Στάχτες, αποκαΐδια και μία ηλιαχτίδα φωτός. Τι θα γίνει επιτέλους με το ιδιοκτησιακό στο Κόδρα;

Δυστυχώς έπρεπε να καεί κτίριο στο πρώην στρατόπεδο Κόδρα για να ξανανοίξει λίγο (πιο σοβαρά ελπίζω) η συζήτηση για την αξιοποίηση της σημαντικής αυτής έκτασης, που ανήκει μεν στην Καλαμαριά, αλλά είναι υπερτοπικής σημασίας.

Όταν ο Διοικητής της Πυροσβεστικής ζήτησε να μάθει ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του κτιρίου (ήταν ΚΨΜ στο πρώην στρατόπεδο) που κάηκε το βράδυ της Κυριακής, κατάλαβε την χαοτική κατάσταση που ίσως μόνο σε μια χώρα όπως η Ελλάδα θα μπορούσε να ισχύει.

Από το 2018, όταν 203 στρέμματα του στρατοπέδου παραχωρήθηκαν στο δήμο Καλαμαριάς από την τότε κυβέρνηση, δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμη μέσω των εμπλεκόμενων Υπουργείων Οικονομικών, Πολιτισμού, αλλά και Άμυνας (υπάρχει και αρχαιολογικός χώρος μέσα, η αρχαία Θέρμη, οπότε έχει ευθύνη και η Εφορεία Αρχαιοτήτων), τι ανήκει σε ποιον, ποιος έχει αρμοδιότητα για τα κτίρια και επίσης δεν έχει γίνει τίποτα για τις ιδιοκτησίες και τους άπειρους ιδιοκτήτες που φέρεται να υπάρχουν.

Το μόνο που μπορεί να κάνει ο δήμος είναι να καθαρίζει και να φυλάσσει, αλλά κι αυτό δεν αρκεί σε έναν τέτοιο πνεύμονα, σε ένα όμορφο τόσο σημείο της πόλης. Και ούτε είναι εύκολο, όταν μιλάμε για τόσο μεγάλη έκταση. Ένας φύλακας προφανώς δεν αρκεί.

Δείτε σημερινές εικόνες και βίντεο από το καμένο κτίριο. 

   

Οπότε η απάντηση σε ποιον ανήκει τι, είναι μάλλον περίπλοκη.

Το κράτος το παραχώρησε χια χρήση, αλλά δεν είναι τόσο απλό, οφείλει να ξεκαθαρίσει την κατάσταση και να μην περιμένουμε άλλα 8 ή και 18 χρόνια μέχρι να δούμε τι μπορεί να γίνει, πώς και πού.

Και ο δήμος Καλαμαριάς ως θεματοφύλακας και ως φορέας με άμεσο ενδιαφέρον οφείλει να προβεί στις κατάλληλες ενέργειες, να φέρει τους Υπουργούς και την κυβέρνηση προ των ευθυνών τους.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 16 διατηρητέα κτίρια μέσα που ρημάζουν, αλλά και μια μεγάλη έκταση πρασίνου που παραμένει σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητη, ενώ θα μπορούσαν να γίνουν πράσινες διαδρομές, οργανωμένοι χώροι άθλησης, δράσεις πολιτισμού, ένα κανονικό τεράστιο μητροπολιτικό πάρκο.

Διακρίνω μια μεγάλη στασιμότητα από τότε που η έκταση παραχωρήθηκε. Σα να φορτώθηκε ένα επιπλέον βάρος στην πλάτη του δήμου, ενώ δε θα έπρεπε να είναι έτσι, όσο δαιδαλώδες κι αν είναι το νομικό καθεστώς.

Καταλαβαίνω πως δεν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα από τα ταμεία του δήμου. Υπάρχουν όμως χρηματοδοτικά εργαλεία, προγράμματα. Υπάρχουν κι άλλες προτάσεις. Και για να μην τα ισοπεδώνουμε όλα, 84 πολύ ωραίες ιδέες παρουσιάστηκαν στο Bauhaus4MED και αφορούσαν την αξιοποίηση.

Είδα με χαρά ότι μια ηλιαχτίδα φωτός ήρθε με την εμπλοκή του Πράσινου Ταμείου, που δέχεται να αναλάβει μέρος των απαλλοτριώσεων. Το ποσό που χρειάζεται, ωστόσο, για να καλύψει το σύνολό τους, είναι τεράστιο. Ας μην ξεχνάμε την τιμή τετραγωνικού στην περιοχή.

Οι εικόνες που παρουσιάζουμε είναι σημερινές, μια μέρα που το στρατόπεδο γεμίζει από παιδικές φωνές και χαρταετούς.

Είναι ομορφιά, μετά τη χθεσινή καταχνιά.

Νομίζω ότι οι κάτοικοι της περιοχής και όλοι οι Θεσσαλονικείς  αξίζουν κάτι καλύτερο από αυτό.