Πόση τεχνητή νοημοσύνη αντέχεις να καταναλώσεις ακόμη;
Η πολιτική αρχίζει να θυμίζει όλο και περισσότερο αλγόριθμο κοινωνικών δικτύων και όλο και λιγότερο πραγματικό δημόσιο διάλογο.
Έναν χρόνο τώρα η τεχνητή νοημοσύνη καλύπτει την ανθρώπινη ζωή, ανοίγεις το Tik-Tok και βλέπεις λυπητερές ιστορίες με γάτες καρτούν που χωρίζουν, κουνέλια να κάνουν τραμπολίνο, ακόμη και πολιτικούς να προωθούν τα κόμματά τους. Οι μεγαλύτερες γενιές δυσκολεύονται να διακρίνουν τι είναι AI και τι όχι.
Ακόμη και η Meta, δημιούργησε δική της εφαρμογή, στην οποία εφαρμόζονται personalized φίλτρα που ας πούμε κάνουν τις φωτογραφίες αψεγάδιαστες, ζωηρεύουν τα χρώματα, τονίζουν τα ζυγωματικά, κάνουν το δέρμα να λάμπει. Πλέον όλες οι digital platforms, είναι στο πικ του AI, ενώ όλο και περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται πως η τεχνητή νοημοσύνη θα τους “κλέψει” την θέση εργασίας.
Για να ξεκαθαρίσουμε κάτι, φυσικά και είναι ένα τρομερό εργαλείο το οποίο πολλές φορές συμβάλλει ακόμη και στις επιστημονικές έρευνες, ενώ συχνά αποτελεί κύρια παρέα για τους νέους αφού σύμφωνα με έρευνες πολλοί είναι εκείνοι που κάνουν μαζί του χαλαρή φιλική συζήτηση, ωστόσο πολλές φορές, το AI, είναι και επικίνδυνο. Ειδικά όταν οι χρήστες το ρωτούν για ιατρικά θέματα, ή όταν δημιουργεί ρεαλιστικές εικόνες οι οποίες διαρρέουν και δημοσιεύονται από χρήστες ή ακόμη και Μέσα ως αληθινές.
Αυτή την στιγμή, δεκάδες διαφημιστικές εταιρίες, χρησιμοποιούν το AI, για τις καμπάνιες τους, κάτι το οποίο είναι αναμενόμενο και σχετικά αποδεκτό, ασχέτως που πράγματι κινδυνεύουν δεκάδες θέσεις εργασίας.
Το ανησυχητικό στην πορεία του ΑΙ για εμένα είναι η σχέση του με την πολιτική. Η Μαρία Καρυστιανού, επέλεξε ένα τέτοιου είδους video, με εκείνη να κρατά και έπειτα να αποδεσμεύει ένα περιστέρι μπροστά στον κινηματογράφο ΟΛΥΜΠΙΟΝ, έτσι επέλεξε να προωθήσει την ίδρυση του κόμματος της. Λίγες ημέρες αργότερα, ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε την δική του κομματική παράταξη με ένα αντίστοιχο βίντεο όπου εμφανίζεται σε γήπεδο ένας πατέρας και ένας γιος και στις πλάτες της φανέλας τους να γράφει 26/5.
Και εδώ, αξίζει να σχολιάσουμε καταρχήν πως και τα δύο βίντεο είναι κακής ποιότητας ΑΙ, αφενός και αφετέρου, καταργήθηκαν μόλις χοντρικά περίπου 6 θέσεις εργασίας, εκείνων του εικονολήπτη, του μοντέρ, του σκηνοθέτη και του σεναριογράφου για ένα αποτέλεσμα αμφιβόλου ποιότητας. Ωστόσο, ένα τέτοιο βίντεο με βεβαιότητα ως GenZer, μπορώ να πω πως δεν πείθει και σίγουρα δεν προκαλεί κανένα ενδιαφέρον στα νεανικά κοινά τα οποία είναι τόσο εξοικειωμένα με αυτόν τον κόσμο στον οποίο ξεχωρίζουν από χιλιόμετρα το κακής ποιότητας περιεχόμενο.
Η πολιτική βασίζεται —ή τουλάχιστον οφείλει να βασίζεται— στην εμπιστοσύνη, την αυθεντικότητα και την ανθρώπινη επαφή. Όταν ένα κόμμα ή ένα πολιτικό πρόσωπο επιλέγει να επικοινωνήσει μέσα από πρόχειρα AI βίντεο και κατασκευασμένες εικόνες, το μήνυμα χάνει την αλήθεια του και μετατρέπεται σε ένα ακόμη «ψηφιακό προϊόν» ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα.
Δεν είναι απλώς αισθητικό το πρόβλημα· είναι βαθιά ουσιαστικό. Η πολιτική δεν μπορεί να λειτουργεί με φίλτρα, τεχνητές συγκινήσεις και εικόνες που έχουν δημιουργηθεί από αλγορίθμους με σκοπό να χειραγωγήσουν το συναίσθημα του κοινού.
Σε μια εποχή όπου η παραπληροφόρηση εξαπλώνεται πιο γρήγορα από ποτέ, η χρήση AI στις πολιτικές διαφημίσεις μόνο μεγαλύτερη δυσπιστία προκαλεί στους πολίτες και ειδικότερα στους νέους, οι οποίοι αναζητούν με μανία δεύτερη εργασία για να τα βγάλουν πέρα και “πέφτουν” πάνω σε ένα τέτοιο περιεχόμενο το οποίο αντικειμενικά στερεί από τους ανθρώπους την ευκαιρία για εργασία.
Όταν ένας πολιτικός επιλέγει ένα πρόχειρο AI βίντεο αντί για έναν πραγματικό λόγο, μια πραγματική εικόνα ή μια αυθεντική καμπάνια, το αποτέλεσμα μοιάζει περισσότερο με content για scroll παρά με πολιτικό μήνυμα. Και ίσως αυτό να είναι τελικά το μεγαλύτερο πρόβλημα: ότι η πολιτική αρχίζει να θυμίζει όλο και περισσότερο αλγόριθμο κοινωνικών δικτύων και όλο και λιγότερο πραγματικό δημόσιο διάλογο, σε μία εποχή που η χώρα πάσχει από ισχυρή αντιπολίτευση.
*Υ.Γ. Ακόμη κι αν θες να κάνεις το προεκλογικό σου video με ΑΙ, τουλάχιστον προσπάθησε να είναι ρεαλιστικό. Μην μας ξεπετάς με ένα κακοφτιαγμένο περιεχόμενο και περιμένεις να έχεις απήχηση τόσο στους νέους όσο και στα μεγαλύτερα κοινά. Σε μία Ελλάδα που στην πολιτική της σκηνή τα τελευταία χρόνια πονάει και ψάχνει απεγνωσμένα κάπου να στραφεί χωρίς να τις δίνεται η ευκαιρία.
