I am not here: Μια άλλη όψη της Θεσσαλονίκης μέσα από τον φακό του Κωστή Αργυριάδη

Λέξεις: Ηρακλής Παπαϊώαννου / Εικόνες: Κωστής Αργυριάδης

Η Θεσσαλονίκη θεωρείται φωτογενής πόλη χάρη στους ανοιχτούς ορίζοντες, το ευρύ θαλάσσιο μέτωπο, την αμφιθεατρική δόμηση. Είναι εξίσου φωτογενής όμως η ενδοχώρα της;

Ο Κωστής Αργυριάδης πλανιέται χρόνια τώρα στους δρόμους της πόλης του εικονίζοντάς την πέρα από τα επιφανειακά της στερεότυπα. Τα τετράγωνα στατικά κάδρα του δεν ανοίγουν εύκολα διαφυγές, οι εικόνες του αποπνέουν συχνά μια λανθάνουσα αγριάδα ενώ οι ερμητικές σκιές κάποιων από αυτές μοιάζουν να κλειδώνουν βαριά μυστικά.

Τα ασπρόμαυρα θέματα, αλιευμένα από τον δημόσιο χώρο, είναι εμφανώς κερματισμένα, χωρίς λογική. Βιτρίνες με μια νότα αισθησιασμού αναδύονται δίπλα σε θυροτηλέφωνα στα οποία εγγράφεται ωμά η ερωτική πρόκληση.

Ο κλειστός μικρόκοσμος ενός καταστήματος με την αντανάκλαση της πόλης στέκει βουβός απέναντι σε ένα αστικό τοπίο όπου επικρέμεται, ως πικρή ειρωνεία σχεδόν, η λέξη security.

Η αφίσα που αναρτά σε στάση λεωφορείου όψιμα μια οθωμανική όψη της πόλης, ενσωματώνοντας αγγελίες για τη φροντίδα ηλικιωμένων κυριών, γειτνιάζει με λεπτομέρεια προθήκης που υπερχειλίζει από σταυρούς.

Οι δυναμικές αντανακλάσεις σε κατάστημα νεωτερισμών δίνουν τον τόνο της σύγχρονης ζωής, καθώς αυτοκίνητα έρχονται αδιέξοδα αντιμέτωπα με τη διαφήμιση που εξυμνεί την αυθεντική ποιμενικότητα.

Οι αντιθέσεις γίνονται εύκολα αιχμηρές όταν η πόλη δείχνει τα δόντιά της.

Οι ροδιές των αυτοκινήτων που στεγνώνουν στιγμιαία στο οδόστρωμα την ψιχάλα της βροχής γίνονται υπόμνηση του τρόπου με τον οποίο γράφονται και σβήνονται τα πράγματα στο σώμα της πόλης, συγκατοικώντας με την εικόνα ενός τσαλακωμένου αυτοκινήτου στο σκοτάδι, επισήμανση θανάσιμου κινδύνου. Σε άλλο αστικό τοπίο ένας γερανός διχοτομεί την εικόνα στην οποία αιωρείται αινιγματικά η λέξη Ρωτήστε.

Τι να ρωτήσει κανείς εδώ;

Όλα συνθέτουν άτακτα μια λαβυρινθώδη αναζήτηση για τα συστατικά από τα οποία ζυμώνεται ο χαρακτήρας της πόλης. Από την επιδερμίδα ως το μεδούλι της ο Αργυριάδης την περιδιαβαίνει ανήσυχα, την ανακαλύπτει λοξά, την παρακολουθεί σκωπτικά κρατώντας γι’ αυτήν ένα ημερολόγιο ανορθόδοξων σημειώσεων. Στην τελευταία εικόνα ένα σεντόνι μοιάζει να κρέμεται από τον ουρανό, έτοιμο να σκεπάσει ελαφρά την πόλη.

Η φωτογραφία του Αργυριάδη δεν κρατά ισορροπίες, ούτε αναζητά βολικές λύσεις και αισθητικά ψιμύθια. Προτάσσει μια αρνητική φωτογένεια ως το συμπυκνωμένο βίωμα μιας γενιάς που βλέπει τα πράγματα πίσω από τη λουξ βιτρίνα και την τεχνητή αρτιότητα· που έχει φορτωθεί με σκοτεινά αδιέξοδα και σκληρές διαψεύσεις, και δεν φοβάται πλέον να το δείχνει.

