Η Κυριακή από τη Θεσσαλονίκη που έγινε η σπουδαία Μαρινέλλα – Η μεγάλη πορεία ενός θρύλου

Τεράστια θλίψη σκόρπισε ο θάνατος της σπουδαίας τραγουδίστριας Μαρινέλλας, που έφυγε σήμερα από τη ζωή, σε ηλικία 87 ετών, μετά από ένα πολύ δύσκολο έτος.

Το Σεπτέμβριο του 2024, η τραγουδίστρια κατέρρευσε στη σκηνή την ώρα που τραγουδούσε, σε μεγάλη συναυλία αφιέρωμα στην πορεία της, στο Ηρώδειο, με τους γιατρούς να κάνουν όσα μπορούσαν για να την κρατήσουν στη ζωή από το σοβαρό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (αιμορραγία) που υπέστη.

Αρχικά, η εικόνα της υγείας της παρουσίασε βελτίωση, με αποτέλεσμα να βγει από το νοσοκομείο και να επιστρέψει σπίτι της. Ωστόσο, η κατάστασή της σταδιακά επιδεινώθηκε και παρέμεινε κρίσιμη μέχρι το τέλος.

Δυστυχώς, η μεγάλη φωνή «έφυγε» από τη ζωή σήμερα, σε ηλικία 87 ετών αφήνοντας πίσω μία μεγάλη ιστορία που την έκανε θρύλο τόσο για το τραγούδι όσο και για την σύγχρονη Ελλάδα που «ντύθηκε» με τα τραγούδια της, από το 1956 όταν η νεαρή Κυριακή Παπαδοπούλου έγινε σε μία νύχτα… Μαρινέλλα!

Την είδηση έκανε γνωστή η οικογένεια της θρυλικής τραγουδίστριας. «Με βαθιά θλίψη σας ανακοινώνουμε την απώλεια της Μαρινέλλας, αγαπημένης μας μητέρας και γιαγιάς, η οποία κατέληξε στο σπίτι της, σήμερα 28 Μαρτίου 2026 στις 18:00», ανέφεραν σε δήλωσή τους.

Η πρωταγωνίστρια των μπουλουκιών που αγάπησε τη σκηνή όσο την αγάπησε κι αυτή, η φωνή που μάγεψε ακόμα και τον Φρανκ Σινάτρα που πήγε να τη δει στο μαγαζί και δήλωνε πως: «Αν αυτή η γυναίκα διάλεγε να κάνει διεθνή καριέρα, δύο εβδομάδες θα ήταν αρκετές για να μιλάει γι’ αυτήν όλος ο κόσμος», η σύντροφος του Στέλιου Καζαντζίδη και του Τόλη Βοσκόπουλου, η μούσα αμέτρητων Ελλήνων συνθετών και στιχουργών, το μεγάλο όνομα που έγραψε χρυσή ιστορία στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, μια γυναίκα που δεν ξέχασε ποτέ ότι ξεκίνησε από το μηδέν, από τις φτωχογειτονιές της Θεσσαλονίκης, και κατάφερε να κατακτήσει τον κόσμο με ένα τεράστιο όπλο: τη φωνή της.

