«Βρες τρεις νέες κοπέλες ως τιμωρία»: Τι αποκαλύπτουν τα “mail” του Έπσταϊν

Το όνομα του Τζέφρι Έπσταϊν «στοιχειώνει» τον πλανήτη. Όχι μόνο ως σύμβολο μιας από τις πιο σκοτεινές υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης αλλά και ως υπενθύμιση ενός δαιδαλώδους συστήματος εξουσίας που για χρόνια προστάτευσε, συγκάλυψε και σιωπούσε – ή και συμμετείχε στις αποτρόπαιες πράξεις του διαβόητου καταδικασθέντα για σεξουαλικά εγκλήματα.

Η τελευταία μαζική δημοσίευση αρχείων που αφορούν την υπόθεση από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ προκάλεσε έναν ορυμαγδό αποκαλύψεων. Μέσα από 3 εκατομμύρια σελίδες εγγράφων, 180.000 εικόνων και 2.000 βίντεο που δημοσιεύτηκαν την Παρασκευή έρχονται στο φως ακόμα περισσότερες λεπτομέρειες για την δράση του δικτύου, με ενορχηστρωτή τον Έπσταϊν, ενώ αναφέρονται – ή εμπλέκονται στην υπόθεση κατά περίπτωση – “μεγάλα” ονόματα πολιτικών, τιτάνων της τεχνολογίας και επιχειρηματιών.

Τα έγγραφα είναι διαθέσιμα στη σελίδα του υπουργείου για όποιον θέλει να αποκτήσει πρόσβαση. Ωστόσο, το μέγεθος των αποκαλύψεων είναι τέτοιο που αγγίζει τα όρια της πληροφορικής ασφυξίας. Χιλιάδες αρχεία, διάσπαρτα σε δικαστικές βάσεις δεδομένων, δημιουργούν ένα χαοτικό ψηφιακό τοπίο που το καθιστά σχεδόν απρόσιτο για το ευρύ κοινό.

Και κάπου εκεί εμφανίζεται το Jmail: μια πλατφόρμα που μετατρέπει τα δημοσιοποιημένα email του Έπσταϊν σε ένα περιβάλλον τύπου Gmail, επιτρέποντας για πρώτη φορά μια πιο άμεση ανάγνωση της καθημερινής του επικοινωνίας.

Στο Jmail δεν έχει προστεθεί κάποιο αρχείο πέρα από εκείνα που έχουν δημοσιευτεί από το υπουργείο δικαιοσύνης των ΗΠΑ απλά, το ψηφιακό αυτό εργαλείο, αναδιαρθρώνει τα ήδη αποχαρακτηρισμένα αρχεία.

Πώς λειτουργεί το Jmail

Το εργαλείο δημιούργησαν o μηχανικός λογισμικού Ράιλι Γουόλς και ο Λουκ Άιγκελ, συνιδρυτής της εταιρείας βοηθού βίντεο με τεχνητή νοημοσύνη Kino AI. Στόχος τους ήταν να κάνουν τα αρχεία της υπόθεσης Έπσταϊν προσβάσιμα, τόσο για δημοσιογράφους και ερευνητές όσο και για το ευρύ κοινό.

Ο χρήστης, μπαίνοντας στην πλατφόρμα, μπορεί να δει τα email και τα αρχεία όπως ακριβώς θα εμφανίζονταν στον λογαριασμό του Έπσταϊν και να περιηγηθεί σε αυτά με τον ίδιο τρόπο που θα έκανε αν βρισκόταν στον προσωπικό του λογαριασμό.

Πέρα από τα mails, η πλατφόρμα οργανώνει και άλλο δημοσιευμένο υλικό σε ξεχωριστές ενότητες.

Μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται τα εξής:

• το Jphotos για τις εικόνες που έδωσε το Υπουργείο Δικαιοσύνης,
• το JDrive για έγγραφα και αρχεία,
• το JFlights για τα στοιχεία των πτήσεων με το ιδιωτικό αεροπλάνο του Έπσταϊν,
• το Jamazon για τις ηλεκτρονικές αγορές του και άλλα.

Οι Άιγκελ και Γουόλς δημιούργησαν τον ιστότοπο μέσα σε μόλις πέντε ώρες, σύμφωνα με το RollingStone. «Δεν ήταν και τόσο δύσκολο να φτιαχτεί», είχε πει ο Άιγκελ και εξήγησε πως «Υπήρχαν δύο βήματα: το πρώτο ήταν να εξαχθούν αυτά τα πολύ ακατάστατα δεδομένα από τα PDF και να τα επαναφέρουμε στη μορφή που προέρχονταν, δηλαδή τα email, και το δεύτερο ήταν να φτιάξουμε μια πολύ πιστή παρωδία του Gmail».

Με την είσοδο στην πλατφόρμα, στη αριστερή πλευρά της οθόνης εμφανίζεται μια λίστα επαφών, παρόμοια με αυτή ενός κανονικού email. Εκεί μπορεί κανείς να δει ονόματα γνωστών και λιγότερο γνωστών προσώπων που περιλαμβάνονται στην αλληλογραφία του Έπσταϊν, όπως επιχειρηματίες, πολιτικοί, ακαδημαϊκοί, στενοί συνεργάτες του κ.α., ανάμεσά τους ο Elon Musk, ο Bill Gates, η Ghislaine Maxwell, ο Ehud Barak και ο Steve Bannon.

Τα ραντεβού για το μασάζ

Η δυνατότητα αναζήτησης που προσφέρει το Jmail επιτρέπει στους χρήστες να φιλτράρουν την επικοινωνία του Έπσταϊν χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες λέξεις-κλειδιά, αποκαλύπτοντας την καθημερινή ρουτίνα πίσω από το σκοτεινό του δίκτυο. Πληκτρολογώντας τη λέξη-κλειδί «massage» (μασάζ), οι συνομιλίες που αναδύονται στην επιφάνεια είναι κάτι παραπάνω από αποκαλυπτικές.

Μέσα από εκατοντάδες μηνύματα, ξεδιπλώνεται ο τρόπος με τον οποίο οργανώνονταν οι επισκέψεις νεαρών γυναικών, οι συνεννοήσεις για τις ώρες και τους χώρους των ραντεβού, καθώς και η κωδικοποιημένη γλώσσα που χρησιμοποιούσαν οι συνεργάτες του. Τα emails αυτά δεν αποτελούν απλώς καταγραφές υπηρεσιών, αλλά στοιχεία που τεκμηριώνουν τη μεθοδικότητα με την οποία λειτουργούσε το σύστημα κακοποίησης.

Η «θεραπεία μασάζ» ήταν το βασικό εργαλείο στρατολόγησης και η κεντρική βιτρίνα πίσω από την οποία λειτουργούσε το δίκτυο του Έπσταϊν. Στις συνομιλίες υπάρχει mail ατόμου προς τον Έπσταϊν στο οποίο αναφέρεται, μεταξύ άλλων: “Το σκέφτηκα πολύ και νομίζω ότι η καλύτερη επιλογή για μένα είναι η θεραπεία μασάζ. Πιστεύω ότι μπορώ να τα πάω πολύ καλά σε αυτόν τον τομέα. Είμαι πρόθυμη να πάω οπουδήποτε προκειμένου να λάβω την καλύτερη εκπαίδευση και πιστοποίηση, και ενδεχομένως στο καλύτερο μέρος για να εργαστώ στον τομέα αφού πιστοποιηθώ… Οποιαδήποτε βοήθεια! Καμία ιδέα;;;”.

