close search results icon

Τέχνες - Πολιτισμός

Το πιο τρυφερό πράγμα στη Θεσσαλονίκη συμβαίνει στο κλιμακοστάσιο μιας οικοδομής

Η Λωνάξδρα Λούκας δημιούργησε την πιο όμορφη έκθεση της καραντίνας.

Το πιο τρυφερό πράγμα στη Θεσσαλονίκη συμβαίνει στο κλιμακοστάσιο μιας οικοδομής
  • ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
  • fb
  • twi

Είμαστε ο Γιώργος-Ζήσης Μπιλιώνης και η Σοφία Κύρινα, μέλη της ομάδας Εν Δυνάμει, σε καλλιτεχνική διεύθυνση Ελένης Δημοπούλου, και βοηθοί της Λωξάνδρας Λούκας ώστε να στήσει και να υλοποιήσει μία έκθεση των πορτρέτων της στην περίοδο της καραντίνας.

Το καλοκαίρι του 2020, κοντά στις αρχές του Ιουνίου, μετά από μια περίεργη περίοδο κοινωνικής αποστασιοποίησης και καραντίνας, η ανάγκη για καλλιτεχνική δημιουργία και εκτόνωση ήταν μεγάλη για όλους μας, πόσο μάλλον για τη Λωξάνδρα, η οποία αναζητούσε συνεχώς νέους τρόπους να εξελίξει την αγάπη της για ζωγραφική.

Η Λωξάνδρα για πολύ καιρό ζωγράφιζε με έντονα χρώματα σχήματα και αφηρημένες φιγούρες, έργα τα οποία έχουν στολίσει τους τοίχους του σπιτιού της και φίλων της. Οι αφηρημένες όμως φιγούρες άρχισαν για την ίδια τη Λωξάνδρα να γίνονται βαρετές και επαναλαμβανόμενες και τότε εκείνη και η Ελένη Δημοπούλου αντιλήφθηκαν ότι έπρεπε να προχωρήσει η ζωγραφική της ένα βήμα παρακάτω.

Μετά από πολύ έρευνα, κατέληξαν μαζί σε μία πολύ απλή μέθοδο δημιουργίας πορτρέτων, μία μέθοδο επηρεασμένη από αυτές που χρησιμοποιούν καλλιτέχνες των σχολών καλών τεχνών, προσαρμοσμένη στις δυνατότητες της Λωξάνδρας. Δύο κύκλοι, ένας μεγαλύτερος και ένας μικρότερος, στάθηκαν ικανοί να κατασκευάσουν ένα πρόσωπο, και η τεχνική αυτή στα χέρια της Λωξάνδρας πήρε αμέσως άλλη διάσταση.

Δουλεύοντας εντατικά πάνω σε αυτή την τεχνική από τις αρχές λοιπόν του καλοκαιριού, η Λωξάνδρα ζωγράφιζε καθημερινά από ένα πορτραίτο και το χέρι της άρχισε να “λύνεται”, και οι κάποτε αφηρημένες φιγούρες να γίνονται ανθρώπινα πρόσωπα, άλλα με μικρότερα μάτια, άλλα με μικρά χείλια και άλλα με τεράστιες μύτες.

Και αυτό γιατί κάθε φορά, μία μικρή αλλαγή στις κινήσεις της Λωξάνδρας άλλαζε ολόκληρη την αναλογία του πορτραίτου, με αποτέλεσμα η τεχνική κάθε φορά να είναι η ίδια, αλλά τα πρόσωπα εντελώς διαφορετικά. Γρήγορα όμως η τεχνική άρχισε να γίνεται βαρετή, και έπρεπε να πάρει ακόμα μία άλλη διάσταση.

Η Λωξάνδρα πήρε πινέλα και χρώματα και άρχισε να δίνει ζωή στα πορτραίτα. Χρώματα εντελώς αλλοπρόσαλλα, κίτρινα, πράσινα, φουξ, στάθηκαν σαν νέα χρώματα για τα ανθρώπινα πρόσωπα, νέες επιδερμίδες, νέα προσέγγιση στο πως κάθε πρόσωπο είναι μοναδικό.

Η Λωξάνδρα δημοσίευσε κάποια πορτραίτα της στον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook, και τότε ενθαρρύνθηκε να συνεχίσει εντατικά τις δημιουργίες της, λόγω της τεράστιας απήχησης και αγάπης από τους φίλους της στο διαδίκτυο. Πέρα από την δική της ευχαρίστηση και εξάσκηση, φίλοι άρχισαν να της ζητάν να τους φτιάξει το δίκο τους πορτραίτο, για δική τους χρήση.

Η Λωξάνδρα άρχισε να έχει παραγγελίες. Μέχρι και σήμερα, έχει δημιουργήσει περίπου 85 πορτραίτα, όλα διαφορετικά, όλα μοναδικά, χωρίς καμία ομοιότητα, χρησιμοποιώντας ακριβώς τον ίδιο τρόπο, όλα με το δικό τους όνομα, ηλικία και ιστορία. Ονόματα φίλων, ονόματα αγνώστων και φανταστικά ονόματα έδωσαν ζωή στα 85 πρόσωπα της Λωξάνδρας.