Ερμηνεύτρια των ατελείωτων επιτυχιών και των ιστορικών εμφανίσεων, είναι άμεσα συνδεδεμένη με μεγάλα γεγονότα και την αντίστροφη ιστορία της Ελλάδας. Από τα θρυλικά πρόσωπα -Θεοδωράκη, Κούνδουρο, Ελλη Παππά, Αλίκη Βουγιουκλάκη- με τα οποία ανέπτυξε φιλικούς δεσμούς έως κορυφαίους ηγέτες, όπως τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος είχε σπεύσει να την τιμήσει με την παρουσία του, και παράγοντες σαν τον Ωνάση, στον οποίο εκείνη είχε αρνηθεί να τραγουδήσει στον Σκορπιό στον γάμο του με την Τζάκι Κένεντι, γιατί, όπως του είχε απαντήσει, εκείνη τη μέρα ήταν το ρεπό της. Δεν αρνήθηκε ωστόσο την πρόσκληση του Σάχη της Περσίας, να τη φιλοξενήσει στο Ιράν και να ζήσει το δικό της παραμύθι, βγαλμένο από σκηνικό από τις «Χίλιες και μια Νύχτες» λίγα χρόνια προτού η χώρα παραδοθεί τις βουλές των μουτζαχεντίν και του Χομεϊνί. Ανάμεσα στις προσωπικότητες που την τίμησαν με κάθε τρόπο συμπεριλαμβάνεται και η ηθοποιός Ινγκριντ Μπέργκμαν, η οποία δεν ξέχασε να της στείλει ένα ευχαριστήριο γράμμα και φωτογραφίες αναφερόμενη στην αξέχαστη εκείνη βραδιά. Το 2003, οι New York Times έγραψαν με αφορμή συναυλία της στις ΗΠΑ: «Η Μαρινέλλα, μια εξέχουσα μορφή στην ελληνική λαϊκή μουσική. Η φωνή της ήταν γήινη και δυνατή, και η παρουσία της αντάξια μιας ντίβας του θεάτρου σαν χόρευε με βήματα σκερτσόζικα».

Πώς η Κικίτσα έγινε Μαρινέλλα

Η Κυριακή Παπαδοπούλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαΐου του 1938, με καταγωγή από την Πόλη. Τη φώναζαν Κική, Κικίτσα, Κυριακούλα. Μόλις στα 4 της χρόνια εκδήλωσε την καλλιτεχνική της φύση, συμμετέχοντας στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή «Παιδική Ώρα» ενώ λίγα χρόνια αργότερα διαφήμιζε γνωστά καταστήματα της Θεσσαλονίκης με ένα μπρίο που είχε μέχρι το τέλος της ζωής της και την χαρακτήρισε.

Τη δεκαετία του ‘50 μπαίνει το τραγούδι στη ζωή της, με έναν περίεργο τρόπο και κάπως έτσι ανακαλύπτει έναν άλλον, θαυμαστό κόσμο για εκείνη. Στα 17 της χρόνια, συμμετείχε ως ηθοποιός στο θίασο της Μαίρης Λωράνς, μαζί με ηθοποιούς που έκαναν τότε τα πρώτα τους βήματα στην υποκριτική, όπως η Μάρθα Καραγιάννη, ο Αλέκος Τζανετάτος και ο Κώστας Βουτσάς. Κατά την περιοδεία τους στον Παλαμά Καρδίτσας, η τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και την αντικατάστησε η Μαρινέλλα που γνώριζε πολύ καλά όλα της τα τραγούδια. Οι συντελεστές της παράστασης την έκαναν γρήγορα βασική τραγουδίστρια του θιάσου.

Σταδιακά καθιερώνεται ως τραγουδίστρια, ξεκινώντας την καριέρα της στο κέντρο «Πανόραμα» της Νέας Ελβετίας στη Θεσσαλονίκη. Εκεί, δούλευε μπουζουξής ο Στέλιος Ζαφειρίου, ο άνθρωπος που τη σύστησε στον Στέλιο Καζαντζίδη, ο οποίος είχε εντυπωσιαστεί με τη φωνή της, όταν την είχε ακούσει να τραγουδάει.

Προτού, όμως, ξεκινήσει το μουσικό της ταξίδι, η νεαρή Κυριακή Παπαδοπούλου άλλαξε το όνομά της, σε Μαρινέλλα. Καλλιτεχνικός της νονός ήταν ο Τόλης Χάρμας, με τον οποίο εμφανιζόταν το 1956 σε κέντρο στη Θεσσαλονίκη. Ο λαϊκός τραγουδιστής εμπνεύστηκε το «Μαρινέλλα» από τον τίτλο του ομώνυμου τραγουδιού του που μιλάει για μία τσιγγάνα που έχει αυτό το όνομα.

