Φροντίδα αδέσποτων ζώων: Η εικονική υιοθεσία και ό,τι άλλο μπορώ να κάνω για να σώσω μια ζωή
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων, η Parallaxi παραθέτει έναν οδηγό συμπεριφοράς προς τα ζώα που δεν έχουν σπίτι
Εικόνα: Λιάνα Κωνσταντινίδου
Πόσοι από εμάς περπατάμε στη γειτονιά μας και χαμογελάμε στα γατάκια;
Τα φωνάζουμε να πλησιάσουν, τα φωτογραφίζουμε, τα χαϊδεύουμε και ύστερα συνεχίζουμε τον δρόμο μας, πολλές φορές ξεχνώντας ότι εκείνα θα παραμείνουν στον δρόμο, εκτεθειμένα σε κάθε καιρό. Επιστρέφοντας από το σούπερ μάρκετ, θα μας πλησιάσουν νιαουρίζοντας, με την ελπίδα πως η σακούλα μας κρύβει κάτι και για εκείνα.
Η φροντίδα των αδέσποτων ζώων, όμως, δεν σταματά σε μια στιγμιαία πράξη καλοσύνης. Συνοδεύεται από ευθύνη και προσοχή σε βασικούς κανόνες που διασφαλίζουν τόσο την υγεία των ζώων όσο και την ισορροπία στη γειτονιά.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων και μέσα από συζητήσεις με τις φιλοζωικές οργανώσεις της πόλης, Αδέσποτος Πλανήτης και Νoiazomai Animal rescue, συγκεντρώσαμε ορισμένες βασικές οδηγίες για τη σωστή φροντίδα και προστασία των αδέσποτων ζώων στις γειτονιές μας.
Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα είναι ο τρόπος σίτισης. Η τροφή θα πρέπει να τοποθετείται σε κατάλληλα μπολάκια και όχι σε σακούλες, χαρτιά ή αλουμινόχαρτα. Διαφορετικά, τα υπολείμματα διασκορπίζονται, επιβαρύνοντας το περιβάλλον και προκαλώντας συχνά αντιδράσεις από τους κατοίκους. Εξίσου σημαντικό είναι να μην ανανεώνουμε μόνο την τροφή και το νερό, αλλά και να καθαρίζουμε τα μπολάκια τακτικά.
Παρατηρείται επίσης συχνά, η τοποθέτηση τροφής δίπλα σε κάδους απορριμμάτων, μια πρακτική που δεν είναι ούτε ασφαλής ούτε υγιεινή για τα ζώα. Το ίδιο ισχύει και για σημεία με έντονη διέλευση, όπως είσοδοι πολυκατοικιών, δρόμοι και χώροι στάθμευσης. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που διαφωνούν με τη σίτιση των αδέσποτων, γεγονός που μπορεί να τα εκθέσει ακόμη και σε κίνδυνο. Αντίστοιχα, τα αυτοσχέδια καταφύγια που δημιουργούνται για την προστασία τους από τις καιρικές συνθήκες πρέπει να τοποθετούνται σε ασφαλή σημεία, χωρίς να εμποδίζουν τη διέλευση.
Σε δημόσιους χώρους, όπως εκκλησίες, σχολεία και δημοτικά κτίρια, η σίτιση δεν επιτρέπεται. Ωστόσο, μπορούμε να φροντίζουμε τα ζώα κοντά στο σπίτι ή την επιχείρησή μας, με μεγάλη υπευθυνότητα. Πάνω απ’ όλα και καθοριστικής σημασίας είναι η στείρωση, για την οποία μπορούμε να απευθυνόμαστε στον δήμο ή σε τοπικές φιλοζωικές οργανώσεις. Επιπλέον, αν παρατηρήσουμε κάποιο ζώο που παρουσιάζει αλλαγές στη συμπεριφορά ή την υγεία του, όπως μειωμένη όρεξη, δυσκολία στην αναπνοή ή εμφανή αδυναμία, είναι σημαντικό να μεριμνήσουμε για την εξέτασή του από κτηνίατρο ή να επικοινωνήσουμε με τους αρμόδιους φορείς.
Μια ακόμη σημαντική μορφή προσφοράς είναι η εικονική υιοθεσία. Απευθύνεται σε ανθρώπους που αγαπούν τα ζώα και θα ήθελαν να υιοθετήσουν, αλλά για κάποιους λόγους δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, μπορούν να στηρίξουν ουσιαστικά ένα ζώο που φιλοξενείται σε καταφύγιο. Η διαδικασία είναι απλή.
Οι ενδιαφερόμενοι επικοινωνούν με ένα φιλοζωικό σωματείο ή επισκέπτονται την ιστοσελίδα του, γνωρίζουν τα ζώα που βρίσκονται υπό τη φροντίδα του και επιλέγουν εκείνο που θέλουν να υποστηρίξουν, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του εικονικού κηδεμόνα. Ωστόσο, είναι σημαντικό το σωματείο είναι νόμιμα καταγεγραμμένο στο Εθνικό Μητρώο Ζώων, εγκεκριμένο από το αρμόδιο υπουργείο και να διαθέτει διαφανή, ελεγχόμενο τραπεζικό λογαριασμό. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται ότι η βοήθεια φτάνει πραγματικά εκεί όπου χρειάζεται.
Η οικονομική συνεισφορά καθορίζεται από τον ίδιο τον εικονικό κηδεμόνα, χωρίς απαραίτητα συγκεκριμένο πλαφόν. Οι ανάγκες κάθε ζώου διαφέρουν και τα καταφύγια ενημερώνουν σχετικά. Για παράδειγμα, ένα ζώο μπορεί να χρειάζεται φαρμακευτική αγωγή ή ακόμη και χειρουργική επέμβαση, γεγονός που αυξάνει το κόστος φροντίδας. Ένα ζώο μπορεί, επίσης, να υποστηρίζεται από περισσότερους από έναν κηδεμόνες.
Η εικονική υιοθεσία δεν περιορίζεται μόνο στην οικονομική βοήθεια. Οι κηδεμόνες έχουν τη δυνατότητα να επισκέπτονται το ζώο, να το βγάζουν βόλτα, να περνούν χρόνο μαζί του και να συμβάλλουν στην κοινωνικοποίησή του. Όσοι βρίσκονται μακριά μπορούν να λαμβάνουν φωτογραφίες και βίντεο, παρακολουθώντας την εξέλιξη και την καθημερινότητά του.
Μια απλή βόλτα στη γειτονιά αρκεί για να συναντήσει κανείς αδέσποτα ζώα σε κάθε γωνιά. Γάτες και σκύλους που περιπλανώνται, άλλοτε πεινασμένα, άλλοτε ταλαιπωρημένα από το κρύο ή τη ζέστη.
Υπάρχουν όμως και εκείνα που δείχνουν πιο υγιή και ζωηρά, χάρη σε ανθρώπους που αφιέρωσαν λίγο από τον χρόνο και την αγάπη τους για να τα φροντίσουν. Είναι οι άνθρωποι που, μέσα στον καύσωνα ή την παγωνιά, δεν σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους, αλλά και το πώς θα προστατεύσουν αυτά τα πλάσματα.
Για τα αδέσποτα ζώα, η ανάγκη για τροφή και νερό είναι καθημερινή αλλά δυστυχώς, ποτέ δεδομένη. Κι όμως, όταν η φροντίδα αυτή γίνεται με συνέπεια και κοινό αίσθημα ευθύνης, μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη δύναμη και ουσία, οδηγώντας σε πιο οργανωμένες και αποτελεσματικές δράσεις προς όφελος των ζώων.
