Ο Μάρτιος στην Ανοιχτή Σκηνή της πόλης

0
2876

Η Ανοιχτή Σκηνή ξεκίνησε το 2012 ως 1ο  Θεατρικό Φεστιβάλ της Πόλης και βρίσκεται αισίως στην έκτη χρονιά λειτουργίας της. «Στόχος της πρωτοβουλίας αυτής ήταν να δοθεί η δυνατότητα σε θεατρικές ομάδες της πόλης που δεν είχαν μόνιμη θεατρική στέγη, να παρουσιάσουν την δουλειά τους, σε μια δυσχερή οικονομική συγκυρία. Από το 2013 και έπειτα η διοργάνωση συνέχισε την λειτουργία της ως Ανοιχτή Σκηνή – Θεατρικές Φωνές της Πόλης. Φέτος φτάσαμε στην έκτη κατά σειρά διοργάνωση», μας διαφωτίζει σχετικά η κ. Λέλα Τσεβεκίδου, Προϊσταμένη Τμήματος Διοργάνωσης Εκδηλώσεων και Φεστιβάλ στη Διεύθυνση Πολιτισμού & Τουρισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Τα κριτήρια επιλογής των θεατρικών ομάδων που συμμετέχουν στο θεατρικό πρόγραμμα της Ανοικτής Σκηνής τίθενται από την Επιτροπή Θεάτρου του Δήμου Θεσσαλονίκης που είναι άμισθη και τα μέλη της οποίας ανανεώνονται σε εύλογα χρονικά διαστήματα, (Γιάννα Τσόκου, θεατρολόγος, Κορίνα Βασιλειάδου, σκηνοθέτις, Μαρία Καραδελόγλου, σκηνογράφος Αμαλία Κοντογιάννη, θεατρολόγος, Νικηφόρος Παπανδρέου, θεατρολόγος, Γιάννης Παρασκευόπουλος, σκηνοθέτης/ηθοποιός και Έλση Σακελλαρίδου, θεατρολόγος). Η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για την εξέταση των αιτημάτων συμμετοχής και για την εισήγηση των τελικών της επιλογών τόσο για το Φεστιβάλ Ανοικτή Σκηνή του Δήμου Θεσσαλονίκης στο Δημοτικό Θέατρο Άνετον όσο και για τις Γιορτές Ανοιχτού Θεάτρου στο Θέατρο Κήπου.

«Η επιλογή των θεατρικών σχημάτων είναι πάντα μια δύσκολη εργασία», επεξηγεί η κ. Τσόκου, πρόεδρος της Θεατρικής Επιτροπής, «που γίνεται με στόχο την υψηλότερη δυνατή καλλιτεχνική αρτιότητα της διοργάνωσης. Οι προτάσεις αξιολογούνται μέσα από τη συνεκτίμηση πολλών διαφορετικών κριτηρίων: το καλλιτεχνικό προφίλ των ομάδων που ζητούν να συμμετάσχουν, η επαγγελματική τους υπόσταση, το έργο που ανεβάζουν, η πρωτοτυπία της συγκεκριμένης καλλιτεχνικής πρότασης, η ποικιλία ειδών και μορφών στο συνολικό πρόγραμμα, η έλλειψη σταθερής στέγης της ομάδας. Ταυτόχρονα επιζητούμε να συμπεριλαμβάνονται στο πρόγραμμα και παραστάσεις που κάνουν πρεμιέρα στην Ανοιχτή Σκηνή.»

Η κ. Τσεβεκίδου κάνει λόγο για την ανάσα που προσφέρεται στις θεατρικές ομάδες της πόλης. «Αποτελεί μια διοργάνωση του Δήμου Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο της πολιτιστικής πολιτικής που ασκεί, να υποστηρίξει και να προβάλει το ανήσυχο καλλιτεχνικό δυναμικό της πόλης μας. Ξέρουμε ότι υπάρχουν πολλά που πρέπει να γίνουν ακόμα. Υπάρχουν διάφορες δυσκολίες τις οποίες άλλες τις ξεπερνάμε σταδιακά και άλλες απλώς τις αποδεχόμαστε και προσαρμοζόμαστε. Η κάθε μια από τις επαγγελματικές θεατρικές ομάδες που συμμετέχουν στην Ανοιχτή Σκηνή κόβει τα δικά της εισιτήρια. Όλα τα έσοδα περιέρχονται στις ομάδες.»