Ίσως ο τίτλος I am not here να είναι τότε υπαρξιακή δήλωση στο όνομα αυτής της γενιάς, επισημαίνοντας εμφατικά μια κενότητα, την απουσία από ένα σαθρό σκηνικό που στήθηκε ερήμην της.

Το φωτογραφικό project του Αργυριάδη

Το παρόν φωτογραφικό project αποτελεί ένα είδος συνενοχικής σχέσης με την πόλη της Θεσσαλονίκης.

Μια συνεκδοχή της, ακολουθώντας ταυτόχρονά το παρελθόν μου και το παρελθόν της, διανύοντας το παρόν μας καθώς εγώ και αυτή αλλάζουμε, οι γειτονιές αλλάζουν, ο τρόπος θέασης και ο τρόπος ζωής αλλάζει μα όλα εν τέλει μένουν ίδια, στατικά και απρόσωπα σε μια συνδήλωση ενός φαντασιακού που προσπαθεί να κοιτάξει μπροστά κοιτώντας όμως μόνο πίσω και πλάγια.

Είναι μία άτοπη τοπική ματιά στην πόλη, μια πλάνη ενός πλάνητα όπου τα αρχαία, τα σκουπίδια, οι προσπάθειες μεγαλείου και η αρχιτεκτονική αισθητική της μεταπολίτευσης και της αντιπαροχής παλεύουν με το κιτς, το γκλάμουρ και το φολκλόρ για να φτιάξουν όλα μαζί ένα τοπίο που ούτε η ματιά ούτε ο χρόνος ξεκουράζονται παρά μόνο λυγίζουν στο βάρος του τσιμέντου και της συχνά εσκεμμένης και σπανίως λόγω εντροπίας, λήθης. Είναι ένα ηττημένο ημερολόγιο.

¨Ό,τι είσαι/ό,τι ήσουν/ ό,τι θα γίνεις/ τα ξεπεσμένα όνειρα/ οι παλιές διαδρομές/ οι καινούργιες ονομασίες των δρόμων που αλήτευες/ οι μπύρες περιπτέρου/ οι πλατείες/ο ίδιος ο εαυτός σου/ που φθίνει/ που ξαναγυρνά πίσω/ που λησμονεί/ που θυμάται/ όλοι οι φίλοι σου/ οι συμπότες/ οι γνωστοί/ οι περαστικοί/ όλη η πόλη/ η πριν/ η τώρα/ η μετά/ κι εσύ εκεί/ εδώ/ πουθενά/ όχι εδώ/ όχι πια εδώ/ δεν είμαι εγώ/ είμαι εδώ αλλά δεν είμαι εγώ/ δεν είμαι εδώ.

Ποιος είναι ο Κωστής Αργυριάδης

Ο Κωστής Αργυριάδης γεννήθηκε το 1981 στη Θεσσαλονίκη όπου ζει και εργάζεται ως φωτογράφος.

Σπούδασε φωτογραφία με υποτροφία στο ΙΕΚ ESP και μαθήτευσε κοντά στον Στράτο Καλαφάτη.

Εξέδωσε την πρώτη του φωτογραφική εργασία με τις εκδόσεις Άγρα το 2014 με τον τίτλο ”Every Day, Every City” και το 2022 την δεύτερη με τον τίτλο ”DD-MM-YYYY” (αυτοέκδοση).

Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και φεστιβάλ όπως το ”Thessaloniki: Looking at time through moments: photographs 1900-2017″ στο Μουσείο Ευρωπαϊκού Πολιτισμού στο Βερολίνο, το ‘’Festival Circulation(s)’’,στο Παρίσι το ‘’Balkans Today, The present of a wounded landscape’’ στην Αθήνα, το ‘’Estate Fotografia Siracusa Festival’’ στις Συρακούσες, το ‘’Projet 102’’ για τους παραολυμπιακούς στο Παρίσι. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις εντός και εκτός Ελλάδας.

Το φωτογραφικό του όραμα συνοψίζεται στην ανάδειξη της ασημαντότητας του οπτικού περιεχομένου της καθημερινής ζωής και των πόλεων καθώς και η σχέση του ανθρώπου με τον κόσμο στην περιπλάνηση μέσα σε αυτές.