Να τελειώνουμε με τους influencers;
Ο Dimitri Triadafyllidis γράφει για την ανάγκη να ανακτήσουμε το χαμένο νόημα της προβολής με αφορμή το παράδειγμα του Dior
Λέξεις: Dimitri Triadafillidis*
Η μόδα άρχισε ήσυχα-ήσυχα να ξεφορτώνεται τους influencers.
Στη θέση τους: αρχιτέκτονες. Δικηγόροι. Άνθρωποι του City. Άνθρωποι με επάγγελμα, με λεξιλόγιο, με κάτι να πουν όταν σβήσει η κάμερα.
Η λογική είναι απλή μέχρι αδιαφορίας. Ένα παλτό πάνω σε έναν δικηγόρο λέει κάτι που δεν το λέει πάνω σε κάποιον που το μόνο του προσόν είναι ότι φωτογραφίζεται καλά. Λέει δουλειά. Λέει γνώση. Λέει γούστο που χτίστηκε σε είκοσι χρόνια, όχι σε είκοσι λεπτά. Ο Dior το κατάλαβε και έβαλε έναν κριτικό βιβλίου στην πρώτη σειρά. Μικρότερο κοινό. Ασύγκριτα περισσότερο νόημα. Τώρα μπες σε ένα ελληνικό ξενοδοχείο μέσα Ιουλίου.
Κάπου ανάμεσα στην πισίνα και τη ρεσεψιόν, μια σουίτα χαρίζεται σε κάποια με 80.000 followers, που την επόμενη βδομάδα θα κοιμάται στην πανομοιότυπη σουίτα του ανταγωνιστή σου και θα ανεβάζει το ίδιο ηλιοβασίλεμα με άλλο φίλτρο.
Αυτό το λέμε μάρκετινγκ. Στην πραγματικότητα πληρώνεις ενοίκιο σε ορατότητα, σε έναν ενοικιαστή που δεν σκόπευε ποτέ να μείνει.
Και εδώ είναι το σημείο που κανείς στον κλάδο δεν θέλει να ακούσει: Οι καλεσμένοι σου είναι το positioning σου. Όχι το site. Όχι το brand book. Ούτε τα βραβεία που πλήρωσες για να πάρεις. Ποιος κάθεται στο μπαρ σου λέει στην αγορά πόσο αξίζεις πολύ πιο καθαρά από το τιμοκατάλογό σου. Αν ο καλεσμένος σου είναι εναλλάξιμος, εναλλάξιμος είσαι κι εσύ.
Και τα εναλλάξιμα ξενοδοχεία ανταγωνίζονται σε ένα μόνο πράγμα: την τιμή.
Ξέρεις πώς τελειώνει αυτό το έργο, το ζεις.
Η εναλλακτική δεν είναι ακριβότερη. Είναι απλώς πιο δύσκολη και θέλει σπονδυλική στήλη.
Φιλοξένησε τον αρχιτέκτονα που αποκατέστησε την παλιά πόλη.
Τον οινοποιό τρία χωριά πιο πέρα. Τον σεφ που άφησε την Αθήνα για να καλλιεργήσει. Τον ιστορικό. Τον επιμελητή. Τον χειρουργό που ιστιοπλοεί. Ανθρώπους με τέχνη, με ιστορία, με άποψη. Ανθρώπους που ενσαρκώνουν κάτι. Δεν θα σου φέρουν 200.000 impressions. Θα σου φέρουν κάτι που δεν ξαναγοράζεται όταν το χάσεις: αξιοπιστία και επιθυμία.
Η ελληνική φιλοξενία δεν έχει πρόβλημα ορατότητας. Μας βλέπουν όλοι. Έχουμε πρόβλημα νοήματος. Είμαστε υπερβολικά ορατοί και όλο και πιο εναλλάξιμοι και το χρηματοδοτούμε μόνοι μας, μία δωρεάν σουίτα τη φορά.
Οπότε η ερώτηση για κάθε ιδιοκτήτη που το διαβάζει αυτό μέσα στη σεζόν:
Ποιος κάθεται στην πρώτη σειρά σου και τι λέει αυτό για σένα;
*O Dimitri Triadafillidis είναι General Manager for economic development and tourism – Communauté d’Agglomération Lisieux Normandie
