Στα άδυτα της παγκόσμιας «ακαδημίας βιασμών»

Το 2024 κατά τη διάρκεια της δίκης για τη νάρκωση και τον μαζικό βιασμό της Ζιζέλ Πελικό, από τον σύζυγό της, Ντομινίκ, μαζί με 50 ακόμη άνδρες, επί χρόνια, στη νότια Γαλλία, ο κόσμος ήρθε αντιμέτωπος με μία μορφή ενδοοικογενειακής – έμφυλης βίας, η φρίκη της οποίας ήταν τόσο ακραία, που φάνταζe σπάνια, εάν όχι μοναδική.

Ωστόσο, όπως δείχνει δημοσιογραφική έρευνα του CNN, κάθε άλλο παρά είναι έτσι.

Άνδρες ενθαρρύνουν ο ένας τον άλλον να ναρκώνουν και να επιτίθενται στις γυναίκες τους και ανταλλάσσουν συμβουλές για το πώς να τη γλιτώσουν ατιμώρητα, κατά χιλιάδες.

Σε μια λεγόμενη ιστοσελίδα «γνωριμιών», σε μια εικονική «αίθουσα συνομιλίας» που ονομάζεται «Without Her Knowledge» («Χωρίς να το γνωρίζει»), ο Πελικό μπόρεσε να συνδεθεί με δεκάδες άλλους άνδρες για να ξεκινήσει τους βιασμούς της τότε συζύγου του, Ζιζέλ. Ενώ ήταν αναίσθητη από αυτόν, βιάστηκε πάνω από 200 φορές από 70 άνδρες, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να εντοπιστούν όλοι από την αστυνομία.

Το έγκλημα δεν εξαφανίστηκε

Η υπόθεση Πελικό έριξε για λίγο φως σε αυτή τη σκοτεινή γωνιά του διαδικτύου.

Αλλά ενώ η εμπλεκόμενη η ιστοσελίδα έκλεισε και η προσοχή του κοινού μετατοπίστηκε αλλού, το έγκλημα δεν εξαφανίστηκε.

Μια έρευνα του CNN, διάρκειας ενός μηνός, αποκάλυψε έναν κρυφό, διαδικτυακό κόσμο όπου η εμπορευματοποίηση και η ενίσχυση της σεξουαλικής βίας κατά των γυναικών ακμάζει.

Μία πορνοσελίδα, την οποία κατανομάζει το CNN, φιλοξενεί περισσότερα από 20.000 βίντεο με περιεχόμενο που λέγεται «ύπνος» και έχουν ανεβάσει χρήστες, με εκατοντάδες χιλιάδες προβολές.

Η ιστοσελίδα, η οποία είχε περίπου 62 εκατομμύρια επισκέψεις μόνο τον Φεβρουάριο και το βασικό κοινό της βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτοαποκαλείται «ένας χώρος φιλοξενίας αρχείων χωρίς ηθική ευθύνη, όπου οτιδήποτε νόμιμο φιλοξενείται για πάντα».

Η νομιμότητα κάποιου υλικού που δημοσιεύεται τίθεται υπό σοβαρή αμφισβήτηση.

Το περιεχόμενο που λέγεται «ύπνος» κατηγοριοποιείται χρησιμοποιώντας περιγραφικές ετικέτες όπως #passedout και #eyecheck.

Σε αυτά τα βίντεο, άνδρες βιντεοσκοπούν τους εαυτούς τους να σηκώνουν τα κλειστά βλέφαρα των γυναικών για να δείξουν ότι κοιμούνται ή ότι βρίσκονται υπό την επήρεια ναρκωτικών, με ορισμένα βίντεο «ελέγχου των ματιών» να ξεπερνούν τις 50.000 προβολές.

Μέσα στην κοινότητα «ύπνου» της ιστοσελίδας – την οποία ανέφεραν για πρώτη φορά οι Γερμανίδες δημοσιογράφοι Isabell Beer και Isabel Ströh – τα μέλη ανταλλάσσουν συμβουλές για το πώς να ναρκώνουν τις συντρόφους τους.

Στην ομάδα συνομιλίας «Zzz», στην οποία είχε συνδεθεί ένας χρήστης ως Piotr, κάνουν το ίδιο.

Ένας χρήστης ισχυρίστηκε ότι διατηρεί μια επιχείρηση πώλησης και αποστολής «υπνωτικών υγρών» σε οποιαδήποτε διεύθυνση στον κόσμο. Ο άνδρας, ο οποίος δήλωσε ότι εδρεύει στη Θέουτα, έναν μικροσκοπικό ισπανικό θύλακα στις ακτές της Βόρειας Αφρικής, ανέφερε στον λογαριασμό του στο Telegram ότι θα κόστιζε 150 ευρώ (περίπου 175 δολάρια) για ένα μπουκάλι του υγρού που, όπως είπε, ήταν άγευστο και άοσμο.

