Θάλεια Ψαρρά: Η συγγραφή είναι σαράκι

0
461

Η Θάλεια Ψαρρά γεννήθηκε το 1983 στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει μόνιμα. Σπούδασε μάρκετινγκ και διοίκηση επιχειρήσεων, και μιλά αγγλικά και βουλγαρικά. Σχεδόν αμέσως μετά τις σπουδές της, προσελήφθη στο τμήμα εξαγωγών μεγάλης πολυεθνικής εταιρείας χάλυβα, στην οποία εργάζεται μέχρι και σήμερα. Μεγάλη της αγάπη ήταν πάντοτε τα βιβλία και όνειρό της να καταφέρει κάποτε να ζήσει αυτό το «ταξίδι», από τη θέση του οδηγού. “Τα λαβωμένα σ’ αγαπώ” είναι η πρώτη της μαγική διαδρομή και, ενθουσιασμένη πλέον, ανυπομονεί να εξερευνήσει τα επόμενα μονοπάτια της φαντασίας.

PSARA_THALEIA_2-p1b6o8d88fv54gf81ejt1gq11k5Το «Τα λαβωμένα σ’ αγαπώ» είναι το πρώτο σας συγγραφικό εγχείρημα. Πως ξεκινάει κάποιος να γράψει ένα μυθιστόρημα;

Υποθέτω πως αυτό είναι σαν το σαράκι. Ξεκινά να ροκανίζει λίγο λίγο την ψυχή, μέχρι που εκείνη δεν αντέχει άλλο, και λυγίζει στην επιθυμία αυτή. Τουλάχιστον έτσι συνέβη στην δική μου περίπτωση. Πάντα ήθελα να γράψω, αλλά από υπερβάλλον δέος προς τον χώρο της λογοτεχνίας, δεν τολμούσα να το κάνω, φοβούμενη, πως ίσως δεν θα κατάφερνα να συνεργαστώ με τις λέξεις, με τέτοιο τρόπο ώστε αρχικά να περάσω όμορφα πρώτα εγώ, σε αυτό το αλλιώτικο ταξίδι από εκείνο του αναγνώστη και ταυτόχρονα να καταφέρω και ένα αξιοπρεπές στα μάτια μου αποτέλεσμα. Κατά καιρούς ερχόταν διάφορες ιστορίες να χτυπήσουν την πόρτα του μυαλού μου, αλλά επέμενα να την κρατώ καλά κλειδωμένη. Τελικά, μάλλον δεν ήμουν έτοιμη, ή δεν είχε έρθει ακόμη η κατάλληλη στιγμή. Γιατί όταν συνάντησα κάπου στο βάθος της ψυχής μου τους ήρωες από «Τα λαβωμένα σ’ αγαπώ» η επιλογή ήταν πλέον μονόδρομος. Η πόρτα του μυαλού και κυρίως της καρδιάς μου, άνοιξε διάπλατα να τους υποδεχτεί κι εκείνοι, αποδείχτηκαν για μένα οι καλύτεροι ξεναγοί, σε αυτό το ταξίδι που πάντα ονειρευόμουν και ταυτόχρονα δίσταζα να κάνω. Η απάντηση μου λοιπόν στην ερώτηση, πως ξεκινά κάποιος να γράψει ένα μυθιστόρημα, είναι πως ξεκινά με οδηγό την ψυχή του, όταν εκείνη νιώσει έτοιμη να βυθιστεί και να χαθεί σε πρωτόγνωρα, δύσκολα, αλλά και μαγευτικά μονοπάτια. Είναι ένας δρόμος αρκετά μοναχικός, πολλές φορές επίπονος, αλλά ταυτόχρονα τόσο λυτρωτικός, που αξίζει κανείς να τον διασχίσει, προκειμένου να νιώσει την κάθαρση που του επιφυλάσσει στο τέλος.

Το νέο σας βιβλίο είναι μια ιστορία αγάπης ή μια ιστορία εκδίκησης; Τι γοητεύει τους ανθρώπους και στις δύο καταστάσεις;