Από εκεί και πέρα, μία μεγάλη πορεία έμελλε να δημιουργηθεί για εκείνη με σπουδαίες συνεργασίες, την αποθέωση από το κοινό, ασύγκριτες ερμηνείες και τραγούδια που αγαπήθηκαν από το κοινό και τραγουδιούνται μέχρι και σήμερα, γεμίζοντας άλλωστε τους χώρους που τραγουδούσε μέχρι και στο τέλος της που το Ηρώδειο όπου κατέρρευσε ήταν κατάμεστα γεμάτο από ανθρώπους που ήθελαν να την ακούσουν. Στην περίπτωσή της, όλοι αγάπησαν τα τραγούδια της. Τα έχουν συνδέσει με διαφορετικές περιόδους της ζωής τους και πάντα στο μυαλό, είναι με την τεράστια φωνή της που για πάντα θα αποτελεί μέτρο σύγκρισης για άλλες ερμηνεύτριες.

Όταν ρωτήθηκε σε μια συνέντευξη πώς θα ήταν η ζωή της αν δεν ακολουθούσε το τραγούδι, απάντησε: «Δεν έχω ιδέα. Γιατί από πέντε χρονών τραγουδάω, χορεύω και παίζω θέατρο. Οπότε τώρα είναι κάπως αργά για να σκεφτώ τί άλλο θα μπορούσα να είμαι, αφού το τραγούδι έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου από πολύ νωρίς».

Η συνάντηση και ο γάμος με τον Καζαντζίδη

H Mαρινέλλα και ο Στέλιος Καζαντζίδης υπήρξαν ένα από τα πιο εμβληματικά ζευγάρια του ελληνικού τραγουδιού. Ήταν μαζί από το 1956 όταν γνωρίστηκαν στη Θεσσαλονίκη, ενώ παντρεύτηκαν το 1964 και χώρισαν δύο χρόνια αργότερα. Ο δημοσιογράφος και συλλέκτης, Άρης Λουπάσης, έγραψε πριν λίγα χρόνια για εκείνη την γνωριμία: «Στις 7 Μαΐου του 1964 ο Στέλιος Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα αποφασίζουν να ενωθούν με τα ιερά δεσμά του γάμου στην Αγία Βαρβάρα Χαλανδρίου σε στενό οικογενειακό κύκλο με την παρουσία συγγενών και αγαπημένων φίλων και συναδέλφων, αποτελώντας το καλλιτεχνικό γεγονός της χρονιάς. Κουμπάροι του ζευγαριού ο Μανώλης Χιώτης με την Μαίρη Λίντα και ανάμεσα στους καλεσμένους και οι Πόλυ Πάνου, Μιχάλης Μενιδιάτης, ο συνθέτης Γιάννης Παπαϊωάννου και ο στιχουργός Κώστας Βίρβος.

Η γνωριμία τους γίνεται το 1956 στην Θεσσαλονίκη όταν εκείνος ενθουσιάζεται με την φωνή της στο μαγαζί στο οποίο εμφανίζεται και της προτείνει συνεργασία και ερωτεύονται κεραυνοβόλα με την πρώτη ματιά. Για τα επόμενα δέκα χρόνια μέχρι και τον χωρισμό τους τον Σεπτέμβριο του 1966, αποτελούν ένα από τα εμβληματικότερα καλλιτεχνικά ντουέτα με ανεπανάληπτες φωνές που έγραψαν ιστορία μέσα από τις μνημειώδεις ερμηνείες σε τραγούδια “διαμάντια”, καθώς και ένα υποδειγματικό ζευγάρι που δεν έδωσε ποτέ δικαίωμα τόσο στον τύπο όσο και στο κοινό που τους λάτρεψε.

Το βαρύ επαγγελματικό τους πρόγραμμα με συνεχείς πρόβες, ηχογραφήσεις και εμφανίσεις, σε συνδυασμό με την απόφαση του να αποχωρήσει από την μουσική σε αντίθεση με την ίδια που επιθυμεί με πάθος να συνεχίσει, οδηγεί στο διαζύγιο το οποίο καταρρακώνει κυριολεκτικά και τους δύο οι οποίοι προσπαθούν με δύναμη ψυχής να το ξεπεράσουν.

