Καλoγριά Σιθωνίας: Ανησυχία για την πόντιση πυραυλακάτου
Σκεπτικισμός και φόβοι της τοπικής κοινωνίας για το δημοτικό σχέδιο τόνωσης του καταδυτικού τουρισμού
Εικόνα αρχείου
Ανάσα δεν παίρνουν στη Σιθωνία από τα σχέδια για την τουριστική ανάπτυξη σε μια περιοχή που ήδη γνωρίζει τουριστική υπερεκμετάλλευση. Μετά την έντονη συζήτηση που άνοιξε σχετικά με τα σχέδια οικοδόμησης στον Διάπορο, στο νησάκι της Βουρβουρούς, μια νέα κίνηση έρχεται να προκαλέσει ανησυχία: από πέρυσι έχει προχωρήσει σχέδιο του δήμου για πόντιση στον κόλπο της Καλογριάς μιας πυραυλακάτου!
Το σχέδιο, που στοχεύει στην αύξηση του ήδη υπάρχοντος καταδυτικού τουρισμού, γνωρίζει σήμερα αντιδράσεις, καθώς η περιοχή είναι χαρακτηρισμένη NATURA και υπάρχουν πολλές επιφυλάξεις αλλά και φόβοι ως προς την αποτελεσματικότητά του.
Το σχέδιο λέει ότι στον κόλπο της Καλογριάς θα βυθιστεί η παροπλισμένη πυραυλάκατος «Καβαλούδης» προκειμένου να μετατραπεί το σημείο βύθισης του σκάφους σε καταδυτική ατραξιόν! Οι πληροφορίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας είναι με το σταγονόμετρο και σίγουρα γνωρίζουμε ότι το σχέδιο είναι του Δήμου Σιθωνίας, ο οποίος έχει υπογράψει σύμβαση παραχώρησης του σκάφους με το Πολεμικό Ναυτικό στο πλαίσιο προγράμματος του υπουργείου Τουρισμού, και χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης με περίπου 300.000 ευρώ.
Το πλοίο θα βυθιστεί μέχρι τις 30 Μαΐου προκειμένου να δημιουργηθεί τεχνητός ύφαλος ή έστω κάποιου είδους «αξιοθέατο» που θα προσελκύσει καταδυτικό τουρισμό. Το προς βύθιση πλοίο καθελκύστηκε το 1978, είχε ενταχθεί στο Πολεμικό Ναυτικό το 1980, «αποστρατεύτηκε» το καλοκαίρι του 2024 και βρίσκεται στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας. Το σκάφος φέρει τιμητικά το όνομα του αείμνηστου σημαιοφόρου (ΠΥ/Τορπιλητή) Μ. Καβαλούδη που είχε χαθεί το 1943 όταν είχε βυθιστεί το Υ/Β «Κατσώνης» (14/9/1943).
Με τις 300.000 ευρώ ο δήμος θα προετοιμάσει το πλοίο, θα το μεταφέρει και θα αναλάβει την ασφαλή πόντισή του ενώ θα έχει αφαιρεθεί κάθε είδους υλικό που θα μπορούσε να επιβαρύνει το περιβάλλον. Στον δημόσιο διάλογο οι υπερασπιστές του σχεδίου υποστηρίζουν ότι από το πλοίο θα μείνει κατά την πόντιση μόνο σίδερο και ξύλο, ότι το σκάφος θα προσελκύσει ψάρια, θα δημιουργήσει νέο οικοσύστημα και θα τονώσει τον καταδυτικό τουρισμό στην περιοχή.
Στην απέναντι πλευρά βρίσκονται σκεπτικιστές που αγωνιούν για τις επιπτώσεις στο θαλάσσιο οικοσύστημα μιας περιοχής ευαίσθητης που είναι χαρακτηρισμένη NATURA και αμφιβάλλουν αν θα τηρηθούν όλες οι προδιαγραφές.
«Η περιοχή δεν έχει καμιά υποδομή, η παραλία έχει ήδη καταληφθεί από μπιτσόμπαρα, δεν έχεις καν πού να παρκάρεις» λέει στην «Εφ.Συν.» κάτοικος της περιοχής. «Τουριστικό σκουπιδότοπο» τη χαρακτηρίζει άλλος.
