Οι εκδηλώσεις και οι εκθέσεις της εβδομάδας στη Θεσσαλονίκη από 13/4 έως 19/4
Η πόλη αποβάλλει την κατάνυξη και ντύνεται με τα χρώματα της ανοιξιάτικης εξωστρέφειας
Καθώς ο εορταστικός απόηχος της Μεγάλης Εβδομάδας δίνει τη θέση του στην αναγέννηση, η Θεσσαλονίκη αλλάζει ρυθμό.
Από τις 13 έως τις 19 Απριλίου 2026, η πόλη αποβάλλει την κατάνυξη και ντύνεται με τα χρώματα της ανοιξιάτικης εξωστρέφειας, προσφέροντας εκδηλώσεις και εκθέσεις που που μας βοηθούν να κατανοήσουμε περισσότερο την πόλη στην οποία ζούμε και αναγνώσεις του ελληνικού τοπίου που διαφέρουν μεταξύ τους.
Ακολουθούν οι επιλογές που θα καθορίσουν το πολιτιστικό προφίλ αυτής της εβδομάδας:
«Ματιές σε Μετάβαση – Από την παρατήρηση στη δημιουργική έκφραση» | OMVIA
Την Τετάρτη 15 Απριλίου, στις 19:30, εγκαινιάζεται στον πολυχώρο πολιτισμού OMVIA η ομαδική έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Ματιές σε Μετάβαση – Από την παρατήρηση στη δημιουργική έκφραση». Στην έκθεση παρουσιάζονται έργα που δημιουργήθηκαν στο εργαστήριο καλλιτεχνικής φωτογραφίας της OMVIA.
Η έκθεση εστιάζει στο αστικό τοπίο της πλατείας Μαβίλη και της ευρύτερης περιοχής του Βαρδάρη, όπως αυτό αποτυπώνεται μέσα από την προσωπική ματιά κάθε δημιουργού.
Η περιοχή της πλατείας Μαβίλη και του Άνω Βαρδάρη ξεχωρίζει για τη μοναδική της ταυτότητα μέσα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η βιομηχανική αισθητική, σε συνδυασμό με την ιστορικότητα του χώρου —παλιές καπναποθήκες και διατηρητέα κτίρια— συνθέτουν ένα ιδιαίτερο περιβάλλον.
Παρά την εγγύτητά της στη θορυβώδη Εγνατία, η πλατεία λειτουργεί ως ένα «κρυφό καταφύγιο», διατηρώντας μια ατμόσφαιρα γειτονιάς που θυμίζει την παλιά Θεσσαλονίκη μέσα σε ένα σύγχρονο πλαίσιο.
Η φωτογράφιση του αστικού τοπίου αποτελεί ένα από τα πιο δυναμικά πεδία της σύγχρονης φωτογραφίας, προσφέροντας τη δυνατότητα καταγραφής των μετασχηματισμών της πόλης μέσα στον χρόνο. Οι δημιουργοί εστιάζουν στις αντιθέσεις μεταξύ παλιού και νέου, στις διαδικασίες ανοικοδόμησης, αλλά και σε λεπτομέρειες που συχνά διαφεύγουν της προσοχής — υφές, γκράφιτι, μικρές αστικές «ρωγμές».
Παράλληλα, διερευνούν τη γεωμετρία του χώρου μέσα από γραμμές, σκιές και όγκους, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις ο κατακόρυφος προσανατολισμός των εικόνων αναδεικνύει την κλίμακα και το ύψος των αστικών συνθέσεων.
Στην έκθεση συμμετέχουν: Δάφνη Αηδονίδου, Βάσω Κιουπτσίδου, Μαρία Πανδριά, Δώρα Τσιτσικλή Επιμέλεια: Μένη Σεϊρίδου
*OMVIA (Γλάδστωνος 3, πλατεία Μαβίλη) | Εγκαίνια: Τετάρτη 15 Απριλίου στις 19:30 | Ωράριο λειτουργίας: 12:00 – 17:00
Slow Art Day 2026 / Αργή Θέαση Έργων Τέχνης | Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης
Το Slow Art Day 2026 επιστρέφει στο MOMus – Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, προσκαλώντας το κοινό σε μια ξεχωριστή εμπειρία αργής και ουσιαστικής θέασης της τέχνης.
