Καταγγελία Γιάννη Μάγγου: «Εμείς οι γονείς του Βασίλη, δεν θα έχουμε φωνή στο δικαστήριο!»
Επίθεση Γιάννη Μάγγου κατά Χρυσοχοΐδη και Φλωρίδη - Τι καταγγέλλει
«Το χρονικό ενός προδιαγεγραμμένου θανάτου»: Με αυτόν τον τίτλο ο Γιάννης Μάγγος, πατέρας του Βασίλη Μάγγου, σχολιάζει τα όσα εκτυλίχθηκαν στη δίκη των αστυνομικών για τον θανάσιμο βασανισμό του παιδιού του, προχθές Τρίτη.
Ο Γιάννης Μάγγος προχώρησε σε καταγγελία-κόλαφο, αποκαλύπτοντας ότι το δικαστήριο απέρριψε το δικαίωμα της οικογένειας για παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας, κάνοντας λόγο για «βαθιά ρωγμή» στην αρχή της δίκαιης δίκης.
Η απόρριψη αυτή από το δικαστήριο σημαίνει πως οι γονείς του Βασίλη στερούνται να έχουν «φωνή» μέσα στην αίθουσα, την ώρα που το αίτημα για αναβάθμιση της κατηγορίας επίσης απορρίφθηκε.
Ο Γιάννης Μάγγος καταγγέλλει την πολιτική των υπουργών Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, και Δικαιοσύνης, Γιώργο Φλωρίδη, αποδίδοντάς τους ευθύνες για τις μεθοδεύσεις που, όπως υποστηρίζει, στοχεύουν στη συγκάλυψη της υπόθεσης.
«Δώρο στους εγκληματίες η αθώωσή τους»
Στην ανάρτησή του, ο πατέρας του Βασίλη περιγράφει μια σειρά από «δικονομικά κόλπα» της υπεράσπισης των κατηγορουμένων αστυνομικών, οι οποίοι, σύμφωνα με τον ίδιο, απολαμβάνουν καθεστώς ευνοϊκής μεταχείρισης εδώ και έξι χρόνια. Καταγγέλλει σκόπιμα λάθη στις δικογραφίες και προσπάθειες ακύρωσης των ήδη υπαρχόντων συντριπτικών πορισμάτων, προκειμένου η διαδικασία να ξεκινήσει πάλι από το μηδέν.
Παρά τον αποκλεισμό της οικογένειας από τη διαδικασία, ο κ. Μάγγος ξεκαθαρίζει πως η φωνή της κοινωνίας και των ανθρώπων που αγωνίζονται ενάντια στην αστυνομική βία θα ακουστεί ακόμη πιο δυνατά έξω από το δικαστήριο. «Τα όπλα μας είναι η αλήθεια και το δίκιο», καταλήγει, ζητώντας την παραδειγματική τιμωρία των υπαιτίων.
Αναλυτικά η ανάρτηση του Γιάννη Μάγγου
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΜΜΕΝΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
Καταγγελία Γιάννη Μάγγου
Βαθειά ρωγμή υπέστη η αρχή της δίκαιης δίκης, στη δεύτερη κιόλας δικάσιμο. Το αίτημά μας για αναβάθμιση της κατηγορίας δεν έγινε δεκτό. Εκτός αυτού δεν μας δόθηκε το δικαίωμα παράστασης προς υποστήριξη της κατηγορίας. Συνέβη το παράλογο και παράδοξο: εμείς οι γονείς του Βασίλειου Μάγγου δεν θα έχουμε φωνή στο δικαστήριο!
Σε αντίθεση με τους εγκληματίες αστυνομικούς που εδώ και έξι χρόνια απολαμβάνουν καθεστώς ευνοϊκής μεταχείρισης. Η υπεράσπιση των κατηγορουμένων με δικονομικά κόλπα προσπαθεί τώρα να αναβάλλει το δικαστήριο και να πυροδοτήσει τη διαδικασία. Ανάμεσα στα άλλα, ισχυρίζονται ότι έγινε “λάθος” στην διπλή ιδιότητα μάρτυρα και κατηγορούμενου που αποδίδεται σε έναν εκ των κατηγορουμένων. Όχι, κανένα λάθος δεν έγινε. Έγινε σκόπιμα από αυτούς που “κατασκευάζουν” τις δικογραφίες και τις στέλνουν στους δικαστές, έγινε από το δικαστικό παρακύκλωμα. (Ας βρουν αμέσως στην εισαγγελία Πρωτοδικών Βόλου ή όπου αλλού, ποιος το έκανε και να θεραπευτεί η αδικία). Έγινε εσκεμμένα για να προφυλαχθούν όλοι οι κατηγορούμενοι. Ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος, είναι αυτός που κατέθεσε ότι εκείνος και ένας ακόμη συνάδελφός του παρευρίσκονταν στο χώρο που χτυπούσαν και βασάνιζαν τον Βασίλειο Μάγγο, συμμετέχοντας και οι ίδιοι στη “φύλαξή” του, χωρίς να έχουν εντολή από κανέναν. Είναι αυτός που του ξέφυγαν ομολογίες που δεν έπρεπε να ακουστούν.
Έγιναν εσκεμμένα, γιατί θέλουν να κάνουν δώρο στους εγκληματίες την αθώωση τους με νομότυπους τρόπους, γιατί η οδός της δικαιοσύνης τους οδηγεί στην καταδίκη. Ντροπή και όνειδος!
Γι αυτό πασχίζουν να τινάξουν στον αέρα τη δίκη και να ακυρώσουν τα όσα πορίσματα και βουλεύματα βγήκαν και είναι συντριπτικά εις βάρος των κατηγορουμένων, ώστε να πάμε πάλι από την αρχή. Αν γίνει θα είναι το μεγαλύτερο φιάσκο των τελευταίων χρόνων στην ιστορία της δικαστικής εξουσίας.
Τώρα είναι μεγάλη η ευθύνη του δικαστηρίου και της προέδρου του. Μόνο το δικαστήριο έχει τη δύναμη να επιβάλλει τη συνέχιση της δίκης, με αξιοπρέπεια. Αλλιώς θα έχουμε τον ευτελισμό της διαδικασίας, την κοροϊδία και τον απόλυτο εμπαιγμό της δικαιοσύνης,.
Καταγγέλλουμε τις πολιτικές ευθύνες του Υ.ΠΡΟ.ΠΟ κ. Χρυσοχοϊδη και του υπουργού δικαιοσύνης κ. Φλωρίδη, που προκύπτουν από αυτές τις μεθοδεύσεις.
Είμαστε πολίτες αυτής της χώρας. Δεν θα γίνουμε Σερλοκ Χολμς των δικογραφιών, όμως από την πρώτη στιγμή αποκαλύψαμε και καταγγείλαμε ότι επιχειρήθηκε και επιχειρείται συγκάλυψη.
-Στις 7.4.2026 η εισαγγελέας Πρωτοδικών Καρδίτσας ανέγνωσε το κατηγορητήριο κατά των κατηγορουμένων. Και αμέσως το ακροατήριο αντιλήφθηκε, το μέγεθος των εγκληματικών πράξεων των κατηγορουμένων.
Αντιλήφθηκε γιατί θέλουν να αποφύγουν τη δίκη. Γιατί είναι συντριπτικό εις βάρος τους. Γι αυτό η υπεράσπισή τους προσπάθησε μανιωδώς εδώ κι ένα χρόνο και πήρε συνεχείς αναβολές, από τις οποίες προέκυψαν μέχρι και αλλαγές συνθέσεων του δικαστηρίου (υπάρχουν άραγε ευνοϊκές συνθέσεις δικαστηρίων;).
-Εμείς εδώ κι ένα χρόνο, επί επτά συνεχείς φορές, ήμασταν κάθε φορά στην Καρδίτσα, μπροστά σε μία κατάσταση αρνησιδικίας, περιμένοντας με αξιοπρέπεια να διεξαχθεί η δίκη, παρά τη διακριτή, κάθε φορά, εις βάρος μας μεταχείριση από τους αστυνομικούς υπαλλήλους του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη…
Τους εξευτελισμούς, τις ειρωνείες, τις απειλές προς εμάς, τους μάρτυρες μας και σε ακροατές της δίκης, ακόμα και από τους κατηγορούμενους.
Όμως “Αν θεωρούν ότι μας φοβίζουν, κάνουν ένα μεγάλο λάθος. Δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν” (Β. Μάγγος).
Υπενθυμίζω επίσης ότι οι έξι κατηγορούμενοι υπηρεσιακά παραπέμφθηκαν από το Γενικό Επιτελείο της Ελληνικής Αστυνομίας στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό
Συμβούλιο Θεσσαλονίκης με τις ίδιες κατηγορίες και το ερώτημα γι αυτούς της ποινής της απόταξης…
-Πεισμώνουμε. Τα “όπλα” μας είναι η αλήθεια και το δίκιο.
Στο δικαστήριο, αν συνεχιστεί, δεν θα έχουμε δικαίωμα να μιλήσουμε. Η φωνή μας όμως από εκεί μέσα ακούγεται καθαρά και πιο δυνατά στον έξω κόσμο. Γιατί φωνή μας είναι η δυνατή φωνή των αδικημένων, των απλών ανθρώπων που αγωνίζονται για ένα καλύτερο και δίκαιο κόσμο. Είναι η φωνή της κοινωνίας. Είναι η φωνή εκείνων των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης και ΜΜΕ και των δημοσιογράφων που παρακολουθούν και στηρίζουν την υπόθεσή μας.
Η αλήθεια και το δίκιο δεν φιμώνονται.
Φωνάζουμε και δεν θα σταματήσουμε ποτέ να κραυγάζουμε: όχι στην αστυνομική βία.
Δικαιοσύνη για τον Βασίλειο Μάγγο. Τιμωρία των εγκληματιών βασανιστών του.
Βόλος 9.4.2026
To χρονικό της υπόθεσης
Τον Ιούνιο του 2020 ο Β. Μάγγος καταγγέλλει τον άγριο ξυλοδαρμό του από τις αστυνομικές δυνάμεις καθώς και τη μεταχείριση που του επιφυλάχθηκε στη συνέχεια εντός του περιπολικού και του αστυνομικού τμήματος στο οποίο μεταφέρθηκε.