Η μεγάλη ερμηνεύτρια ξεκινάει σόλο καριέρα στο πλάι του Γιώργου Κατσαρού για να απογειωθεί το άστρο της σύντομα στην κορυφή με την συνεργασία της με τον Γιώργο Ζαμπέτα και άλλους μεγάλους δημιουργούς, σε μια μεγαλειώδη καριέρα.

Παρά τους διαφορετικούς δρόμους που ακολουθούν, παραμένουν δύο αγαπημένοι φίλοι με ιδιαίτερα συγκινητικές τις στιγμές όταν εκείνη βρίσκεται συνεχώς στο πλάι του την περίοδο της νοσηλείας του στο νοσοκομείο καθώς και της συζύγου του Βάσως, με σεμνότητα και διακριτικότητα μέχρι το τέλος. Πολλοί θυμούνται άλλωστε και τη συνάντηση των δύο στον Άγιο Κωνσταντίνο, όταν η Μαρινέλλα επισκέφτηκε τον Καζαντζίδη στο «καταφύγιο» του και πήγαν μαζί για ψάρεμα. Τότε ήταν μάλιστα που ο μεγάλος τραγουδιστής που έδωσε τηλεοπτική συνέντευξη στον Παύλο Τσίμα αποκάλυψε πως υπήρχαν σχέδια και από τους δύο για έναν νέο κοινό δίσκο. Κάτι δυστυχώς που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Δύο ογκόλιθοι του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού που σημάδεψαν και συνέβαλαν καθοριστικά στην εξέλιξη του συγκεκριμένου είδους με τρόπο μοναδικό και απλά αξεπέραστο», κάτι που καταγράφηκε και στην κινηματογραφική ταινία του Γιώργου Τσεμπερόπουλου «Υπάρχω» για τη ζωή του Στέλιου Καζαντζίδη.

Τα επόμενα χρόνια

Ξεπερνώντας την πρώτη φάση της καριέρας της ως σεκόντο στο πλευρό του Καζαντζίδη, η Μαρινέλλα πολύ σύντομα εξελίχθηκε στην ασυμβίβαστη ερμηνεύτρια που έγινε είδωλο για όσους ήθελαν να ζήσουν τη ζωή τους. Κάτι που πολύ γρήγορα την έκανε και πρότυπο και για κοινότητες που αγωνίστηκαν για τα δικαιώματα τους, όπως τα μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας που την αγάπησαν πολύ. Η Μαρινέλλα δεν τα έβαλε κάτω ακόμα και όταν βρέθηκε να περιοδεύει χωρίς χρήματα και άρρωστη με πνευμονία στη σοβιετική Ρωσία, χωρισμένη μόλις με τον Καζαντζίδη και σε γενικότερη δυσμένεια ή στα πρώτα μετακατοχικά χρόνια όταν ήξερε ότι πρέπει να αυτοσχεδιάζει για να επιβιώσει μαζί με την οικογένειά της.

Σύντομα θα βρεθεί στα κινηματογραφικά πλατό, να τραγουδάει σε ταινίες του Δαλιανίδη και να κάνει την εκρηκτική επιτυχία με το «Ανοιξε πέτρα» που ερμήνευσε στο «Γοργόνες και Μάγκες». Από την κοπέλα δίπλα στον Καζαντζίδη, η Μαρινέλλα μεταμορφώθηκε στη δυναμική γυναίκα με το κοντό μαλλί, με την περισσή άνεση που δεν χρειαζόταν να κουνάει αμήχανα τα χέρια, καθισμένη στην καρέκλα, όπως έκαναν οι τραγουδίστριες της εποχής. Ήταν εκείνη, ακριβώς την εποχή αυτή που μέσα από τις επιλογές της για τη ζωή της, άνοιγε τον δρόμο στις γυναίκες ερμηνεύτριες, δίνοντας ένα άλλο αέρα στον όρο «εμφάνιση στην πίστα», εμπνευσμένη από τα σόου του εξωτερικού και τις θεατρικές εμφανίσεις που η ίδια πάντα αγαπούσε.