«Η γυναίκα σας δεν θα νιώσει τίποτα και δεν θα θυμάται τίποτα», είπε.

Ο «οικογενειάρχης ταβερνιάρης Πιότρ»

Ενώ οι πλατφόρμες ποικίλλουν, μέσα σε αυτές τις ομάδες, το βίντεο είναι το παν.

Μερικοί χρήστες διαφήμιζαν ζωντανές μεταδόσεις, που έδειχναν την κακοποίηση ναρκωμένων γυναικών σε πραγματικό χρόνο, έναντι 20 δολαρίων ανά θεατή, με το κρυπτονόμισμα ως το προτιμώμενο μέσο πληρωμής.

Ένας άλλος χρήστης, ο οποίος είπε ότι κατοικούσε στη Δυτική Αφρική, μοιράστηκε ένα απόσπασμα από μια προηγούμενη ζωντανή μετάδοση που είπε ότι είχε κάνει για να δελεάσει για την επόμενη. Σε αυτό, μια γυναίκα – την οποία είπε ότι ήταν η κοιμισμένη σύζυγός του – ακούγεται να ροχαλίζει καθώς σκαρφαλώνει πάνω της. Τότε το απόσπασμα τελειώνει.

Στην Πολωνία, η γυναίκα που ο Piotr είπε ότι ήταν η σύζυγός του φαίνεται επίσης να μην γνωρίζει τι της συμβαίνει.

Οι άνδρες σε αυτές τις ομάδες λειτουργούν προστατευμένοι από την ανωνυμία του διαδικτύου. Αλλά βρίσκουν επίσης μια αίσθηση κοινότητας και μια διεστραμμένη «συντροφικότητα», καθώς θεωρούν την κακοποίηση φυσιολογική.

Για μήνες, ο Piotr μιλούσε ανοιχτά με τους υπό κάλυψη δημοσιογράφους και μάλιστα μοιράστηκε αυτό που είπε ότι ήταν η διεύθυνσή του.

Αλλά όταν ήρθε η ώρα να συναντηθούν πρόσωπο με πρόσωπο, εκείνος αντιστάθηκε. Οι δημοσιογράφοι ήθελαν να επιβεβαιώσουν ότι ήταν αυτός που ισχυριζόταν ότι ήταν, οπότε ταξίδεψαν στην πόλη καταγωγής του στην Πολωνία.

Το CNN βρήκε τον Πιότρ και τη σύζυγό του σε ένα τοπικό εστιατόριο.

Αβέβαιοι για το πώς θα μπορούσε να αντιδράσει – και για να μην θέσουν τη γυναίκα σε κίνδυνο – επικοινώνησαν με την αστυνομία.

«Ναι, αλλά είναι ο σύζυγός σου»

Ο Πιότρ είναι απλώς ένας παράγοντας σε ένα τεράστιο, παγκόσμιο δίκτυο και η σύζυγός του πιθανότατα είναι ένα ανάμεσα σε πολλά ανυποψίαστα θύματα.

Αλλά κάποια θύματα το έμαθαν.

Όταν η Ζόι Γουότς έμαθε ότι ο σύζυγός της, με τον οποίο ήταν παντρεμένη για 16 χρόνια, έτριβε υπνωτικό στο τσάι της και τη βίαζε ενώ εκείνη ήταν λιπόθυμη, αυτό κατέστρεψε τον κόσμο της.

«Ανησυχούμε για το ποιος έρχεται από πίσω μας, περπατάει στον δρόμο ή ποιος μας κάνει φίλους στο Facebook. Ξέρετε, ανησυχούμε για το αν θα πάμε στο αυτοκίνητό μας αργά το βράδυ σε ένα πάρκινγκ, αλλά δεν ανησυχούμε για το ποιος είναι δίπλα σου. Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι έπρεπε», είπε η Γουότς.

Η ομολογία του τότε συζύγου της έγινε μια κατά τα άλλα συνηθισμένη Κυριακή του 2018, αφού το ζευγάρι – που έχει τέσσερα παιδιά – είχε επιστρέψει από την εκκλησία.

«Έφτιαξε μια λίστα με τις ατασθαλίες του… σαν να ήταν, ξέρετε, μια λίστα με ψώνια», είπε η Γουότς, μιλώντας στο CNN από το σπίτι της στο Ντέβον της Αγγλίας.

Της είπε ότι η κακοποίηση συνέβαινε εδώ και χρόνια.

