Urban Response: Η Σχολή στη Θεσσαλονίκη που σου μαθαίνει την τέχνη του να φεύγεις πριν εμφανιστεί ο κίνδυνος
Ο ιδρυτής του Urban Response, Σταύρος Μπαρούτας, εξηγεί γιατί η πρόληψη αποτελεί τη σημαντικότερη κίνηση στην αυτοπροστασία
Πριν λίγες ημέρες, στο κινητό του εκπαιδευτή αστικής ασφάλειας, Σταύρου Μπαρούτα, ήρθε ένα μήνυμα από ένα μαθητή του, ο οποίος βοήθησε στη μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε, το περασμένο Σάββατο, στο Ωραιόκαστρο. «Δάσκαλε, αυτό είναι το Urban Response», του έγραψε, ευχαριστώντας τον που του έμαθε να «διαβάζει» το περιβάλλον και να εντοπίζει πιθανούς κινδύνους γύρω του, δεξιότητες που αποδείχθηκαν πολύτιμες, ενώ ειδοποιούσε για τη φωτιά τους κατοίκους.
Οι σύγχρονες κοινωνίες, εκθέτουν τους ανθρώπους σε πολλαπλές έκτακτες καταστάσεις, όπως ληστείες και περιστατικά βίας, που απαιτούν άμεση, ψύχραιμη και αποτελεσματική αντίδραση. Αυτή η διαπίστωση, έκανε το Σταύρο Μπαρούτα να αντιληφθεί ότι πριν από κάθε απειλή, υπάρχει ένα κρίσιμο χρονικό παράθυρο, κατά το οποίο η πρόληψη μπορεί να αποτρέψει ή να περιορίσει τις συνέπειές της.
Όπως εξηγεί, η πορεία του ξεκίνησε από την εκπαίδευση στο Krav Maga και διαμορφώθηκε μέσα από εξειδικευμένα σεμινάρια διαχείρισης κρίσεων στο εξωτερικό: «Έκανα την εκπαίδευση που περνούν οι δημοσιογράφοι που πηγαίνουν στο Αφγανιστάν. Πέρασα ομηρία, ανάκριση για να δω πώς λειτουργεί το στρες στον άνθρωπο και κατά πόσο μπορεί να αντιδράσει ενστικτωδώς σε μια δύσκολη κατάσταση».
Η φιλοσοφία του Urban Response διαφοροποιείται από τη συμβατική προσέγγιση της αυτοάμυνας, καθώς προσεγγίζει την αυτοπροστασία ως πρόληψη, πριν αυτή εξελιχθεί σε σύγκρουση.
Άλλωστε, όπως διευκρινίζει και ο ίδιος ο ιδρυτής της σχολής, «σε αντίθεση με τις πολεμικές τέχνες, όπου μαθαίνεις πώς θα έρθεις σε επαφή με τον άλλο, κανείς δεν σου διδάσκει να αποφεύγεις τους ενδεχόμενους κινδύνους που συναντάς».
Το Urban Response, σύμφωνα με το Σταύρο Μπαρούτα, βασίζεται σε μια σύγχρονη εκπαιδευτική μεθοδολογία, η οποία βοηθά τους ανθρώπους που ζουν και κινούνται στις πόλεις, να αναγνωρίζουν και να αξιολογούν έγκαιρα δυνητικές απειλές, να λαμβάνουν καλύτερες αποφάσεις υπό πίεση και να διαχειρίζονται με ασφάλεια, τα απρόοπτα συμβάντα της καθημερινότητας.
Η εκπαίδευση απευθύνεται σε άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας και φυσικής κατάστασης και προσαρμόζεται στο επίπεδο και τις ανάγκες του κάθε συμμετέχοντα. Εξελίσσεται σε πέντε επίπεδα, με προοδευτική αύξηση δυσκολίας, πίεσης και ευθύνης. Κάθε κύκλος διαρκεί περίπου 3 μήνες, με 2 προπονήσεις την εβδομάδα των 90 λεπτών, ενώ οι εκπαιδευόμενοι λαμβάνουν πιστοποίηση για τα πρώτα δύο επίπεδα από το CPD (Continuing Professional Development / Διαρκή Επαγγελματική Εκπαίδευση).
Τα μαθήματα δεν πραγματοποιούνται σε κάποιο ελεγχόμενο περιβάλλον, καθώς όπως τονίζει και ο εκπαιδευτής « ο κίνδυνος δεν περιμένει την τέλεια συνθήκη». Αντίθετα, μεταφέρονται στους εξωτερικούς αστικούς χώρους, εκεί όπου εκτυλίσσεται η καθημερινή ζωή. Μέσα από θεωρία, πρακτικές ασκήσεις και ρεαλιστικά σενάρια, οι συμμετέχοντες βιώνουν πιθανές απρόοπτες συνθήκες, χωρίς υπερβολές και χωρίς επιθετική προσέγγιση, όπου αυτό είναι εφικτό.
