Μεγάλο κύμα συμπαράστασης στον Νίκο Ρωμανό
«Θα ήταν πιο ειλικρινές να μου έλεγαν “κάτσε φυλακή γιατί δεν σε γουστάρουμε”», είπε στην απολογία του
Σε μια κατάμεστη δικαστική αίθουσα, όπου η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη από το βάρος μιας υπόθεσης που έχει λάβει έντονες πολιτικές διαστάσεις, ο Νίκος Ρωμανός στάθηκε ενώπιον των δικαστών για να απολογηθεί. Η τοποθέτησή του δεν ήταν απλώς μια νομική υπεράσπιση, αλλά μια βαθιά πολιτική και προσωπική κατάθεση, μέσα από την οποία επιχείρησε να αποδομήσει το κατηγορητήριο που τον συνδέει με την έκρηξη στο διαμέρισμα, της οδού Αρκαδίας στους Αμπελόκηπους, υποστηρίζοντας πως η παρουσία του στο εδώλιο δεν είναι αποτέλεσμα αποδείξεων, αλλά απόρροια ενός κρατικού ρεβανσισμού που τον κυνηγά λόγω του παρελθόντος του.
Ξεκινώντας την απολογία του, ο Νίκος Ρωμανός θέλησε να ξεκαθαρίσει το τοπίο όσον αφορά την τρέχουσα κράτησή του, χαρακτηρίζοντάς την άτυπη και εκδικητική. «Βρίσκομαι εδώ μετά από 18 μήνες μιας άτυπης και εκδικητικής κράτησης και θέλω με την απολογία μου να συμβάλω στην αποκατάσταση της αλήθειας. Ο μόνος λόγος που βρίσκομαι εδώ είναι το παρελθόν μου», ανέφερε χαρακτηριστικά. Επανέλαβε με έμφαση ότι δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τη συγκεκριμένη υπόθεση και πως δεν έχει διαπράξει κανένα από τα αδικήματα που του αποδίδονται.
«Η φυλακή είναι ένα κουτί…»
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του στις δυσκολίες της κοινωνικής επανένταξης μετά από πολυετή εγκλεισμό. Περιέγραψε τη φυλακή ως έναν μηχανισμό που παγώνει τον χρόνο για τον κρατούμενο, ενώ ο κόσμος έξω συνεχίζει να τρέχει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. «Η φυλακή είναι ένα κουτί.. έξω οι άλλοι προχωράνε κι εσύ βγαίνεις από ένα ψυγείο που προσπαθείς να έρθεις αντιμέτωπος με την πραγματικότητα που έχει μεταβληθεί από την τελευταία φορά που τη θυμάσαι κι εσύ προσπαθείς να προσαρμοστείς σε αυτό», είπε, περιγράφοντας το υπαρξιακό σοκ της ελευθερίας. Παρά τις δυσκολίες, τόνισε ότι είχε μια ενεργή κοινωνική και πολιτική ζωή, συμμετέχοντας σε εκδηλώσεις για τα δικαιώματα των κρατουμένων, ενώ το πιο σημαντικό έργο που ανέλαβε ήταν η αναστήλωση του μνημείου του Αλεξάνδρου Γρηγορόπουλου.
«Βρίσκομαι σε μια καφκική κατάσταση»
Το κέντρο της υπερασπιστικής του γραμμής περιστράφηκε γύρω από τον παραλογισμό της ενοχοποίησής του με βάση ένα και μοναδικό εύρημα: ένα αποτύπωμα σε μια κινητή σακούλα. «Βρίσκομαι σε μια καφκική κατάσταση», τόνισε με ένταση. «Εδώ ο αναρχικός Κυριάκος Ξυμητήρης έχασε τη ζωή του και η σύντροφός του τραυματίστηκε βαριά. Η υπόθεση έχει εργαλειοποιηθεί πολιτικά. Πόση συζήτηση μπορεί να γίνει για μια σακούλα; Βρίσκομαι εδώ να προσπαθήσω να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας. Ποινικοποιείται μια σακούλα. Ότι και να γίνει δεν μπορώ να ξέρω πότε ήρθα σε επαφή με μια σακούλα. Θα ήταν υποκριτικό. Το μόνο που μπορεί να κάνει κανείς είναι υποθέσεις, σενάρια, εκδοχές. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τη διαδρομή της σακούλας».
