Parallaxi Φεβρουαρίου: Μεσοτοιχίες και ξέφωτα – Ένα τεύχος στοχασμός πάνω στη Θεσσαλονίκη του σήμερα

Το πρώτο τεύχος της parallaxi για το 2026 είναι γεγονός με τη Θεσσαλονίκη πάντα στο επίκεντρο.

Η parallaxi ανοίγει τον φάκελο του πού βρίσκεται η πόλη σήμερα και προς τα πού βαδίζει, μέσα από μια σειρά ρεπορτάζ, απόψεων, θεμάτων και αφιερωμάτων που αναλύουν καίρια ζητήματα γύρω από το τώρα και το αύριο της Θεσσαλονίκης.

Καλή ανάγνωση!

Μεσοτοιχίες και ξέφωτα

Η πόλη είναι οι άνθρωποι. Όσοι ζουν σε διαμερίσματα με θέα το Θερμαϊκό και όσοι αντικρύζουν ακάλυπτο σε ισόγειο στις παρυφές της Κασσάνδρου. Όσων η γειτονιά είναι γεμάτη επαύλεις με ιδιωτικούς κήπους στις πλαγιές του Πανοράματος αλλά και όσων τα βλέμματα αντικρύζουν ημιτελή σπίτια από τσιμεντόλιθα στις πλαγιές των Μετεώρων της Πολίχνης.

Γράφει ο Γιώργος Τούλας στο editorial του τεύχους.

Η Θεσσαλονίκη ως πόρος συναισθημάτων και σκέψεων

Την αγαπάω τη Θεσσαλονίκη. Δυστυχώς ή ευτυχώς όμως, αδυνατώ να αποδείξω την αγάπη μου επιστημονικά. Αδυνατώ δηλαδή, για ποικίλους λόγους, να υιοθετήσω την περίφημη χαρτοδιπλωτική μέθοδο του Κυριάκου Μητσοτάκη, όστις μία των ημερών δίπλωσε τον χάρτη της Ελλάδας και, ω του θαύματος, η Κρήτη έπεσε πάνω στη Θεσσαλονίκη και τη Μακεδονία γενικότερα – όπερ έδει δείξαι…

Γράφει ο Παντελής Μπουκάλας.

Η Θεσσαλονίκη μπορεί, αλήθεια μπορεί

Ζω μακριά, αλλά δεν αποδέχομαι την παραίτηση… Προς Θεσσαλονικείς, λοιπόν, όπως το έθεσε καλύτερα άλλος ένας Σαλονικιός που κατέβηκε στην Αθήνα πολύ μα πολύ πριν από εμένα, ό,τι κι αν κρίνει ή πιστεύει κανείς για αυτόν: «Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα, βάλε στα ρούχα σου φωτιά, βάλε στα όργανα φωτιά, να τιναχθεί σαν μαύρο πνεύμα, η τρομερή μας η λαλιά».

Γράφει ο Γιώργης Γερόλυμπος.

Θεσσαλονίκη: Λυρικό δοκίμιο για μια πόλη που αναζητά το μέλλον της μέσα στη φλόγα των καιρών

Η Θεσσαλονίκη πάντοτε έμοιαζε με μια πόλη που ανασαίνει αργά, με τρόπο σχεδόν τελετουργικό, σαν να κρατά έναν παλιό ρυθμό στον κόρφο της. Οι δρόμοι της κουβαλούν τον απόηχο αιώνων, τα σοκάκια της θυμούνται πατήματα ανθρώπων που έρχονταν και έφευγαν, η θάλασσά της καθρεφτίζει μυστικά και ανέμους.

Γράφει η Μαργαρίτα Καραβασίλη.

Δυτική είσοδος Θεσσαλονίκης: Η νέα Γη της επαγγελίας

Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η δυτική είσοδος επανέρχεται στο προσκήνιο. Η περιοχή παρουσιάζεται ως το επόμενο μεγάλο πεδίο αστικού μετασχηματισμού.

Η Parallaxi παρουσιάζει τα επιχειρηματικά σχέδια, μελετά τους χάρτες και την ιστορία της περιοχής, θέτει ερωτήματα στη δημοτική αρχή και αναρωτιέται αν η ανάπτυξη θα αγγίξει και τους κατοίκους των γειτονιών.

