Έφυγε από τη ζωή η διακεκριμένη αρχαιολόγος Κατερίνα Ρωμιοπούλου
Συνέδεσε το όνομά της με σπουδαίες ανασκαφές της Βορείου Ελλάδας, όπως οι ανασκαφές της Αμφίπολης και των Φιλίππων
Κεντρική εικόνα: Δινήεσσα, τιμητικός τόμος για την Κατερίνα Ρωμιοπούλου
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών η διακεκριμένη αρχαιολόγος Κατερίνα Ρωμιοπούλου, που συνέδεσε το όνομά της με σπουδαίες ανασκαφές της Βορείου Ελλάδας, όπως οι ανασκαφές της Αμφίπολης και των Φιλίππων και αρκετών άλλων.
Πέθανε η Κατερίνα Ρωμιοπούλου
Η Κατερίνα Ρωμιοπούλου γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη. Σπούδασε στο ΑΠΘ στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Πραγματοποίησε Μεταπτυχιακές Σπουδές στην Ελβετία και τη Γερμανία. Από το 1959 υπηρέτησε στο Υπουργείο Πολιτισμού. Ήταν Ισόβιο Μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Πήρε μέρος στις ανασκαφές: Πέλλα – Θάσο – Αμφίπολη – Φίλιπποι και άλλες.
Το 2012 το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης εξέδωσε τον τιμητικό τόμο «Δινήεσσα» το οποίο υπογράφουν η Πολυξένη Αδάμ Βελένη και η Κατερίνα Τζαναβάρη.
Στη συνέχεια, και κατά την ενεργό υπηρεσία της, βίωσε από κοντά σημαντικά γεγονότα της αρχαιολογίας, όπως υπήρξε η ανασκαφή της Πέλλας και της Αμφίπολης, και μετείχε ουσιαστικά στη διαδικασία αποκάλυψης εμβληματικών για την επιστήμη της αρχαιολογίας μνημείων, όπως των μακεδονικών τάφων στα Λευκάδια και στη Βεργίνα.
Προσηλωμένη αυστηρά στην προοπτική της απρόσκοπτης λειτουργίας των περιφερειακών και κεντρικών οργανικών μονάδων του Υπουργείου Πολιτισμού που διηύθυνε, επέδειξε την ικανότητά της να πείθει τους πολιτικούς προϊσταμένους της και να χαράζει πολιτικές που αποσκοπούσαν στην προβολή των αρχαιοτήτων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, δραστηριότητα άλλωστε που ταιριάζει με τον δυναμικό και ανήσυχο χαρακτήρα της.
Κι όταν η έκβαση των πραγμάτων ήταν θετική, συνέχιζε με περισσότερο δυναμισμό και επιμονή το έργο της. Όταν πάλι κάτι πήγαινε στραβά, ή κι όταν κάτι ή κάποιος δεν εκπλήρωνε τις προσδοκίες της τότε καλύτερα να μην βρισκόσουν στον δρόμο της. Φωνές και εκνευρισμοί συνδυαζόμενα με περισσότερη δουλειά συνθέτουν ένα σκηνικό γνωστό στους συνεργάτες της. Αυτή η δυναμική πλευρά του χαρακτήρα της τιμώμενης αντανακλάται και στην επιλογή του τίτλου του συγκεκριμένου τόμου «δινήεσσα».
Αυτό το ομηρικό επίθετο αντικατοπτρίζει με τον πιο εύστοχο τρόπο το πάθος που εκείνη επιδείκνυε και εξακολουθεί να επιδεικνύει σε οτιδήποτε καταπιάνεται, το οποίο, παρά τις οποιεσδήποτε πρόσκαιρες και ενδεχομένως αρνητικές αντιδράσεις, τελικά μόνο ως γόνιμη και δημιουργική δύναμη μπορεί να αποτιμηθεί. Εν κατακλείδι, ακόμα και η λιτή εμφάνιση της τιμώμενης, φιλτραρισμένη μέσα από τη διακριτική γυναικεία φιλαρέσκειά της, αποτελούν στάση ζωής και εκφράζουν πέρα από την αυτοπεποίθηση και αυτογνωσία, την καθαρότητα και τη σαφήνεια των πνευματικών της στόχων. Κι όταν έχει τα κέφια της και κάποιος την παρακινεί με το γνωστό, «πες μας Κατερίνα…», μεταφέρει, με τον χειμαρρώδη λόγο της και το απαράμιλλο -συχνά πικρό αλλά πάντα ευθύβολο- χιούμορ της, εμπειρίες και ιστορίες που βίωσε κατά την ενεργό της δράση.
Λίνα Μενδώνη: Υπηρέτησε τη δουλειά της με αφοσίωση
Πληροφορούμενη την απώλεια της Κατερίνας Ρωμιοπούλου, η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Με θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια της Κατερίνας Ρωμιοπούλου, η οποία διέγραψε πολύχρονη και γόνιμη θητεία στην Αρχαιολογική Υπηρεσία. Με στιβαρές σπουδές στην Ελλάδα, την Ελβετία και τη Γερμανία, η Κατερίνα Ρωμιοπούλου υπηρέτησε επί 36 χρόνια σε θέσεις ευθύνης στο Υπουργείο Πολιτισμού, χρηματίζοντας διευθύντρια του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, Διευθύντρια Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, καθώς και πρόεδρος του τότε Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων. Σε όλες τις θέσεις από τις οποίες διήλθε, η Κατερίνα Ρωμιοπούλου υπηρέτησε με αφοσίωση και συνέπεια. Τη βαθιά επιστημονική της γνώση, την πιστοποιούν οι πολυάριθμες δημοσιεύσεις της. Από την πολύχρονη γνωριμία μας κρατώ την ανάμνηση της επιστήμονος, που δεν δίσταζε να διατυπώσει τη γνώμη της.
Στους οικείους της, τους συναδέλφους και τους φίλους της απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια».
Πηγή: Parapolitika.gr