Στον απολογισμό των Ανοικτών Σκηνών, σημειώνεται από την Προϊσταμένη του Τμήματος Εκδηλώσεων και Φεστιβάλ, «Ένα από τα πρώτα θετικά στοιχεία είναι η διαπίστωση ότι η διοργάνωση είναι πλέον γνωστή στον καλλιτεχνικό κόσμο της Θεσσαλονίκης και στο ευρύ θεατρόφιλο κοινό. Κάθε χρόνο δεχόμαστε αιτήσεις συμμετοχής από νέες θεατρικές ομάδες και αρκετές από τις ομάδες που έχουν συμμετάσχει στο παρελθόν, επανέρχονται. Σχεδιάζουν τον προγραμματισμό της καλλιτεχνικής τους δράσης και με βάση τη συμμετοχή τους στην Ανοιχτή Σκηνή. Συχνά επιλέγουν τη διοργάνωση για την πρεμιέρα τους. Φέτος μάλιστα θα έχουμε 3 πρεμιέρες. Η γνωριμία των ομάδων μεταξύ τους είναι αυτό που μας δίνει τη μεγαλύτερη ικανοποίηση. Ανταλλάσσουν απόψεις, συμφωνούν στις τιμές των εισιτηρίων, μας προτείνουν από κοινού ιδέες για βελτίωση. Από την πλευρά μας οργανώνουμε ομαδικές συναντήσεις και ενθαρρύνουμε τις κοινές δράσεις. Αυτός πράγματι είναι ένας βασικός και επίμονος ειδικά τα τελευταία χρόνια στόχος μας: Η διαμόρφωση κατάλληλων προϋποθέσεων για να δημιουργηθούν συνέργειες. Πιστεύουμε ότι πολύ σύντομα θα αρχίσουν να φαίνονται τα αποτελέσματα αυτής της επιμονής μας.»

Ομάδα α΄ όπως β΄
Παρασκευή 10, Σάββατο 11 Μαρτίου
Ο Ανθυπολοχαγός Γκουστλ ΠΡΕΜΙΕΡΑ
Μια διασκευή της ομώνυμης νουβέλας του Άρτουρ Σνίτσλερ
Έναρξη: 21.00

Lieutanant Gustl-2-3

Η Ανοιχτή Σκηνή του Δήμου Θεσσαλονίκης ανοίγει την αυλαία της με την παράσταση, «Ο Ανθυπολοχαγός Γκουστλ», μια διασκευή της ομώνυμης νουβέλας του Άρτουρ Σνίτσλερ που αποτελεί την παρθενική θεατρική έκφραση της νεοσύστατης ομάδας, α’ όπως β’. Ο κεντρικός χαρακτήρας είναι ένας ανθυπολοχαγός, τον οποίο ο πολέμιος στο συγγραφέα τύπος χαρακτήρισε ως «ένα μίγμα αισχρότητας, χαμερπούς φρονήματος, διεφθαρμένης ψυχής, δειλίας και ασυνειδησίας», μας εξηγεί ο Γιώργος Τσόπας που επιμελήθηκε τη μετάφραση και τη διασκευή του κειμένου αλλά και τη σκηνοθεσία της παράστασης. «Ο Γκουστλ ξεκινάει να περάσει τη βραδιά του, όπως κάθε προηγούμενη βραδιά χαρτοπαιξίας, γυναικών και στρατιωτικών συναγελασμών. Ύστερα όμως από ένα ατυχές γι’ αυτόν συμβάν στην αρχή του έργου, καταλήγει να γυρίζει μονάχος την πόλη για μία ολόκληρη νύχτα και αντιμέτωπος με ένα δίλημμα, ικανό να αλλάξει για πάντα τη ζωή του. Για πρώτη φορά καλείται να υπερασπιστεί στ’ αλήθεια τις επιλογές που έχει ακολουθήσει ως τώρα, για πρώτη φορά αντιλέγει στον εαυτό του όπως δεν το έκανε ποτέ και η έκβαση των προβληματισμών του αυτών μπορεί σύντομα να τον οδηγήσει και μέχρι το θάνατο.»

