Δήμος Καλαμαριάς: Ανεξαρτητοποιήθηκε η δημοτική σύμβουλος Εύη Τύπου – Η επιστολή παραίτησης από την παράταξη Αράπογλου

Την παραίτησή της από την δημοτική παράταξη της διοίκησης του Δήμου Καλαμαριάς υπέβαλε η δημοτική σύμβουλος, Εύη Τύπου.

Η παραιτηθείσα σύμβουλος αποχώρησε με μακροσκελή επιστολή που απέστειλε προς τη δήμαρχο, Χρύσα Αράπογλου και το δημοτικό συμβούλιο, αναφέροντας τους λόγους για τους οποίους προέβη σε αυτή την κίνηση. Μεταξύ άλλων κάνει λόγο για τα έργα ανάπλασης του 10ου Δημοτικού Σχολείου, αλλά και συμπεριφορές που από την ίδια δεν μπορούσαν να είναι ανεκτές.

Ακολούθησε και απάντηση της κ. Αράπογλου, η οποία μεταξύ άλλων τόνισε:

«Η δημοτική παράταξη η δική μας συνεδριάζει κάθε Κυριακή και θέτει όλα τα ζητήματα σε γνώση των μελών της δημοτικής ομάδας. Έχει κανονισμό λειτουργίας και υπεύθυνο και δεν έχει αποκλειστεί κανένας από θέμα που έχει θέσει. Λυπάμαι για τη μηδενιστική και γεμάτη κλισέ τοποθέτηση, που έρχεται από βαθύ παρελθόν που δεν έχουν ουσιαστικό νόημα. Ποτέ δεν σταμάτησε κάποιον που θέλει πραγmατικά να προσφέρει. Στην κ. Τύπου δόθηκαν όλες οι δυνατότητες. Ήταν αντιπρόεδρος του μουσείου Καλεμκερή και παραιτήθηκε χωρίς να έχω μάθει το λόγο της παραίτησης. Ζήτησε να γίνει πρόεδρος της Ελπίδας, της προτάθηκε να γίνει αντιδήμαρχος και αρνήθηκε για λόγους  επαγγελματικούς και δικαίωμά της. Πέρα από τις προσωπικές επιθέσεις και τα προσβλητικά που αναφέρθηκαν για προσωπικότητες ανθρώπων, θα φανεί ποιες είναι οι πραγματικές αιτίες της κίνηση. Για πρώτη φορά στα πανελλαδικά χρονικά των Δήμων, σύμβουλος παραιτείται γιατί η διοίκηση της οποίας είναι μέλος κάνει ένα υπέροχο έργο».

Ολόκληρη η επιστολή παραίτησης της Εύης Τύπου:

«Αξιότιμοι συνάδελφοι Δημοτικοί Σύμβουλοι,

Όπως γνωρίζετε από τις παρεμβάσεις και τα αιτήματά μου προς τις Αντιδημαρχίες, η διεκδίκηση για τα δίκαια αιτήματα των σχολείων μας γενικά ήταν έντονη και πριν την εκλογή μου με την σημερινή διοίκηση.

Ειδικότερα, η προσπάθειά μου για το 10ο Δημοτικό Σχολείο και το σχολικό συγκρότημα των τριών σχολείων του Αγίου Ιωάννη είναι διαρκής και συνεπής τα τελευταία 15 χρόνια. Ξεκίνησε από τη θέση της προέδρου των Συλλόγων Γονέων και συνεχίστηκε τα τελευταία δύο χρόνια από τη θέση της δημοτικής συμβούλου.

Από την εκλογή της νέας διοίκησης τον Οκτώβριο του 2023, είχε καλλιεργηθεί η προσμονή ότι αιτήματα και έργα που κωλυσιεργούσαν από την προηγούμενη διοίκηση θα έμπαιναν επιτέλους σε τροχιά υλοποίησης.

Με αυτή την πίστη και την προσωπική μου δέσμευση απέναντι στους ανθρώπους των σχολείων που με γνώριζαν από τη δράση μου, ζήτησα την ψήφο τους για την παράταξη «Χρύσα Αράπογλου – Καλαμαριά Μητέρα Πόλη». Αυτοί οι άνθρωποι αποτέλεσαν τη βασική δεξαμενή των ψηφοφόρων μου, εμπιστευόμενοι το όραμά μας.

Ένα από τα προσωπικά στοιχήματά μου ήταν η ανάπλαση της αυλής του 10ου Δημοτικού Σχολείου, κάτι που πρότεινα αμέσως όταν εκλέχτηκα ως δημοτική σύμβουλος να ενταχθεί στο τεχνικό πρόγραμμα του 2024. Με απογοήτευση διαπίστωσα όταν μας «ανακοινώθηκε» το τεχνικό πρόγραμμα του 2026 ότι ούτε και φέτος είχε ενταχθεί σε ανάπλαση, γεγονός που με ώθησε ως ένδειξη διαμαρτυρίας να μην ψηφίσω το φετινό τεχνικό πρόγραμμα.

