Λέσχη Μπίλντερμπεργκ: Η συνάντηση των ισχυρών που δεν θα δεις ποτέ στις ειδήσεις

Σε έναν κόσμο όπου η πληροφορία ταξιδεύει με ταχύτητα φωτός και οι δημόσιες τοποθετήσεις των ισχυρών καταγράφονται σχεδόν σε πραγματικό χρόνο, υπάρχει μια ετήσια συνάντηση που εξακολουθεί να προκαλεί απορίες, καχυποψία και έντονο ενδιαφέρον.

H περίφημη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ.

Για κάποιους αποτελεί ένα απλό φόρουμ διαλόγου μεταξύ πολιτικών και επιχειρηματικών ελίτ. Για άλλους, είναι το άτυπο «διευθυντήριο» του πλανήτη.

Πού βρίσκεται όμως η αλήθεια;

Η ιστορία ξεκινά το 1954, σε ένα ξενοδοχείο της Ολλανδίας, το Hotel de Bilderberg, από το οποίο πήρε και το όνομά της η ομάδα. Πρωτεργάτες της ιδέας ήταν προσωπικότητες όπως ο Joseph Retinger και ο Prince Bernhard of Lippe-Biesterfeld.

Ο στόχος της πρώτης συνάντησης ήταν σαφής: να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών σε μια εποχή όπου ο Ψυχρός Πόλεμος είχε αρχίσει να διαμορφώνει τον κόσμο σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα.

Η ανησυχία για την άνοδο του κομμουνισμού και η ανάγκη για στενότερη συνεργασία της Δύσης οδήγησαν στη δημιουργία ενός άτυπου, αλλά υψηλού επιπέδου φόρουμ.

Τι είναι τελικά η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ

Η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ δεν είναι οργανισμός με την κλασική έννοια. Δεν έχει επίσημη έδρα, δεν εκδίδει αποφάσεις και δεν διατηρεί πρακτικά με την έννοια που θα περίμενε κανείς από έναν διεθνή θεσμό. Πρόκειται για μια ετήσια, κλειστή συνάντηση περίπου 120–150 προσκεκλημένων από όλο τον κόσμο.

Οι συμμετέχοντες προέρχονται από διαφορετικούς χώρους:

• πολιτική (εν ενεργεία και πρώην ηγέτες)

• επιχειρήσεις και χρηματοοικονομικά

• ακαδημαϊκή κοινότητα

• μέσα ενημέρωσης

• τεχνολογία

Μεταξύ των ονομάτων που έχουν περάσει από τις συναντήσεις περιλαμβάνονται προσωπικότητες όπως ο Bill Clinton, η Angela Merkel, ο Henry Kissinger και ο Emmanuel Macron αρκετοί από αυτούς πριν ακόμη φτάσουν στο απόγειο της πολιτικής τους καριέρας.

Η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ για τη… Λέσχη Μπίλντερμπεργκ

Στην επίσημη ιστοσελίδα της «bilderbergmeetings.org» διαβάζουμε:

«Από την εναρκτήρια Συνάντησή της το 1954, η ετήσια Συνάντηση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ αποτελεί ένα φόρουμ άτυπων συζητήσεων για την ενίσχυση του διαλόγου μεταξύ Ευρώπης και Βόρειας Αμερικής.

Κάθε χρόνο, περίπου 130 πολιτικοί ηγέτες και εμπειρογνώμονες από τη βιομηχανία, τα οικονομικά, την εργασία, τον ακαδημαϊκό χώρο και τα μέσα ενημέρωσης προσκαλούνται να συμμετάσχουν στη Συνάντηση.

Περίπου τα δύο τρίτα των συμμετεχόντων προέρχονται από την Ευρώπη και οι υπόλοιποι από τη Βόρεια Αμερική. Το ένα τρίτο από την πολιτική και την κυβέρνηση και οι υπόλοιποι από άλλους τομείς. Η Συνάντηση είναι ένα φόρουμ άτυπων συζητήσεων για σημαντικά ζητήματα.

Οι Συναντήσεις διεξάγονται σύμφωνα με τον Κανόνα του Chatham House, ο οποίος ορίζει ότι οι συμμετέχοντες είναι ελεύθεροι να χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες που λαμβάνουν, αλλά ούτε η ταυτότητα ούτε η σχέση του/των ομιλητή/ών ούτε οποιουδήποτε άλλου συμμετέχοντα μπορούν να αποκαλυφθούν.