Να επιβραδύνει και να δει την τέχνη με διαφορετικό βλέμμα.
Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα αργής θέασης της τέχνης, οι συμμετέχοντες καλούνται να παρατηρήσουν επιλεγμένα έργα της έκθεσης «3 Paths: Constantine Manos, Nikos Economopoulos, Enri Canaj», αφιερώνοντας χρόνο στην εικόνα, στη σκέψη και στη βιωματική επαφή με το έργο τέχνης.
Σε αυτή τη συνάντηση αργείας θέασης της τέχνης δεν χρειάζεται να είστε ειδικός για να ξεκλειδώσετε τα μυστικά του έργου τέχνης. Αρκεί η καλή σας διάθεση και η απόλαυση του χρόνου!
Το βλέμμα μας κινείται αργά με ρυθμούς χελώνας! Σας περιμένουμε για όγδοη συνεχή χρονιά σε ένα αργό περιπετειώδες ταξίδι στο οποίο θα εμπιστευτούμε τα μάτια μας και θα ακούσουμε την καρδιά μας.
*Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης | Σάββατο 18 Απριλίου από τις 11:00 έως τις 13:00 | Τιμές εισιτηρίων: 8 ευρώ | Ηλεκτρονικά εισιτήρια: MORE
Fairy Tea Party στο DADOO
Μια φορά κι έναν καιρό… κάτω από τα ελαιόδεντρα, μέσα στο πράσινο και τη μαγεία, οι νεράιδες ετοιμάζουν το πιο ονειρεμένο πάρτι!
Το Σάββατο 18 Απριλίου, μικροί φίλοι καλούνται να μπουν στον κόσμο της φαντασίας και να ζήσουν μια νεραϊδένια εμπειρία γεμάτη παιχνίδι, γέλια και… λίγη αστερόσκονη!
2 playgroups:
10.00-11.30
12:00 – 13:30
Τι μας περιμένει; Θα ανακατέψουμε μαγικά φίλτρα με νεράιδοσκονη και μυστικά ξόρκια Θα στολίσουμε fairy cakes που… μάλλον θα εξαφανιστούν πριν φτάσουν σπίτι! Θα δημιουργήσουμε τα δικά μας ξωτικοφτερά για να πετάξουμε στη χώρα της φαντασίας. Και θα λερωθούμε χαρούμενα με ατελείωτο messy play!
Όλα αυτά σε ένα μαγικό φυσικό περιβάλλον, όπου κάθε γωνιά κρύβει λίγη παραπάνω μαγεία…
20 ευρώ/ παιδί
18 μηνών-7 χρονών
Ακολούθησε τον παρακάτω σύνδεσμο για να κλείσεις τη θέση σου και να γίνεις κι εσύ μέρος του παραμυθιού!
*Dadoo | Σάββατο 18 Απριλίου | 7o χλμ. Συμμαχικής Οδού, Ωραιόκαστρο| Τ. 2310 547517
Παρουσίαση Βιβλίου «Τετράδια Συνεργείων» / Αφιέρωμα στον γελοτοποιό | Rover Bar
Τα «Τετράδια Συνεργείων» δεν αποτελούν μια συμβατική συλλογή διηγημάτων, αλλά έναν φόρο τιμής στον συγγραφέα και δάσκαλο δημιουργικής γραφής Παύλο Θωμόπουλο, γνωστό ως «Γελωτοποιό».
Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου, διοργανώνεται το Σάββατο 18 Απριλίου στοRover Bar εκδήλωση αφιερωμένη στο έργο και την παρακαταθήκη του. Η έκδοση συγκεντρώνει κείμενα που προέκυψαν μέσα από τα μαθήματα δημιουργικής γραφής που παρέδιδε ο ίδιος, τα οποία ονόμαζε «Συνεργείο», ενώ τους συμμετέχοντες αποκαλούσε «Συνεργούς».
