Η υποστήριξη δεν παρέχει ασυλία

Λέξεις: Δ.Α

Η σύλληψη του Βραζιλιάνου influencer Ζούνιορ Πένα από την αμερικανική Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) αποτελεί μια από τις πιο τραγικά ειρωνικές ιστορίες της τρέχουσας αντιμεταναστευτικής εκστρατείας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Πένα, γνωστός MAGA influencer και ένθερμος υποστηρικτής του Ντόναλντ Τραμπ, παρουσίαζε στους Βραζιλιάνους «την πραγματικότητα των ΗΠΑ», συγκεντρώνοντας περίπου 1,3 εκατομμύρια ακολούθους στο TikTok και σχεδόν μισό εκατομμύριο στο Instagram.

Στα βίντεό του εξυμνούσε τον Τραμπ («μου αρέσει αυτός ο τύπος») και χλεύαζε τους μετανάστες που φοβούνταν τις εφόδους του ICE, διαβεβαιώνοντας ότι «μόνο οι εγκληματίες» απελαύνονται. Όσους συλλαμβάνονταν τους χαρακτήριζε συλλήβδην «κακοποιούς», υιοθετώντας πλήρως τη ρητορική του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας περί απέλασης «των χειρότερων των χειρότερων».

Το Σάββατο, όμως, ο ίδιος συνελήφθη στο Νιου Τζέρσεϊ και μεταφέρθηκε στο κέντρο κράτησης Delaney Hall στο Νιούαρκ. Σύμφωνα με φίλους του, η κράτηση δεν σχετίζεται με κάποιο ποινικό αδίκημα, αλλά με καθαρά γραφειοκρατικό ζήτημα. Μια δικαστική ακρόαση για το μεταναστευτικό του καθεστώς είχε αναβληθεί, χωρίς η αναβολή να καταγραφεί σωστά, με αποτέλεσμα να εμφανιστεί ως «αδικαιολόγητη απουσία». Με άλλα λόγια, η σύλληψη προέκυψε από διοικητικό λάθος, όχι από κάποιο «έγκλημα».

Εδώ ακριβώς συμπυκνώνεται η ειρωνεία της υπόθεσης. Ο μηχανισμός που ο Πένα παρουσίαζε ως δίκαιο, στοχευμένο και ακίνδυνο για τους «νομοταγείς» στράφηκε εναντίον του.

Τα δεδομένα δείχνουν άλλωστε ότι μόνο περίπου το 28% των κρατουμένων του ICE έχουν καταδίκες για ποινικά αδικήματα, ενώ οι απελάσεις Βραζιλιάνων έχουν φτάσει σε ιστορικά υψηλά επίπεδα. Η «επιχείρηση κατά των εγκληματιών» αποδεικνύεται στην πράξη μια αδιάκριτη διοικητική μηχανή φόβου.

Η περίπτωση Πένα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα εσωτερικευμένης στοχοποίησης. Πρόκειται για το φαινόμενο κατά το οποίο μέλη μιας ευάλωτης ομάδας υιοθετούν τον λόγο της εξουσίας εναντίον της ίδιας τους της ομάδας, πιστεύοντας ότι έτσι θα εξασφαλίσουν προστασία ή εξαίρεση. Ο Πένα λειτούργησε ως «μεσολαβητής νομιμοποίησης» της καταστολής, παρουσιάζοντας τη βία του ICE ως ορθολογική και δίκαιη,, καθησυχάζοντας άλλους μετανάστες και μετατρέποντας τον φόβο τους σε αντικείμενο χλευασμού.

Παράλληλα, η πολιτική του τοποθέτηση στη Βραζιλία –η εχθρότητα προς τον Λούλα και η στήριξη στον φυλακισμένο ακροδεξιό Ζαΐρ Μπολσονάρου– τον ενέτασσε σε ένα διεθνές ακροδεξιό οικοσύστημα, όπου η ηθικολογία και ο αυταρχισμός αντικαθιστούν την υλική πραγματικότητα των κοινωνικών σχέσεων.

Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι αμείλικτη: η υποστήριξη δεν παρέχει ασυλία (τό’χουμε δει ξανά και ξανά στην ιστορία αυτό), η πολιτική πίστη δεν προσφέρει προστασία και το ICE δεν ενδιαφέρεται για το ποιον ψήφισες.

Ο Πένα έλεγε στους μετανάστες να μην φοβούνται.

Σήμερα μαθαίνει με τον πιο σκληρό τρόπο γιατί έπρεπε να φοβούνται.