Η δεκαετία του ‘70 υπήρξε καθοριστική για την καριέρα της, με μεγάλες συνεργασίες και εμφανίσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό. Στις 27 Μαρτίου 1970 κυκλοφόρησε τον πολυσυλλεκτικό δίσκο «Ένα τραγούδι είν’ η ζωή μου», που περιλάμβανε τραγούδια κορυφαίων συνθετών. Το άλμπουμ αυτό καθιέρωσε τη Μαρινέλλα στην κορυφή της ελληνικής μουσικής σκηνής.

Κάποια από τα πιο όμορφα και διαχρονικά λαϊκά τραγούδια που ηχογράφησε, έχουνε τη μελωδική υπογραφή του Γιώργου Ζαμπέτα. Αυτός, ο Γιώργος Κατσαρός, o Γιάννης Σπανός και ο Μίμης Πλέσσας ήταν εκείνοι που της έδωσαν τις πρώτες μεγάλες προσωπικές επιτυχίες της και συνέβαλαν αποφασιστικά στο «χτίσιμο» μιας σπουδαίας πορείας.

Δεν ξέχασε βέβαια ποτέ τους ανθρώπους που τη βοήθησαν: στις συζητήσεις με τον Γιάννη Ξανθούλη για το βιβλίο που κυκλοφόρησε με τη ζωή της πριν έναν χρόνο από τις Εκδόσεις Διόπτρα, μνημονεύει διαρκώς τον Κατσαρό που της συμπαραστάθηκε στις δυσκολίες, αλλά και τους πρώην συντρόφους της, όπως τον ευγενικής καταγωγής πρωταθλητή στην ιππασία Φρέντυ Σερπιέρη, με τον οποίο απέκτησαν την κόρη της Τζωρτζίνα, αλλά και τον άνδρα που της έμαθε να είναι η αριστοκρατική ντίβα της πίστας, που την απελευθέρωσε στυλιστικά και συναισθηματικά φροντίζοντας κάθε της κίνηση και επιθυμία – και που η ίδια θέλησε μιλώντας στον Ξανθούλη να παραμείνει ανώνυμος.

Το 1970 κάνει την τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία «Κρίμα το μπόι σου», τραγουδώντας το ομώνυμο τραγούδι του Γιώργου Χατζηνάσιου. Ακολούθησε η συμμετοχή της στο φεστιβάλ του Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου κέρδισε την 4η θέση ανάμεσα σε 38 χώρες, και δέχθηκε επαίνους από τον διεθνή Τύπο. Η Billboard έγραψε για εκείνη: «Η Μαρινέλλα μεταφέρει γοητεία στα τραγούδια της και τη ζεστασιά του ήλιου στη φωνή της».

Η ιστορία του «Σταλιά – Σταλιά» που γράφτηκε για την Βουγιουκλάκη

Η ιστορία που έχει γίνει γνωστή αλλά αξίζει να υπάρχει σε αυτό το αφιέρωμα, σχετικά με το τραγούδι «Σταλιά Σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα και πώς βρέθηκε να το λέει τελικά η Μαρινέλλα, ανήκει στο μακρινό 1967, όταν ο Ζαμπέτας έχει κληθεί να γράψει κάποια τραγούδια για την ταινία της Αλίκης Βουγιουκλάκη «Το κορίτσι του λούνα παρκ». Μέσα σ’ αυτά τα τραγούδια που ετοίμασε ο συνθέτης είναι και το «Σταλιά-σταλιά», σε στίχους Διονύση Τζεφρώνη. Ωστόσο, η Αλίκη αρνείται κατηγορηματικά να το τραγουδήσει και του λέει χαρακτηριστικά «να το δώσεις να το πει ο Καζαντζίδης»…

