Ακόμα και σε μια “άστατη” μέρα πάντα θα χωρούν τα δικά μας ηλιοβασιλέματα
Καθώς ο ήλιος δύει, οι διαφορές τονίζονται και η γραμμή του ορίζοντα χωρίζει με χειρουργική ακρίβεια τη θάλασσα από τον ουρανό
Εικόνες: Χάρης Δημαράς
Καθώς ο ήλιος δύει, οι διαφορές τονίζονται και η γραμμή του ορίζοντα χωρίζει με χειρουργική ακρίβεια τη θάλασσα από τον ουρανό. Κι αν κάτι κάνει ένα ηλιοβασίλεμα να ξεχωρίζει, είναι μάλλον εκείνη η στιγμή που κάποιος διαβαίνει, περπατάει, κινείται αμέριμνος στο σκηνικό του αστικού τοπίου και σταματά. Απρόσμενα επιβραδύνει στον ρυθμό της επιτακτικής επιτάχυνσης που επιτάσσει η εποχή που ζούμε.
Για μια στιγμή – αν σταματήσει κανείς υπομένει και φορτίζει τις μπαταρίες του για την επόμενη μέρα. Ας πούμε ότι η στιγμή της δύσης είναι ένα άτυπο ραντεβού με τον εαυτό μας.
Σταματήστε και παρατηρήστε όσα διαγράφει ο ανοιξιάτικος και κάπως άστατος ουρανός στη Θεσσαλονίκη σήμερα.
Δείτε εικόνες εδώ:
