Η αποκόλληση ενός παραθύρου και η απύθμενη αναλγησία της Ryanair
Η κυνική ανακοίνωση για το ατύχημα στη Θεσσαλονίκη, η απουσία συγγνώμης και τα επικίνδυνα ερωτήματα για την ασφάλεια των low-cost πτήσεων - Γράφει ο Παύλος Νεράντζης
Η πρόσφατη ανακοίνωση της Ryanair για το σοβαρό ατύχημα στην πτήση Θεσσαλονίκη – Μέμινγκεν δεν αποτελεί απλώς ένα υπόδειγμα ξύλινης, γραφειοκρατικής γλώσσας. Αποτελεί μνημείο αναλγησίας, όπου η ανθρώπινη ζωή και η τρομοκρατία των επιβατών μετατρέπονται σε μια απλή «διαδικαστική καθυστέρηση».
Όταν σε ένα αεροσκάφος που μόλις έχει απογειωθεί, αποκολλάται ένα παράθυρο, ο πανικός και ο άμεσος κίνδυνος για τη ζωή των επιβατών είναι μια εφιαλτική πραγματικότητα.
Κι όμως, στο επίσημο ανακοινωθέν της, η ιρλανδική low-cost εταιρεία επιλέγει να μην ψελλίσει ούτε μία λέξη συγγνώμης. Ούτε μια «συγγνώμη» προς τους ανθρώπους που βρέθηκαν στα όρια του τρόμου. Ούτε μια «συγγνώμη» για τον άτυχο Σέρβο επιβάτη, ο οποίος τραυματίστηκε, κινδύνεψε άμεσα και χρειάστηκε ιατρική βοήθεια στο έδαφος.
Για τη Ryanair, ο άνθρωπος αυτός ήταν απλώς ένας κωδικός που «ζήτησε και έλαβε βοήθεια». Αν είναι δυνατόν!!
Το πιο εξοργιστικό, ωστόσο, είναι η εκκωφαντική σιωπή γύρω από τα αίτια. Καμία αναφορά σε τεχνικό έλεγχο ή συνεργασία με τις αρχές διερεύνησης αεροπορικών ατυχημάτων σα να μην τρέχει τίποτε. Η εταιρεία αναφέρει το συμβάν σχεδόν σαν ένα τυχαίο, φυσικό φαινόμενο, σαν να έβρεξε, παραλείποντας το αυτονόητο: τη ρητή δέσμευση ότι θα διερευνήσει εις βάθος τα αίτια του δυστυχήματος.
Το περιστατικό αυτό ανοίγει ξανά τον ασκό του Αιόλου και θέτει σοβαρά ερωτηματικά για το μοντέλο των εταιρειών χαμηλού κόστους. Όταν στόχος είναι η ταχύτερη προετοιμασία του αεροσκάφους στο έδαφος (turnaround time) και η μέγιστη δυνατή μείωση των λειτουργικών εξόδων, γεννάται το εύλογο ερώτημα: μήπως τελικά η αυστηρή τήρηση των πρωτοκόλλων συντήρησης θυσιάζεται στον βωμό του κέρδους;
Δυστυχώς, το ιστορικό της Ryanair περιλαμβάνει και άλλα ανάλογα περιστατικά που έχουν απασχολήσει τις διεθνείς αρχές ασφαλείας, αποδεικνύοντας ότι η πολιτική low cost της εταιρείας δοκιμάζεται διαχρονικά. Το 2012, τρία αεροσκάφη της εταιρείας πραγματοποίησαν αναγκαστική προσγείωση στη Βαλένθια την ίδια ημέρα λόγω έλλειψης καυσίμων, έχοντας ζητήσει επείγουσα προτεραιότητα (Mayday), γεγονός που οδήγησε σε επίσημη έρευνα από τις αρχές αεροπορίας της Ισπανίας και της Ιρλανδίας.
Το 2018, η πτήση FR7312 από Δουβλίνο προς Ζαντάρ υπέστη ξαφνική απώλεια πίεσης στην καμπίνα, με αποτέλεσμα την εσπευσμένη κάθοδο και την αναγκαστική προσγείωση στη Φρανκφούρτη, στέλνοντας 33 επιβάτες στο νοσοκομείο με αιμορραγία στα αυτιά. Ένα χρόνο αργότερα, κατά τη διάρκεια ελέγχων σε αεροσκάφη Boeing 737 NG, σύμφωνα με έκθεση της Federal Aviation Administration (FAA), που μετέδωσε το Reuters, η Ryanair αναγκάστηκε να καθηλώσει τουλάχιστον τρία αεροπλάνα της λόγω εντοπισμού ρωγμών στο κρίσιμο εξάρτημα «pickle fork» (το σημείο ένωσης των πτερύγων με την άτρακτο), εγείροντας σοβαρές ανησυχίες για την κόπωση υλικού.
Η απάντηση της εταιρείας σε κάθε κρίση παραμένει σταθερά η ίδια. Υποβαθμίζει το γεγονός και στρέφει τη συζήτηση στην επιχειρησιακή «ετοιμότητα» αντικατάστασης του αεροσκάφους. Όμως, οι επιβάτες δεν είναι εμπορεύματα προς μεταφόρτωση. Δικαιούνται ασφάλεια, δικαιούνται απαντήσεις και, πάνω από όλα, δικαιούνται τον στοιχειώδη σεβασμό που η Ryanair αρνείται πεισματικά να τους επιδείξει.