Η Μαρινέλλα που έτυχε να είναι παρούσα στην ακρόαση του τραγουδιού, της άρεσε και ζήτησε από τον δημιουργό να το ερμηνεύσει εκείνη. Ο Ζαμπέτας δέχτηκε αμέσως κι έτσι, στις 11 Μαρτίου του 1968 κυκλοφόρησε το δισκάκι που αποτέλεσε την πρώτη πολύ μεγάλη (και διαχρονική) επιτυχία της νέας καριέρας που ξεκινούσε τότε η ερμηνεύτρια μετά την περίοδο με τον Καζανζτίδη

Η Μαρινέλλα και ο Τόλης

Το 1973 οι δύο καλλιτέχνες προκάλεσαν έκπληξη στο κοινό, αναγγέλλοντας την τέλεση του γάμου τους. Ο Τόλης Βοσκόπουλος είχε μόλις διακόψει την θυελλώδη σχέση του με την Ζωή Λάσκαρη, ενώ εκείνη είχε ήδη αποκτήσει ένα παιδί από τον δεσμό της με τον Φρέντυ Σερπιέρη. Μάλιστα, πρόκειται για έναν αλλιώτικο γάμο χωρίς… εκκλησία. Οι δυο τους επέλεξαν να κάνουν μια μικρή ιδιωτική τελετή στο διαμέρισμα της τραγουδίστρια στο Παγκράτι, με τον Τόλη Βοσκόπουλο φορώντας τζιν παντελόνι και αέρινο πουκάμισο. «Είχα γράψει ένα τραγούδι, το ‘Οι αναμνήσεις ξαναγυρίζουνε’. Πρώτα, έκανα κρούση στη Μαρινέλλα, ήθελα ντουέτο μαζί της, αλλά μόλις είχε χωρίσει με τον Καζαντζίδη και ήθελε να κάνει καριέρα μόνη της. Το κατάλαβα και το μόνο που της είπα, ήταν ότι εμείς κάποια στιγμή θα ξανασυναντιόμασταν» είχε δηλώσει σε συνέντευξή του ο Τόλης Βοσκόπουλος.

«Στον δεύτερο γάμο μου, με τον Βοσκόπουλο, είχαμε μόνον έξι καλεσμένους, κι εμείς, το ζευγάρι, φορέσαμε μπλου τζιν! Εγώ ένα γιλέκο και φούστα μακριά και ο Τόλης τζιν παντελόνι. Παντρευτήκαμε στο σπίτι μου στο Παγκράτι και ήμασταν: ο παπάς φυσικά, που ήρθε εκεί, οι κουμπάροι -μας πάντρεψε ο Γιώργος Κατσαρός με τη γυναίκα του-, ήταν ο Φρέντυ Γερμανός με την κοπέλα του και η Λένα η Παμέλα -που είχε τη ”Νεράιδα”- μαζί με τον άντρα της», είχε δηλώσει η Μαρινέλλα σε συνέντευξή της.

Τελικά, οι δυο τους έγιναν ζευγάρι στη ζωή και τη δουλειά. Ηχογράφησαν μαζί το «Εγώ κι εσύ» το 1974 (τραγούδι που ερμήνευε το βράδυ της Τετάρτης που έπαθε το εγκεφαλικό στο Ηρώδειο), το οποίο έκανε ρεκόρ πωλήσεων, έκαναν εμφανίσεις στη «Νεράιδα», και μετά από 8 χρόνια κοινής ζωής, το 1981, χώρισαν.

Η πρώτη ελληνική συμμετοχή στην Eurovision

Το 1974, ήταν μια χρονιά σημαδιακή για τη Μαρινέλλα. Έγινε η τραγουδίστρια που εκπροσώπησε για πρώτη φορά την Ελλάδα στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, με το πασίγνωστο πια τραγούδι «Κρασί, θάλασσα και τ’ αγόρι μου», σε σύνθεση Γιώργου Κατσαρού και στίχους του Πυθαγόρα, με τον πρώτο να αναλαμβάνει και τη διεύθυνση της ορχήστρας. Το κομμάτι, που παρουσιάστηκε πέμπτο στους 600 εκατομμύρια θεατές της Eurovision, συγκέντρωσε συνολικά 7 βαθμούς και κατέλαβε την 11η θέση του διαγωνισμού.