Στο βιβλίο περιλαμβάνονται 23 διηγήματα συμμετεχόντων στα εργαστήρια, καθώς και δύο διηγήματα του ίδιου. Η έκδοση συνοδεύεται από αποσπάσματα και χαρακτηριστικές φράσεις του, ενώ εμπλουτίζεται με εικονογραφήσεις του Δημήτρη Λιμνιώτη.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα παρουσιαστεί τόσο το βιβλίο όσο και συνολικά το έργο του. Τη βραδιά θα προλογίσει και θα συντονίσει η Συμέλα Βασιλειάδου, ενώ για το βιβλίο θα μιλήσει ο Ηρακλής Τσαφαρίδης. Στο έργο και την επιρροή του θα αναφερθούν επίσης οι Κωστής Ανετάκης και Ιωσήφ Μανίκης. Όλοι οι ομιλητές υπήρξαν μέλη του «Συνεργείου».
Μετά την παρουσίαση θα ακολουθήσει μουσική εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη του.
Οι πόρτες ανοίγουν στις 18:00 και η είσοδος είναι ελεύθερη. Τα έσοδα από τις πωλήσεις των βιβλίων θα διατεθούν για την επανέκδοση των έργων του.
Ο Γελωτοποιός, κατά κόσμον Παύλος Θωμόπουλος, γεννήθηκε και έζησε στη Θεσσαλονίκη. Μέσα από το προσωπικό του ιστολόγιο, το οποίο παραμένει ενεργό, δημοσίευσε περισσότερα από 1.000 διηγήματα, τόσο δικά του όσο και συνεργατών του. Έχει εκδώσει έξι βιβλία, τα οποία σήμερα είναι εξαντλημένα. Η γραφή του συνδέθηκε στενά με τη νυχτερινή δημιουργία, καθώς συνήθιζε να γράφει στο μπαλκόνι του σπιτιού του, το οποίο αποκαλούσε «γραφείο».
*Rover Bar (Σαλαμίνος 6, Λαδάδικα) | Σάββατο 18 Απριλίου στις 18:30
Auto Motor World – Thessaloniki Tuning Show 2026 | ΔΕΘ
Tο Auto Motor World –Thessaloniki Tuning Show είναι η μεγαλύτερη έκθεση αυτοκινήτου στην Βόρεια Ελλάδα. Μια εκδήλωση που εξελίσσεται κάθε χρόνο, φιλοξενώντας όλο και περισσότερους εκθέτες, πρεμιέρες και αποκλειστικά αξιοθέατα. Είναι αναμφίβολα μια Ελληνική έκθεση που συνδυάζει επιτυχημένα την ολοκληρωμένη και πολύπλευρη ενημέρωση των επισκεπτών, με την αποτελεσματική προβολή των εκθετών.
*ΔΕΘ | Παρασκευή 17, Σάββατο 18 & Κυριακή 19 Απριλίου από τις 09:00 | Τιμή εισόδου: 10 ευρώ | Ηλεκτρονικά εισιτήρια: MORE
Κινηματογραφική Λέσχη «Solaris» / Μυστική Ταινία: Σοβιετικός Κινηματογράφος | Η Λυσσασμένη Γάτα
Η Κινηματογραφική Λέσχη Solaris στη Θεσσαλονίκη συνεχίζει τις προβολές της στον Πολυχώρο Τέχνης-Καφέ «Η Λυσσασμένη Γάτα», παρουσιάζοντας ένα μοναδικό αφιέρωμα στην κωμωδία με ταινίες από όλο τον κόσμο.
Κάθε Πέμπτη βράδυ, οι προβολές συνδυάζονται με σχολιασμό και συζήτηση από τον κριτικό και θεωρητικό κινηματογράφου Γιάννη Φραγκούλη, δίνοντας στο κοινό την ευκαιρία να αναλύσει θέματα, τεχνικές και κινηματογραφική γλώσσα.
Το πρόγραμμα Φεβρουαρίου–Απριλίου 2026 περιλαμβάνει κλασικές ταινίες, σύγχρονες κωμωδίες, ελληνικό κινηματογράφο, μυστικές προβολές και ειδικά αφιερώματα όπως «Η Ψυχανάλυση στον Κινηματογράφο».
Ανάμεσα στις ταινίες που θα προβληθούν από την Κινηματογραφική Λέσχη Solaris στη Θεσσαλονίκη ξεχωρίζουν έργα των Γούντι Άλεν, Φεντερίκο Φελίνι, Μπάστερ Κήτον και Πιέρ-Πάολο Παζολίνι.