Πριν λίγες μέρες με μεγάλη έκπληξη πληροφορήθηκα από το σχολείο και τον Σύλλογο Γονέων -και όχι από τη διοίκηση- ότι είχε προγραμματιστεί συνάντηση με τη δήμαρχο για την παρουσίαση ενός εμβληματικού έργου, το οποίο, σύμφωνα με τη μελέτη, θα καταστήσει το σχολείο πρότυπο και τοπόσημο για την περιοχή.=

Αναρωτιέμαι ειλικρινά, ένα τόσο σημαντικό project, που θα έπρεπε να αποτελεί πηγή συσπείρωσης και ικανοποίησης για όλη την παράταξη, δεν θα έπρεπε να έχει επικοινωνηθεί στην δημοτική ομάδα; Στους δημοτικούς συμβούλους της περιοχής που προσπαθούμε από την αρχή να ικανοποιηθεί αυτό το αίτημα;

Δυστυχώς, η απουσία ενημέρωσης ή πρόσκλησης από τη διοίκηση με ανάγκασε να παρευρεθώ στην συνάντηση της 24ης Μαρτίου χωρίς να έχω κληθεί. Εκεί, παρουσία σύσσωμου του επιτελείου της δημάρχου, αντιδημάρχων και υπηρεσιακών παραγόντων, είδα ένα υπέροχο έργο για το οποίο νιώθω βαθιά ικανοποίηση, καθώς αποτελεί δικαίωση και της δικής μου διαχρονικής επιμονής.

Ωστόσο, η διαχρονική συστηματική απαξίωση και η συγκεκριμένη εξαίρεσή μου από τη διαδικασία αυτή αποτέλεσαν το σημείο χωρίς επιστροφή, που σε συνδυασμό με τους λόγους που παραθέτω στη συνέχεια, επιβεβαιώνουν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι οι αρχές της συνεργασίας έχουν αντικατασταθεί από πρακτικές που δεν μου επιτρέπουν να παραμείνω στη θέση μου.

Οι λόγοι της ανεξαρτητοποίησής μου.

Εντάχθηκα σε μια παράταξη με την προσδοκία ότι το συλλογικό όραμα θα υπερτερούσε των προσωπικών στρατηγικών, όμως διαπιστώνω με απογοήτευση ότι προτάσσονται προσωπικές ατζέντες για την διασφάλιση του πολιτικού παρόντος και το χτίσιμο του πολιτικού μέλλοντος ορισμένων, αδιαφορώντας για την πολυετή προσπάθεια και την προσφορά άλλων μελών.

Πίστευα σε μια διοίκηση συνεργασίας και συλλογικότητας, αλλά η πραγματικότητα που βιώνω παραπέμπει σε ένα συγκεντρωτικό και εγωκεντρικό μοντέλο λήψης αποφάσεων, που δεν αφήνει περιθώρια για ουσιαστική συμμετοχή.

Περίμενα ισότιμη αντιμετώπιση όλων των εκλεγμένων, όμως παρατηρώ τον παραγκωνισμό δημοτικών συμβούλων που δεν ανήκουν στον στενό πυρήνα, φτάνοντας ακόμα και στον συμβολικό αποκλεισμό τους από την οπτική προβολή των δράσεων της διοίκησης.

Είχα την προσδοκία ότι η δημοτική ομάδα θα λειτουργούσε ως το ανώτατο όργανο άσκησης πολιτικής της διοίκησης, αλλά δυστυχώς αντιμετωπίζεται ως απλός ακροατής ανακοινώσεων για αποφάσεις που έχουν ήδη ληφθεί σε κλειστά όργανα και είναι απλός  αποδέκτης αποδελτιώσεων.

Διαπιστώνω με θλίψη ότι ο ρόλος των δημοτικών συμβούλων περιορίζεται συχνά στην τυπική εξασφάλιση απαρτίας και πλειοψηφίας, ειδικά σε κρίσιμες συνεδριάσεις.

Προκαλεί απογοήτευση το γεγονός ότι η αξία της θέσης μας αναγνωρίζεται κυρίως όταν πρέπει να επιμεριστούν μεγάλες ευθύνες, ενώ απουσιάζει η αντίστοιχη συμμετοχή στον σχεδιασμό και τη λήψη των αποφάσεων.

