Κλείνει το εμβληματικό περιοδικό THE FACE
Ιδρύθηκε αρχικά το 1980 και εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο σημαντικούς τίτλους μουσικής και μόδας της εποχής του.
Το εμβληματικό βρετανικό περιοδικό THE FACE κλείνει οριστικά, επτά χρόνια μετά την επανέκδοσή του.
Το μέλλον του περιοδικού περιτριγυριζόταν από φήμες, καθώς πολλοί λογαριασμοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανέφεραν ότι το «The Face» επρόκειτο να κλείσει και ότι το τρέχον τεύχος του θα ήταν το τελευταίο.
Σε επίσημη ανακοίνωση, το The Face επιβεβαίωσε ότι – δυστυχώς – η είδηση είναι αληθινή.
Το περιοδικό ιδρύθηκε αρχικά το 1980 και εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο σημαντικούς τίτλους μουσικής και μόδας της εποχής του.
Το περιοδικό THE FACE ήταν ένα πρωτοποριακό περιοδικό που συνέβαλε στον καθορισμό της οπτικής ταυτότητας της νεανικής κουλτούρας στις δεκαετίες του ’80 και του ’90.
Διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των τάσεων στη μουσική, τη μόδα και την κουλτούρα των κλαμπ, αναδεικνύοντας από νωρίς προσωπικότητες όπως η Kate Moss και καταγράφοντας κινήματα όπως το acid house και το Britpop.
Αφού έκλεισε το 2004, το The Face επανεκδόθηκε με τον Harry Styles στο εξώφυλλο το 2019.
Το σλόγκαν του ήταν: Tο πρωτότυπο και καθοριστικό περιοδικό μόδας. Αναγεννήθηκε το 2019. Ακόμα πρωτότυπο, ακόμα καθοριστικό. Επιμελούμαστε τον πολιτισμό, δημιουργούμε τον πολιτισμό, αγαπάμε τον πολιτισμό.

Η ανακοίνωση του THE FACE:
Ναι, οι φήμες είναι αληθινές: το THE FACE κλείνει.
Αφού κυκλοφόρησε αρχικά από το 1980 έως το 2004, το επαναλανσάραμε το 2019 για μια νέα εποχή. Η αποστολή μας ήταν να τιμήσουμε την εμβληματική κληρονομιά του περιοδικού, ενώ παράλληλα θέλαμε να κάνουμε τους ανθρώπους να νιώθουν ενθουσιασμένοι που ζουν αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή. Ελπίζαμε ότι το THE FACE θα μπορούσε να εκφράσει κάποια αισιοδοξία για το μέλλον, όσο ζοφερές κι αν γίνονταν οι ειδήσεις.
Αξιοποιούμε αυτή την ευκαιρία για να ευχαριστήσουμε κάθε μέλος του προσωπικού που εργάστηκε στο THE FACE τα τελευταία επτά χρόνια, καθώς και όλους τους φωτογράφους, στυλίστες, συγγραφείς, βιντεογράφους, παραγωγούς, υπεύθυνους δημοσίων σχέσεων, διαφημιστές, ατζέντες, κούριερ και αναγνώστες που συνέβαλαν ανεκτίμητα.
Και ένα ξεχωριστό ευχαριστώ σε όλους τους ανθρώπους που μας ενέπνευσαν – διοργανώνοντας ένα πάρτι, πειραματιζόμενοι με το στυλ, παίρνοντας το μικρόφωνο ή υψώνοντας ένα πλακάτ. Ψάξαμε για ιστορίες παντού, από το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη μέχρι το Παρίσι, το Κίνγκστον, το Κίεβο, το Λάγος, τη Γάζα, τη Σεούλ και το Σάλφορντ. Διαπιστώσαμε ότι το πνεύμα της νεολαίας είναι πιο ισχυρό από ποτέ.
Η επανεκκίνηση του THE FACE ήταν μια τρομακτική δουλειά, αλλά και μια τιμή που επιβεβαίωσε τη ζωή. Για όσους από εσάς θα διαμορφώσετε το μέλλον των πολιτιστικών μέσων ενημέρωσης, ελπίζουμε να διηγηθείτε τις ιστορίες σας με την ενέργεια και τις αποχρώσεις που τους αξίζουν.