ανοιχτησκηνη

Η παράσταση βασίζεται στην ομώνυμη νουβέλα του αυστριακού συγγραφέα Άρτουρ Σνίτσλερ που γράφτηκε στα 1900 και ήταν ένα από τα πρώτα κείμενα στα οποία χρησιμοποιήθηκε η τεχνική του εσωτερικού μονολόγου του πρωταγωνιστή ως μέσο αφήγησης. Η πρώτη ανάγνωση του έργου ήταν αρκετή για να χαράξει το δρόμο για τη δραματοποίησή του. Για τους ανθρώπους της ομάδας, η σημασία της Ανοιχτής Σκηνής του Δήμου έγκειται στην ευκαιρία που δίνεται στο κοινό της πόλης να γνωρίσει τη δουλειά των θεατρικών ομάδων και να αποφασίσει τι είδους θέατρο θέλει να βλέπει. Η ομάδα α’ όπως β’ στοχεύει σε παραστάσεις που ικανοποιούν την καλλιτεχνική της ανάγκη και ανοίγουν ένα γόνιμο διάλογο με το θεατρόφιλο κοινό της Θεσσαλονίκης.

Θεατρική ομάδα Enigma
Παρασκευή 17, Σάββατο 18 Μαρτίου
Δάφνες και πικροδάφνες
των Δημήτρη Κεχαΐδη–Ελένης Χαβιαρά
Έναρξη: 21.00

Enigma (3)

Η παράσταση Δάφνες και Πικροδάφνες του Δημήτρη Κεχαΐδη και της Ελένης Χαβιαρά είναι η καλλιτεχνική πρόταση της θεατρικής ομάδας Enigma για την Ανοικτή Σκηνή του Δήμου Θεσσαλονίκης 2017.  Ο Κώστας, ο Βασίλης, ο Τάσος και ο Αλέκος, ως τοπικοί υποστηρικτές υποψηφίων βουλευτών, συγκεντρώνονται μια χειμωνιάτικη νύχτα και συζητούν για τις επερχόμενες εκλογές. Πιστεύοντας ότι είναι μεγάλα πολιτικά μυαλά και ισχυροί κομματάρχες, ονειρεύονται τη στιγμή που όλα και όλοι θα υποταχθούν στην εξουσία τους. Ο καθένας τους κρατά κρυμμένα μυστικά, που θ’ αποκαλύψει την κατάλληλη στιγμή, για να πλήξει τη σιγουριά των άλλων. Το αριστουργηματικό δείγμα της μεταπολεμικής δραματουργίας ζωντανεύει υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Κυριάκου Δανιηλίδη 36 χρόνια μετά το πρώτα ανέβασμά του στο Θέατρο Τέχνης. Η θεατρική ομάδα Enigma έχει δώσει σημαντικά δείγματα καλλιτεχνικής δημιουργίας, όπως τις παραστάσεις «Ο Επαγγελματίας» του Dusan Kvacevic, το «Το Τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη, την παράσταση «Κατάσταση μη Αναστρέψιμος» που αποτελούνταν από μονόπρακτα ελλήνων συγγραφέων και το «Δάφνες και Πικροδάφνες».