Πέριξ των τειχών

Ο Πρόδρομος Νικηφορίδης γράφει για τις ξεχασμένες ένδοξες περιοχές της πόλης.

Από το «όλη η ΔΕΘ σε ένα πάρκο» στο πάρκο των 44.000 δέντρων

Η συστηματικότητα με την οποία οργανώθηκε σε όλο της το μήκος η καμπάνια «όλη η ΔΕΘ ένα πάρκο», η ευκρίνεια του στόχου, η συνεχής ανανέωση της επιχειρηματολογίας στην οποία ασφαλώς εγγράφεται και η παραγωγή της τεκμηριωτικής συζήτησης που πρόσφατα κυκλοφόρησε στο ΥouTube, δημιούργησε το αναγκαίο υπόστρωμα επιστημονικής και πολιτικής εμπιστοσύνης, χάρη στο οποίο οδηγηθήκαμε σε αίσιο τέλος. Μια πρώτη νίκη υπήρξε ήδη από το Σεπτέμβριο ότι η Κυβέρνηση υποχρεώθηκε να αποστασιοποιηθεί από τον κούφιο μεγαλοϊδεατισμό και τους φαραωνικούς σχεδιασμούς της Διοίκησης της ΔΕΘ. Και ιδού που τώρα κατατίθενται περισσότερες από τις 23.000 υπογραφές πολιτών, οι οποίοι ζητούν να διεξαχθεί ένα τοπικό Δημοψήφισμα, για την ανάπλαση της υφιστάμενης επικράτειας της ΔΕΘ σε Μητροπολιτικό Πάρκο.

Γράφει ο Λόης Παπαδόπουλος.

Η διπλή όψη του νομίσματος για τον τουρισμό στη Θεσσαλονίκη

Όλα τα βλέμματα στρέφονται στην ιστορική, πολιτιστική και γαστρονομική γοητεία της, μεταμορφώνοντάς την σε έναν city break προορισμό.

Η αναβάθμιση και η ραγδαία αύξηση της βραχυχρόνιας μίσθωσης και των ξενοδοχείων αντικατοπτρίζουν μία πόλη που αναπτύσσεται σταθερά, ενώ οι αυξανόμενες επενδύσεις και επισκέψεις των τουριστών χτίζουν μία δυνατή διεθνή εικόνα με ευρωπαϊκές διακρίσεις.

Τη στιγμή που ο υπερτουρισμός δεν αποτελεί μία αφηρημένη έννοια, αλλά μία σύγχρονη απειλή, η διττή όψη του νομίσματος του τουρισμού γίνεται φανερή στη Θεσσαλονίκη.

Ο αρρύθμιστος τουρισμός της Θεσσαλονίκης

Η βιομηχανία του τουρισμού είναι πολλά περισσότερα από μια μορφή οικονομικής δραστηριότητας. Είναι πολιτιστική ανταλλαγή αλλά και ευκαιρία για πολιτιστική παραγωγή και εξέλιξη. Μέσα από την πρωταρχική περιέργεια και αυθεντική συνάντηση του ντόπιου με τον ξένο ταξιδιώτη, γίνεται βάση για το «καθρέφτισμα» της τοπικής κοινωνίας αλλά και για προηγμένες υπηρεσίες και νέου τύπου επιχειρήσεις. Ο αστικός τουρισμός όμως δεν μπορεί να σταθεί από μόνος του, όσο μάρκετινγκ κι όσο branding 2.0 επινοήσει κανείς. Χρειάζεται ζωντανές, πυκνές, ενδιαφέρουσες και αξιοβίωτες πόλεις για να εξελιχθεί. Χρειάζεται ρύθμιση και καλλιέργεια για να αποδώσει μακροπρόθεσμα στον τόπο.

Γράφει η Χάρις Χριστοδούλου.

Μια περιπλάνηση στα σπίτια της πόλης

Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που δεν παύει ποτέ να αφηγείται τον εαυτό της. Μια πόλη που άλλαξε πρόσωπα και γενιές, μια πόλη που γνώρισε φωτιές, πολέμους, κύματα προσφύγων και «αναγεννήσεις» κι όμως κατάφερε πάντα να διατηρεί έναν χαρακτήρα που δεν μοιάζει με κανέναν άλλο.

