Το ξεκίνημα του Μαμντάνι

Λέξεις: Δ.Α.

Καθώς το ρολόι χτύπησε μεσάνυχτα την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, ο Ζόραν Μαμντάνι ορκίστηκε δήμαρχος της Νέας Υόρκης. Όχι σε μια αίθουσα δημαρχείου, όχι κάτω από πολυελαίους και επίσημα σύμβολα αλλά στον εγκαταλελειμμένο σταθμό του μετρό Old City Hall, έναν χώρο που συμπυκνώνει την καθημερινή εμπειρία της εργασίας, της μετακίνησης και του μόχθου, μιας πόλης που λειτουργεί χάρη σε ανθρώπους οι οποίοι σπάνια εκπροσωπούνται στην εξουσία.

Η επιλογή δεν ήταν αισθητική. Ήταν πολιτική. Όπως εξήγησε ο ίδιος στη χθεσινή συνέντευξή του στο The Nation, η ορκωμοσία στον παλιό σταθμό του μετρό έγινε «από σεβασμό σε αυτό που ο επερχόμενος δήμαρχος αποκαλεί “ένα φυσικό μνημείο μιας πόλης που τόλμησε να είναι και όμορφη και να χτίσει μεγάλα πράγματα που θα μεταμόρφωναν τη ζωή των εργαζομένων”.

Η στιγμή, για τον Μαμντάνι, δεν αφορά μόνο την προσωπική του διαδρομή ως 34χρονου, μετανάστη, μουσουλμάνου, δημοκρατικού σοσιαλιστή δημάρχου της μεγαλύτερης πόλης των ΗΠΑ. Αφορά το τι μπορεί να σημαίνει αυτή η ορκωμοσία για την ίδια την αμερικανική πολιτική και τον υπόλοιπο κόσμο. Όταν ρωτήθηκε τι πιστεύει ότι μας λέει αυτή η στιγμή για το «εφικτό», ο Μαμντάνι απάντησε ως εξής: «Ότι οι μέρες όπου κατασκευάζαμε ένα όλο και χαμηλότερο ταβάνι του εφικτού πρέπει να τελειώσουν. Ότι πρέπει επιτέλους να εγκαινιάσουμε μια εποχή όπου η φιλοδοξία του οράματός μας να ταιριάζει με το μέγεθος της κρίσης που έχουμε μπροστά μας».

Αυτό το πολιτικό στίγμα γίνεται ακόμη πιο καθαρό στη σχέση του Μαμντάνι με τον Bernie Sanders, ο οποίος σε λίγες ώρες θα τον ορκίσει σε δημόσια τελετή στα σκαλιά του Δημαρχείου της Νέας Υόρκης. Η επιλογή δεν είναι τυπική ούτε συμβολικά ουδέτερη. Ο Σάντερς, πρώην δήμαρχος του Μπέρλινγκτον και η πλέον εμβληματική μορφή του σύγχρονου δημοκρατικού σοσιαλισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπήρξε καθοριστική πολιτική και ιδεολογική αναφορά για τον Μαμντάνι.

«Δεν θα ήμουν εδώ, αν δεν υπήρχε ο Μπέρνι Σάντερς», λέει ανοιχτά. «Μου έδωσε τη γλώσσα με την οποία περιέγραψα τη δική μου πολιτική, πριν από μια δεκαετία». Και προσθέτει: «Ήταν η προεδρική του εκστρατεία το 2016 που έδειξε σε μένα και σε τόσους πολλούς Αμερικανούς … ότι δεν ήμασταν μόνοι στην πίστη μας ότι η αξιοπρέπεια είναι αναγκαιότητα για κάθε άνθρωπο που αποκαλεί αυτή τη χώρα σπίτι του».

Η δημαρχία του Μαμντάνι φιλοδοξεί να είναι κάτι περισσότερο από μια διαχειριστική αλλαγή. Όπως λέει ο ίδιος, πρόκειται για την ευκαιρία «να ηγηθείς με ένα όραμα που διασφαλίζει ότι κάθε Νεοϋορκέζος έχει ό,τι χρειάζεται για να ζήσει μια αξιοπρεπή ζωή και να μεταφράσεις αυτή την πεποίθηση στις καθημερινές υλικές πραγματικότητες».

Ο εορτασμός της ορκωμοσίας θα κορυφωθεί με ένα λαϊκό πάρτι δρόμου έξω από το Δημαρχείο. Εκεί, ο Μαμντάνι σκοπεύει να πει ότι αυτή δεν είναι η δική μου νίκη ή η δική μου ορκωμοσία· αντίθετα, είναι όλων μας. Και ίσως αυτή να είναι η πιο καθαρή σύνοψη της πολιτικής του χειρονομίας: μια εξουσία που δεν υψώνεται πάνω από την πόλη, αλλά κατεβαίνει κάτω από τη γη για να θυμίσει από πού και από ποιους πηγάζει.