Έχουμε μερικά ακόμα όμορφα εξώφυλλα να παρουσιάσουμε τις επόμενες εβδομάδες, οπότε μείνετε συντονισμένοι.
Και να θυμάστε: τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με το THE FACE.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η ιστορία του THE FACE
Το The Face είναι ένα βρετανικό τριμηνιαίο περιοδικό νεανικής κουλτούρας. Ξεκίνησε να εκδίδεται το 1980 στο Λονδίνο, ιδρυμένο από τον Nick Logan. Σταμάτησε την κυκλοφορία του το 2004 λόγω μείωσης των πωλήσεων, αλλά επανεκδόθηκε το 2019 από την Wasted Talent. Το 2026 ανακοινώθηκε ότι το περιοδικό θα σταματήσει ξανά την έκδοσή του μέσα στη χρονιά.
Ο Logan έφυγε από το NME μετά από πέντε χρόνια ως αρχισυντάκτης το 1978 και ξεκίνησε το Smash Hits για την Emap, το εκδοτικό τμήμα της εταιρείας εκτύπωσης East Midlands Allied Press.
Το φθινόπωρο του 1979, με τις πωλήσεις του Smash Hits να φτάνουν τα 166.000 αντίτυπα, ο Logan πρότεινε ένα νέο περιοδικό – «ένα καλοφτιαγμένο, καλοσχεδιασμένο και καλογραμμένο μηνιαίο έντυπο με επίκεντρο τη μουσική, αλλά με διευρυμένη κάλυψη θεμάτων που τη συνοδεύουν, από τη μόδα και τον κινηματογράφο μέχρι τη νυχτερινή ζωή και κοινωνικά ζητήματα».
Όταν οι διευθυντές της Emap απέρριψαν την πρόταση, ο Logan και η σύζυγός του αποφάσισαν να προχωρήσουν μόνοι τους και επένδυσαν 3.500 λίρες από τις αποταμιεύσεις τους στο νέο εγχείρημα, το οποίο ονόμασε The Face.
Το περιοδικό συνέβαλε σημαντικά σε πολλούς τομείς της τέχνης και της δημιουργικότητας, διαδίδοντας ιδέες μεταξύ των αναγνωστών. Ενθάρρυνε τους ανθρώπους να είναι ο εαυτός τους και έτσι η έκφραση του καθενός να συμβάλλει στον κόσμο της τέχνης και της μόδας.
Δεκαετία 1980
Αρχικά, η ομάδα εργαζόταν από τα γραφεία του Smash Hits στην Carnaby Street στο κεντρικό Λονδίνο και χρησιμοποιούσε την εταιρική οντότητα Wagadon, που είχε δημιουργήσει ο Logan για τη συνεργασία του με την Emap. Το πρώτο τεύχος του The Face κυκλοφόρησε την 1η Μαΐου 1980.
Με λογότυπο σχεδιασμένο από τον Steve Bush και εξώφυλλο με φωτογραφία του Jerry Dammers των The Specials από τον Chalkie Davies, το τεύχος πούλησε 56.000 αντίτυπα. Οι πωλήσεις σταθεροποιήθηκαν τους επόμενους μήνες, αλλά ενισχύθηκαν χάρη στη σύνδεση με τη σκηνή New Romantic του Λονδίνου μέσω άρθρων του Robert Elms και φωτογραφιών από δημιουργούς όπως ο Derek Ridgers και η Virginia Turbett.
Η εμφάνιση παρόμοιων περιοδικών όπως τα New Sounds, New Styles και Blitz, καθώς και η κυκλοφορία του i-D, επιβεβαίωσαν ότι ο Logan είχε δημιουργήσει έναν νέο εκδοτικό τομέα.