Η Ρενάτα Δούμα ρίχνει μια ματιά στις κατοικίες και τα διαμερίσματα της πόλης μέσα από τις ξεναγήσεις του Open House Thessaloniki.

Τα μεγάλα σχέδια και projects που λειτουργούν παρακινητικά για τη Θεσσαλονίκη

Τι δρομολογείται μέσα στο 2026 και τι παραπέμπεται στις καλένδες για την πόλη που επιζητεί τον μετασχηματισμό της.

Η Θεσσαλονίκη χρειάζεται μια ανάσα για το αύριο

Πώς μπορεί να αξιοποιηθεί το μοντέλο της βιώσιμης ανάπτυξης, ως εργαλείο επαναπροσδιορισμού περιβαλλοντικών, κοινωνικών και οικονομικών παραμέτρων, μέσω μακροπρόθεσμων σχεδιασμών.

Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης: Ένα τοπόσημο ως σημείο συνάντησης

Η αλήθεια είναι πως η Παραλία της Θεσσαλονίκης υπήρξε διαχρονικά κάτι περισσότερο από ένας δημόσιος χώρος αναψυχής και διασκέδασης. Για την ακρίβεια υπήρξε και συνεχίζει να αποτελεί έναν ζωντανό πολιτιστικό άξονα, έναν ανοιχτό τόπο συνάντησης, ένα σημείο όπου η καρδιά της πόλης χτυπά δυνατά, εκφράζεται, παρατηρεί τον εαυτό της και συνομιλεί με το πλούσιο παρελθόν και το ευοίωνο μέλλον της.

Δημόσιος χώρος: Και αν θέταμε την αξία για την κοινότητα ως προτεραιότητα;

Απέναντι στην παγίωση μίας στρεβλής αντιμετώπισης του δημόσιου χώρου που αποσυνδέεται ολοένα και περισσότερο από τις πάγιες αξίες του, είναι αναγκαία η επανανοηματοδότησή του και η επανοικειοποίησή του από τους πολίτες.

Γράφει ο Μιχάλης Γουδής.

Μια πρόκληση για το μέλλον της Θεσσαλονίκης: Η αναγέννηση της πόλης βασισμένη στο πολύτιμο οικιστικό της απόθεμα.

Τι είναι εκείνο που προσδίδει σε μια πόλη το χαρακτήρα της, που την κάνει να ξεχωρίζει;

Τι είναι εκείνο που κάνει μια πόλη διαφορετική, της προσδίδει την ταυτότητά της, και που θα της δώσει τη δυνατότητα και την ώθηση για να αναπτυχθεί στο μέλλον;

Γράφει η Μαρία Δούση.

Πίνοντας κρασιά σε 24ωρα και τρώγοντας σε supermarket

Προσπαθώντας να κατανοήσουμε την τάση της εποχής.

Έτσι (τ0) ζουν σήμερα οι νέοι στην πόλη.

Η Θεσσαλονίκη στο σταυροδρόμι της Αισθητικής Οικονομίας

Ο παλαίμαχος δικηγόρος Σπύρος Σακέτας σε μια συνέντευξή του στην parallaxi (Νοέμβριος 2025) ερωτηθείς για τον τρόπο με τον οποίο έχει αλλάξει η Θεσσαλονίκη απάντησε ότι βλέπει να έχουν εξελιχθεί τα πράγματα “φυσιολογικά”, προσθέτοντας όμως αμέσως μετά μια φράση η οποία έμελλε να γίνει αντικείμενο συζητήσεων, όχι μόνο μεταξύ των ποδοσφαιρόφιλων: “Πήρε και ο ΠΑΟΚ πολλά πρωταθλήματα και έδωσε υπεραξία στην πόλη”. Μπορεί να δώσουν οι επιτυχίες ενός ποδοσφαιρικού συλλόγου υπεραξία σε μια πόλη και τι είδους είναι αυτή;

Θα ‘μαι πάντα εδώ μεσ’ στο όπλο σου σφαίρα

Προσπαθούσα να βρω ποιο τραγούδι με δένει περισσότερο με τη Θεσσαλονίκη. Θυμήθηκα. Δεν αναφέρεται πουθενά, αλλά νομίζω ότι ναι, αυτό είναι. Όταν κάτι δεν το αναφέρεις ονομαστικά, ίσως το καθορίζεις περισσότερο.

Γράφει ο Χάρης Δημαράς.