Ο νατιβισμός δεν αποτελεί πια αποκλειστικό γνώρισμα των ακροδεξιών
Ο Αντώνης Γαλανόπουλος γράφει για την εμφανή στροφή των σοσιαλδημοκρατικών στη Δανία
Τα τελευταία χρόνια, που εύλογα μιλάμε για την εντεινόμενη κανονικοποίηση της ακροδεξιάς, στην κουβέντα μπαίνει συχνά ένα παράδειγμα από τη σοσιαλδημοκρατία: οι Δανοί σοσιαλδημοκράτες, με μια εμφανή στροφή που χαρακτηρίζεται ακόμα και νατιβιστική.
Οι περισσότεροι άνθρωποι από τον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας θα βιαστούν να πουν οτι δεν συμφωνούν με τις θέσεις του κόμματος στη Δανία. Λίγο αργότερα, όμως, θα έρθει ένα “αλλά”. Αλλά πρέπει να δείξουμε κατανόηση, αλλά φαίνεται η θέση αυτή να είναι πλειοψηφική στη χώρα, αλλά δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν δουλεύει εντελώς αυτή η στρατηγική.
Τον Νοέμβριο οι Δανοί Σοσιαλδημοκράτες κατάφεραν να χάσουν τον έλεγχο της Κοπεγχάγης μετά από περισσότερο από έναν αιώνα. Θα είναι η πρώτη φορά που η πόλη δεν θα έχει σοσιαλδημοκράτη δήμαρχο από το 1938 που εισήχθη το τρέχον σύστημα για την τοπική αυτοδιοίκηση στη Δανία.
Προχθές στις βουλευτικές εκλογές οι Σοσιαλδημοκράτες κατέγραψαν το χειρότερο εκλογικό τους αποτέλεσμα από το 1903 και έπειτα, αν και παρέμειναν το μεγαλύτερο κόμμα στη χώρα.
Όπως σημειώνει ο Cas Mudde στο σχόλιό του για το αποτέλεσμα, οι Δανοί Σοσιαλδημοκράτες δεν αποτελούν μοντέλο ούτε για το πώς μπορεί να ενισχυθεί η Σοσιαλδημοκρατία ούτε για το πώς μπορεί να ηττηθεί η ακροδεξιά. Αποτελούν μοντέλο μόνο για την πλήρη κανονικοποίηση των ακροδεξιών πολιτικών, από όπου κι αν προέρχονται.
Ο νατιβισμός δεν αποτελεί πια αποκλειστικό γνώρισμα των ακροδεξιών. Και πρέπει να είμαστε σε θέση να το αναγνωρίσουμε και να το καταγγείλουμε, αν πραγματικά θέλουμε να σκεφτούμε επιτυχημένες προοδευτικές στρατηγικές αντιμετώπισης του φαινομένου.