«Στοιχείο παραλογισμού να γνωρίζεις τον συγκατηγορούμενό σου στη φυλακή»
Στη συνέχεια, ακολούθησε μια αποκαλυπτική στοιχομυθία με τον Πρόεδρο του δικαστηρίου, η οποία ανέδειξε το χάσμα ανάμεσα στις αστυνομικές υποθέσεις και την πραγματικότητα του κατηγορουμένου:
Πρόεδρος: Υπάρχουν τρεις εκδοχές. Η πρώτη ότι βάλατε τα όπλα στη σακούλα και τα δώσατε σε άλλους και έφτασαν στο διαμέρισμα. Η δεύτερη ότι η σακούλα βρέθηκε κάπως τυχαία εκεί μέσω τρίτων και η τρίτη να φυτεύτηκε η σακούλα. Θέλω τη γνώμη σας για τις τρεις εκδοχές.
Ρωμανός: Αυτό το οποίο αποκλείω κατηγορηματικά είναι να έχω πιάσει ένα όπλο και να το έχω προμηθεύσει. Σε σχέση με τις άλλες εκδοχές, δεν μπορώ να αποκλείσω κάποια. Γι’ αυτό και έχω προχωρήσει σε όλες τις απαραίτητες νομικές ενέργειες.
Πρόεδρος: Σε σχέση με αυτά που κάνατε, τα οποία πληρώσατε, αφήστε τους αγώνες τους κοινωνικούς και τις εκδηλώσεις… Με αυτόν τον χώρο κρατήσατε επαφή;
Ρωμανός: Η κυρία ανακρίτρια επέμενε να ρωτάει επίμονα πότε ήρθα τελευταία φορά σε επαφή με όπλο. Απάντησα στην ερώτηση. Προφανώς και είχα επαφές και με τον αναρχικό χώρο και με τον κομμουνιστικό χώρο.
Πρόεδρος: Γνωρίζατε κάποιον άλλον συγκατηγορούμενο;
Ρωμανός: Με τα κορίτσια γνωρίστηκα εδώ στις μεταγωγές και με τον Δημήτρη είμαστε στην ίδια πτέρυγα. Έχει στοιχείο παραλογισμού να γνωρίζεις τον συγκατηγορούμενό σου στη φυλακή.
Ο Νίκος Ρωμανός στάθηκε ιδιαίτερα στον τρόπο με τον οποίο η Αντιτρομοκρατική και τα Μέσα Ενημέρωσης διαχειρίστηκαν τις συλλήψεις, κάνοντας λόγο για «δημιουργία εντυπώσεων». Υποστήριξε ότι η καθυστέρηση στη σύλληψη του φίλου του, Α.Κ., ενώ τα αποτυπώματα είχαν βρεθεί την ίδια μέρα, έγινε σκόπιμα για να συντηρηθεί ένα επικοινωνιακό αφήγημα τύπου «πιάσαμε τον Ρωμανό και μετά έναν φίλο του». Επίσης, κατήγγειλε ότι το επίσημο αφήγημα τον παρουσίαζε ψευδώς να ισχυρίζεται ότι δεν έχει πιάσει σακούλα από το 2013, ενώ ο ίδιος είχε διευκρινίσει στην ανακρίτρια ότι η τελευταία φορά που ήρθε σε επαφή με όπλο ήταν το 2013 στην υπόθεση του Βελβεντού, για την οποία έχει ήδη εκτίσει την ποινή του.
Κλείνοντας, ο Ρωμανός υπήρξε αφοπλιστικός: «Θα ήταν πιο ειλικρινές να μου έλεγαν “κάτσε φυλακή γιατί δεν σε γουστάρουμε”. Θα ήταν πιο τίμιο και πιο υπερασπιστικό. Τώρα η σακούλα…». Παρά την προσωπική του περιπέτεια, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην ανθρώπινη απώλεια που σφράγισε αυτή την υπόθεση. Εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια του Κυριάκου Ξυμητήρη και στον πολιτικό του χώρο, τονίζοντας ότι απέναντι στον θάνατο το μόνο που μπορεί να υπάρξει είναι σεβασμός. Η απολογία του ολοκληρώθηκε με την υπενθύμιση ότι ανέκαθεν αναλάμβανε την ευθύνη των επιλογών του δημόσια, ακόμα και όταν αυτές τον έφεραν αντιμέτωπο με βαριές καταδίκες, γεγονός που, κατά τον ίδιο, καθιστά την τωρινή του άρνηση ακόμα πιο βαρύνουσα. «Ο καθένας θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες των επιλογών του για αυτά που έχει κάνει. Εγώ όμως βρίσκομαι εδώ για μια επιλογή που δεν έχω κάνει», κατέληξε.
Μεγάλο κύμα συμπαράστασης με αναρτήσεις στα social media
Πηγή: documento.gr
