Λεηλατώντας μια χώρα

Ζούμε έντονα την τελευταία επταετία μια πρωτοφανή προσπάθεια άλωσης της επικράτειας από μια αχόρταγη κάστα, που βρέθηκε την κατάλληλη στιγμή, μετά από μια πολυετή, περιπετειώδη εποχή, διαρκούς διολίσθησης του κύρους και της βιωσιμότητας της χώρας με αλλεπάλληλες κρίσεις, στο ναδίρ.

Εκεί τη βρήκαν μπόσικη λοιπόν την κατάσταση, εξασθενημένους όλους εμάς και με μπροστάρηδες τους νεόκοπους πολιτικούς μιας παράταξης που χωράει τα πάντα, όσους είδαν φως από το αμαρτωλό ΠΑΣΟΚ και μπήκαν με τα μπούνια, πρώην αριστερούς που άνετα ανέβηκαν στο ολόφωτο βαρκάκι της ”ανάπτυξης” και έγιναν γενίτσαροι της, ακροδεξιοί με μόνο όπλο την ανάδειξη της πάρτης τους και την ιδεολογική εξόντωση όλων των άλλων, ντεμέκ ”στελέχη” από διάσημα πανεπιστήμια με περγαμηνές λαμπρές, που στην πραγματικότητα το μόνο που έμαθαν καλά είναι να απλώνουν το ιλουστρασιόν περιτύλιγμα της αρπαχτής.

Όλοι αυτοί λοιπόν, ως άλλοι σωματοφύλακες, ορκίστηκαν πίστη και προσήλωση στον δήθεν εκσυγχρονισμό της χώρας, στο να συμβάλλουν να οδηγηθεί η χώρα στο ”μέλλον” και να πλησιάσει, σύμφωνα με τα λεγόμενα τους, την Ευρώπη που ανήκουμε.

Η αντιφατική αυτή ομάδα, που την ένωσε με χάρη το χρήμα και η αλαζονεία της εξουσίας, περιλαμβάνει στους κύκλους της μεταξύ άλλων μια ατέλειωτη σειρά από δευτεροκλασάτα πρόσωπα, που αναδείχθηκαν από το πουθενά σε ψιλοπαραγοντίσκους του συστήματος και αναλαμβάνουν να περιγράψουν το ”όνειρο”.

Τους βλέπεις, κάτι πανεπιστημιακοί με ύφος πολλών καρδιναλίων, κάτι παπάτζες influencers που έχουν άποψη για όλα και την πουλάνε κιόλας ως ειδικοί, δημοσιογράφοι τρίτης διαλογής που ξέχασαν τη δουλειά κάνουν και γράφουν κάτι γελοία άρθρα που υπερασπίζονται αμφιλεγόμενα πρότζεκς και εγκλήματα, κατηγορώντας ταυτόχρονα όποιον παλεύει για το πράσινο, τα αρχαία, τη μνήμη των πόλεων, ότι είναι τοξικός.

Όλοι αυτοί θα όφειλαν να δημοσιεύσουν κάπου τα ψίχουλα που τους ταΐζει η κυβέρνηση και οι κολλητοί της για να ισχυρίζονται όλα αυτά, τα αργύρια που εισπράττουν φιλώντας λερωμένα χέρια για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, επτά χρόνια τώρα.

Και τι υπηρεσίες! Εκλεκτές.

Τη λεηλασία μιας χώρας! 

Δείτε λίγο τι συμβαίνει. Όλοι αυτοί που περιέγραψα παραπάνω δεν είναι μόνοι τους και δεν είναι φυσικά ακίνδυνοι. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν μια πίστη. Την πίστη στη διάλυση του κράτους, της μνήμης, της συνέχειας. Του μαζί.

Σαν έτοιμοι από καιρό ξεπουλούν τα πάντα σε επιχειρηματίες που τα υποσχέθηκαν, εκτοξεύουν τους προϋπολογισμούς των περίφημων ”έργων υποδομής” στο θεό, παραδεχόμενοι από την πλευρά του κράτους την ανικανότητά τους να προστατεύσουν τη δημόσια περιουσία, ισοπεδώνουν ολόκληρες γειτονιές και την αστική ζωή και συνέχεια μετατρέποντας ιστορικά κέντρα σε αφιλόξενα no mans land για τουρίστες, που κατεβαίνουν από κρουαζιερόπλοια σαν λαίμαργα πουλιά, αφήνουν πίσω τα σκουπίδια τους και αναχωρούν, έχοντας εξορίσει τους κατοίκους, αφού τα πάντα έχουν περάσει στα χέρια των funds που αποδιώχνουν τον κάτοικο στα μακρινά προάστια, διαλύουν όποιο σημείο συνάντησης των πολλών είχε μια νοηματοδότηση της συνύπαρξης, φτιάχνουν μια πόλη σκηνικό χωρίς αληθινούς κατοίκους, χωρίς ενοχλητικές εικόνες, μια πόλη αποστειρωμένη κατάλληλη για σκηνικό φωτογράφισης μόνο που θα ανέβει στα social, καταστρέφουν χώρους ιστορικής κληρονομιάς και αρχαιολογικού ενδιαφέροντος μετατρέποντας τους σε ντίσνεϊλαντ του πλαστικού κρουασάν, μετατρέπουν χώρους παγκόσμιου ενδιαφέροντος σε τόπους δεξιώσεων και γάμων των κολλητών τους, σχεδιάζουν μεγαλόπνοα και μεγαλόστομα σχέδια επαναλανσαρίσματος γειτονιών ως παγκόσμια ινσταγκραμικά τοπία, γεμίζουν πισίνες και μεζονέτες νησάκια που δεν έχει βρέξει δυο χρόνια τώρα.

Πέφτουν σαν τις ακρίδες πάνω σε δημόσια οικόπεδα φιλέτα, εθνικούς κήπους, δαντελένιες ακτές, μικρά ξερονήσια, ακόμα και τόπος εξορίας για να τα παραδώσουν σε αδηφάγα συμφέροντα που δεν έχουν πάρει πρέφα ότι σε λίγα χρόνια λόγω της κλιματικής κατάρρευσης, δες πόσοι πεθαίνουν στην Ευρώπη από τον καύσωνα, θα είναι ήδη κρανίου τόπος και αντί να φυτέψουν κάνα δέντρο να σωθούμε τα μετατρέπουν σε πολυτελή πολυόρφορα νεκροταφεία τσιμέντου που θα χρειάζονται για να επιβιώσουν εντός τους άνθρωποι θηριώδη κλιματιστικά τέρατα.

Οι άνθρωποι αυτοί είναι αποφασισμένοι να καταστρέψουν και να ξεπουλήσουν τα πάντα. Να διαλύσουν κάθε τι που μας συνδέει με ένα ανθρώπινο παρελθόν. Από ένα ιστορικό καφενείο συνάντησης ανθρώπων μέχρι τα προσφυγικά σπίτια που μας θυμίζουν την προέλευση μας.

Οι άνθρωποι αυτοί είναι ότι πιο αδίστακτο έχει περάσει ποτέ από αυτό τον τόπο. Κάποτε η Ιστορία θα μιλά για τη λεηλασία της ζωής μας και θέλω τότε να δω όσους παραμένουν σιωπηλοί μπροστά στο έγκλημα τι θα έχουν να πουν…

*Η εικονα δημιουργήθηκε με τη βοήθεια AI