Αμερικανοί Θεσσαλονίκης κατά ICE: «Aυτή δεν είναι η Αμερική στην οποία μεγάλωσα»
Αμερικανοί της Θεσσαλονίκης που αντιδρούν για τις απάνθρωπες πρακτικές της ICE στις ΗΠΑ μιλούν στην Parallaxi για τη σημασία της κίνησής τους
“Injustice anywhere is a threat to justice everywhere”.
(Dr. Martin Luther King, Jr.)
Μπορεί να συμβαίνει στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, αλλά μας αφορά άμεσα. Μπορεί να μην συμβαίνει στην αυλή μας, τουλάχιστον με τον ίδιο τρόπο και ένταση, αλλά είναι πιθανό να έρθει.
Γιατί η αδικία κάπου, που μπορεί να είναι και μακριά μας, δεν παύει να είναι αδικία.
Ας δούμε λοιπόν τι συμβαίνει με την Ice, η οποία μπορεί να μην ιδρύθηκε επί Ντόναλντ Τραμπ, αλλά στη θητεία του έχει μετατραπεί σε ιδεολογικό μηχανισμό ακροδεξιάς κατεύθυνσης και καταπίεσης όχι μόνο μεταναστών αλλά και όσων αντιδρούν.
Είναι όλοι αυτοί που βαφτίζονται τρομοκράτες από τον Ντόναλντ Τραμπ και τον ακροδεξιό θίασό του, όπως η Renée Good,και ο Alex Pretti, οι οποίοι αντιστέκονταν και διαμαρτύρονταν εναντίον της Ice και τα εγκλήματά της.
Μια μερίδα Αμερικανών πολιτών, από μαθητές και φοιτητές μέχρι εργαζόμενους και συνταξιούχους που ζουν στη Θεσσαλονίκη, δεν θέλουν να θεωρήσουν ως φυσιολογική την τωρινή κατάσταση στη χώρα τους, αντιδρούν και προσπαθούν μέσα από το δικό τους λιθαράκι να πιέσουν για αλλαγή της συγκεκριμένης κατάστασης.
Πώς αντιδρούν;
Συγκεντρώνονται στον Λευκό Πύργο κάθε Κυριακή στις 19.00, από αρχές Φεβρουαρίου με σκοπό να πάει μέχρι και τα τέλη Απριλίου, με βασικούς στόχους την ενημέρωση του κόσμου για την κατάσταση που επικρατεί στις ΗΠΑ σήμερα, τα δικαιώματα ψήφου των Αμερικανών που ζουν στην πόλη ώστε στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου το 2026 να ψηφίσουν εναντίον του Τραμπ και πολλά ακόμη.
Μιλήσαμε μαζί με δύο γυναίκες που συμμετέχουν ενεργά στην κίνηση αυτή, την Linda Manney και την Randall Warner για τους στόχους της κίνησης, για την Αμερική του σήμερα που αλλάζει ραγδαία προς φασίζουσες μορφές και τη σημασία του για τον υπόλοιπο κόσμο.
Ο λόγος, λοιπόν, στις πρωταγωνίστριες.
Καταρχάς, ποιοι είναι και πως ξεκίνησε η κίνηση αυτή;
“Είμαστε μια ομάδα Αμερικανών, ηλικίας από 15 χρονών μέχρι 80, εδώ στη Θεσσαλονίκη που οργανώσαμε αυτό το όραμα, αλλά μας έχουν προσχωρήσει και ντόπιοι Έλληνες και άνθρωποι από άλλες ευρωπαϊκές χώρες μόλις έμαθαν τι κάνουμε. Και ο λόγος της δράσης μας είναι ότι τις τελευταίες εβδομάδες έχουν σκοτωθεί άνθρωποι στους αμερικανικούς δρόμους από αυτούς τους πράκτορες που ονομάζονται πράκτορες της ICE“.
Τι είναι, όμως, ακριβώς, η Ice;
“ICE σημαίνει Immigration and Customs Enforcement (Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνείων). Δεν είναι καθαυτοί πράκτορες επιβολής του νόμου. Η δουλειά τους είναι να φυλάνε τα σύνορα και να συλλαμβάνουν άτομα που βρίσκονται παράνομα στη χώρα με ποινικό μητρώο. Έχουν σταλεί σε αμερικανικές πόλεις για να παρενοχλούν ανθρώπους και φαίνεται να εμφανίζονται σε πόλεις όπου υπάρχουν Δημοκρατικοί εκλεγμένοι κυβερνήτες ή δήμαρχοι”.