Enigma (4)

Η προβολή του ελληνικού έργου κλασικού και σύγχρονου, το παγκόσμιο ρεπερτόριο και οι νέες συνεργασίες βρίσκονται στο στόχαστρο της ομάδας που προσδίδει θετικό πρόσημο στην Ανοικτή Σκηνή του Δήμου και δίνει τον καλύτερό της εαυτό για την επιβίωση και την καλλιτεχνική της δράση. «Θεωρώ ότι είναι πολύ μεγάλες οι δυσκολίες, οι συνθήκες και τα έξοδα για την επιβίωση μιας θεατρικής ομάδας, ειδικά στην πόλη μας. Θέλει υπομονή, επιμονή, πείσμα και πολύ αγάπη. Όσοι επιβιώσουμε, θα επιβιώσουμε», τονίζει ο Κυριάκος Δανιηλίδης.

Θεατρική ομάδα ριSκο
Δευτέρα 20, Τρίτη 21 Μαρτίου
No exit (Κεκλεισμένων των θυρών)
του Ζαν-Πωλ Σαρτρ
Έναρξη: 21.00

_NO EXIT_Aulaia_16102016_365

Με κείμενα που εξαργυρώνουν την αξία τους στο σήμερα, θέτουν τις βάσεις για ένα διαρκή προβληματισμό και επαναπροσδιορισμό βασικών αρχών της κοινωνίας και της ζωής μέσα από την ιδέα της συλλογικότητας, η θεατρική ομάδα ριSκο εκφράζει την ιδιαίτερη καλλιτεχνική της οντότητα. Με αδιάλειπτη δράση από το 2009 στα θεατρικά δρώμενα της πόλης συμμετέχει στην Ανοικτή Σκηνή του Δήμου Θεσσαλονίκης με το υπαρξιακό και κλασικό κείμενο του Ζαν- Πωλ Σαρτρ, «Κεκλεισμένων των θυρών».

_NO EXIT_Aulaia_16102016_537

«Σε ένα κλειστοφοβικό περιβάλλον, οι τρείς χαρακτήρες(πρόσφατα νεκροί) αναζητούν να προσδιοριστούν ο ένας στα μάτια του άλλου. Ο καθένας είναι ανίκανος να αναλάβει την ευθύνη για τις πράξεις του. Κρύβοντας καλά το ένοχο παρελθόν τους και μετά από αλλεπάλληλες συγκρούσεις, διαπιστώνουν πως αυτό το δωμάτιο είναι η δική τους κόλαση, και πως ό,τι και να συμβεί θα παραμείνουν εκεί, μαζί, κλεισμένοι για πάντα. Η Κόλαση είναι οι άλλοι. Για να εξιλεωθούν για τις αμαρτίες τους , πρέπει να υποβληθούν στο χειρότερο μαρτύριο : Να δουν τον εαυτό τους, μέσα από τα μάτια των άλλων», μας αποσαφηνίζει η Ελένη Δαμίγου. Το κείμενο του Ζαν- Πωλ Σαρτρ πραγματεύεται την προσωπική ελευθερία σε σχέση με τα όρια της, (επίκεντρο της φιλοσοφικής σκέψης του Σαρτρ).Για την ομάδα, αποτελεί τιμή η συμμετοχή της σε μια δράση που προσφέρει βήμα σε νέες ομάδες της πόλης. Άλλωστε, η επιβίωσή τους είναι εξαιρετικά δύσκολη που μόνο μια σωτήρια λύση όπως το άνοιγμα του Θεάτρου Άνετον για τις άστεγες θεατρικές ομάδες κατά τη διάρκεια όλη της χρονιάς, θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά.