Περίμενα μια διοίκηση που θα προστάτευε τον θεσμικό ρόλο των μελών της, αντί να ανέχεται παρεμβάσεις εξωθεσμικών παραγόντων (Δ.Σ. Δ.Ε.Τ.Ε.Κ.), οι οποίοι μάλιστα προβαίνουν σε επικρίσεις προς τους εκλεγμένους συμβούλους χωρίς να καταθέτουν τα αναγκαία, απαιτούμενα έγγραφα οικονομικού περιεχομένου στο πλαίσιο της ενημέρωσης και του απολογισμού των οικονομικών πεπραγμένων.

Είναι τουλάχιστον πρωτοφανές και βαθιά απογοητευτικό για μια δημοκρατική παράταξη, να εφαρμόζονται πρακτικές όπως η προειδοποίηση για ποινικοποίηση της πολιτικής διαφωνίας, που μετατρέπουν τον πολιτικό διάλογο σε πεδίο εκφοβισμού και υπονομεύουν τη δημοκρατική λειτουργία του οργάνου. Αντιθέτως, πίστευα σε μια δύναμη που θα ενώνει και θα εμπνέει.

Η προσδοκία μου για μια ιεραρχία βασισμένη στον αμοιβαίο σεβασμό διαψεύστηκε από την ανοχή για αλαζονικές συμπεριφορές και την άρνηση αντιδημάρχων να απαντήσουν σε γραπτά ή προφορικά ερωτήματα δημιουργώντας έναν αδικαιολόγητο διαχωρισμό ανάμεσα στα μέλη της ίδιας παράταξης και -το χειρότερο- οδηγώντας στην μη επίλυση προβλημάτων καθημερινότητας και ασφάλειας.

Τέλος, με πληγώνει το γεγονός ότι η ειλικρινής αγωνία που εκφράζουμε για την πορεία του δήμου δεν αντιμετωπίζεται ως συμβολή στη βελτίωση του έργου μας, αλλά εκλαμβάνεται λανθασμένα ως εσωτερική αντιπολίτευση.

Η δική μου φωνή δεν ήταν ποτέ φωνή στείρας αντιπαράθεσης, αλλά μια φωνή ειλικρινούς αγωνίας για την πορεία του τόπου μας. Δυστυχώς, αυτή η αγωνία δεν βρήκε την ανταπόκριση που άρμοζε σε μια δημοκρατική διοίκηση.

Αναρωτιέμαι αν αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο και η αξία της εκλογής ενός δημοτικού συμβούλου στην τοπική αυτοδιοίκηση. Οι πολίτες δεν μας εμπιστεύονται την ψήφο τους για να είμαστε απλοί παρατηρητές ειλημμένων αποφάσεων, ή για να περιορίζεται ο ρόλος μας σε τυπικές παρουσίες σε εκδηλώσεις και εορτασμούς.

Τέτοιες πρακτικές είναι ασύμβατες με τη λειτουργία μιας δημοκρατικής παράταξης. Η συμμετοχική διακυβέρνηση, που αποτέλεσε την κεντρική μας δέσμευση προεκλογικά, έχει δυστυχώς δώσει τη θέση της σε μια συγκεντρωτική και αλαζονική συμπεριφορά, η οποία οδηγεί αρκετούς δημοτικούς συμβούλους στην απογοήτευση, στην αποστασιοποίηση και στην σιωπηλή παραίτηση.

Επειδή οι παραπάνω αρχές δεν εφαρμόζονται, η αξιοπρέπειά μου δεν μου επιτρέπει να παραμείνω στη διοίκηση.

Επιπλέον, η αποχώρησή μου και από την παράταξη είναι μονόδρομος, καθώς στερείται θεσμικής υπόστασης, οργάνων και καταστατικής λειτουργίας. Η απουσία παραταξιακών συνελεύσεων και συλλογικών διαδικασιών καθιστά αδύνατη την ουσιαστική προσφορά μου και ακυρώνει τον λόγο της συμμετοχής μου σε αυτήν.

Οι πολίτες που με τίμησαν με την εμπιστοσύνη τους, το έπραξαν με την προσδοκία να εργαστώ για το καλό της Καλαμαριάς.

Μετά και με την παραίτησή μου από τη θέση του αντιπροέδρου στο Δ.Σ. του Μουσείου Φωτογραφίας του Δήμου Καλαμαριάς Χρήστος Καλεμκερής, με αριθμό πρωτοκόλλου 12902/02.03.2026 -που για άγνωστο λόγο σε εμένα δεν έχει κοινοποιηθεί ακόμη στο Δημοτικό Συμβούλιο- και με αίσθημα ευθύνης απέναντί τους, επιλέγω να συνεχίσω το έργο μου από τη νέα μου θέση στο δημοτικό συμβούλιο ως ανεξάρτητη δημοτική σύμβουλος, παραμένοντας πιστή στις αρχές και τις δεσμεύσεις που ανέλαβα εξαρχής».