Μπορεί ο Τραμπ και η ρητορική του να θέτουν ως νούμερο 1 στόχο την καταπολέμηση της εγκληματικότητας, η οποία, κατά τον ίδιο, προκαλείται από τους παράνομα εισαχθέντες μετανάστες στη χώρα, αλλά στην πραγματικότητα “υπάρχει πολιτικό κίνητρο και όχι κίνητρο καταπολέμησης του εγκλήματος. Και πρόσφατα πυροβόλησαν και σκότωσαν δύο Αμερικανούς πολίτες στην πόλη της Μινεάπολης επειδή συμμετείχαν σε διαμαρτυρία για τις σκληρές τακτικές της ICE για τη σύλληψη ανθρώπων και την παρενόχληση της κοινότητας. Και δεν είναι οι μόνοι που έχουν σκοτωθεί. Στα κέντρα κράτησής τους 50 ή 60 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί. Έτσι, ο σκοπός μας πλησιάζει περισσότερο σε ένα πένθος”.
Ρωτήσαμε πως νιώθουν ως Αμερικανοί που βλέπουν τα γεγονότα από μια απόσταση και θεωρώ πως η απάντηση είναι ενδεικτική:
“Νιώθουμε πολύ συντετριμμένοι που αυτοί οι άνθρωποι έχουν σκοτωθεί. Νιώθουμε συντετριμμένοι που η χώρα μας που αγαπάμε παίρνει αυτή την τρομερή κατεύθυνση παρενόχλησης πολιτών και μεταναστών στη χώρα μας, τους οποίους πάντα καλωσορίζαμε. Έτσι, νιώθουμε ότι όταν ενωνόμαστε, νιώθουμε ότι παρηγορούμε ο ένας τον άλλον. Νιώθουμε ότι παραμένουμε δυνατοί, αλλά αυτό μας βοηθά επίσης να παραμείνουμε συγκεντρωμένοι σε αυτό που μπορούμε να κάνουμε”.
Ενδιάμεσες εκλογές 2026
Ένας από τους βασικούς στόχους είναι φυσικά οι ενδιάμεσες εκλογές του 2026.
“Έχουμε λοιπόν εκλογές τον Νοέμβριο στις Ηνωμένες Πολιτείες και όλοι έχουμε νόμιμο δικαίωμα να ψηφίσουμε από το εξωτερικό της χώρας. Πρέπει να εγγραφούμε και να αποδείξουμε ότι είμαστε πολίτες και να αποδείξουμε πού ζήσαμε. Και είναι μια διαδικασία, αλλά όλοι έχουμε δικαίωμα να ψηφίσουμε”.
“Οπότε οι εκλογές τον Νοέμβριο του 2026 και το να χάσει τον έλεγχο του Κογκρέσου ο Τραμπ είναι ένας από τους στόχους. Νομίζω ότι οι στόχοι μας είναι πολλαπλοί”.
“Θέλουμε να βεβαιωθούμε ότι ψηφίζουμε και ότι διασφαλίζουμε ότι κάθε Αμερικανός που γνωρίζουμε εδώ στη Θεσσαλονίκη, σε οποιαδήποτε ελληνική πόλη, θέλουμε να βεβαιωθούμε ότι θα τον κάνουμε να εγγραφεί και να τον κάνουμε να ψηφίσει. Αυτός είναι λοιπόν ένας από τους στόχους μας. Αλλά και να μιλήσουμε με τους ντόπιους και να βεβαιωθούμε ότι οι άνθρωποι καταλαβαίνουν τι έχει συμβεί στις Ηνωμένες Πολιτείες”.
“Επειδή πιστεύουμε ότι η δικαιοσύνη, όπως είπε ο Dr. Martin Luther King “η αδικία οπουδήποτε αποτελεί απειλή για τη δικαιοσύνη”. Και πιστεύουμε πολύ σε αυτή τη δήλωση του Dr. Martin Luther King“.
Η Αμερική που αλλάζει
“Οι άνθρωποι τρομοκρατούνται επειδή αυτή δεν είναι η Αμερική στην οποία μεγάλωσαν“.
Για να τονίσουν τη διαφορά της τωρινής συνθήκης με την Αμερική στην οποία μεγάλωσαν θα μας πουν πως: “Ήμασταν όλοι καλοί γείτονες. Και αν υπήρχε κάποιος ξένος ή επισκέπτης ή κάποιος που δεν ήταν από την κοινότητά μας που μετακόμιζε στην περιοχή, πηγαίναμε, παίρναμε φαγητό, συστηνόμασταν. Δεν είναι λοιπόν ο τρόπος που έχουμε συνηθίσει να συμπεριφερόμαστε να βλέπουμε ένοπλους, ένοπλους άνδρες να έρχονται στις κοινότητές μας με μάσκες και να παίρνουν μακριά ανθρώπους που μπορεί να μην ζουν νόμιμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά δεν έχουν διαπράξει κανένα έγκλημα.
Εργάζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες ίσως εδώ και χρόνια, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους δεν έχουν διαπράξει κανένα έγκλημα και αντιμετωπίζονται με πολύ σκληρό τρόπο”.
Η αδερφή και ο αδερφός της Linda ως πράξη αντίστασης στην τωρινή συνθήκη “γράφουν επιστολές στους γερουσιαστές τους απαιτώντας από την κυβέρνηση να σταματήσει τη χρηματοδότηση της ICE μέχρι να υπάρξουν καλύτεροι έλεγχοι στη συμπεριφορά τους, να μην τους επιτρέπεται να φορούν μάσκες, να πρέπει να φορούν κάμερες σώματος, να ακολουθούν τις ίδιες οδηγίες με άλλους αστυνομικούς, να έχουν καλύτερη περίοδο εκπαίδευσης”.
Σύνταγμα και υπεράσπιση της Δημοκρατίας
Μια ακόμη σημαντική παράμετρος της φρικτής συνθήκης είναι και η παραβίαση του Συντάγματος των ΗΠΑ:
“Έχουμε μια προϋπόθεση που απαιτεί από οποιονδήποτε έχει κατηγορηθεί για έγκλημα να έχει αυτό που ονομάζεται δίκαιη διαδικασία. Σημαίνει ότι έχετε το δικαίωμα να έχετε δικηγόρο, έχετε το δικαίωμα να υπερασπιστείτε τον εαυτό σας στο δικαστήριο, έχετε το δικαίωμα να εξηγήσετε την δική σας πλευρά της κατάστασης. Έτσι, οι άνθρωποι απλώς μεταφέρονται σε κέντρα κράτησης χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η νόμιμη διαδικασία. Οι συνθήκες στα κέντρα κράτησης είναι φρικτές.
Είναι βρώμικα, τους δίνεται ακατάλληλα παρασκευασμένο φαγητό με χώμα, σκουλήκια και έντομα. Σε άτομα που είναι άρρωστα, που έχουν διαβήτη ή που έχουν καρκίνο και τα οποία αφαιρούνται, δεν δίνονται τα φάρμακά τους. Στις έγκυες γυναίκες δεν επιτρέπεται η πρόσβαση σε γιατρούς.
“Έχουν χωρίσει παιδιά από τους γονείς τους. Είναι λοιπόν μια άσκοπα σκληρή συμπεριφορά. Δεν είναι ο τρόπος που φέρεσαι σε κανέναν, ειδικά σε μια οικογένεια με παιδιά”.
Απάνθρωπες συμπεριφορές στους συλληφθέντες, απάνθρωπες συμπεριφορές και σε αυτούς που αντιδρούν:
Γι’ αυτό είμαστε πραγματικά αναστατωμένοι. Και οι άνθρωποι που σκοτώθηκαν πιο πρόσφατα, η Renée Good και ο Alex Pretti, ήταν άτομα με οικογένειες. Η Renée Good ήταν μητέρα τριών παιδιών. Έτσι, τώρα τρία παιδιά είναι ορφανά. Και ο Alex Pretti ήταν σε μια οικογένεια με αδελφές, αδελφούς, μητέρα, πατέρα, έχασαν τον γιο τους. Ήταν νοσοκόμος σε νοσοκομείο βετεράνων.
Έτσι, οι ασθενείς του έχασαν τον νοσοκόμο τους. Αυτές είναι λοιπόν πολύ βαθιές απώλειες για την κοινότητά μας. Και θέλουμε να δείξουμε ότι υποστηρίζουμε τους συμπολίτες μας Αμερικανούς που είναι αναστατωμένοι στις Ηνωμένες Πολιτείες εξαιτίας αυτού που συμβαίνει”.
Όλα αυτά σε τελική ανάλυση είναι μια υπεράσπιση της Δημοκρατίας απέναντι στον εκφασισμό των θεσμών μιας χώρας και μιας κοινωνίας.
“Και δεν είναι η βούληση του λαού. Οι περισσότεροι πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών, τουλάχιστον σύμφωνα με όσα έχω διαβάσει στις δημοσκοπήσεις. Οι περισσότεροι άνθρωποι, ακόμα κι αν υποστήριξαν και ψήφισαν τον Τραμπ, δεν πιστεύουν και δεν υποστηρίζουν αυτές τις πολύ σκληρές τακτικές. Δεν συμφωνούν με την μεταφορά ανθρώπων σε κέντρα κράτησης, Αμερικανών πολιτών και νόμιμων κατοίκων, καθώς και μη νόμιμων κατοίκων. Οπότε, είναι σίγουρα ένας αγώνας για τη δημοκρατία.