_NO EXIT_Aulaia_16102016_762

Push Your Art Company
Παρασκευή 24, Σάββατο 25 Μαρτίου
Γελώντας άγρια
του Christopher Durang
Ώρα έναρξης: 21.00

push your art2

Γελώντας Άγρια, του Christopher Durang είναι η θεατρική επιλογή της Ανοικτής Σκηνής του Δήμου Θεσσαλονίκης για τις 24 και 25 Μαρτίου. Ο Πέτρος Φραγκόπουλος, ηθοποιός, εικαστικός και ιδρυτικό μέλος της θεατρικής ομάδας Push Your Art Company αναλύει, «Όπως και στην ζωή έτσι και στο κείμενο του Durang, μπορεί να συνυπάρξει το τραγικό με το κωμικό. Είναι ίσως συμπυκνωμένο σε μερικές σελίδες στο κείμενο ένα μακρύ διάστημα της ζωής μας. Περιέχονται θέματα τραγικά αλλά και κωμικά που πολλές φορές με βάση από ποια θέση τα παρατηρείς και τα βιώνεις αλλάζουν την αίσθηση τους. Κάτι που σήμερα το βιώνω τραγικά μετά από καιρό παίρνοντας χρονική και συναισθηματική απόσταση μπορεί να το δω με άλλο μάτι.»Τα μέλη της ομάδας σημειώνουν για την επιλογή κειμένου, «Διαβάσαμε πολλά έργα, σύγχρονα κυρίως, και μετά από λίγο αναρωτηθήκαμε πώς είναι εκείνη η ατάκα του Μπέκετ; «Γελώντας άγρια εν τω μέσω αδυσώπητης θλίψης». Και ξαναθυμηθήκαμε ένα γνώριμο και αγαπημένο μας κείμενο. Αποφασίσαμε λοιπόν φέτος να γελάσουμε άγρια, με την ελπίδα να ξορκίσουμε ό,τι μας φοβίζει.»

push your art

Η Push Your Art Company δημιουργήθηκε με σκοπό την παραγωγή και την προώθηση καλλιτεχνικών έργων και τη διαμόρφωση μιας δικής της πρότασης πάνω σε αυτά. Παρέμεινε σταθερή στις βασικές της αρχές όπως είναι, η εξωστρέφεια, η πολυσυλλεκτικότητα, η συνένωση πολλών καλλιτεχνών και η προσπάθεια δημιουργίας μιας ταυτότητας που έχει στο επίκεντρο το νέο δημιουργό που πειραματίζεται πάνω σε σύγχρονα ή κλασικά κείμενα. Είναι η τέταρτη φορά συμμετοχής της ομάδας στην Ανοικτή Σκηνή του Δήμου, γεγονός που αποδεικνύει την αποδοχή των καλλιτεχνικών της προτάσεων. Ο Πέτρος Φραγκόπουλος, ευελπιστεί σε ένα θεατρικό πυρήνα στο Θέατρο Άνετον καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους και στο θέμα της επιβίωσης των θεατρικών ομάδων είναι ξεκάθαρος, «Δυστυχώς στην πόλη μας σήμερα ο μόνος τρόπος για να βιοποριστεί ένας ηθοποιός αποκλειστικά μόνο από αυτό το επάγγελμα είναι μια θέση εργασίας στο ΚΘΒΕ. Διαφορετικά πρέπει να κάνεις παράλληλα άλλες δουλειές (σχετικές με την τέχνη σου ή όχι) ώστε να μπορείς να έχεις ένα μηνιαίο εισόδημα για να ζήσεις με αξιοπρέπεια. Η ύπαρξη ομάδων με διαφορετικές ή όμοιες απόψεις πάνω στην τέχνη αποτελεί σημαντική συμβολή στη δημιουργία ενός ποικιλόμορφου καλλιτεχνικού τοπίου σε μία πόλη και παράγει έναν δημιουργικό καλλιτεχνικό διάλογο μεταξύ καλλιτεχνών και θεατών, πράγμα που κατά τη γνώμη μου αποτελεί καλλιτεχνική «υγεία» σε έναν τόπο.»