«Είπε απλώς… “Χρησιμοποιώ το υπνωτικό φάρμακο του γιου μας για να σου βάλω το τελευταίο φλιτζάνι τσάι το βράδυ, για να σε δέσω, να σε βγάλω φωτογραφίες και να σε βιάσω”».

Η παραδοχή άφησε την Γουότς να αμφισβητεί όλες τις προσωπικές τους στιγμές.

«Στο τέλος μιας πολύ κουραστικής μέρας… ήμουν απλώς ευγνώμων που ήπια ένα φλιτζάνι τσάι πριν πάω για ύπνο, επειδή ήμουν τόσο κουρασμένη και δεν χρειάστηκε να το φτιάξω», είπε, προσθέτοντας: «Δεν περιμένεις τίποτα άλλο εκτός από αθωότητα να προέρχεται από τον σύντροφό σου».

Ανησυχώντας για τα παιδιά της και παλεύοντας ακόμα με το τι της είχε συμβεί, αρχικά το κράτησε μυστικό. Η εσωτερική πάλη τελικά επηρέασε την υγεία της.

Μετά από μια σοβαρή κρίση πανικού, η Γουότς το είπε στην αδερφή της. Στη συνέχεια, η μητέρα τους κάλεσε την αστυνομία. Ενώ πιστεύει ότι η άσκηση δίωξης ήταν η σωστή απόφαση, εκείνη την εποχή ήταν οδυνηρή. Σε μια τετραετής νομική διαδικασία είδε τα παιδιά της να γίνονται στόχοι εκφοβισμού στο σχολείο και άφησε το κοινωνικό της περιβάλλον σχεδόν κατεστραμμένο.

Η Γουότς είπε ότι μια από τις πολλές δύσκολες πτυχές της δοκιμασίας της ήταν η αντιμετώπιση των υποθέσεων των ανθρώπων σχετικά με την κακοποίηση μέσα σε έναν γάμο, παρόλο που αναγνωρίζει ότι αυτές έχουν τις ρίζες τους στην παραπληροφόρηση και την ασυνείδητη προκατάληψη.

«Έχω δει ανθρώπους να λένε: “Ναι, αλλά είναι ο σύζυγός σου” ή “αλλά δεν ήσουν ξύπνια”. “Άρα… δεν είναι το ίδιο με το να σε οδηγούν σε ένα σοκάκι, έτσι δεν είναι;”»

Ο πρώην σύζυγός της εκτίει ποινή φυλάκισης 11 ετών για βιασμό, σεξουαλική επίθεση με διείσδυση και χορήγηση ναρκωτικών.

Η Γουότς εξακολουθεί να δυσκολεύεται να χρησιμοποιήσει τη λέξη βιασμός για να περιγράψει αυτό που της συνέβη. Είναι πολύ οδυνηρό.

«Υπάρχει μια ντροπή και μια ενοχή που το συνοδεύει, ότι, “Ω, ίσως έπρεπε να το ξέρω, ή δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν το συνειδητοποίησα. Γιατί δεν συνέδεσα αυτές τις τελείες;”» είπε.

Η «αδελφότητα» των βιαστών

Η Clare McGlynn, καθηγήτρια νομικής στο Πανεπιστήμιο Durham της Βρετανίας και ειδικός σε θέματα βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών, δήλωσε στο CNN ότι η αυξανόμενη παρουσία ηδονοβλεπτικού υλικού σε mainstream πορνογραφικές ιστοσελίδες «δοξάζει» κακοποιητικές συμπεριφορές τόσο εντός όσο και εκτός διαδικτύου. Είναι ένα πρόβλημα που «πολλοί άνδρες και πολλοί άνθρωποι στην κοινωνία δεν λαμβάνουν αρκετά σοβαρά υπόψη», είπε.

Για τους χρήστες εντός της διαδικτυακής κοινότητας «υπνικής πορνογραφίας», ο ενθουσιασμός της κακοποίησης δεν βρίσκεται μόνο στην ίδια την πράξη αλλά και στη συλλογική δυναμική που την περιβάλλει, δήλωσε η Annabelle Montagne, ψυχολόγος που αξιολόγησε τους μισούς από τους άνδρες που καταδικάστηκαν στη δίκη Πελικό, συμπεριλαμβανομένου του Ντομινίκ, που οργάνωσε τα εγκλήματα.

«Μέσα σε αυτές τις ιστοσελίδες, υπάρχει επίσης αυτή η έννοια της, σχεδόν, αδελφοσύνης», είπε, προσθέτοντας ότι οι συμμετέχοντες βρίσκουν τον εαυτό τους να «δημιουργεί δεσμούς» που ανταποκρίνονται και ενισχύουν τις «ναρκισσιστικές» τους ανάγκες.