Λόγω του ιδιωτικού χαρακτήρα της Συνάντησης, οι συμμετέχοντες συμμετέχουν ως άτομα και όχι με επίσημη ιδιότητα και, ως εκ τούτου, δεν δεσμεύονται από τις συμβάσεις του αξιώματός τους ή από προσυμφωνημένες θέσεις. Ως εκ τούτου, μπορούν να αφιερώσουν χρόνο για να ακούσουν, να σκεφτούν και να συλλέξουν γνώσεις.

Δεν υπάρχει λεπτομερής ημερήσια διάταξη, δεν προτείνονται ψηφίσματα, δεν διεξάγονται ψηφοφορίες και δεν εκδίδονται πολιτικές δηλώσεις».

Τελικά, τι συζητείται πίσω από τις κλειστές πόρτες;

Εδώ ξεκινά το σημείο όπου η διαφάνεια σταματά και οι εικασίες αρχίζουν.

Οι διοργανωτές δημοσιεύουν κάθε χρόνο μια γενική θεματολογία: γεωπολιτικές εξελίξεις, οικονομία, τεχνητή νοημοσύνη, ενεργειακή ασφάλεια, κλιματική αλλαγή.

Ωστόσο, οι συζητήσεις γίνονται υπό τον λεγόμενο «κανόνα Chatham House», που σημαίνει ότι οι συμμετέχοντες μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες που ακούνε, αλλά δεν επιτρέπεται να αποκαλύψουν ποιος είπε τι.

Αυτό επιτρέπει μια πιο ειλικρινή ανταλλαγή απόψεων, αλλά ταυτόχρονα τροφοδοτεί και τη δυσπιστία.

Οι θεωρίες συνωμοσίας

Και έτσι όπως είναι φυσικό γεννήθηκαν και διαιωνίζονται οι θεωρίες συνωμοσίας.

Οι πιο διαδεδομένες υποστηρίζουν ότι:

• λαμβάνονται αποφάσεις που καθορίζουν τις παγκόσμιες εξελίξεις
• «επιλέγονται» μελλοντικοί ηγέτες
• χαράσσονται οικονομικές πολιτικές σε παγκόσμιο επίπεδο

Ωστόσο, δεν υπάρχουν αποδείξεις που να επιβεβαιώνουν ότι η Λέσχη λειτουργεί ως κέντρο λήψης αποφάσεων. Πολλοί αναλυτές τη θεωρούν περισσότερο χώρο δικτύωσης και ανταλλαγής ιδεών παρά μηχανισμό εξουσίας.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει επιρροή. Όταν άνθρωποι με τέτοια ισχύ βρίσκονται στον ίδιο χώρο, η συζήτηση από μόνη της μπορεί να διαμορφώσει αντιλήψεις, στρατηγικές και -έμμεσα- πολιτικές.

Δύο φορές στην Ελλάδα

Δύο από τις Συνόδους της Λέσχης έχουν φιλοξενηθεί στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στον «Αστέρα» Βουλιαγμένης.

Η πρώτη από τις 22 έως τις 25 Απριλίου του 1993 και η δεύτερη από τις 14 έως τις 16 Μαΐου του 2009. Και στις δύο περιπτώσεις ο «Αστέρας» είχε μετατραπεί σε φρούριο με δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, που περιλάμβαναν από ειδικές μονάδες φύλαξης υψηλών προσώπων, ελεύθερους σκοπευτές, σκάφη του Λιμενικού, μονάδες ΟΥΚ μέχρι και μετατροπή της περιοχής στον Λαιμό Βουλιαγμένης σε «no flight zone» με επιτήρηση του εναέριου χώρου από πολεμικά αεροσκάφη.

Στην ατζέντα της συνόδου του 1993 περιλαμβάνονταν θέματα όπως η κατάσταση στην πρώην Γιουγκοσλαβία, η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην ηγεσία και τους θεσμούς, το κόστος της αδιαφορίας απέναντι στην πρώην Σοβιετική Ενωση, οι προοπτικές για το παγκόσμιο εμπόριο, καθώς και το ευρηματικό «Με τι είδους Ευρώπη θα πρέπει να συμφωνήσουν οι ΗΠΑ».