Ομάζ ΑΜΚΕ
Παρασκευή 31 Μαρτίου, Σάββατο 1 Απριλίου
Rose is a rose is a rose is a rose
Η ζωή της Γερτρούδης Στάιν και της Άλις Τόκλας
Έναρξη: 21.00

rose-is-arose

Ο Πέτρος Παπαζήσης μας μυεί στη φιλοσοφία της αστικής μη κερδοσκοπικής ομάδας Ομάζ που ορίζει ως στόχο της την προώθηση της καλλιτεχνικής έκφρασης ανθρώπων και ομάδων δίχως νομική μορφή. Το Rose is a rose is a rose is a rose είναι η πρόταση της ομάδας που εντάσσεται στο πρόγραμμα της Ανοικτής Σκηνής για τις 31 Μαρτίου – 1 Απριλίου. «Το κείμενο μιλάει για δύο υπαρκτά πρόσωπα: τη συγγραφέα Γερτρούδη Στάιν και την σύντροφό της, Άλις Τόκλας. Μας «συγκίνησε» το γεγονός πως αυτές οι δύο προσωπικότητες, αμέσως μετά την πρώτη τους συνάντηση, δεν χώρισαν ποτέ. Ούτε και μετά το θάνατο της Γερτρούδης. Δημιούργησαν μία σχέση απολύτως ενωμένη και ολοκληρωμένη και αντιμετώπιζαν μαζί ό,τι και να συνέβαινε γύρω τους. Και αυτή η «συγκίνηση» ενισχύεται ακόμα περισσότερο με τους γρήγορους καθημερινούς διαλόγους, το έξυπνο χιούμορ και την σκηνική ευφυΐα των δύο ηθοποιών.» Για τα μέλη της Ομάζ, ο θεσμός της Ανοικτής Σκηνής στο ζοφερό τοπίο της θεατρικής ζωής φαντάζει ως μια μικρή, φωτεινή λύση. Η ύπαρξη μιας θεατρικής ομάδας για τους ίδιους, είναι σημαντική μόνο όταν έχει κάτι να πει και το θέατρό της μπορεί, μέσω των αναγνώσεών της, να αφορά και να ενδιαφέρει κι άλλους ανθρώπους.

RosePhoto2

Δείτε λεπτομέρειες για όλες τις παραστάσεις που θα ανεβούν στην “Ανοιχτή Σκηνή” εδώ

Η parallaxi γνωρίζει τη Θεσσαλονίκη καλύτερα. Αν θέλεις να ενημερώνεσαι για όλα τα θέματα που αφορούν την πόλη απλά κάνε like εδώ.

Shares
Προηγούμενο άρθροΈνα Υπόγειο των θαυμάτων στη Μελενίκου
Επόμενο άρθροΌταν η Πέμη Ζούνη έπαιξε τον ρόλο της ζωής της
Γιώτα Κωνσταντινίδου
Ζω περίπου 30 χρόνια σ’ αυτή την πόλη, δηλαδή όλη τη ζωή μου. Τόσο που όταν ταξιδεύω να μη χαλαρώνω πουθενά, αλλά με το που πατάω το πόδι μου στη Θεσσαλονίκη να ‘’ανασαίνω’’ λυτρωτικά. Όχι, δεν είναι ερωτική ή τέλεια πόλη, είναι πολυπολιτισμική, συμπλεγματική, αντιφατική, γι’ αυτό ταυτίζουμε εύκολα το είναι μας μ’ αυτή. Τελείωσα τη Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και ασχολήθηκα ένα χρόνο με την ειδική αγωγή. Τυχαία δημοσιεύτηκε μια κριτική μου για τον Ντοστογιέφσκι, άρχισα να παίρνω τις πρώτες συνεντεύξεις και να γράφω άρθρα σε sites και blogs, Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Πετυχημένη συνέντευξη είναι εκείνη που ο συνομιλητής θα σου ανοίξει νέα παράθυρα σκέψης, προβληματισμού και εκείνος θα θυμάται τη φωνή σου. Καθώς μεγαλώνω μαθαίνω να ζω χωρίς τον πατέρα μου και να επαναλαμβάνω τη πιο σημαντική παιδαγωγική έννοια που διδάχτηκα, ‘’να αποδέχομαι την ετερότητα του άλλου’’.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