Τα σχόλια μίσους εξηγούν γιατί το Pride παραμένει αναγκαίο
Όταν μια σημαία που συμβολίζει την ισότητα, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία πυροδοτεί εκατοντάδες εκδηλώσεις μίσους, το πρόβλημα είναι το μίσος, η ομοφοβία, ο σεξισμός και η μισαλλοδοξία που εξακολουθούν να εκφράζονται δημόσια, μαζικά και χωρίς κανένα κοινωνικό φραγμό
Λέξεις: Δήμητρα Κογκίδου
Μήνας Υπερηφάνειας στο ΑΠΘ. Για τρίτη συνεχή χρονιά αναρτήθηκε η σημαία υπερηφάνειας στην πανεπιστημιούπολη του ΑΠΘ και η σχετική πρωτοβουλία δημοσιοποιήθηκε μέσω ανάρτησης της Επιτροπής Ισότητας των Φύλων και Καταπολέμησης των Διακρίσεων (ΕΙΦΚΔ) του ΑΠΘ στη σελίδα της στο Facebook.
Όπως αναφέρεται στην ανάρτηση:
«Η έπαρση της σημαίας υπερηφάνειας στην πανεπιστημιούπολη του ΑΠΘ αποτελεί μια συμβολική αλλά ουσιαστική υπενθύμιση της δέσμευσής μας για ισότητα, σεβασμό, διαφορετικότητα και συμπερίληψη.
Στεκόμαστε δίπλα στα ΛΟΑΤΚΙ+ μέλη της πανεπιστημιακής μας κοινότητας και υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ζει, να σπουδάζει και να εργάζεται χωρίς διακρίσεις, αποκλεισμούς ή φόβο.
Γιορτάζουμε τη διαφορετικότητα που εμπλουτίζει και ενδυναμώνει το Πανεπιστήμιό μας ’. #PrideMonth #AUTH #Inclusion #Equality #Diversity #LGBTQI»
Η ανάρτηση (σε μια μέρα έχει 2.800 αντιδράσεις εκ των οποίων 300 καρδούλες, 664 likes, 419 φατσούλες θυμωμένες , 983 φατσούλες γέλιου κ.ά., 858 σχόλια που στην πλειοψηφία τους είναι ομοφοβικά, υβριστικά) προκάλεσε εκατοντάδες σχόλια, τα περισσότερα από τα οποία περιείχαν ύβρεις, χυδαιότητες, στερεότυπα, ομοφοβικό λόγο, ρητορική μίσους, ακόμη και ανοιχτές απειλές. Δεν πρόκειται για διάλογο, ή για μια απλή έκφραση διαφωνίας, ούτε για άσκηση κριτικής. Πρόκειται για μια οργανωμένη εκστρατεία μίσους και εκφοβισμού, την οποία έχουμε ξαναδεί στο παρελθόν εναντίον της συγκεκριμένης σελίδας και των αναρτήσεών της.
Πολλά από τα σχόλια δεν συνιστούν απλώς προσβολές αλλά αποτελούν κλασικές πρακτικές απανθρωποποίησης των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, καθώς τα παρουσιάζουν ως λιγότερο άξια σεβασμού, δικαιωμάτων και προστασίας από τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας. Όταν η δημόσια συζήτηση κατακλύζεται από τα παραπάνω δεν μιλάμε για ελευθερία έκφρασης αλλά για κατάχρησή της. Η συστηματική στοχοποίηση των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων είναι διάκριση, όχι άποψη.
Η μαζικότητα και η ένταση των ομοφοβικών, σεξιστικών και υβριστικών σχολίων μας υπενθυμίζουν με τον πιο εύγλωττο τρόπο γιατί ο Μήνας Υπερηφάνειας εξακολουθεί να είναι αναγκαίος. Αποτελούν το ισχυρότερο επιχείρημα υπέρ του.
Όταν μια σημαία που συμβολίζει την ισότητα, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία πυροδοτεί εκατοντάδες εκδηλώσεις μίσους, το πρόβλημα δεν είναι η σημαία αλλά το μίσος, η ομοφοβία, ο σεξισμός και η μισαλλοδοξία που εξακολουθούν να εκφράζονται δημόσια, μαζικά και χωρίς κανένα κοινωνικό φραγμό.
Σε μια δημοκρατική κοινωνία και ιδιαίτερα σε ένα δημόσιο πανεπιστήμιο, ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ισότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν αποτελεί ιδεολογική επιλογή, «woke ατζέντα» ή ζήτημα προσωπικής προτίμησης. Αποτελεί θεμελιώδη δημοκρατική υποχρέωση και αδιαπραγμάτευτη αξία.
Όσα άτομα ενοχλούνται από την ορατότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων, αλλά όχι από τον δημόσιο εξευτελισμό, τη στοχοποίηση και τις απειλές εναντίον τους, οφείλουν να αναρωτηθούν τι ακριβώς υπερασπίζονται. Η υπεράσπιση της αξιοπρέπειας όλων των ανθρώπων δεν αφαιρεί δικαιώματα από κανένα άτομο. Αντίθετα, η άρνησή της υπονομεύει τα δικαιώματα όλων. Όταν η ισότητα παρουσιάζεται ως πρόκληση και τα ανθρώπινα δικαιώματα ως απειλή, τότε το πρόβλημα δεν βρίσκεται στους ανθρώπους που ζητούν σεβασμό αλλά σε όσους αρνούνται να τον αναγνωρίσουν.
Τα σχόλια κάτω από την ανάρτηση εκθέτουν το μέγεθος των προκαταλήψεων που εξακολουθούν να υπάρχουν σε τμήματα της κοινωνίας μας. Ταυτόχρονα, αποκαλύπτουν πόσο αναγκαίες παραμένουν οι παρεμβάσεις υπέρ της ισότητας, της συμπερίληψης και της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για ΟΛΑ τα άτομα.
Τα ΑΕΙ έχουν υποχρέωση να στέκονται απέναντι στις διακρίσεις. Οφείλουν να υπερασπίζονται την αξιοπρέπεια, την ισότητα, την ασφάλεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των μελών της κοινότητάς τους. Αυτό ακριβώς συμβολίζει η σημαία υπερηφάνειας στο ΑΠΘ. Μάλλον προκαλεί τόσο έντονες αντιδράσεις επειδή υπενθυμίζει ότι οι ΛΟΑΤΚΙ+ άνθρωποι υπάρχουν, έχουν ίσα δικαιώματα και διεκδικούν ισότιμη θέση στον δημόσιο χώρο, παρά την αορατότητα και τον αποκλεισμό που ορισμένες ομάδες εξακολουθούν να θεωρούν φυσική τάξη πραγμάτων
*Η Δήμητρα Κογκίδου, είναι ομότιμη καθηγήτρια ΑΠΘ, Συντονίστρια του Δικτύου των Επιτροπών Ισότητας των Φύλων και Καταπολέμησης των Διακρίσεων στα ΑΕΙ