Η συνεργασία σταθμός με τον Κώστα Χατζή

Ήταν μία συνεργασία που τάραξε τα νερά της μέχρι τότε Αθηναϊκής νύχτας. Εκείνος προερχόμενος από τις μπουάτ κι εκείνη τραγουδούσε μέχρι τότε κυρίως σε μεγάλα κοσμικά κέντρα, όπως το «Στορκ» και η «Νεράιδα». Δύο διαφορετικοί κόσμοι που συναντήθηκαν στην Πλάκα και έφεραν τα πάνω κάτω. Το ημερολόγιο δείχνει 28 Μαρτίου 1976 και στη μπουάτ «Σκορπιός» στην Πλάκα, το κινητό στούντιο ηχογραφήσεων της Autolab με ηχολήπτη το Γιάννη Σμυρναίο, καταγράφει την ιστορική παράσταση της Μαρινέλλας και του Κώστα Χατζή, που κυκλοφορεί αργότερα σε τριπλό δίσκο από τη Philips.

Οι πωλήσεις ξεπερνούν τις 500.000 αντίτυπα και καταγράφεται ως ένας από τους σημαντικότερους και πιο εμπορικούς δίσκους της ελληνικής δισκογραφίας. Πολλά χρόνια μετά, ο Κώστας Χατζής, αναφέρει για εκείνη τη συνάντηση: «Η Μαρινέλλα ήταν ήρωας γιατί θέλησε να υποστηρίξει αυτά τα τραγούδια, σε έναν δίσκο γεμάτο αυθορμητισμό, που μιλούσε για τα ανθρώπινα δικαιώματα και ήταν καταγγελτικός προς την πολιτεία. Ήθελε σίγουρα θάρρος από τη μεριά της».

Η συνεργασία της Μαρινέλλας με τον Κώστα Χατζή, τόσο στο «Ρεσιτάλ», όσο και αργότερα στο «Ταμ ταμ» και τη «Συνάντηση», της άφησε μια μεγάλη προίκα από ωραία τραγούδια που τα τίμησε η μεγάλη ερμηνεύτρια και τα πήρε μαζί της σε όλη την πορεία της.

Μάλιστα, οι δυο τους αναβίωσαν εκείνες τις εποχές με μία καλλιτεχνική συνύπαρξη τους πάλι το 2013 γνωρίζοντας στους νεότερους την εκρηκτική χημεία τους και θυμίζοντας στους παλιούς πώς είναι να συναντιούνται δύο τόσο μεγάλοι καλλιτέχνες.

Οι μεγάλες παραγωγές και οι περιοδείες

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η Μαρινέλλα κυκλοφορεί τον δίσκο «Η Μαρινέλλα σε τραγούδια της Βέμπο», τιμώντας έτσι τη μεγάλη τραγουδίστρια, την οποία θαύμαζε από νεαρή ηλικία. Είναι μία δεκαετία εκείνη που η Μαρινέλλα πρωταγωνιστεί στα μουσικά γεγονότα της χώρας.

Η άποψη πως πρόκειται για την πιο ακριβοπληρωμένη τραγουδίστρια της εποχής την ακολουθεί μέχρι τα ‘90s που πραγματοποιεί μια επιτυχημένη περιοδεία στη Βόρεια Αμερική και τον Καναδά, συνοδευόμενη από τη Σοφία Βόσσου και τον Μανώλη Μητσιά, χορεύοντας το «Libertango» του Άστορ Πιατσόλα και εντυπωσιάζοντας το κοινό με τη σκηνική της παρουσία, ένα στοιχείο που πάντα έθετε σε προτεραιότητα σε αντίθεση με πολλές άλλες ερμηνεύτριες της εποχής της.

