Ταξίδι με το «Μαριάννα» της «άγονης γραμμής» το ‘85
Ένα απόσπασμα από το βιβλίο της Ισμήνης Καρυωτάκη, «Μετατροπή, Αντλιοστάσιο, Γιάλοβα», με αφορμή το θάνατο του θρυλικού καπετάν Γιάννη Σκοπελίτη
Λέξεις: Ισμήνη Καρυωτάκη
Στη μνήμη του θρυλικού καπετάν Γιάννη Σκοπελίτη -έφυγε χθες- ταξίδεψα μαζί του ως μοναδικός του επιβάτης με το «Μαριάννα» της «άγονης γραμμής» το ‘85 – το απόσπασμα είναι από το βιβλίο μου: Ι. Κ..‘’Μετατροπή Αντλιοστάσιο Γιαλοβα’’, εκδ. Το Ροδακιό, 2005:
Όσο για το ταχυδρομικό σκάφος «Μαριάννα» της γραμμής Νάξος–Δονούσα–Κουφονήσια–Σχοινούσα–Ἡρακλεια–Ἀμοργός, ταξίδευε το Φεβρουάριο του ’85 προς τα Κατάπολα της Αμοργού με έναν και μοναδικό επιβάτη. Μετά από δεκάωρη πλεύση, και ενώ «σφοδρότατος Εὖρος εἶχεν ἀρχίσει νά φυσᾷ ἀπό τῆς δείλης, συρίζων λυσσωδῶς εἰς θαλάσσας καί ἠπείρους, συσφίγγων καί περιελίσσων ἐγγύθεν τά κύματα, ἐμβάλλων δίνας καί στροβιλισμούς εἰς τό πέλαγος», ὁ καπετάνιος κατόρθωσε να οδηγήσει σώο το σκάφος στο λιμάνι.
Το μόνο που με παρηγορούσε σ’ όλο το ταξίδι ήταν ότι αν ποτέ φτάναμε στο νησί θα μπορούσα να απολαύσω την ωραιότατη πλατεία της Χώρας και την τρίκλιτη εκκλησία με τη συνεχόμενη γραμμή του ορίου των κλιτών να καμπυλούται ανάλογα με τις φτερούγες των παρερχόμενων πουλιών. Σύμφωνα με τον καπετάνιο, η κακοκαιρία ήταν η σφοδρότερη των τελευταίων τριάντα χρόνων — όσα χρόνια δηλαδή ἐσάρωνε με το «Μαριάννα» το πέλαγος τῶν Κουφονησιῶν.
Ὡστόσο όταν φτάσαμε στο λιμάνι βρήκαμε δεμένο ένα ακόμη σκάφος. Το καλυμνιώτικο σφουγγαράδικο «Ζαΐρα», κυνηγημένο από τη θύελλα, πρόλαβε να καταφύγει στα Κατάπολα για ν σωθεί. Το ίδιο βράδυ η επιβάτις του «Μαριάννα» και οι εφτά σφουγγαράδες του «Ζαΐρα», αποκλεισμένοι στο καφενείο του λιμανιού, περίμεναν ένα ολόκληρο μερόνυχτο τον «Εὖρο» να γαληνέψει και να τους επιτρέψει την έξοδο, ἀποφασισμένοι ὡστόσο να καταναλώσουν στη διάρκεια τοῦ ἀποκλεισμοῦ την προμήθεια τοῦ καφενείου σε οἰνόπνευμα και το ἁλίευμα τοῦ «Ζαΐρα» σε ὄστρακα, πίνες και στρείδια.
Μετά ἀπό κάποια χρόνια βρῆκα λησμονημένη ἀνάμεσα στις σελίδες ενός βιβλίου μια ξεθωριασμένη καρτποστάλ που εἰκονίζει ψαράδες ἐνῶ σηκώνουν τα δίχτυα τῆς τράτας ὡς μέλη χοροῦ σε ἀρχαία τραγωδία. Στο πίσω μέρος τῆς κάρτας ἦταν σημειωμένη ἡ ἔνδειξη «Κατάπολα 25-2-85» και παρακάτω: «Με πείσανε να φύγω μαζί τους. Μόλις πέσει ὁ καιρός. Με το “Ζαΐρα” για την Κάλυμνο. Θεέ μου! Ἕνα ταξίδι με σφουγγαράδικο!».
Που βέβαια ποτέ δεν ἔγινε. Φαίνεται πως την ἄλλη μέρα, ὅταν μαζί με τον καιρό ἀποκαταστάθηκε και ἡ μνήμη μου, ἔμεινα στο νησί για να ὁλοκληρώσω τη δουλειά που με εἶχε φέρει ὣς ἐκεῖ. Και πῆρα ἐγώ το σίγουρο δρόμο προς «την ὡραιότατη πλατεία τῆς Χώρας» κι οἱ σφουγγαράδες με το καΐκι τους τους κυματιστους δρόμους τῆς θάλασσας.
*Η Ισμήνη Καρυωτάκη είναι συγγραφέας
