Το πανό που κρατούσε ο Κλεομένης για τον Άλκη και η τραγική ιστορία του Καθηγητή που το αποκάλυψε
Ο Γιάννης Λαθήρας συγκλόνισε με την ανάρτησή του για το 20χρονο θύμα οπαδικής βίας, αλλά και ο ίδιος βίωσε την απώλεια- Όσα λέει οφείλουν να μας προβληματίσουν
Μια ανάρτηση του καθηγητή Γιάννη Λαθήρα, που είχε μαθητή στο 2ο Λύκειο Συκεών τον Κλεομένη Αλήτσιο, τον 20χρονο που δολοφονήθηκε το βράδυ της Πέμπτης στην Καλαμαριά, προκάλεσε συγκινησιακή φόρτιση και μια πολύ μεγάλη συζήτηση.
Στο συγκεκριμένο ποστ φιλοξενείται μια εικόνα από την εποχή που ο Κλεομένης ήταν μαθητής και απεικονίζεται να κρατά ένα πανό λίγο μετά τη δολοφονία του Άλκη Καμπανού να γράφει: «Άλκη, να είσαι ο τελευταίος, δεν ξεχνάμε».
Τέσσερα χρόνια μετά, ο Κλεομένης γίνεται το επόμενο θύμα οπαδικής βίας στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με όσα αναφέρει η αστυνομική έρευνα, πήγε κάτω από το σπίτι οπαδού του Άρη μαζί με δύο φίλους του κι εκεί, ο τελευταίος τον μαχαίρωσε προκαλώντας του τον θάνατο.
Η υπόθεση έχει συγκλονίσει όλη την Ελλάδα και ο καθηγητής του, που παρευρέθηκε και στην κηδεία του, προχώρησε στην ανάρτηση που αναδεικνύει την τραγικότητα του γεγονότος, αλλά αποτελεί και μια ηχηρή προειδοποίηση για το πού πάμε.
Ο Γιάννης Λαθήρας είναι πολύ ευαισθητοποιημένος, αλλά κρύβει και μια τραγική ιστορία. Έχασε κι αυτός τον γιο του σε ηλικία μόλις 23 ετών, από χρήση ουσιών.
Ο γιος του υποστήριζε φανατικά τον ΠΑΟΚ και μάλιστα ήταν μέσα στο μοιραίο πούλμαν των οπαδών του Δικεφάλου που στις 4 Οκτωβρίου του 1999 στα Τέμπη είχε δυστύχημα που προκάλεσε τον θάνατο 6 νεαρών παιδιών. Επέζησε από το δυστύχημα, αλλά έφυγε δυστυχώς από τη ζωή, πέντε χρόνια αργότερα.
Ο ίδιος μιλά στην Parallaxi και όσα λέει βγαίνουν μέσα από την ψυχή του.
«Έκανα συγκλονισμένος μια ανάρτηση. Μία φωτογραφία από το 2ο Λύκειο, μετά τη δολοφονία του Άλκη, όπου τα παιδιά κρατούν ένα πανό που έλεγε ότι πρέπει να είναι το τελευταίο θύμα. Είχε και μια ακόμη φωτογραφία που ήμουν εγώ, ως φίλαθλος του ΠΑΟΚ, μαζί με δύο φίλους που υποστηρίζουν τον Άρη και τον Ηρακλή, μαζί με το Σάββα Κωφίδη, για να στείλουμε μήνυμα κατά της βίας.
Κάποιος από το σχολείο μου είπε ότι το παιδί που κρατάει το πανό με τα χρώματα του ΠΑΟΚ είναι ο Κλεομένης. Συγκλονίστηκα ακόμη πιο πολύ. Δυστυχώς ήταν το επόμενο θύμα και πολύ φοβάμαι μήπως υπάρξει και επόμενο.
Δεν τον θυμάμαι πολύ καλά, αλλά μου είπαν ότι στο σχολείο ήταν ένα πολύ καλό παιδί και χαρούμενο. Αναρωτιέσαι γιατί μπορεί να έγινε όλο αυτό και τι οδηγεί αυτά τα παιδιά στη βία.
Θεωρώ πως είναι λάθος να ψάχνουμε πώς έγινε. Δεν αλλάζει η ουσία, ότι δολοφονήθηκε ένα παιδί, από ένα άλλο παιδί. Αυτό μετράει δυστυχώς και αφού θρηνήσουμε, οφείλουμε και να σκεφτούμε τις ευθύνες της κάθε πλευράς. Δε φτάνουν μόνο οι συμβολικές κινήσεις.
Υπάρχει μια υπερδιόγκωση των περιστατικών βίας. Και παλαιότερα υπήρχε, αλλά όχι σε αυτό το σημείο αγριότητας. Η βία πλέον υπάρχει παντού και έχει μετατραπεί σε κανονικότητα.
Η δύσκολη οικογενειακή κατάσταση που βιώνουν τα παιδιά, σε μια πολύ κρίσιμη ηλικίαε γι΄ αυτά, σε μια περίοδο που η Πολιτεία δεν ασχολείται επαρκώς μαζί τους, από τα 18 μέχρι τα 23, μια οικονομική, αλλά και πολιτισμική κρίση, η έλλειψη προοπτικής και μέλλοντος, που προέρχονται κυρίως από μη εύπορες οικογένειες και εκφράζεται από τα παιδιά με τον πιο στρεβλό τρόπο: Με θυμό και οργή. Δεν έχουν ελπίδες και νιώθουν ματαίωση.
Θέλουν να ανήκουν κάπου, σε μια κοινωνία που τους εξαφανίζει, θέλουν να γίνουν ορατοί, αλλά με έναν αρνητικό τρόπο.
Η νεολαία αυτών των ηλικιών δεν έχει χώρους συνεύρεσης και κοινωνικής έκφρασης, άθλησης. Είναι θεατές και όχι πρωταγωνιστές.
Και τα ΜΜΕ παίζουν το ρόλο τους.
Μέσω διαδικτύου βλέπουμε μια μεγαλύτερη κοινωνική σήψη και παρακμή.
Βλέπουν την εικόνα του πολέμου, υπάρχει η αίσθηση της βίας παντού, είναι κανονικότητα.
Οι εκπαιδευτικοί προσπαθούν αλλά είναι δύσκολο. Σήμερα οι εκπαιδευτικοί υπό την πίεση του φόβου και του αυταρχισμού, έχουμε χάσει τον παιδαγωγικό μας ρόλο.
Ας αναλογιστούμε όλοι ειλικρινά ποιες ευθύνες έχουμε ο καθένας.
Αν δεν σταματήσουμε να τα ρίχνουμε ο ένας στον άλλον κι αν βλέπουμε το θέμα επιφανειακά, ο κύκλος αυτός και το μίσος στο διαφορετικό δε θα κλείσει
Και δυστυχώς ο Κλεομένης δε θα είναι ο τελευταίος».
