Podcast: Είναι η εξαγορά της Warner Bros από το Netflix ο «θάνατος» του κινηματογράφου;
Μερικές σκέψεις για τη συμφωνία που απειλεί όλα όσα αγαπούσαμε στο σινεμά
Για όσους από εμάς δηλώνουμε σινεφίλ, η είδηση της εξαγοράς της Warner Bros από το Netflix έσκασε σαν κρότος και οι αντιδράσεις τα πρώτα εικοσιτετράωρα θύμιζαν επικήδειο.
Το deal φαίνεται να κλείνει με το ιλιγγιώδες ποσό των 72 δισ. δολαρίων και με την Paramount να «χτυπά» με μία αντιπροσφορά ύψους 108,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων – κανένας όμως δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για την κινηματογραφική εμπειρία όπως την γνωρίζαμε και την αγαπούσαμε μέχρι σήμερα.
Η τεράστια Warner Bros περιλαμβάνει από μόνη της μία τεράστια λίστα με κλασικές ταινίες από την Καζαμπλάνκα, μέχρι το Matrix και θρυλικά franchise όπως τον Harry Potter, μέχρι πετυχημένες σειρές από το Game of Thrones μέχρι τα Φιλαράκια αλλά και το ποιοτικό HBO Max, παραγωγές που έχουν αφήσει ιστορία στον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Αν προχωρήσει η συμφωνία, αυτό σημαίνει πως ό,τι βρίσκεται υπό την σκεπή της Warner Bros θα βρεθεί στα χέρια του συνδρομητικού Netflix.
Και κάπου εκεί έρχονται οι φόβοι μας.
Σε μία εποχή που οι κινηματογράφοι κατεβάζουν ρολά ο ένας μετά τον άλλον, που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τις αγαπημένες μας σειρές και ταινίες από την οθόνη του λάπτοπ – ακόμα χειρότερα αυτή του κινητού μας – το streaming μοιάζει να απλώνει τη σκιά του γρήγορα και τρομακτικά πάνω από τις αίθουσες των σινεμά.
Άλλωστε, ο ίδιος ο CEO του Netflix έχει παραδεχθεί ότι αυτός είναι ο σκοπός του.
Για αυτόν, οι κινηματογραφικές αίθουσες είναι «ξεπερασμένες» και οι περισσότεροι θεατές «προτιμούν να βλέπουν ταινίες στο σπίτι». Ο Σαράντος δεν ήταν ποτέ υπέρ της παραδοσιακής εμπειρίας κινηματογραφικών ταινιών που η Warner Bros., υπό την τωρινή της διοίκηση, εξακολουθεί να σέβεται: την προβολή ταινιών αποκλειστικά στους κινηματογράφους για αρκετές εβδομάδες πριν τις επιτρέψει σε οποιαδήποτε πλατφόρμα streaming. Ο Σαράντος θεωρεί ότι αυτά τα παράθυρα δεν είναι φιλικά προς τον καταναλωτή, αλλά είναι ουσιαστικά ο μόνος τρόπος για να επιβιώσουν οι κινηματογραφικές αλυσίδες.
Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο και η ιδέα ότι μία κολοσσιαία εταιρεία streaming – η μεγαλύτερη αυτή τη στιγμή – που είναι ενεργά εχθρική προς τις κινηματογραφικές αίθουσες θα κατέχει ένα τόσο αξιοσέβαστο στούντιο του Χόλιγουντ, τρομάζει και θεωρείται από πολλούς ως μία τεράστια υπαρξιακή απειλή για το μέλλον του σινεμά που γνωρίζαμε έως σήμερα.
Υπάρχουν λοιπόν, αυτοί που ανησυχούν για το πόσο θα αυξηθεί η τιμή του Netflix – κάτι που καθόλου δεν με προβληματίζει για να είμαι ειλικρινής και οι άλλοι που προσπαθούν να συλλάβουν τι σημαίνει πραγματικά το πιθανό κλείσιμο αυτής της συμφωνίας.
Θέλουμε όντως να χάσουμε την εμπειρία του σινεμά από τη ζωή μας;
Η σκέψη του streaming ως τη μοναδική μελλοντική πραγματικότητα μου φέρνει μόνο φόβο και λύπη.
Τα βράδια θα χάσουν το νόημα τους χωρίς την αναμονή για τη συνάντηση με φίλους έξω από τον κινηματογράφο, στην πρεμιέρα της ταινίας που αναμέναμε από τη μέρα που κυκλοφόρησε το τρέιλερ.
Θα χαθεί η μαγεία των άβολων πρώτων, δεύτερων και τρίτων ραντεβού μπροστά από τη μεγάλη οθόνη, τα κλεφτά φιλιά και αγγίγματα στα διαλείμματα.
Το τσιγάρο στο τέλος μιας ταινίας και η κουβέντα για την πλοκή, τη σκηνοθεσία, τη μουσική. Οι παρέες που χαζογελάνε κατά τη διάρκεια ενός σοβαρού φιλμ, μέχρι και αυτό θα μας λείψει. Η γιαγιά και ο παππούς που βγήκαν από το σπίτι. Ο κύριος που μασάει ενοχλητικά τον κουβά ποπ κορν δίπλα από το αυτί σου και ο άλλος που τον ενοχλεί μέχρι και η ανάσα σου.
Αυτά είχαμε και αυτά θέλουμε να έχουμε, τη μεγάλη οθόνη να βασιλεύει και τις εντυπωσιακές παραγωγές να συνεχίζουν να μας μαγνητίζουν, να μας κάνουν να ξεφεύγουμε από τη ρουτινιασμένη καθημερινότητά μας για λίγες μονάχα ώρες, να αποτελούν το καταφύγιο μας και να μας ταξιδεύουν σε κόσμους άλλους, πιο ωραίους – έστω και φανταστικούς.
