Να προσέχουμε ο ένας τον άλλο
Με αφορμή τον θάνατο 55χρονης νοσηλεύτριας, η Χριστίνα Κυδώνα γράφει για την καθημερινή αγωνία που βιώνουν οι εργαζόμενοι στον κλάδο της Υγείας
Λέξεις: Χριστίνα Κυδώνα*
Κάποιοι μας φέρνουν κουλούρια για πρωινό, άλλοι φωνάζουν οτι είμαστε “όρθια ζώα” και “τι νομίζουμε οτι παριστάνουμε… τους μικρούς Θεούς;!”
Κάποιοι μας φιλάνε τα χέρια για ευχαριστώ όταν τους ανακοινώνουμε το εξιτήριο, άλλοι μας βιντεοσκοπούν κρυφά και μετά μας απειλούν οτι “θα μας δείξουν αυτοί”!
Κάποιοι ομολογούν οτι ποτέ δεν περιμένανε τέτοια εξυπηρέτηση και τόση ανθρωπιά, άλλοι μας ζητάνε από την πρώτη ώρα της εισαγωγής τους τις εξετάσεις για να τις δείξουν “στον γιατρό τους”, εννοώντας τον ιδιώτη.
Κάποιοι μας ευγνωμονούν και λένε οτι δεν θα μας ξεχάσουν ποτέ, άλλοι φτύνουν, δαγκώνουν, σπάνε πράγματα και βρίζουν χυδαία.
Ερχόμαστε σε στενή, πολύ στενή επαφή με όλη την παθογένεια της ελληνικής κοινωνίας κι αυτό συμβαίνει στην πιο δεινή της στιγμή, την ώρα που φοβάται για τη ζωή της.
Χρειάζεται τρομερή πειθαρχία, αυτοσυγκράτηση, επαγγελματισμό και επιστημονική επάρκεια για να αντιμετωπίσουμε τέτοιες καταστάσεις καθημερινά, ζώντας σε ένα συνεχές ψυχοφθόρο roller coaster, χωρίς καμία ψυχοθεραπευτική στήριξη από την υπηρεσία μας.
Όλο αυτό το stress, τη διαρκή ενοχή για το “αν δεν κάναμε κάτι καλά, με συνέπειες στον άρρωστο”, όλο αυτό το ηθικό βάρος το οποίο επωμιζόμαστε και την ασφυκτική πίεση του επείγοντος, του κατεπείγοντος, του σοβαρού και του μοιραίου, οι περισσότεροι από μας τα κρατάμε μέσα μας με προφανείς επιπτώσεις στην ψυχοσωματική μας υγεία.
Αυτά τα λίγα, με αφορμή το θάνατο της 55χρονης νοσηλεύτριας, που πέθανε προχθές στα Επείγοντα ενός επαρχιακού νοσοκομείου που δεν εφημέρευε κι όμως προσπάθησε να κάνει το καλύτερο δυνατό.
Καλό είναι να προσέχουμε ο ένας τον άλλο.
Εμείς εσάς κι εσείς εμάς.
*Η Χριστίνα Κυδώνα είναι εντατικολόγος στο Ιπποκράτειο
