Η επαφή μας με την ελληνική κουζίνα είναι επιδερμική
Μην περιμένουμε να αποκτήσουμε την πολυπόθητη ταυτότητα που θα απογείωνε τη μαγειρική μας, όταν δεν χρησιμοποιούμε τα υλικά μας στην εποχή τους ή όταν αυτά είναι ξενικά. - Γράφει ο Μανώλης Παπουτσάκης
Λέξεις: Μανώλης Παπουτσάκης
Ας αφήσουμε τα παράπονα για την έλλειψη ελληνικής ταυτότητας στην εστιατορική μας σκηνή (χαμηλή, μεσαία ή υψηλή κουζίνα). Τα πράγματα είναι πολύ ξεκάθαρα και τα φωνάζουμε κάποιοι χρόνια τώρα.
Μην περιμένουμε να κάνουμε σοβαρή ελληνική μαγειρική με υλικά που δεν αστράφτουν φρεσκάδα και που δεν μαγειρεύονται επίσης φρέσκα ή με υλικά που οι πολλές τεχνικές τα ταλαιπωρούν και τα κάνουν να χάνουν την ενέργεια και την ουσία τους.
Μην περιμένουμε να αποκτήσουμε την πολυπόθητη ταυτότητα που θα απογείωνε τη μαγειρική μας, όταν δεν χρησιμοποιούμε τα υλικά μας στην εποχή τους ή όταν αυτά είναι ξενικά.
Και, τέλος, μην περιμένουμε να δούμε την κουζίνα μας να ξεχωρίζει, όταν η επαφή μας μαζί της είναι επιδερμική, δεν την ξέρουμε στην πραγματικότητα γιατί ελάχιστα την έχουμε μαγειρέψει, δεν την έχουμε πιστέψει, δεν την έχουμε ερευνήσει και δεν έχουμε κάνει κομμάτι του μαγειρικού μας εαυτού τη γεύση της.
Το ζητούμενο δεν είναι μόνο να ξυπνήσουμε μνήμες (που άλλωστε ελάχιστοι πια διαθέτουν), αλλά να συγκινήσουμε με μια κουζίνα που την πιστεύουμε και την κατέχουμε σε βάθος ως μάγειρες μπολιάζοντάς την με την προσωπική μας ματιά, αν το επιθυμούμε.
Ο καθένας έχει την ελευθερία να κάνει ό,τι θέλει στην κουζίνα του και να εκφράζεται όπως αγαπά, και αλίμονο αν όχι. Ο κάθε δημοσιογράφος έχει το δικαίωμα να επαινεί κουζίνες και εστιατόρια ή να γκρινιάζει και άλλοτε να σιωπά για αυτά που δεν του αρέσουν. Έτσι είναι.
