Πόσα να (μην) δώσει πια ο Μητσοτάκης

Είναι Τρίτη 7.15 το πρωί, αγουροξυπνημένη πλένω βιαστικά το πρόσωπο μου, βάζω στα γατιά να φάνε και ταυτόχρονα φτιάχνω καφέ σε μία παλιά καφετιέρα με κάψουλες που το κουτί των 16 έφτασε πια τα 7 ευρώ, τον πετάω σε μια κούπα και κάθομαι στον καναπέ.

Ανοίγω το Tik-Tok, πέφτω επάνω σε ένα ρεπορτάζ του MEGA για τους νέους μισθούς και τις αυξήσεις στους ιδιωτικούς υπαλλήλους, δεν σκρολάρω, περιμένω καρτερικά να δω αν θα ανέβει και ο δικός μου μισθός.

To ρεπορτάζ λέει:

• 1.000€ μισθός: Χωρίς παιδί+5,71€ , Με ένα παιδί: +11,43€, Με δυο παιδί+17,14€, Έως 25 ετών: +74,50€ .
•  1.500€ μισθός:  Χωρίς παιδί: +15,71€, Με ένα παιδί: +31,43€, Με δύο παιδιά: +47,14€, Έως 25 ετών: +198,79€
• 2.500€ μισθός: Χωρίς παιδί: +35,71€, Με ένα παιδί: +64,29€,  Με δύο παιδιά: +92,86€, Έως 25 ετών: +242,86€

Σκέφτομαι στην αρχή δεν μπορεί κάτι κατάλαβα λάθος, ξαναβάζω το βίντεο να παίξει, ακούω τα ίδια πράγματα. Πατάω πόουζ. Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι, σε ελάχιστες περιπτώσεις ο ιδιωτικός υπάλληλος στην Ελλάδα, αγγίζει το χιλιάρικο τον μήνα και δεν φτάνει ποτέ τα 2.500 χιλιάρικα αλλιώς θα είχαμε λύσει όλοι τα βιοποριστικά μας προβλήματα και θα μπορούσαμε να νοικιάσουμε σπίτια σε άριστη κατάσταση με 800 ευρώ ενοίκιο. Τι είναι εξάλλου 800 ευρώ ενοίκιο από τα 2.500 χιλιάρικα μισθό;

Ας πούμε όμως πως υπάρχουν οι εργαζόμενοι του χιλιάρικου, η αύξηση για τους άνω των 25 χωρίς παιδί – δηλαδή μιλάμε για νέους που μόλις έχουν τελειώσει τις σπουδές, μεταπτυχιακά, στρατούς – πιάνουν μία δουλειά βασικού άντε στην καλύτερη να πάρουν και μία μικρή αύξηση, φτάνουν το χιλιάρικο και παίρνουν αύξηση 5,71 ευρώ, όσο κάνει πάνω κάτω ένας καφές. Ενώ οι εργαζόμενοι μέχρι τα 25 παίρνουν αύξηση 74, 50 ευρώ, οι οποίοι στις περισσότερες περιπτώσεις δεν μένουν καν μόνοι τους οπότε τα έξοδα είναι μειωμένα και σε άλλες περιπτώσεις εργάζονται στον χώρο της εστίασης οπότε την αύξηση αυτή δεν θα την δουν ποτέ στον λογαριασμό τους.

Προχωράμε στις αυξήσεις του χιλιάρικου με ένα παιδί, +11, 14 ευρώ, τα οποία χρήματα δεν φτάνουν ούτε για πάνες με τιμή 13-16 ευρώ. Σκέφτηκε όμως κανείς όλα τα άλλα έξοδα, κρέμες σώματος για τα βρέφη, μωρομάντιλα και το πιο σημαντικό απ’ όλα βρεφικό γάλα για τα παιδιά που δεν θηλάζουν; Η απάντηση είναι προφανής. Για εκείνους δε που έχουν δύο παιδιά και οι ανάγκες είναι σαφώς πιο πολλές, η αύξηση σημειώνεται στα μόλις 17,41 ευρώ. Με 20 ευρώ δεν πληρώνεις καν το internet στο σπίτι, δεν παίρνεις καν μια ανάσα για να πεις βγήκε ο μήνας έστω και λίγο καλύτερα. Πανηγύριζε η παρουσιάστρια κεντρικών ειδήσεων και σχολίαζε ο δημοσιογράφος πως ευνοημένοι είναι εκείνοι που έχουν παιδιά και οι άνω των 25. Κι εγώ σκεφτόμουν μας δουλεύουν;

Οι αυξήσεις των μισθών στον ιδιωτικό τομέα είναι πλασματικές, μιλάνε για μισθούς που ο μέσος έλληνας εργαζόμενος δεν θα αγγίξει καν παρά μόνο αν κάνει 2 δουλειές και εκεί θα φορολογείται εντελώς διαφορετικά βέβαια, όπως ακριβώς έγινε και με τα επιδόματα φυσικού αερίου, στα οποία ναι μεν πήραμε μία ανάσα για έναν μήνα, όμως τον επόμενο ήρθε ο βαρύς χειμώνας και δώσαμε τα διπλά από αυτά που δικαιούμασταν στο επίδομα.

Κάθε μήνα βγαίνουν και σου λένε, θα πάρεις λεφτά γι αυτό, θα πάρεις μία ανάσα εκεί, θα αυξηθεί εκείνο, θα πέσουν οι τιμές στα ράφια του supermarket, θα, θα, θα, περιμένεις εσύ να δεις που θα το φτάσουν παλεύεις να πληρώσεις νοίκι και βασικές ανάγκες ενώ ο μισθός σου είναι ίδιος αλλά όλα τ’ άλλα ανεβαίνουν και εξοργίζεσαι αλλά δεν μπορείς να κάνεις και πολλά, μπορεί να κατάφερες να μείνεις μόνος γύρω στα 30 και να είσαι τσίμα-τσίμα, αλλά ο πρωθυπουργός της χώρας θα σου πει, “το πρόβλημα είναι πως δεν συγκατοικείς”. Ζούμε στην εποχή της λιτότητας, δεν υπάρχει άνθρωπος που να μπορεί να βγει εκτός bugdet έστω και λίγο, δουλεύεις και πληρώνεσαι για να πληρώνεις, αυτή είναι η αλήθεια.

Και με ένα δεκάρικο αύξηση, η ζωή δεν γίνεται καλύτερη. Απορώ πως έχει το θράσος η κυβέρνηση να βγαίνει και να κοκορεύεται στο πόσο καλά τα έχουν καταφέρει με την ποιότητα ζωής των ανθρώπων που κυβερνούν.

Βέβαια θα μου πείτε, όλοι αυτοί που μας κυβερνούν είχαν ποτέ μισθούς των 750 με νοίκι 500 ευρώ; Ποτέ, ούτε τα παιδιά τους έχουν την ίδια ποιότητα ζωής με μας, ούτε μεγάλωσαν όπως μεγαλώσαμε εμείς. Εφαρμόζουν θεωρητικά σχέδια χωρίς να τα ‘χουν δει στην πράξη και ζουν σε μία δική τους πλασματική πραγματικότητα.

*Υ.Γ. Αν οι μισθοί δεν ανέβουν, τα καταστήματα θα συνεχίσουν να βουλιάζουν και όσο δημιουργείς το αίσθημα της απελπισίας και της απογοήτευσης σε έναν λαό τόσο η οργή του φουντώνει και το μυαλό του γίνεται συντηρητικό απέναντι στις φρέσκες ιδέες και τους στόχους της ζωής του. Αλλά μάλλον αυτό θέλεις.