Μαγική, ολόλευκη Νέα Υόρκη…

Λέξεις: Στράτος Σαφιολέας

H αγαπημένη μου στιγμή της χθεσινής Κυριακής είναι μπροστά στη μικρή λίμνη του Central Park, που βρίσκεται στην προέκταση του 74ου δρόμου (street). H ώρα δώδεκα και μισή, και ρίχνει απίθανο χιόνι. Οι νιφάδες είναι πολύ μικρές, αλλά τόσο πυκνές ώστε οι σιλουέττες των δέντρων και των σπιτιών ίσα που διακρίνονται. Κατά σύμπτωση, χάζευα στη προχθεσινή μου βόλτα, ένα πίνακα του Monet του 1893, εδώ παραπάνω στο Metropolitan, που δείχνει μια τέτοια σκηνή, ένα τέτοιο μαγικό “whiteout.” Θα σας τον δείξω μια άλλη στιγμή.

Έχω μια φίλη μου, κάτοικο αυτής της πόλης, η οποία ισχυρίζεται πως οι αυθεντικοί νεοϋροκέζοι δεν βγαίνουν ποτέ στο χιόνι, αλλά μένουν στη ζέστη του σπιτιού τους. Εγώ πάλι νιώθω ακόμα σαν παιδάκι όταν χιονίζει. Στην Ελλάδα ήταν τόσο σπάνιο. Το περίμενες από το προηγούμενο βράδυ, ελπίζοντας να βγει σωστή η πρόγνωση του καιρού και να μην έχεις σχολείο. Το πρωί, ήξερες πως το είχε στρώσει πριν ανοίξεις το παράθυρο. Από την απόλυτη ησυχία του δρόμου. Από το διαφορετικό φως που πέρναγε μέσα από τα κλειστά πατζούρια.

Την Κυριακή το πρωί η πολύβουη Νέα Υόρκη ήταν απόλυτα ήσυχη. Ντύθηκα σαν … αστροναύτης, και βγήκα έξω για τουλάχιστον τέσσερεις ώρες. Επέστρεψα όταν άδειασε η μπαταρία της μηχανής μου. Το Central Park ήταν γεμάτο Νεοϋορκέζους, χαρούμενους, με τα παιδιά τους και με τα σκυλιά τους, σε ένα μαγικό τοπίο, εστω και εφήμερο. Αργά το βράδυ ο καιρός το γύρισε σε “sleet” κάτι σαν σκληρές παγωμένες ψιλές σταγόνες που τις ακούς όταν πέφτουν στο έδαφος.

Θα ξημερώσει μια πολύ κρύα Δευτέρα, και οι θερμοκρασίες θα είναι στους μείον δέκα βαθμούς Κελσίου για τουλάχιστον μια εβδομάδα

*Ο Στράτος Σαφιολέας είναι σύμβουλος στρατηγικής επικοινωνίας και έγραψε τις σκέψεις του στη σελίδα του στο fb. Ζει στη Νέα Υόρκη.