Τα μεγάλα σόου καθιερώνουν στην Ελλάδα έναν καινούριο τρόπο διασκέδασης που φέρνει η ίδια από το εξωτερικό και το προσαρμόζει στις δικές της δυνατότητες. Η δισκογραφία της εμπλουτίζεται με καινούριες επιτυχίες και συνεργασίες που την κρατούν στην κορυφή.

Η τηλεόραση

Το 2000, η Μαρινέλλα αποδέχτηκε την πρόταση του Κώστα Κουτσομύτη να πρωταγωνιστήσει στην τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου «Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες» του Γιάννη Ξανθούλη. Η σειρά προβλήθηκε από την ΕΤ-1, με την σπουδαία ερμηνεύτρια να υποδύεται τη Μαρίκα Σουέζ, μια θεατρίνα μπουλουκιού κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου. Τότε είπαν πολλοί πως ο ρόλος ήταν κομμένος και ραμμένος πάνω της, έχοντας αναφορές στη δική της ζωή. Τα τραγούδια της σειράς συνέθεσε ο Σταμάτης Κραουνάκης, με τίτλους όπως το ομώνυμο, το «Νύχτα θεά» και το «Ό, τι τραγουδώ».

Μιλώντας για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στη σειρά “Ύστερα ήρθαν οι Μέλισσες” η Μαρινέλλα εκμυστηρεύτηκε σε συνέντευξη της πως δεν θα συμμετείχε ξανά σε κάποια τηλεοπτική σειρά, καθώς όπως χαρακτηριστικά είχε πει, “για οκτώ μήνες μαρτύρησα. Μαρτύρησα με την καλή έννοια. Σηκωνόμουν 6 το πρωί, έπρεπε να είμαι στο γύρισμα στις 07:30 και γύριζα στο σπίτι μου στις 8 το βράδυ. Ήταν ωραίο αυτό το πράγμα;”. Και συμπλήρωσε: “Ο τεμπέλης δεν προοδεύει. Αυτός που του αρέσει η δουλειά πάει πάντα μπροστά“.

Η στενή της σχέση με τον Αντώνη Ρέμο

Σημαντικό ρόλο για εκείνη έπαιξε η συνάντηση με τον Αντώνη Ρέμο και όχι μόνο σε καλλιτεχνικό επίπεδο. Το 2007 μάλιστα κυκλοφορεί και ένα live album των δύο από ηχογράφηση από το «Αθηνών Αρένα» που σφραγίζει την αγάπη του ενός για τον άλλον. Η Μαρινέλλα έχει δηλώσει για τον Ρέμο: «Φίλος καρδιάς είναι µονάχα ο Αντώνης Ρέµος. Και οι ανάλογοι φίλοι εκτός χώρου να ’ναι άλλοι τρεις-τέσσερις».

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι συναυλίες τους γίνονταν πάντα sold out με τελευταίο παράδειγμα εκείνη στο Ηρώδειο το βράδυ της Τετάρτης 25 Σεπτεμβρίου που έπεσε η Μαρινέλλα στην σκηνή. Ο φίλος της, ήταν εκεί και θα τραγουδούσε πάλι μαζί της…

Οι τελευταίες κυκλοφορίες της

Πριν από 20 χρόνια, στις 30 Μαρτίου 2004, κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Άμμος ήτανε…». Περιλαμβάνει 11 συνθέσεις του Νίκου Αντύπα σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου, που ηχογραφήθηκαν από την κορυφαία ερμηνεύτρια Μαρινέλλα. Μετά την κυκλοφορία του έγινε «χρυσό», ξεπερνώντας τις 20.000 πωλήσεις.

Την επόμενη χρονιά, κυκλοφορεί το άλμπουμ «Τίποτα δεν γίνεται τυχαία» με συνθέσεις του Γιώργου Θεοφάνους. Ως τελευταίες δισκογραφικές δουλειές της ωστόσο θα μπορούσαμε να πούμε πως ήταν οι ζωντανές ηχογραφήσεις που έκανε.