«Πραγματοποιούμε προσομοιώσεις, είτε βρέξει, είτε χιονίσει, είτε έχει καύσωνα. Έτσι ακριβώς όπως κυκλοφορούμε. Το περιβάλλον και οι περαστικοί είναι επίσης μέρος της εκπαίδευσης, γιατί η πραγματικότητα περιλαμβάνει πάντα απρόβλεπτους παράγοντες που μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα», περιγράφει ο Σταύρος Μπαρούτας.
Η ανάγκη για μεγαλύτερη επίγνωση και ετοιμότητα, δεν περιορίζεται σε συγκεκριμένες περιστάσεις, αλλά συνοδεύει τον καθένα μας στις καθημερινές του διαδρομές, στις απλές στιγμές και στις απρόοπτες καταστάσεις. Στο δρόμο για το σπίτι, στο χώρο εργασίας μας, πηγαίνοντας να πάρουμε από το σχολείο τα παιδιά, η καθημερινότητα μπορεί να φέρει μπροστά μας γεγονότα που απαιτούν ψυχραιμία, αξιολόγηση και σωστή αντίδραση.
Τα πιο συνηθισμένα λάθη που κάνουμε όταν βρισκόμαστε κοντά σε κίνδυνο
Δεν χρειάζεται να βιώσει κανείς μια επικίνδυνη κατάσταση για να αναρωτηθεί πώς θα αντιδρούσε. Αρκεί μια στιγμή σε μια πολυσύχναστη γειτονιά, πλάι σε ένα σκοτεινό δρόμο ή δίπλα από μια απρόσμενη αντιπαράθεση. Το ερώτημα δεν είναι αν γνωρίζουμε τεχνικές αυτοάμυνας, αλλά αν είμαστε προετοιμασμένοι να αναγνωρίσουμε τον κίνδυνο, πριν αυτός κλιμακωθεί.
Σύμφωνα με τον ιδρυτή τoυ Urban Response, το πιο συχνό λάθος που κάνουμε, όταν ερχόμαστε αντικριστά με μια ριψοκίνδυνη κατάσταση είναι ότι «παγώνουμε».
Επιπλέον, ο ίδιος, προσθέτει πως η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να αλλάξει η αντίληψη πως η λύση βρίσκεται πάντα στη σύγκρουση. «Δεν έχουμε μάθει να φεύγουμε. Νομίζουμε ότι είμαστε εκεί για να παλέψουμε και αυτό το ονομάζω “το λάθος του εγώ”».
«Αυτό που εμείς προσπαθούμε να κάνουμε είναι να ανοίξουμε ένα μικρό ρήγμα μέσα στην κουλτούρα της βίας που επικρατεί. Έρχεται κάτι να πει ότι υπάρχει και η πρόληψη, αφού βλέπεις κάτι που έρχεται απέναντί σου, γιατί δεν αλλάζεις κατεύθυνση;», σημειώνει.
Η μικρή συνήθεια που μπορεί να μας γλιτώσει
Τα αστικά περιβάλλοντα κατακλύζονται από χιλιάδες περισπασμούς και ερεθίσματα, που πολλές φορές προσπερνάμε αφηρημένα. Κεφάλι σκυμμένο στην οθόνη του κινητού, ακουστικά στα αυτιά, το βλέμμα καρφωμένο στις ειδοποιήσεις, διασχίζουμε την πόλη συχνά αποκομμένοι από ό,τι συμβαίνει γύρω μας. «Είναι πολύ σημαντικό να παρατηρούμε. Να βλέπουμε τα απλά πράγματα που κάνουν τις διαφορές. Οι περισσότεροι κυκλοφορούν χαλαρά, και το γεγονός αυτό έχει αυξήσει σε ένα βαθμό τις επιθέσεις στους δρόμους. Τα “αρπακτικά” ψάχνουν άτομα που μπορούν να αιφνιδιάσουν. Και όταν τα θύματά τους είναι πολλά, δεν θα πάνε σε κάποιον που προσέχει. Οπότε, πρέπει να βαδίζουμε και να εμπιστευόμαστε το ένστικό μας. Αν μπορείς να δεις το νορμάλ, μπορείς να διακρίνεις και κάτι που δεν κολλάει στο παζλ. Πρέπει να έχουμε τα ραντάρ μας πάντα ανοιχτά», καταλήγει ο Σταύρος Μπαρούτας.
Το Urban Response διδάσκει αυτό που σπάνια μαθαίνουμε: Η μεγαλύτερη νίκη δεν είναι να κερδίσεις μια συμπλοκή, αλλά να μη χρειαστεί ποτέ να εμπλακείς σε αυτήν.
*Urban Response, Sofouli Center 2ος Όροφος, Θεμιστοκλή Σοφούλη 57, Καλαμαριά