*Λυσσασμένη Γάτα (Επισκόπου Κίτρους Νικολάου 4, περιοχή Σιντριβάνι-Ροτόντα) | Πέμπτη 16 Απριλίου στις 20:00 | Γενική είσοδος: 5 ευρώ
Ξενάγηση στην Έκθεση: «Τέχνη-Διαγώνιος και το Μουσείο που δεν Έγινε» | Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ
Ξεναγήσεις κοινού στην έκθεση «Τέχνη-Διαγώνιος και το Μουσείο που δεν έγινε» διοργανώνει το Τελλόγλειο Ίδρυμα Θεσσαλονίκης.
Την Κυριακή 19 και 26 Απριλίου 2026 θα πραγματοποιηθεί ξενάγηση κοινού στην έκθεση «Τέχνη – Διαγώνιος και το Μουσείο που δεν έγινε».
Η έκθεση στο Τελλόγλειο φέρνει στο φως δύο ιστορικές εικαστικές συλλογές, της Μακεδονικής Καλλιτεχνικής Εταιρείας Τέχνης και της Μικρής Πινακοθήκης Διαγωνίου (συλλογή Ντίνου Χριστιανόπουλου), επανασυνθέτοντας το εικαστικό τοπίο της Θεσσαλονίκης του 20ού αιώνα, με περισσότερα από 600 έργα και τεκμήρια.
Με αφορμή τα 100 χρόνια από την ίδρυση του ΑΠΘ και τα 25 χρόνια του Τελλογλείου, η έκθεση Τέχνη-Διαγώνιος και το Μουσείο που δεν έγινε, αποτελεί ένα βλέμμα προς το πρόσφατο παρελθόν της Θεσσαλονίκης με κύριο άξονα την παρουσίαση δύο εικαστικών συλλογών που διαμορφώνουν στο παρόν έναν πυρήνα πολιτισμού στην καρδιά της πανεπιστημιούπολης, μέσα
Μέσα σε αυτή τη διαδρομή, ειδικά από το 1950 έως τη δεκαετία του 1990, η Τέχνη και η Διαγώνιος η κάθε μια στην κλίμακά της, δεν ήταν δύο αντίθετες ή συγκρουόμενες προτάσεις αλλά η δράση τους διαφαίνεται όλο και περισσότερο ως καινοτόμα, γόνιμη και παραγωγική.
Πρόκειται στην ουσία για ένα πλούσιο απόθεμα και παράδειγμα, όπου η προσφορά στην παιδεία και στην πόλη ήταν κοινή τους θεμελιακή αρχή και αποστολή.
*Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ | Κυριακή 19 Απριλίου από τις 11:00 έως τις 12:00 | Απαραίτητη Τηλ. Κράτηση θέσεων: 2310 247111 & 2310 991620/ Εισιτήρια: 8 ευρώ (ολόκληρο), 4 ευρώ (μειωμένο για παιδιά 6-17 ετών)
Barry Feldman «Boxes» | Oratos
*Oratos (Στρατ. Σφέτσου 2) | Διάρκεια έως 30 Απριλίου
KATSIKA, Magda Petmeza | APODEC
Η έκθεση παρουσιάζει μια νέα συλλογή ζωγραφικών και πήλινων έργων, μέσα από τα οποία η εικαστικός διαπραγματεύεται την εμπειρία της ξενιτιάς μέσω της μορφής μιας ανθρωπομορφικής κατσίκας.
Το σώμα του ζώου μετατρέπεται σε φορέα μνήμης και ταυτότητας, λειτουργώντας ως σύμβολο αντοχής, επιμονής και εσωτερικής μεταμόρφωσης.
Η ίδια η καλλιτέχνις σημειώνει:
«Έχοντας ζήσει σχεδόν μισή δεκαετία στην Αμερική και έχοντας αποχωριστεί την Ελλάδα στα δεκαεπτά μου, η νοσταλγία για το σπίτι υπήρξε μια σταθερή, καθημερινή συνθήκη — ένα κενό που, με την πάροδο του χρόνου, φαινόταν να διευρύνεται.
