«Αλλαγή στην Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας»: «Καταψηφίσαμε την αμμοληψία «μαμούθ» από το ακρωτήρι Επανομής»
«Η Διοίκηση της Περιφέρειας Κ. Μακεδονίας την υπερψήφισε!» σημειώνει η παράταξη στην ανακοίνωση της
Στο Περιφερειακό Συμβούλιο Κ. Μακεδονίας της Δευτέρας 20 Ιουλίου ήρθε για συζήτηση και λήψη απόφασης το θέμα της αμμοληψίας 4 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων από την θαλάσσια περιοχή Ακρωτηρίου Επανομής, για την κατασκευή του 6ου προβλήτα του Οργανισμού Λιμένα Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ).
Πρόκειται για μια αμμοληψία – μαμούθ, οι σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις της οποίας δεν δικαιολογούνται από τη σημασία που έχει για τη Θεσσαλονίκη και την ευρύτερη περιοχή η κατασκευή του 6ου προβλήτα. Τη στιγμή, μάλιστα, που θα μπορούσαν να έχουν βρεθεί άλλες θέσεις για την αμμοληψία, η συνδυαστική επίπτωση των οποίων στο περιβάλλον θα ήταν μικρότερη από την προτεινόμενη.
Η παράταξη ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ καταψήφισε το εν λόγω έργο, όπως χωροθετήθηκε και παρουσιάστηκε στην Τεχνική Περιβαλλοντική Μελέτη (ΤΕΠΕΜ) αρχικά και στην Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) πιο πρόσφατα.
Ο επικεφαλής της παράταξης, Καθηγητής του Τομέα Υδραυλικής & Τεχνικής Περιβάλλοντος της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ Γιάννης Μυλόπουλος, εντόπισε και παρουσίασε στο Περιφερειακό Συμβούλιο μια σειρά από τεκμηριωμένες αντιρρήσεις στις περιβαλλοντικές μελέτες, όπως αυτές περιγράφονται στην Έκθεση που υπέβαλε ο Ομότιμος Καθηγητής Ακτομηχανικής & Ωκεανογραφίας στην Πολυτεχνική Σχολή του ΑΠΘ, Γιάννης Κρεστενίτης.
Με κυριότερες από αυτές τις εξής:
1. Οι συγκεκριμένες θέσεις για την αμμοληψία στην περιοχή Ακρωτηρίου Επανομής υποδείχθηκαν ως μονόδρομος. Η πραγματικότητα αυτή αποδυναμώνει σημαντικά την επιστημονική τεκμηρίωση και συνεπώς και την αξιοπιστία του έργου. Δεν υπάρχει η ανάδειξη και η συγκριτική αξιολόγηση εναλλακτικών θέσεων, η συνδυαστική επίπτωση των οποίων θα μπορούσε να αποδειχθεί ευμενέστερη στο θαλάσσιο και παράκτιο οικοσύστημα.
2. Δεν υπάρχει πουθενά μια ολοκληρωμένη SWOT Analysis. Δεν υπάρχει, δηλαδή, μια ανάλυση των δυνατών και αδύνατων σημείων, καθώς και των ευκαιριών και των κινδύνων μιας σειράς εναλλακτικών λύσεων. Μια τέτοια ανάλυση θα διασφάλιζε ότι επιλέχθηκε πράγματι η λιγότερο επιβλαβής στο περιβάλλον χωροθέτηση του έργου της αμμοληψίας.
3. Οι θέσεις που προτείνονται για την αμμοληψία βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από ευαίσθητες και προστατευόμενες περιοχές. Συγκεκριμένα βρίσκονται 290, 210 και 450 μέτρα από τις Λιμνοθάλασσες της Επανομής, δυο ζώνες ειδικής προστασίας και διαχείρισης του Δικτύου NATURA, καθώς και των Λιβαδιών Ποσειδωνίας, αντίστοιχα. Η επιλογή αυτή, χωρίς να συνοδεύεται από εξειδικευμένες μελέτες για τις επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον, στον πυθμένα και στη δυναμική των ακτών, συνιστά μια επιλογή υψηλού κινδύνου την οποία η Περιφέρεια δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποδεχτεί.
4. Δεν υπάρχει επαρκής και τεκμηριωμένη ακτομηχανική μελέτη, με αντίστοιχη αριθμητική προσομοίωση που να τεκμηριώνει ότι δεν θα υπάρξουν επιπτώσεις από το έργο της αμμοληψίας στο παράκτιο οικοσύστημα στην περιοχή του Ακρωτηρίου της Επανομής. Κι ακόμη δεν υπάρχει γεωλογική – ιζηματολογική μελέτη, ούτε και μελέτη διασποράς αιωρούμενων υλικών. Η ΜΠΕ τέλος, δεν κρίνεται επαρκής και δικαιολογημένη για μια σειρά από λόγους που αναφέρονται αναλυτικά και σε πιο πρόσφατο υπόμνημα του κ. Κρεστενίτη.