Μία ολόκληρη στίβα με πορτραίτα δίπλα στο κομοδίνο της, και γύρω γύρω πινέλα και χρώματα, άρχισε σιγά σιγά να γίνεται τεράστια και ενοχλητική. Η στίβα έπρεπε να απλωθεί και να “πιάσει” διαφορετικό χώρο. Και τότε γεννιέται η ιδέα τα πορτραίτα της Λωξάνδρας να εκτεθούν! Την ίδια περίοδο, η Ελένη Ευθυμίου, σκηνοθέτις της ομάδας μΕν Δυνάμει, δουλεύοντας πάνω σε ένα νέο πρότζεκτ με τα μέλη της ομάδας, έθεσε την ερώτηση για το ποιόν χώρο θα θέλαμε να επανανοηματοδοτήσουμε μέσα στο σπίτι μας. Ποιος χώρος μπορεί να αποκτήσει μία νέα λειτουργία, ένα νέο τρόπο πρόσληψης.

Η Λωξάνδρα, χρόνια τώρα, και ειδικά στην περίοδο της καραντίνας, χρησιμοποιούσε τα 110 σκαλιά της πολυκατοικίας της για γυμναστική. Ανεβοκατεβαίνει τρέχοντας πέντε ορόφους για να αθλείται και να γυμνάζεται. Ο χώρος μεταξύ του 3ου και 4ου ορόφου ήταν πάντα το σημείο οπού σταματά και κάνει διάλειμμα, και πάντα ήταν μονότονος και μουντός. Ποιον χώρο λοιπόν η Λωξάνδρα αποφάσισε να χρησιμοποιήσει διαφορετικά; Το σημείο στο οποίο ξαποσταίνει. Και πώς; Ο όροφος θα γίνει μια γκαλερί, ένα σημείο έκθεσης της καθημερινής δουλειάς της Λωξάνδρας, σε ένα σημείο που είναι επίσης κομμάτι της καθημερινής ζωής της.

Αντιμετωπίσαμε την αφορμή του πρότζεκτ αυτού και την ανάγκη της Λωξάνδρας να διαμορφώσει το κλιμακοστάσιο της, σαν μία εν δυνάμει κανονική εικαστική εγκατάσταση, η οποία θα μπορούσε να προσκαλεί κόσμο να την παρατηρεί και να την επισκέπτεται. Τοποθετήσαμε συμμετρικά στον τοίχο κάποια από τα πορτραίτα της, αφήνοντας αρκετό χώρο κενό με σκοπό να τον γεμίσει με τα υπόλοιπα πορτραίτα στο μέλλον, δικά της αλλά και φίλων της που αρχίζουν να μαθαίνουν την μέθοδο της. Και σε αυτό το σημείο προκύπτει ο τίτλος της μικρής μας έκθεσης “1000 ΠΡΟΣΩΠΑ – 1000 FACES”.

Μέσα από την ομάδα Εν Δυνάμει, προσπαθούμε αυτά τα 85 πορτραίτα να κάνουμε 100 και τα 100 200 και τα 200 500 και αυτά 1000. Μέσα στην περίοδο της πανδημίας, η ομάδα Εν Δυνάμει συνεχίζει τα εργαστήρια της και τις συναντήσεις με τα μέλη της διαδικτυακά. Έτσι διαδικτυακά λοιπόν η Λωξάνδρα ξεκίνησε ένα εργαστήρι εκμάθησης της μεθόδου, την οποία δημιούργησε και προσάρμοσε στις δυνατότητες με την Ελένη Δημοπούλου, στα άλλα μέλη της ομάδας Εν Δυνάμει και στη συνέχεια και σε άλλους φίλους που ήθελαν να δημιουργήσουν τα δικά τους πορτραίτα. Ένα ολόκληρο project λοιπόν με τίτλο “ 1000 ΠΡΟΣΩΠΑ – 1000 FACES”, ξεκίνησε από ένα καλοκαίρι και έφτασε σε πολλά σκαλιά και ακόμα πιο πολλούς φίλους. Αν τη ρωτήσετε για την έκθεση της και τις δημιουργίες της θα σας πει ότι είναι εξαιρετικά ενθουσιασμένη που μπορεί να δημιουργεί και ο κόσμος να τα βλέπει και να της ζητάει ακόμα παραπάνω, χαίρεται πάρα πολύ που η σκέψη της μπορεί να υλοποιηθεί, να μεταδοθεί και να συνεχίσει να εξελίσσεται.

Σε συνέχεια αυτού, η ομάδα Εν Δυνάμει, είναι έτοιμη να υποδεχτεί και όσους άλλους φίλους θέλουν στα διαδικτυακά εργαστήρια της Λωξάνδρας, ώστε να μάθουν την μέθοδο της και να μας βοηθήσουν να δημιουργήσουμε 1000 διαφορετικά και μοναδικά πρόσωπα, το καθένα με το δικό του ξεχωριστό όνομα και ιστορία! Για περισσότερες πληροφορίες για τα εργαστήρια “CREATING 1000 ΠΡΟΣΩΠΑ – 1000 FACES” μπορείτε να επικοινωνήσετε με το email της ομάδας endynamei.ensemble@gmail.com ή με μήνυμα στην σελίδα της ομάδας Εν Δυνάμει στο facebook.

-Για την in progress έκθεση “ 1000 ΠΡΟΣΩΠΑ – 1000 FACES”

 

Χώρος: Αλ. Σβώλου 13, κλιμακοστάσιο μεταξύ 3ου και 4ου ορόφου

Καλλιτέχνιδα: Λωξάνδρα Λούκας

Εικαστική επιμέλεια: Γιώργος-Ζήσης Μπιλιώνης, Σοφία Κύρινα

Τεχνική βοήθεια: Φαέθων Βανδώρος, Μαρία Χελά

Η Λωξάνδρα Λούκας είναι κόρη της ηθοποιού Ελένης Δημοπούλου και του σκηνογράφου Ρίτσαρντ Λούκας. Γεννήθηκε με σύνδρομο down. Είναι ηθοποιός στην ομάδα Εν Δυνάμει.