Μετακόμισε σε δικά του γραφεία στο κεντρικό Λονδίνο και το 1982 προσέλαβε τον νεαρό σχεδιαστή Neville Brody ως καλλιτεχνικό διευθυντή, δίνοντας στο περιοδικό πρωτοποριακή οπτική ταυτότητα. Ο Brody εμπνεύστηκε από καλλιτεχνικά κινήματα του 20ού αιώνα, όπως ο Κονστρουκτιβισμός.
Οι σελίδες μόδας του περιοδικού επηρέασαν έντονα τον χώρο, ιδιαίτερα μέσω της ομάδας Buffalo υπό τον Ray Petri και τον φωτογράφο Jamie Morgan.
Στις καινοτομίες της δεκαετίας περιλαμβάνονται το τεύχος «New Life in Europe» του 1983 και το 100ό τεύχος του 1988 με ειδικό τριπλό εξώφυλλο.
Δεκαετία 1990
Το 1990, λίγο πριν βραβευτεί για την καινοτομία του, ο Logan διαγνώστηκε με καρκίνο στη γνάθο και αποσύρθηκε για εννέα μήνες. Μετά την ανάρρωσή του έγινε εκδοτικός διευθυντής της Wagadon, ενώ η Sheryl Garratt ανέλαβε αρχισυντάκτρια του The Face.
Κατά την περίοδο αυτή, ο καλλιτεχνικός διευθυντής Phil Bicker συνεργάστηκε με νέους φωτογράφους όπως η Corinne Day και ο Juergen Teller, καθώς και με στιλίστες όπως η Melanie Ward.
Η επιλογή του να παρουσιάσει την άγνωστη τότε 16χρονη Kate Moss στο περιοδικό της έδωσε την πρώτη μεγάλη προβολή.
Το 1992, δικαστήριο αποφάσισε υπέρ του Jason Donovan σε υπόθεση δυσφήμισης, επιδικάζοντάς του αποζημίωση.
Υπό τη διεύθυνση της Garratt, το περιοδικό κατέγραψε εξελίξεις στη club κουλτούρα, τη μόδα και μουσικά ρεύματα όπως grunge, jungle και Britpop.
Το πιο εμπορικό τεύχος κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1995 με τον Robbie Williams στο εξώφυλλο, πουλώντας 128.000 αντίτυπα.
Το 1998 ο Richard Benson έγινε εκδοτικός διευθυντής της Wagadon, ενώ ακολούθησαν ως αρχισυντάκτες οι Adam Higginbotham και Johnny Davis.
Πώληση και κλείσιμο
Το 1999, λόγω πτώσης των πωλήσεων και έντονου ανταγωνισμού, ο Logan πούλησε τη Wagadon στην Emap, η οποία ενσωμάτωσε το The Face σε άλλη εκδοτική κατηγορία.
Το 2004 οι πωλήσεις είχαν πέσει στα 40.000 αντίτυπα και ανακοινώθηκε το κλείσιμο του περιοδικού. Το τελευταίο τεύχος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2004. Τα δικαιώματα πέρασαν αργότερα στον όμιλο Bauer Media Group.
Επανακυκλοφορία
Το 2017 τα δικαιώματα αποκτήθηκαν από την Wasted Talent Media, η οποία ανακοίνωσε την επανεκκίνηση του περιοδικού.
Το 2019 το The Face επανήλθε αρχικά online και αργότερα ως έντυπο τριμηνιαίο περιοδικό. Το πρώτο τεύχος της νέας εποχής κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2019 με εξώφυλλα που παρουσίαζαν τους Harry Styles, Dua Lipa, Rosalía και Tyler, the Creator.
Κληρονομιά
Το 2011 το The Face εντάχθηκε στη μόνιμη συλλογή του Design Museum στο Λονδίνο.
Επίσης παρουσιάστηκε σε εκθέσεις του Victoria and Albert Museum, σχετικές με τη μεταμοντέρνα αισθητική, το βρετανικό design και τη μόδα του Λονδίνου.
Η ιστορία του περιοδικού κατά την περίοδο 1980–1999 καταγράφεται στο βιβλίο του Paul Gorman The Story of the Face: The Magazine That Changed Culture, που εκδόθηκε το 2017.
