ΛΙΜΑ: Μια πόλη, δεκάδες πρόσωπα

Ποτέ δεν μπορείς να καταλάβεις μια πόλη, αν η πόλη δεν θελήσει να δείξει όλες τις πτυχές της. Υπάρχουν πόλεις διάφανες που φανερώνουν τα πρόσωπα τους σε μια βόλτα και πόλεις που ξέρουν τα κρύβουν, ή γιατί δεν εσύ στα αλήθεια με τα μάτια του ξένου να τα δεις και να χαλάσεις την ωραία αίσθηση του ταξιδιώτη, ή γιατί η σκοτεινιά των όψεων αυτών μένει κρυμμένη καλά πίσω από την κουρτίνα της ασφάλειας.

Στη Λίμα σου λένε να κυκλοφορείς στο Miraflores που μοιάζει με ευρωπαϊκό προάστιο. Εκεί έχει καθαριότητα, αλυσίδες καφέ που γνωρίζεις, casino σε περίπτωση που σου έλειψαν.

Παντού στην πόλη θα συναντήσεις αστυνομικούς πάνολους, πιο πολύ για το προλαμβάνειν…Οι ταραχές, εξαιτίας της εξαθλίωσης επανέρχονται διαρκώς στους δρόμους. Γίνονται καθημερινότητα, η πόλη τίθεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, συχνά πυκνά, μια βαλβίδα εκτόνωσης ανοίγει, 400 νεκροί από δολοφονίες σε 3 μήνες το 2026.

Στα ακριβά προάστια μικροπωλητές σε κάθε γωνιά ολημερίς πωλούν εξωτικά φρούτα και φτηνά σουβενίρ.Περνούν τη μέρα στον ήλιο χαζεύοντας το κινητό τους, πριν επιστρέψουν στις κοντινές ή μακρινές φαβέλες. Όχι πάντα αόρατες. Το 80% του πληθυσμού ζει σε πάμπτωχα προάστια, τα πιο πολλά χωρίς καν τις στοιχειώδεις υποδομές νερού και αποχέτευσης. Με τούβλινα, ασοβάτιστα σπίτια, πολλά χωρίς κουφώματα, με χωμάτινους δρόμους και σκόνη ατέλειωτη.

Τα κινητά αποτελούν και για αυτό το λαό την διαρκή ενασχόληση. Ακόμα και την ώρα της δουλειάς. Παντού.

Μια κληρονομιά της αποικιοκρατίας των Ισπανών είναι ο καθολικισμός. Οι εκκλησίες διαθέτουν αγάλματα υπέρπαραγωγές, στους λόφους που περιτριγυρίζουν την πόλη και από όπου κατεβαίνουν άθλιες φαβέλες βρίσκονται, στις κορυφές τους τεράστιοι σταυροί φωτισμένοι με νέον, στα παρεκκλήσια άντρες και γυναίκες προσεύχονται στα γόνατα για τη σωτηρία.

Στη βόλτα στο ιστορικό κέντρο, που συνορεύει με επικίνδυνες γειτονιές που ληστεύουν τους ξένους χωρίς να το καταλάβουν, άνθρωποι από τις φτωχογειτονιές κόβουν βόλτα τα απογεύματα με τα καλά τους.

Παλιές συνήθειες όπως το γυάλισμα των παπουτσιών δεν λείπουν ακόμα και όταν βλέπεις φτωχούς ανθρώπους να αποζητούν το γυάλισμα από εξίσου φτωχούς.

Συχνά πυκνά σε προειδοποιούν ότι οφείλεις να προσέχεις γιατί η φτώχεια οδηγεί στην απόγνωση. Να μην απομακρύνεσαι από εκεί που σε βεβαιώνουν ότι είσαι ασφαλής, δημιουργώντας σου μια καχυποψία.

Δεν έχεις λόγο να ξεμακρύνεις έτσι και αλλιώς σε γειτονιές που τα σοκάκια δεν εμπνέυουν εμπιστοσύνη. Όμως σκέψου πώς και σε γειτονιές που ήταν παλιά φτωχικές και τώρα ανεβαίνουν, όπως το Puerto Libre οι νέοι κάτοικοι που ανακαίνισαν τα σπίτι υψώνουν ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα πάνω από τα μεγάλα σιδερένια κάγκελα, ένα είδος όχι μόνο προστασία αλλά και επίδειξης, του τύπου πίσω από αυτό το φράχτη ζουν νέοι καλοστεκούμενοι.

Η Λίμα μαγεύει τα απογεύματα στον Ειρηνικό, εκεί που σέρφερ αποχαιρετούν τη μέρα στα μεγάλα κύματα, ζευγάρια κλειδώνουν τον έρωτα τους στο πάρκο του έρωτα και το σύθαμπο της ατμόσφαιρας κάνει την πόλη και τι στιγμή μελαγχολική.