Όπως πολλές φορές και στην ζωή μας αντίθετες έννοιες βαδίζουν και μας επισκέπτονται πιασμένες χέρι χέρι, έτσι συμβαίνει και  στα «Λαβωμένα σ’ αγαπώ» με την αγάπη και την εκδίκηση. Πόσες φορές χαρά και πόνος, φόβος και πόθος, γέλιο και δάκρυ, δεν έχουν έρθει στην ζωή μας, αν όχι ταυτόχρονα, με μια πολύ μικρή χρονική απόκλιση μεταξύ τους; Αυτός ο περίεργος και ιδιόμορφος συγχρονισμός, πιστεύω πως είναι συχνά το αλάτι, που δίνει ακόμη περισσότερη γεύση και ένταση σε κάθε μοναδικό συναίσθημα. Το ίδιο συμβαίνει και με «Τα λαβωμένα σ’ αγαπώ», όπου μέσα στην εκδίκηση, το μίσος και τον πόνο, προσπαθούν να βρούνε έδαφος και να ανθίσουν ο έρωτας, η αγάπη, η ευτυχία και η λύτρωση. Εκδίκηση και αγάπη, περπατούν βήμα βήμα μαζί στο βιβλίο, και στην προσπάθεια τους να κερδίσει η κάθε μια την πρωτιά που θεωρεί πως της ανήκει, σκορπίζουν τριγύρω τους αρκετές «λαβωματιές» στις ζωές και τις ψυχές των ηρώων μου, τις οποίες τα «σ’αγαπώ» προσπαθούν να προλάβουν ή να γιατρέψουν. Τώρα σχετικά με την ζωή μας και με το τι γοητεύει τους ανθρώπους στην αγάπη και στην εκδίκηση , η άποψη μου είναι και πάλι, πως τις περισσότερες φορές οι έννοιες αυτές βαδίζουν πολύ κοντά, αφού συνήθως η εκδίκηση, δεν είναι τίποτε περισσότερο, από μια πληγωμένη, ή προδομένη αγάπη, που νομίζει πως θα βρει δικαίωση, προκαλώντας πόνο στον άνθρωπο που την έφερε σε αυτήν την κατάσταση.

Ποια δυναμική σκέψης- έμπνευσης ενεργεί στη φαντασία σας ;

Οτιδήποτε καταφέρνει να αγγίξει την ψυχή μου, από μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, μια καλή ταινία, ή ένα καλό τραγούδι, μπορεί να με εμπνεύσει και να τροφοδοτήσει την φαντασία μου. Παραδείγματος χάριν, η ιδέα για «Τα λαβωμένα σ’ αγαπώ», μου ήρθε σε μια καλοκαιρινή συναυλία. Ακούγοντας μια σπουδαία εκτέλεση του «Ερωτόκριτου» ένιωσα την ψυχή μου να ταξιδεύει στην Κρήτη, να γυρίζει τον χρόνο πίσω και να τρυπώνει στις ζωές των ηρώων μου. Γενικότερα αν θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής, θα μπορούσα να σας πω πως η μουσική, έχει μια ιδιαίτερη επίδραση μέσα μου, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Ποσό δύσκολο ήταν να αποτυπώσετε την ιδιαίτερη αύρα που αποπνέει η Κρήτη;

Αρκετά, αν αναλογιστεί κανείς μάλιστα, πως όσο και αν αγαπάω αυτό το νησί, δεν έχω καταφέρει να το επισκεφθώ ποτέ έως τώρα. Η δυσκολία όμως ήταν μόνο στην αρχή, αφού χρειάστηκε να μελετήσω αρκετά, πριν ξεκινήσω να γράφω. Διάβασα βιβλία για την ιστορία του νησιού, τα ήθη, τα έθιμα, φυσικά άκουσα πάρα πολλά κρητικά τραγούδια που με βοήθησαν να αποδώσω την «ντοπιολαλιά», μίλησα με ανθρώπους, μέχρι που σιγά σιγά ένοιωθα πως και η δική μου ψυχή, είχε γεμίσει με αυτή την ιδιαίτερη όπως αναφέρατε αύρα. Αυτό το νησί και οι άνθρωποι του αποπνέουν κάτι τόσο ξεχωριστό, που από την στιγμή που θα καταφέρει να το αισθανθεί κάποιος, θέλει να το κρατήσει, να το κάνει «δικό του». Από την στιγμή που ένιωσα λοιπόν την ένταση αυτής της αύρας, και οι ήρωες μου άρχισαν να παίρνουν σάρκα και οστά μέσα μου, το συναίσθημα ήταν τόσο σαρωτικό, που όλα πλέον κυλούσαν με μεγάλη ευκολία. Απόλαυσα πάρα πολύ αυτό το νοερό μου ταξίδι στην Κρήτη και γενικά όλα όσα ένιωσα κατά την διάρκεια της συγγραφής του βιβλίου και οφείλω ένα πολύ μεγάλο και από καρδιάς ευχαριστώ στις Εκδόσεις Ψυχογιός, που με εμπιστεύτηκαν και μου έδωσαν την ευκαιρία να μοιραστώ όλα αυτά τα συναισθήματα με τους αναγνώστες. Όσο για την Κρήτη, εύχομαι ειλικρινά, να καταφέρω σύντομα να την επισκεφθώ και να συναντήσω και από κοντά όλα όσα αγαπώ σε αυτό το νησί.

