Ακόμα και αν ζούσε κάποιος μόνο την τελευταία εβδομάδα στην Ελλάδα θα ήταν αρκετή για να σχηματίσει μια ξεκάθαρη άποψη περί της προσωπικότητας και της δημόσιας συμπεριφοράς αυτού του ανθρώπου, που είναι ο  αντιπρόεδρος κυβερνώντος κόμματος.

Πάμε λίγο να τα κάνουμε ταληράκια:

Κόντρα με αρχηγό κόμματος Ζωή Κωνσταντοπούλου. Την αποκαλεί τοξική, δηλητηριώδη, κακοποιητική. Απειλεί πως θα την κλείσει φυλακή, μετά από μήνυση που του έχει καταθέσει. «Είμαι αυτός που θα σε κλείσω φυλακή. Μέχρι τότε θα σου κάνω 15 μηνύσεις την εβδομάδα. Αν δεν σε κλείσω φυλακή, δεν θα ησυχάσω». Υπουργός θα κλείσει φυλακή αρχηγό κόμματος. «Φτάνει με τις διακοπές αυτής της γελοίας», ολοκληρώνει τις αναφορές του σε κείνη. Η ολομέλεια της ελληνικής βουλής παρακολουθεί εμβρόντητη.

Κόντρα με δημοσιογράφο της κρατικής τηλεόρασης. Καλεσμένος σε εκπομπή της ΕΡΤ. Ο δημοσιογράφος Κώστας Παπαχλιμίντζος τον ρωτά για την κόντρα του με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. ”Δεν μπορεί εσείς που έχετε μικρόφωνο να εξομοιώνετε τον θύτη με το θύμα” του απαντά ο υπουργός ”ακούω κάποιους δημοσιογράφους σαν εσάς να λένε ότι αμάν δεν ήταν ωραία εικόνα. Υπάρχουν και όρια στη ζωή”. Ο υπουργός δείχνει τα κοφτερά του δόντια: «Συγγνώμη, αυτό είναι τσακώνεστε; Δηλαδή αν εγώ σε πω τιποτένιο σκουλήκι που τα παίρνεις κι εσύ μου απαντήσεις, τσακωνόμαστε ή υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου;».

«Αυτό τον ισαποστακισμό επειδή φοβάστε την Ζωή Κωνσταντοπούλου, με μένα δεν θα το κάνετε. Γιατί μπορεί να σας πιάσω κι εγώ στο στόμα μου και να έχουμε χειρότερα. Φοβάστε πολύ, αυτό που κάνατε ήταν χυδαίο, με εξομοιώσατε με την κυρία Κωνσταντοπούλου και δεν το δέχομαι. Στην Ελλάδα πρέπει να καταλάβουμε ότι όταν κάποιος βιάζει μια κυρία και κάποιος άλλο λέει για το θύμα “φορούσε μίνι”, αυτός που το λέει είναι απαράδεκτος. Συμφωνούμε; Αυτό κάνατε πριν».

Επιστρατεύει τα ΜΑΤ για να επισκεφτεί νοσοκομείο. Ο υπουργός αποφασίζει να επισκεφτεί το Γ.Ν. Νίκαιας. Επειδή φαντάζεται τι θα συναντήσει εκεί επιστρατεύει ασπίδες, ρόπαλα, μια στρατιά ΜΑΤ, απεγνωσμένοι γιατροί σε ένα διαλυμένο σύστημα υγείας ασκούν το αυτονόητο δικαίωμα της διαμαρτυρίας. Μόνο που τα υπουργικά ώτα δεν είναι πρόθυμα να δεχτούν τη διαμαρτυρία. Οι εντολές είναι ξεκάθαρες. Να τους διαλύσουν.

Αμέσως μετά την απίστευτη εικόνα μέσα σε νοσοκομειακό χώρο, των σιδερόφραχτων φουσάτων που λειτουργούν σαν διάδρομος για να περάσει η αυτού Μεγαλειότητα όπως συνέβαινε στα σκληρότερα καθεστώτα ανέκαθεν, όλων των αποχρώσεων, ο υπουργός το αποτελειώνει: ”Κινδύνευσε η σωματική μου ακεραιότητα από τους διαδηλωτές στο νοσοκομείο Νίκαιας, η κομμουνιστική βία δεν μπορεί να επικρατήσει της δημοκρατίας”. Μια μέρα ακριβώς μετά την αποδοχή ότι οι Κομμουνιστές είναι πατριώτες και την εθνική συμφιλίωση με το παρελθόν, τα τείχη υψώνονται ξανά. Τα χούγια δεν κόβονται εξάλλου…

O Υπουργός αυτός είναι το πρόσωπο της κυβέρνησης σήμερα. Η απόλυτη ενσάρκωση του πνεύματος της. Η διολίσθηση στον αυταρχισμό, στην φοβέρα, στον τρόμο. Είναι ο ευτελισμός της νοημοσύνης και του δημόσιου λόγου. Είναι ο τρόπος να αντιληφθεί κανείς ότι πίσω από τις ντεμεκιές του εκσυγχρονισμού, της ανάπτυξης, του εκμοντερνισμού και της προόδου που πουλιούνται τεχνηέντως, κρύβεται το βαθύ δεξιό κράτος του τραμπουκισμού, του εκφοβισμού, της επιβολής και του πετάγματος λάσπης σε ότι μοιάζει να είναι εναντίον του αφηγήματος. Ότι δεν είναι μαζί τους είναι εναντίον τους. Ο Άδωνις είναι ο καλύτερος εκφραστής του δόγματος. Όλα τα άλλα είναι ιστορίες για αρκούδες…