Με ανάρτησή του στο facebook στις 16 Ιουνίου 2020 ο Βασίλης Μάγγος καταγγέλλει πως: “Βρίσκομαι στο νοσοκομείο με 6 ή 7 κατάγματα στα πλευρά και με θλάση στο συκώτι και την χοληδόχο κύστη , χτυπημένος άγρια κ βασανισμένος από τις δυνάμεις καταστολής (ΜΑΤ,ΟΠΚΕ,Ασφάλεια). Υπάρχουν τα σχετικά βίντεο κ φωτογραφίες, οπότε σας δίνω μια μικρή μόνο γεύση του τι έγινε…Εγώ την Κυριακή δεν ήμουν με το συγκεντρωμένο πλήθος, τυχαία βέβαια, όμως με το που είδα τους δικούς μου ανθρώπους να διαμαρτύρονται έξω από τα δικαστήρια, σταμάτησα αμέσως με το μηχανάκι μου για να συσπειρωθώ με τους αλληλέγγυους…Δεν πρόλαβα όμως καν να φτάσω στους ασφαλίτες. Πετάχτηκε μια διμοιρία ΟΠΚΕ και μια ματ, στοχευμένα και συγκεκριμένα για μένα, μιας και με γνωρίζουν, ήρθαν τρέχοντας κατά πάνω μου και ξεκίνησαν να με βαράνε αναίτια, δολοφονικά, απάνθρωπα κι αλύπητα.
Με χτυπούσαν μέχρι που δεν μπορούσα να πάρω ανάσα, γιατί είχα χτυπηθεί άσχημα στα πλευρά, τους φώναζα, δεν τους ένοιαζε καν. Μου βάλανε χειροπέδες και με πήραν σηκωτό, ενώ με βριζανε με το επίθετο μου. Μέσ’ στο αμάξι, μου δώσανε μερικές ακόμα και όταν πήγα να σηκώσω λίγο το κεφάλι μου μου λέγανε “κάτω το κεφάλι πούστη”, επειδή βογγούσα και έκανα “αααα” απ’ τον πόνο, αυτοί μου λέγανε “τι α μωρη κραγμένη” και αλλά τέτοια ωραία. Όταν φτάσαμε στο τμήμα, πήρε σειρά ο ασφαλίτης που φαίνεται και στο βίντεο να ανοίγει τη πόρτα από το ασφαλίτικο, με κράταγαν τα οπκε και με βαρούσε αυτός. Όταν φώναζα πως θέλω νοσοκομείο, μου λέγανε άσε ρε τα ψέματα και άλλα τέτοια διάφορα.
Όταν ζήτησα λίγο νερό, στην αρχή δεν μου δίνανε κι έπειτα με βάλανε να πιω από έναν καταψύκτη που έτρεχε σταγόνα-σταγονα το νερό και μάλιστα από κάτω προς τα πάνω. Εγώ εντωμεταξύ να ‘μαι σακάτης, κατάκοιτος και να μην μπορώ να πάρω τα πόδια μου. Και αφού διασκέδασαν όλοι μαζί πάνω μου, με ρίξανε στο κρατητήριο.
Τελικά με βγάλανε, αφού τους άκουσα να λένε πως αν με κρατούσαν θα έπρεπε να με παν και νοσοκομείο, άσε σου λέει μην χρεωθούμε κιόλας με το μαλακιστήρι. Όταν ρώτησα το όνομα του ασφαλίτη που με βαραγε για να καταθέσω μήνυση δεν μου απαντούσε και μάλιστα με κορόιδευε και μου λέγε εσύ τι είσαι αστυνομία για να μάθεις? Κι όταν του είπα πως θα του κάνω μήνυση άλλα λέω ποιος θα σε πειράξει, μήπως η αστυνομία? Και γελώντας, σήκωσε τα χέρια και μου λέει: “βλέπεις, τα λες και μόνος σου”…Τελικά, με πέταξαν έξω απ’ το τμήμα χωρίς να μπορώ να πάρω ανάσα καλά-καλά και σίγουρα δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου καθόλου. Δεν μπορούσα να σκεφτώ τίποτα εκείνη την ώρα, ούτε να πάρω κάποιον τηλέφωνο ούτε να πάρω το ΕΚΑΒ, τίποτα, ένιωθα σαν μισοπεθαμενος και απλώς προσπαθούσα κούτσα κούτσα να φτάσω κάπου, ούτε ήξερα που, να βρω λίγο νερό να πιω, να κάνω κάτι για να επιβιώσω, έτσι ένιωθα εκείνη τη στιγμή. Ευτυχώς με βρήκανε κάποια παιδιά που πήγαιναν φαγητό και πράγματα στο παιδί που κρατούνταν από τα γεγονότα του Σαββάτου, με μαζεψαν, με πήγανε σπίτι, επικοινώνησα με τους δικούς μου, πήραμε τηλέφωνο το ΕΚΑΒ και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε…”