Ποιους συγγραφείς αγαπάτε και θεωρείτε πως έχουν επηρεάσει τη γραφή σας;

Η λίστα με τους συγγραφείς που αγαπώ, είναι αρκετά μεγάλη. Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος , ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης και ο Μενέλαος Λουντέμης, ήταν οι πρώτοι από τους «Μεγάλους Έλληνες κλασσικούς» που είχα την τύχη να διαβάσω σε μικρή ακόμη ηλικία και ευθύνονται κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό για την αγάπη μου για την λογοτεχνία. Στην συνέχεια η Αλκυόνη Παπαδάκη και η Μάρω Βαμβουνάκη κατάφεραν με την ένταση που αποπνέει η κάθε μια στο είδος της γραφής της, να με κάνουν να προβληματιστώ για πολλά πράγματα, τα οποία μεγαλώνοντας έπαιξαν μεγάλο ρόλο στην διαμόρφωση του χαρακτήρα μου και σε όσα προσπαθώ ακόμη να βελτιώσω σε αυτόν. Ενώ από τους νεότερους συγγραφείς, πολύ πολύ αγαπημένοι μου είναι, η Λένα Μαντά, η Σοφία Βόικου, η Σόφη Θεοδωρίδου, ο Μένιος Σακελαρόπουλος, ο Γιώργος Πολυράκης και πάρα πολλοί ακόμη σπουδαίοι έλληνες και ξένοι συγγραφείς. Τώρα αν η αγάπη μου για εκείνους και το έργο τους, έχει επηρεάσει σε κάποιο βαθμό την γραφή μου, για να είμαι ειλικρινής, αφενός, δεν μπορώ προσωπικά να συνειδητοποιήσω τις επιρροές μου όπως ένα τρίτο μάτι, και αφετέρου, νιώθω πολύ «μικρή» απέναντι τους, ώστε να συγκρίνω το ένα και μόνο βιβλίο που έχω γράψει, με το σπουδαίο έργο που έχει προσφέρει ο καθένας από αυτούς στον χώρο της λογοτεχνίας και να μιλήσω για επιρροή. Βασική προϋπόθεση για να υπάρξει ένα τέτοιο συμπέρασμα και να είναι κάπως ασφαλές, πιστεύω πως είναι να υπάρξει αντίστοιχο «έργο» και διάρκεια. Αν λοιπόν τα καταφέρω κάποτε να τους πλησιάσω έστω ως προς αυτό, ίσως τότε μπορέσω να απαντήσω με περισσότερη σαφήνεια. Προς το παρόν θα το θεωρούσα ασέβεια εκ μέρους μου και δεν τολμώ να το κάνω.

ταλαβωμεναΛίγα λόγια για το βιβλίο:

Μια μαχαιριά κι ένα παρ’ ολίγον φονικό κάνουν τη φλόγα της εκδίκησης να σιγοκαίει ανάμεσα στις οικογένειες των Βενιέρηδων και των Αρχοντάκηδων. Χρόνια μετά, ένας όρκος και ένας χρησμός όρισαν πως το σμίξιμο του Τζάκου Βενιέρη και της Εριφύλης Αρχοντάκη θα σήμαινε την καταστροφή. Η μοίρα, ωστόσο, επιλέγει να μη λογαριάζει φραγμούς. Ο έρωτάς τους ορμά σαν ανεξέλεγκτη θύελλα, για να φουντώσει τη φωτιά της βεντέτας που για χρόνια προσπαθούσαν οι δυο οικογένειες να κρατήσουν σβηστή. Οι δρόμοι του Τζάκου και της Εριφύλης χωρίζουν και τα εμπόδια που ορθώνονται μπροστά τους ποτίζονται με το αίμα αγαπημένων τους ανθρώπων.

Τι γίνεται όμως όταν η καρδιά επιμένει να χτυπά εκεί όπου της απαγορεύουν;

Ένα μυθιστόρημα πλημμυρισμένο με το άρωμα των βουνών της Κρήτης του παρελθόντος. Η ιστορία δύο ανθρώπων που για χάρη της αγάπης καλούνται να υπερβούν τον εαυτό τους, για ν’ αντιμετωπίσουν τον αυστηρό κώδικα τιμής που στοιχειώνει τρεις ολόκληρες γενιές.

*Το Public Τσιμισκή και οι Εκδόσεις Ψυχογιός διοργανώνουν την Παρασκευή 20 Ιανουαρίου στις 19.00 την παρουσίαση του νέου βιβλίου της Θάλειας Ψαρρά στον χώρο του βιβλιοπωλείου (Τσιμισκή 24). Για το βιβλίο θα μιλήσει η συγγραφέας Λένα Μαντά. Η Θάλεια Ψαρρά θα συνομιλήσει με το κοινό και θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου. 

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