Οι ενστάσεις κατά βάση δεν έχουν να κάνουν δηλαδή μόνο με τη βύθιση του σκάφους καθαυτή σε μια περιοχή εξαιρετικής ομορφιάς και ευαισθησίας αλλά και για το αν υπάρχουν αξιοπρεπείς υποδομές που μπορούν να υποστηρίξουν το σχέδιο. Αλλοι πάλι προσθέτουν πως «ήδη στην περιοχή γίνονται οργανωμένες καταδύσεις γιατί είναι μια πανέμορφη περιοχή, έχει καταδυτικό ενδιαφέρον και επειδή είναι τέτοια θα έπρεπε να προστατευτεί γιατί δεν αντέχει την επέλαση ενός νέου μεγαλύτερου τουριστικού κύματος».
Ήδη την περασμένη Παρασκευή ο Οικολογικός Περιβαλλοντικός Σύλλογος Σιθωνίας απέστειλε επιστολή στον δήμαρχο Ιωάννη Μαλλίνη εκφράζοντας τις ανησυχίες των κατοίκων της περιοχής για τη διατάραξη των ευαίσθητων περιβαλλοντικών συνθηκών και σημειώνοντας ότι η περιοχή είναι κορεσμένη τουριστικά ζητά αναλυτικά στοιχεία για το σχέδιο.
Γιάννη Κρεστενίτης: «Χρειάζεται μια πλήρης ακτομηχανική μελέτη»
Η «Εφ.Συν.» ρώτησε τον Γιάννη Κρεστενίτη, ομότιμο καθηγητή Παράκτιας Τεχνικής και Ωκεανογραφίας, διευθυντή του Εργαστηρίου Θαλάσσιας Τεχνικής και Θαλασσίων Εργων του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ, αν υπάρχουν κίνδυνοι από ένα τέτοιο έργο. Οπως μας είπε, όλα εξαρτώνται από αν θα τηρηθούν όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις: «Επειδή το σκάφος ήταν πολεμικό, αν θα έχουν αφαιρεθεί όλα τα επικίνδυνα και δυνάμει επικίνδυνα υλικά, διότι το σίδερο είναι μεν σίγουρο ότι θα εποικιστεί από θαλάσσιους μικροοργανισμούς, όμως η προϋπόθεση είναι να είναι καθαρό, δηλαδή να έχει εξασφαλιστεί η πλήρης ουδετεροποίηση της μεταλλικής κατασκευής», σημείωσε.
Και προσθέτει: «Θα πρέπει να έχει εξεταστεί πολύ καλά το σημείο στο οποίο το σκάφος θα ποντιστεί, αν δηλαδή είναι σε σημείο με βράχια, οπότε θα είναι ασφαλέστερο, αν είναι σε σημείο με άμμο χρειάζεται προσοχή. Θα πρέπει επίσης να έχουν μελετηθεί πολύ καλά τα θαλάσσια ρεύματα στην περιοχή και να έχει εξασφαλιστεί ότι το βάθος πόντισης θα προσφέρει ασφάλεια σε πιθανές μελλοντικές μετατοπίσεις του σκάφους λόγω των ρευμάτων. Θα πρέπει επίσης να έχουν απαντηθεί τα ερωτήματα σχετικά με τις προσχώσεις που θα δημιουργηθούν ή την πιθανή διάβρωση του σημείου πόντισης. Με δυο λόγια, χρειάζεται μια πλήρης ακτομηχανική μελέτη, σαν αυτές που κάνουμε όταν κατασκευάζουμε λιμενοβραχίονες. Εφόσον όλα αυτά τηρούνται, τότε η μικρή επίδραση στο περιβάλλον, που θα υπάρξει ούτως ή άλλως από την επέμβαση, δεν θα είναι σημαντική».
*Ομότιμος καθηγητής Παράκτιας Τεχνικής και Ωκεανογραφίας, διευθυντής του Εργαστηρίου Θαλάσσιας Τεχνικής και Θαλασσίων Εργων του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ
Πηγή: Απόστολος Λυκεσάς / efsyn.gr