Βλέπουμε ότι οι νόμοι παραβιάζονται, οι δικαστικές εντολές παραβιάζονται. Επομένως, αυτή είναι μια άμεση απειλή για τον αμερικανικό τρόπο ζωής και το αμερικανικό νομικό σύστημα, η περικοπή της χρηματοδότησης στα σχολεία στις Δημοκρατικές πολιτείες επειδή ο πρόεδρος είναι θυμωμένος με τους Δημοκρατικούς κυβερνήτες.
Και αυτό είναι κάτι άλλο με το οποίο διαφωνούμε, φυσικά. Είμαστε όλοι Αμερικανοί. Όλοι οι Αμερικανοί δικαιούνται βασικές ελευθερίες, όχι μόνο οι Αμερικανοί στη μία ή την άλλη πολιτεία, αλλά όλοι οι Αμερικανοί”.
Η Θεσσαλονίκη ως τόπος συνάντησης
Πως ξεκίνησαν όλα όμως και συγκεντρώθηκαν στην Θεσσαλονίκη και τον Λευκό Πύργο;
“Στη Θεσσαλονίκη, εμείς, οι Αμερικανοί, όχι όλοι οι Αμερικανοί, αλλά είμαστε μια ομάδα περίπου 15 ή 20 ατόμων, συναντιόμαστε αρκετά συχνά. Και ξεκίνησε ως κοινωνική συναναστροφή αρχικά. Πίναμε καφέ. Συζητάμε αυτά που ξέρουμε ότι συνέβαιναν στις πολιτείες. Αλλά επειδή συμβαίνουν τέτοια πράγματα, συναντιόμαστε πιο τακτικά για να παρηγορηθούμε ουσιαστικά. Όλοι νιώθουμε αναστατωμένοι και σαστισμένοι.
Έτσι μας ήρθε η ιδέα να συναντηθούμε στον Λευκό Πύργο, επειδή είναι ένας σημαντικός δημόσιος χώρος, επειδή σκεφτήκαμε ότι θα μπορούσαμε να μιλήσουμε με ανθρώπους εκεί. Ο Λευκός Πύργος είναι σύμβολο της Θεσσαλονίκης. Είναι σύμβολο, αυτής της πόλης που ζούμε εδώ για αρκετά χρόνια.
Είναι λοιπόν ένα μέρος με πεζόδρομο, ξέρετε, μπορούμε να σταθούμε εκεί, μπορούμε να μιλήσουμε με ανθρώπους. Δεν εμποδίζουμε κανέναν να κάνει ό,τι θέλει. Και πολλοί άνθρωποι έρχονται σε εμάς και μας ρωτούν τι σημαίνουν οι πινακίδες μας, τι κάνουμε εκεί. Και είχαμε μερικές πολύ καλές συζητήσεις, είχα μερικές πολύ καλές συζητήσεις με ντόπιους Έλληνες, τόσο στα αγγλικά όσο και στα ελληνικά”.
Μας αρέσει να μιλάμε με τους ντόπιους Έλληνες, γιατί, ξέρετε, κάποιοι άνθρωποι φαίνεται να γνωρίζουν πολλά. Έχουν διαβάσει γι’ αυτό. Αλλά πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν τίποτα γι’ αυτό. Οπότε είναι μια ευκαιρία για εμάς να μιλήσουμε και να εξηγήσουμε γιατί βρισκόμαστε εκεί. Και οι περισσότεροι από τους ντόπιους με τους οποίους έχω μιλήσει τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά με έχουν υποστηρίξει. Υπήρξαν ένας ή δύο που δεν γνώριζαν πολλά. Και υπήρξαν ένας ή δύο που ίσως διαφώνησαν ότι, ξέρετε, πιστεύουν ότι ο Τραμπ έχει δίκιο που έστειλε αυτούς τους ένοπλους πράκτορες.
Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι με τους οποίους έχουμε μιλήσει, που είναι από εδώ, από τη Θεσσαλονίκη, ήταν υποστηρικτικοί, ευγενικοί και μας λένε ότι πιστεύουν σε αυτό που κάνουμε. Οπότε είναι ενθαρρυντικό.
Και μας κάνει να νιώθουμε ότι είμαστε όλοι μέρος της ίδιας κοινότητας. Και αυτό με κάνει να νιώθω πολύ καλά που οι Έλληνες ντόπιοι γνωρίζουν και υποστηρίζουν αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε. Ναι, αυτό είναι ωραίο και πολλά υποσχόμενο“.
