Ο κ. Γενικός Γραμματέας

Εικόνα: Eurokinissi

Λέξεις: Κατερίνα Αγγελιδάκη

Για μια ολόκληρη επταετία, το Μέγαρο Μαξίμου και η Λίνα Μενδώνη διέθεταν τον ιδανικό εργολάβο ειδικών αποστολών. Ο Γιώργος Διδασκάλου, από τη θέση του γενικού γραμματέα του ΥΠΠΟ, πλασαρίστηκε ως ο δήθεν αποτελεσματικός τεχνοκράτης που «έσπαγε» τη γραφειοκρατία χάριν της ανάπτυξης. Στην πραγματικότητα, υπήρξε ο αρχιτέκτονας μιας ισοπεδωτικής πολιτικής που αντιμετώπισε τον πολιτιστικό πλούτο της χώρας αποκλειστικά ως real estate και οικόπεδα προς εκμετάλλευση.

Υπό τον ασφυκτικό, αυταρχικό του έλεγχο, το ΚΑΣ και το ΚΣΝΜ μετατράπηκαν σε όργανα επικύρωσης κυβερνητικών εντολών. Με την ιδιότητα του πολιτικού μηχανικού, ο κ. Διδασκάλου επέβαλε το δόγμα της επενδυτικής “αξιοποίησης” ισοπεδώνοντας τις τεκμηριωμένες αντιρρήσεις των τοπικών Εφορειών Αρχαιοτήτων, οι οποίες βαφτίζονταν συλλήβδην «ιδεοληπτικές αγκυλώσεις» που εμπόδιζαν την «πρόοδο».

Τα αποτυπώματα αυτής της πολιτικής είναι πλέον ανεξίτηλα: Η τσιμεντοποίηση και η εμπορευματοποίηση της Ακρόπολης. Ο βάναυσος διαμελισμός των αρχαιοτήτων στον Σταθμό Βενιζέλου. Το καταστροφικό τελεφερίκ στη Μονεμβασιά. Η βάναυση διαχείριση του μοναδικού μινωικού μνημείου στον λόφο Παπούρα. Το ξεπούλημα των αναψυκτηρίων και των πωλητηρίων σε ιδιώτες. Οι ανεμογεννήτριες που πληγώνουν τον Λόφο των Μουσών στη Βοιωτία κ.α.

Η αποπομπή του κ. Διδασκάλου – την οποία ο ίδιος βαφτίζει ως παραίτηση λόγω …μακράς θητείας, αρνούμενος οποιαδήποτε εμπλοκή στο σκάνδαλο των πολεοδομιών- σφραγίζει μια σκοτεινή περίοδο θεσμικού εκφυλισμού. Αυτή είναι η κληρονομιά του: αποφάσεις καταστροφικές για την πολιτιστική κληρονομιά, οι οποίες επιβάλλεται να αναπεμφθούν, υπό το φως των τελευταίων εξελίξεων.

Οι διάλογοι που έρχονται στο φως για χειραγωγημένες αποφάσεις δεν εκπλήσσουν όσους αρνήθηκαν να σιωπήσουν. Δεν τα λέμε τώρα, κατόπιν εορτής. Τα καταγγέλλαμε εδώ και χρόνια, όταν η εξουσία θεωρούσε ότι ήταν στο απυρόβλητο.

*Η Κατερίνα Αγγελιδάκη είναι δημοσιογράφος