Μέσα από την τέχνη μου επιχείρησα να γεφυρώσω αυτή την απόσταση, να μειώσω τα χιλιόμετρα με ένα μολύβι. Το ερώτημα του πώς μπορεί να αποδοθεί η αγάπη για έναν τόπο μέσω ενός συμβόλου με οδήγησε στη μορφή της κατσίκας.
Από μικρή είχα μια ιδιαίτερη σχέση με τις κατσίκες. Κάθε καλοκαίρι ένας βοσκός περνούσε με το κοπάδι του έξω από το σπίτι μας και τις κοιτούσα με τις ώρες. Αργότερα, όταν πήρα την πρώτη μου φωτογραφική μηχανή, κάθε φορά που τις έβλεπα στον δρόμο ζητούσα να σταματήσουμε το αυτοκίνητο για να τις αποθανατίσω.
Η κατσίκα είναι σύμβολο αντοχής και επιμονής: σκαρφαλώνει σε απότομους βράχους, αναζητώντας διαρκώς το ψηλότερο σημείο. Στο πρόσωπό της αναγνώρισα ταυτόχρονα μια εικόνα της χώρας μου — ένα καλοκαιρινό δειλινό σε έναν χωματόδρομο — αλλά και μια αντανάκλαση του εαυτού μου: μόνη μέσα σε ένα άγριο περιβάλλον, σε μια συνεχή προσπάθεια ανάβασης.
Μέσα από τη μορφή μιας ανθρωπομορφικής κατσίκας, το έργο μου διερευνά την αντοχή, τη μεταμόρφωση και τη νοσταλγική αναζήτηση ενός εξιδανικευμένου τόπου.»
*APODEC (Βέροιας 4) | Διάρκεια έως 18 Απριλίου 2026 | Ωράριο λειτουργίας: Τρίτη 17:30–20:30, Τετάρτη 12:00–15:00 | Είσοδος ελεύθερη
Εικαστική έκθεση ΟΔΥΣΣΕΙΑ του Διαμαντή Σταγγίδη | Ισλαχανέ
Η ενότητα ΟΔΥΣΣΕΙΑ δημιουργήθηκε σε διάστημα δύο περίπου ετών από το 2009 μέχρι το 2010. Πρόκειται για ένα ενιαίο έργο που αποτελείται από 24 μέρη, 24 καμβάδες διαστάσεων 200 Χ 100 εκ., ζωγραφισμένους με χρώματα λαδιού. Ένα έργο για κάθε ραψωδία, με την αρίθμηση και τον τίτλο που αποδόθηκε στην μετάφραση του Καζαντζάκη (εκτός του τίτλου ΟΔΥΣΕΙΑ).
Για την δημιουργία κάθε έργου ακολουθήθηκε προκαθορισμένη διαδικασία. Η πρώτη φάση περιλάμβανε επαναλαμβανόμενη ανάγνωση της ραψωδίας σαν μάντρα, από την προαναφερθείσα μετάφραση για αρκετό χρονικό διάστημα. Επίθεση στον καμβά με αυτόματη γραφή. Μεταφορά των γραμμών που δημιουργήθηκαν συνειρμικά από την ανάγνωση, με αδρό σχέδιο. Ανάλυση της επιφάνειας του καμβά σε περιοχές δράσης και ύφεσης καθώς και διαχωρισμός σε φωτεινές και σκοτεινές περιοχές. Στην επόμενη φάση ακολουθούσε το άπλωμα του χρώματος και η υπόλοιπη τεχνική επεξεργασία.
Η όλη απόπειρα της απόδοσης της ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ σε 24 εξπρεσιονιστικά έργα είχε σαν στόχο της την μετατροπή του λόγου σε εικόνα δια μέσου του συναισθήματος και την ενσωμάτωση του χρόνου στο εικαστικό έργο.
Στην παρούσα έκθεση οι καμβάδες κρέμονται από τα δοκάρια της οροφής χωρίς τελάρα , σαν πανιά ιστιοφόρου, παραπέμποντας στη σχεδία του Οδυσσέα.
ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ
Τετάρτη 15 Απριλίου 2026, στις 19.00: Συναυλία «για την θάλασσα, τους ναυτικούς, την περιπλάνηση & την προσφυγιά» με τους Γιώργο Αετόπουλο και Δημήτρη Αλιστρατινό | Eίσοδος ελεύθερη
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο Διαμαντής Σταγγίδης γεννήθηκε στην Προσοτσάνη το 1959 και, από το 1987, ζει και εργάζεται στην Καβάλα. Μελέτησε, χωρίς κανένα σύστημα και καμιά προκατάληψη, την κλασσική αλλά και την μοντέρνα τέχνη.
Συμμετείχε, ανάμεσα σε άλλες, στις εκθέσεις: 3η Μπιενάλε της Αθήνας (2011) με την ομάδα Ορίζοντας Γεγονότων, 7η Μπιενάλε της Φλωρεντίας (2009), Opera Gallery (2009) στη Βουδαπέστη, The Brick Lane Gallery London (2007), Edinburgh Art Fair (2007), Cambridgeshire Art Fair (2007), καθώς και σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα.
O Σταγγίδης διερευνά μέσω του μηχανισμού της ομορφιάς, την ιστορική εξέλιξη της δυτικής ζωγραφικής. Αποδομεί και ξανασυνθέτει κλασσικά έργα, θέτοντας ζητήματα συνέχειας της ομορφιάς, ανεξαρτήτως της εικονικότητας ή μη του έργου.
*Ισλαχανέ | Διάρκεια έκθεσης: έως 30 Απριλίου 2026 Μέρες & ώρες λειτουργίας: Δ-Τ-Τ-Π-Π: 10.00-14.00, Τετάρτη: 16.00-20.00
**Η έκθεση αυτήν την εβδομάδα θα είναι επισκέψιμη μέχρι την Μ. Πέμπτη 10.00-14.00
Μανουσάκης, Πιτέρη, Τσατσάγιας: Τρεις καλλιτέχνες από το Μουσείο που δεν έγινε. Συμμετοχή: Γιώργος Ταξίδης και Γιάννης Αδαμαντίδης | Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ
Μια ιδιότυπη συνάντηση τριών καλλιτεχνών που έρχονται να συμπληρώσουν και ταυτόχρονα να ανανεώσουν τη μεγάλη έκθεση «Τέχνη – Διαγώνιος και το Μουσείο που δεν έγινε» προετοιμάζεται αυτές τις μέρες στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ.
Στη νέα έκθεση που έχει τίτλο «Μανουσάκης, Πιτέρη, Τσατσάγιας: Τρεις καλλιτέχνες από το Μουσείο που δεν έγινε. Συμμετοχή: Γιώργος Ταξίδης και Γιάννης Αδαμαντίδης» θα παρουσιαστούν ζωγραφικά έργα των τριών δημιουργών, αναδομώντας ουσιαστικά την πιο ώριμη πλευρά της τρέχουσας έκθεσης και συντελώντας σε έναν διάλογο-έκπληξη αφού διεισδύουν στο τότε και το σήμερα τολμηρά, με στοιχεία στη δημιουργική διαδικασία καλλιτεχνών της Βορείου Ελλάδος και όχι μόνο.
Σύμφωνα με την κ. Γουλάκη-Βουτυρά, «στη νέα έκθεση ακούμε τη «φωνή» τριών καλλιτεχνών από την ομάδα της «Διαγωνίου», γνωρίζουμε ένα δείγμα γραφής από τρεις διαφορετικές προσωπικότητες στα εικαστικά, τις οποίες δεν υπήρχε η δυνατότητα να πλησιάσουμε πιο κοντά στη μεγάλη έκθεση». Η ίδια επισημαίνει πως με την έκθεση «Μανουσάκης, Πιτέρη, Τσατσάγιας: Τρεις καλλιτέχνες από το Μουσείο που δεν έγινε» ανακαλύπτουμε ένα πλέγμα σχέσεων στον πνευματικό χώρο της άλλης Ελλάδας, της περιφέρειας, αλλά και τη σημασία τους στο χώρο της ελληνικής τέχνης, μιας προσφοράς που δεν πρέπει να χαθεί στη λήθη».