Στη σύνοδο του 2009 και υπό το βάρος της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και της χρεοκοπίας της Lehman Brothers, μεγάλο μέρος της ατζέντας ήταν αφιερωμένο σε θέματα όπως «Μαθήματα από μια κρίση», «Πρόκληση για τις οικονομίες της αγοράς και τις δημοκρατίες», «Μια Νέα Τάξη: Οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Κόσμος», στον ρόλο του προστατευτισμού, χωρίς να λείπουν φυσικά και τα μείζονα γεωπολιτικά ζητήματα της εποχής, όπως οι «Νέοι ιμπεριαλισμοί από Ρωσία και Κίνα», η κατάσταση στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν κ.ά.

Οι ελληνικές παρουσίες

Αν και η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ δεν λειτουργεί με εθνικές αντιπροσωπείες, η ελληνική παρουσία στις ετήσιες συναντήσεις της είναι διαχρονική έστω και περιορισμένη. Οι συμμετοχές δεν ανακοινώνονται πάντα με πλήρη διαφάνεια, ωστόσο μέσα από κατά καιρούς λίστες και επιβεβαιωμένες παρουσίες προκύπτει ένα σαφές προφίλ των Ελλήνων που έχουν λάβει μέρος.

Στον χώρο της πολιτικής, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις, καθώς έχει συμμετάσχει τόσο πριν αναλάβει την πρωθυπουργία όσο και ως εν ενεργεία πρωθυπουργός. Παρουσίες έχουν καταγραφεί επίσης για τον Παναγιώτη Πικραμμένο πρώην υπηρεσιακό πρωθυπουργό, αλλά και για νεότερους πολιτικούς με διεθνή προσανατολισμό, όπως ο Κυριάκος Πιερρακάκης.

Επίσης, οι Γιάννης Παλαιοκρασσάς, Λούκα Κατσέλη, Στέφανος Μάνος, Γιάννος Παπαντωνίου, Ανδρέας Ανδριανόπουλος, Θεόδωρος Πάγκαλος, Τίμος Χριστοδούλου, Αντώνης Σαμαράς, Γεράσιμος Αρσένης, Γιώργος Παπανδρέου, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Γιάννος Κρανιδιώτης, Κώστας Καραμανλής, Ντόρα Μπακογιάννη, Αννα Διαμαντοπούλου, Γιώργος Αλογοσκούφης, Νίκη Κεραμέως.

Στα 171 πρώην «μόνιμα μέλη» και στελέχη του Steering Committee της λέσχης περιλαμβάνονται 5 Ελληνες, οι τρεις εκ των οποίων έχουν φύγει από τη ζωή. Πρόκειται για τον Κάρολο Αρλιώτη, οικονομολόγο, τραπεζίτη και υπουργό στις υπηρεσιακές κυβερνήσεις Γεωργακόπουλου (1958), Δόβα (1961) και Πιπινέλη (1963), τον Γιάγκο Πεσμαζόγλου, πολιτικό, οικονομολόγο και πανεπιστημιακό που είχε διατελέσει υπουργός Οικονομικών, βουλευτής και ευρωβουλευτής, τον Κώστα Καρρά, της γνωστής εφοπλιστικής οικογένειας που δημιούργησε μεταξύ άλλων και το ξενοδοχειακό συγκρότημα «Porto Carras», τον Γεώργιο Δαυίδ της Coca-Cola 3E, και τον πολιτικό επιστήμονα και πρόεδρο του ΕΛΙΑΜΕΠ Λουκά Τσούκαλη.

Από τον χώρο της οικονομίας και των επιχειρήσεων, ξεχωρίζει η παρουσία του Steering Committee και πρώην προέδρου του ΣΕΒ και προέδρου της Titan Cement International S.A. Δημήτρη Παπαλεξόπουλου.

Επίσης, έχουν δώσει το «παρών» και άλλες εμβληματικές φυσιογνωμίες του επιχειρείν ήδη από τη δεκαετία του 1950. Με πρώτο τον Πρόδρομο Αθανασιάδη-Μποδοσάκη και στη συνέχεια τον Χριστόφορο Στράτο και τον Σταύρο Νιάρχο. Τις περισσότερες συμμετοχές -μετά τον Γ. Δαυίδ-, είχε ο Κωνσταντίνος Ιωάννη Καρράς, ο οποίος διετέλεσε και μέλος του «Διευθυντηρίου». Στις καρέκλες της Μπίλντερμπεργκ έχουν καθίσει κι άλλα «βαριά ονόματα», όπως οι εφοπλιστές Γιώργος Λιβανός, Γιάννης Λύρας, Μιχάλης Περατικός, Γρηγόρης Χατζηελευθεριάδης, αλλά και επιχειρηματίες και μάνατζερ από διάφορους κλάδους, όπως οι Θεόδωρος Παπαλεξόπουλος, Οδυσσέας Κυριακόπουλος, ο τραπεζίτης Γιάννης Κωστόπουλος, καθώς και οι Στ. Αργυρός, Θεμ. Βώκος, Παναγής Βουρλούμης, Ευτύχης Βασιλάκης κ.ά.