Η Σαντρίν Ζοσό, Γαλλίδα βουλευτής η οποία, αφού ναρκώθηκε από έναν πρώην Γάλλο γερουσιαστή, έχει κάνει εκστρατεία για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τη σεξουαλική κακοποίηση που διευκολύνεται από ναρκωτικά (DFSA), αποκάλεσε τις ομάδες «σχολεία βίας».

«Θα τις αποκαλούσα ακόμη και μια διαδικτυακή ακαδημία βιασμού, όπου διδάσκεται κάθε μάθημα. Υπάρχουν όλα τα μαθήματα» και οι «κλάδοι» που χρειάζονται για να γίνει κάποιος καλός βιαστής ή σεξουαλικός θύτης», είπε.

Εν τω μεταξύ, το τοπίο των επιθέσεων που διευκολύνονται από ναρκωτικά συνεχίζει να εξελίσσεται, με τους δράστες να στρέφονται σε πιο «εύκολα διαθέσιμα» συνταγογραφούμενα φάρμακα που δρουν γρήγορα και αφήνουν ελάχιστα ίχνη στο σώμα σε σύγκριση με τα φάρμακα «βιασμού σε ραντεβού» του παρελθόντος, καθιστώντας πιο δύσκολο για τέτοιες υποθέσεις να φτάσουν στη δίκη, δήλωσε στο CNN ο ειδικός ύπνου Michel Cramer Bornemann, με έδρα τις ΗΠΑ.

Ελάχιστη η καταγραφή

Είναι δύσκολο να γνωρίζουμε πόσο διαδεδομένη είναι η σεξουαλική επίθεση που διευκολύνεται από ναρκωτικά, καθώς τα αξιόπιστα δεδομένα είναι περιορισμένα.

Σε όλη την Ευρώπη, τα περισσότερα συστήματα ποινικής δικαιοσύνης είτε δεν διαθέτουν συγκεκριμένα συστήματα παρακολούθησης γι’ αυτού του είφους το έγκλημα είτε δεν την περιλαμβάνουν ως ξεχωριστή κατηγορία στις επίσημες στατιστικές εγκληματικότητας, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υπάρχει πλήρως συγκρίσιμο σύνολο δεδομένων σε ολόκληρη την Ευρώπη για τέτοιες επιθέσεις.

«Αυτό είναι ένα θέμα όπου τα αξιόπιστα, συγκεκριμένα δεδομένα είναι «σπάνια εκ σχεδιασμού»», δήλωσε στο CNN ένας εκπρόσωπος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, προσθέτοντας ότι δεν υπάρχουν ακριβείς εκτιμήσεις για αυτό το είδος κακοποίησης.

«Πολλές δεν αναφέρονται επειδή τα θύματα αισθάνονται αμηχανία, ενοχή ή αντιληπτή ευθύνη ή επειδή έχουν περιορισμένη μνήμη της επίθεσης», δήλωσε ο εκπρόσωπος.

Η χαμηλή αναφορά επιδεινώνεται περαιτέρω από την έλλειψη εκπαίδευσης τόσο για το προσωπικό των νοσοκομείων όσο και για την αστυνομία στην αναγνώριση των θυμάτων, λένε οι ειδικοί.

Στην Αγγλία και την Ουαλία το 43% των καταγεγραμμένων σεξουαλικών επιθέσεων αφορούσε σύντροφο ή πρώην σύντροφο, σύμφωνα με στοιχεία του Μαρτίου 2025, σημειώνοντας μια μικρή μείωση από το 45% πριν από πέντε χρόνια. Το ποσοστό των θυμάτων που καταγράφηκαν ως θύματα επίθεσης ενώ ήταν αναίσθητα ή κοιμισμένα έχει αυξηθεί στο 23% από 21% την τελευταία δεκαετία.

Τα ποσοστά καταδίκης για σεξουαλικά αδικήματα σε όλη την Ευρώπη – όπως και στις ΗΠΑ – παραμένουν χαμηλά.

Η McGlynn, καθηγήτρια νομικής, δήλωσε στο CNN ότι ενώ ο νόμος – τουλάχιστον στο Ηνωμένο Βασίλειο – είναι γενικά καλά εξοπλισμένος για να καλύψει το εύρος των ποινικών αδικημάτων που διαπράττονται από άνδρες που ναρκώνουν και βιάζουν τις συντρόφους τους, το παγκόσμιο διαδικτυακό φαινόμενο επιμένει λόγω της απροθυμίας των κυβερνήσεων να επιτεθούν σε αυτό που βλέπει ως την καρδιά του προβλήματος: τις ίδιες τις διαδικτυακές πλατφόρμες.