5. Είναι σαφές ότι απαιτείται πλέον ο σχεδιασμός ενός άλλου έργου, πιθανότατα με περισσότερες θέσεις αμμοληψίας εντός και εκτός του Θερμαϊκού Κόλπου, και η σύνταξη της αντίστοιχης ΜΠΕ για την ουσιαστική και επιστημονικά ορθή διερεύνηση της επιλογής των θέσεων για την απόληψη αμμώδους υλικού από το θαλάσσιο πυθμένα αλλά και των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του έργου αυτού, τόσο στη φάση της υλοποίησης, όσο και στη φάση της αποκατάστασης στις παράκτιες περιοχές που πιθανόν θα επιλεγούν. Η μελέτη αυτή θα πρέπει να συνοδεύεται και από τις απαραίτητες συμπληρωματικές μελέτες, π.χ. ακτομηχανική, γεωλογική-ιζηματολογική και διασποράς αιωρούμενων υλικών.
Κατόπιν τούτων, η ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, όπως και οι άλλες παρατάξεις της αντιπολίτευσης καταψηφίσαμε το συγκεκριμένο έργο.
Η στάση της διοίκησης, όμως, όπως αυτή εκφράστηκε από τον Αντιπεριφερειάρχη Μητροπολιτικής περιοχής Θεσσαλονίκης Κώστα Γιουτίκα, ήταν επαμφοτερίζουσα και εξόχως παραπλανητική. Ενώ ο Αντιπεριφερειάρχης αποδέχθηκε όλες τις ενστάσεις που οδήγησαν την Αντιπολίτευση στην καταψήφιση του έργου, κατέληξε κατά τρόπο παράδοξο στην υπερψήφιση του, με την υπόδειξη 6 προϋποθέσεων. Οι οποίες, όμως, ακυρώνουν την ΜΠΕ που κατατέθηκε, καθώς συμπίπτουν απολύτως με την αιτιολόγηση της απορριπτικής ψήφου της Αντιπολίτευσης.
Είχαμε, δηλαδή, μια σύμπτωση στο Περιφερειακό Συμβούλιο ως προς την ανεπάρκεια της τεκμηρίωσης. Καταλήξαμε, όμως, σε απολύτως αντίθετα συμπεράσματα. Η μεν διοίκηση αποδέχθηκε το έργο, δηλαδή την αμμοληψία από την Επανομή, προβάλλοντας, όμως, 6 προϋποθέσεις για την αποδοχή του, με κύρια αυτή για πρόβλεψη και άλλων θέσεων αμμοληψίας, κυρίως από τις εκβολές Αξιού. Ενώ η Αντιπολίτευση απέρριψε το έργο, καθώς αυτό δεν συνοδεύεται από τις προϋποθέσεις που ζητά η διοίκηση.
Η τακτική της διοίκησης είναι παραπειστική και ακολουθεί τη λογική «και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ». Καθώς για την μεν κυβέρνηση αυτό που ενδιαφέρει είναι η αποδοχή του έργου. Ενώ για τους κατοίκους, αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι η τροποποίηση του έργου, ώστε αυτό να μην έχει ολέθριες περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Οπότε η διοίκηση, δια του Κώστα Γιουτίκα, ικανοποιεί με τη στάση της και τους δυο.
Εκείνο που κάνει ότι δεν καταλαβαίνει, όμως, είναι ότι η κυβέρνηση θα αξιοποιήσει την θετική γνωμοδότηση της πλειοψηφίας στο Περιφερειακό Συμβούλιο και θα προχωρήσει στο έργο, χωρίς να λάβει υπόψη της καμία από τις 6 προϋποθέσεις. Οι οποίες γι’ αυτό και θα αποδειχθούν προσχηματικές.
Μακάρι οι εξελίξεις να μας διαψεύσουν. Η εμπειρία, όμως, από τον τρόπο που παραδίδει τα πάντα στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους η σημερινή κυβέρνηση δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας για το τι θα γίνει στο τέλος. Η διοίκηση της Περιφέρειας, δια της παραπλανητικής εισήγησης Γιουτίκα, υπερψηφίζοντας το έργο και συγχρόνως προτείνοντας αλλαγές σε αυτό, ανοίγει τον δρόμο για την εκτέλεση ως έχει ακόμη ενός καταστροφικού για το περιβάλλον έργου.