Το φετινό ραντεβού στην Ουάσιγκτον 

Η 72η συνάντηση φιλοξενήθηκε από τις 9 έως τις 12 Απριλίου στην Ουάσιγκτον στις ΗΠΑ.

Τα θέματα που συζητήθηκαν, σε αλφαβητική σειρά, ήταν:

• AI
• Arctic Security
• China
• Digital Finance
• Energy Diversification
• Europe
• Global Trade
• The Middle East
• Russia
• Trans-Atlantic Defence-Industrial Relationship
• Ukraine
• USA
• Future of Warfare
• The West

Στη σκιά των παγκόσμιων ΜΜΕ

Πώς γίνεται μια ετήσια συνάντηση στην οποία συμμετέχει η ελίτ της παγκόσμιας πολιτικής και οικονομικής σκηνής να μην καλύπτεται από τα μεγάλα ενημερωτικά δίκτυα;

Η απάντηση δεν είναι μονοδιάστατη.

Η απουσία πρόσβασης καθιστά δύσκολη τη δημοσιογραφική κάλυψη. Πολλοί δημοσιογράφοι συμμετέχουν ως προσκεκλημένοι, δεσμευμένοι από τον κανόνα εμπιστευτικότητας. Η έλλειψη «συγκεκριμένης είδησης» (αποφάσεις, ανακοινώσεις) περιορίζει το ενδιαφέρον των μέσων.

Αυτό, βέβαια, ενισχύει το αφήγημα ότι «κάτι κρύβεται».

Διαφάνεια ή αναγκαία ιδιωτικότητα;

Οι υποστηρικτές της Λέσχης υποστηρίζουν ότι τέτοιου είδους συναντήσεις είναι απαραίτητες. Σε έναν δημόσιο διάλογο, οι πολιτικοί συχνά περιορίζονται από την ανάγκη να διατηρήσουν μια συγκεκριμένη εικόνα. Σε ένα κλειστό περιβάλλον, μπορούν να μιλήσουν πιο ανοιχτά, να δοκιμάσουν ιδέες και να ακούσουν απόψεις χωρίς πολιτικό κόστος.

Οι επικριτές, αντίθετα, επισημαίνουν ότι όταν τόσο ισχυροί άνθρωποι συναντώνται μακριά από τη δημόσια λογοδοσία, δημιουργείται ένα δημοκρατικό έλλειμμα.

Τελικά, τι είναι η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ;

Η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ δεν είναι μια μυστική κυβέρνηση του κόσμου. Δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι παίρνονται δεσμευτικές αποφάσεις.

Είναι όμως ένα δίκτυο επιρροής, ένας χώρος όπου οι ισχυροί ανταλλάσσουν απόψεις χωρίς φίλτρα.

Και ίσως αυτό ακριβώς είναι που την καθιστά τόσο ενδιαφέρουσα: όχι επειδή λειτουργεί στο σκοτάδι, αλλά επειδή βρίσκεται στο όριο μεταξύ διαφάνειας και μυστικότητας, ένα σημείο που, στη σύγχρονη δημοκρατία, παραμένει πάντα αμφιλεγόμενο.

Σε μια εποχή που η εμπιστοσύνη στους θεσμούς δοκιμάζεται, η ύπαρξη τέτοιων κλειστών κύκλων γεννά εύλογα ερωτήματα.

Είναι απαραίτητοι για την αποτελεσματική διακυβέρνηση ή αποτελούν σύμπτωμα ενός κόσμου όπου η εξουσία λειτουργεί μακριά από τα βλέμματα;

Πηγές:

Λέσχη Μπίλντερμπεργκ – Wikipedia

https://www.bilderbergmeetings.org/

Η λέσχη Bilderberg έγινε 70 ετών – Οι θεωρίες συνωμοσίας και οι Ελληνες που έχουν δώσει το «παρών» – newmoney.gr