smile 2 (2024), Parker Finn
Το πρώτο Smile αντιμετωπίστηκε από αρκετούς ως ένα ακόμη τυπικό σύγχρονο horror. Ωστόσο, το Smile 2 κατάφερε να εξελίξει σημαντικά τη βασική ιδέα. Η ταινία εμβαθύνει στις συνέπειες του ψυχολογικού τραύματος, υιοθετεί μια αφηγηματική προσέγγιση που διαρκώς θολώνει τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και ψευδαίσθησης και αξιοποιεί το αυξημένο budget για να προσφέρει πιο φιλόδοξες, σουρεαλιστικές και αποτελεσματικές σκηνές τρόμου. Παράλληλα, η εξαιρετική ερμηνεία της Naomi Scott αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους λόγους που το sequel ξεχωρίζει από τον προκάτοχό του.