Σε άλλη συνομιλία ο Έπσταϊν ζητά μασάζ από άτομο με άλλη επαγγελματική ιδιότητα: «Τι ώρα βολεύει; Έχω λίγο jet lag και θα ήθελα ένα μασάζ, όχι γιόγκα. Αν είναι εντάξει, μπορούμε να το κάνουμε απόψε, αν όχι θα περιμένω μέχρι αργότερα μες στην εβδομάδα. Ελπίζω να γίνει απόψε.». Η απάντηση που λαμβάνει ο Έπσταϊν είναι η εξής: «Δεν μπορώ να κάνω μασάζ, λυπάμαι… δεν είμαι θεραπευτής μασάζ… Ενημέρωσέ με αν θέλεις να κάνουμε γιόγκα όταν γίνεις καλύτερα.»

Σε άλλη συνομιλία o Έπσταϊν γράφει: “Το τελωνείο μού επέτρεψε να φέρω μόνο ένα από τα παιχνίδια για τα παιδιά σου. Θα στείλω τα υπόλοιπα απευθείας από τη Νέα Υόρκη. Χαζούλη/α. Αν μου στείλεις τη διεύθυνσή σου, θα φροντίσω να σου παραδοθεί σήμερα” ενώ σε άλλο σημείο λέει: “Θα κάνω μασάζ ή μόνο πίτα; ? Τα εκπαιδευτικά παιχνίδια για το μικρό, θα πρέπει να σταλούν από τη Νέα Υόρκη”.

Μέσα από τις συνομιλίες αποκαλύπτεται επίσης ένας ρόλος «διαμεσολαβητή», καθώς ο Έπσταϊν φαίνεται να κανονίζει ραντεβού και για τρίτα πρόσωπα. Οι βοηθοί του λειτουργούσαν ως συντονιστές, απαντώντας με κυνική επαγγελματικότητα ότι «θα φροντίσουν η [όνομα] να είναι έτοιμη» ή διαθέσιμη την ώρα που ορίστηκε, επιβεβαιώνοντας την πλήρη αντικειμενοποίηση των γυναικών μέσα στο δίκτυό του.

“Ηλικία;”

«Ναι, η ντροπή διαρκεί περισσότερο, δεν χρειάζεται σε καμία περίπτωση.. απλώς βρες τρεις νέες κοπέλες ως τιμωρία». Η φρίκη, στα mails κορυφώνεται στα σημεία όπου η επικοινωνία παύει να αφορά τον προγραμματισμό των ραντεβού και περνά στη “διαχείριση” των γυναικών/κοριτσιών.Στο παραπάνω μήνυμα, ο Έπσταϊν φέρεται να απαντά σε μια γυναίκα στην οποία λέει πως θα μάθει από τα λάθη της, πως δεν χρειάζεται ντροπή αλλά να βρει άλλες κοπέλες ως τιμωρία.

Η φράση αυτή απογυμνώνει τον μηχανισμό του δικτύου. Μέσα από τη ροή των emails στο Jmail, αποκαλύπτεται ότι η αναζήτηση νέων προσώπων δεν ήταν περιστασιακή, αλλά μια διαρκής, σχεδόν βιομηχανική διαδικασία. Ο Έπσταϊν εμφανίζεται να ζητά επίμονα φωτογραφίες (όσο πιο αποκαλυπτικές γίνεται), αξιολογώντας και «εγκρίνοντας» τα επόμενα υποψήφια θύματα. Ίσως η πιο ανατριχιαστική ερώτηση που επαναλαμβάνεται διαρκώς: “Ηλικία;”.

Οι απαντήσεις που λαμβάνει όταν ζητά να του βρουν “κορίτσια” είναι συγκλονιστικές. “Θα σου βρω στην Αμερική, στη Ρωσία δεν ξέρω αν μπορώ”, “ο αδερφός μού είπε ότι είναι καλή”, και πολλά άλλα που παρόλο που γράφτηκαν σε αυτά τα mails δεν γίνεται να αναπαραχθούν.

Πηγή: news247.gr