Μιχάλης Μανουσάκης: η πρώτη περίοδος δημιουργίας ενός σημαντικού σύγχρονου εικαστικού και δασκάλου που βρέθηκε να κάνει τη στρατιωτική του θητεία στη Θεσσαλονίκη, στο Γ΄ Σώμα Στρατού: τον φιλοξενεί ο Ανδρέας Ζαμπέτογλου στο εργαστήρι του, του γνωρίζει τον Ντίνο Χριστιανόπουλο, η πρώτη ενθάρρυνση και η αρχή μιας διαρκούς φιλίας, οι ρίζες της μετέπειτα δουλειάς του.
Σούλα Πιτέρη: μια όμορφη νέα γυναίκα συναντά τον Ντίνο Χριστιανόπουλο στα πρώτα της βήματα, την ενθαρρύνει και τη θαυμάζει, μοιράζεται μαζί του ανησυχίες ζωής. Στη δεκαετία ’70-’80 συμμετέχει σε εκθέσεις της «Διαγωνίου», η μοναδική ατομική της αποκαλύπτει τη δυναμική ματιά της, την ξεχωριστή, τολμηρή προσωπικότητα, με έργα που την τοποθετούν κοντά σε στρατευμένους καλλιτέχνες, όπως Σεμερτζίδη, Τάσσο, Κατράκη την εποχή της μεταπολίτευσης.
Γιάννης Τσατσαγιάς: Ένας αυτοδίδακτος καλλιτέχνης με πορεία που εμπνέει ανθρωπιά, αντοχή, επιμονή, κατάφαση ζωής. Ηθοποιός σε μπουλούκια, μανάβης, ποιητής, φιλόσοφος, περιπτεράς, με μόνο εφόδιο το «μαύρο μπικ», αναπτύσσει μια δεξιοτεχνική τεχνοτροπία για να υποκαταστήσει τις πρακτικές δυσκολίες διάρκειας του κάρβουνου. Αποδίδει με «φωτογραφική» ακρίβεια θέματα που σχολιάζουν βιωματικά τον κόσμο του.
Σαράντα χρόνια μετά, ένας προικισμένος νέος καλλιτέχνης από τη Δράμα, ο Γιώργος Ταξίδης, κερδίζει τον χώρο με το κάρβουνο που αναγκάστηκε να απορρίψει ο Τσατσάγιας, στην ίδια αισθητική καταγραφής αξιών και εσωτερικού θάλπους, όπως είναι εμφανές στα έξι έργα του από τη σειρά του για το Άγιον Όρος στην έκθεση. Δύο καλλιτέχνες άλλης γενιάς σε μια συνάντηση, την οποία ο Χριστιανόπουλος σίγουρα «θα επικροτούσε», όπως μας κοιτάζει, ίσως λίγο σκωπτικά, στο εκφραστικό πορτρέτο του, πρόσφατη δωρεά στο Τελλόγλειο του ζωγράφου του Γιάννη Αδαμαντίδη, το οποίο επίσης εκτίθεται.
*Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ | Διάρκεια έως 18 Μαΐου 2026
“Rhythms & Rituals of Cohabitation”, Δημήτρης Αμελαδιώτης | ΓΚΑΛΕΡΙ ΛΟΛΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Η γκαλερί της Λόλας Νικολάου παρουσιάζει την ατομική έκθεση Rhythms Rituals of Cohabitation του Δημήτρη Αμελαδιώτη, μια χαρτογράφηση υλικών ιχνών που προκύπτουν από περφόρμανς, αφηγήσεις, βιωμένες εμπειρίες, φαντασίες και συλλογικές τελετουργίες.
Assemblage ανακατασκευές, χωρικές παρεμβάσεις και ζωγραφικά έργα εμφανίζονται ως κατάλοιπα ιστοριών που επιμένουν στον χρόνο: λειτουργούν ως σημεία εκκίνησης και ενθύμησης αφηγήσεων που δεν συγκροτούνται γραμμικά, αλλά ξεδιπλώνονται αποσπασματικά, κυκλικά και πολυρυθμικά.
Σε αυτό το πεδίο, η αφήγηση δεν αντιμετωπίζεται ως αναπαράσταση, αλλά ως μια διαδικασία που ενεργοποιείται διαρκώς εκ νέου. Αντλώντας από την προφορική παράδοση και τη λογική του ίχνους της περφόρμανς, ο Δ. Αμελαδιώτης προσεγγίζει το storytelling ως ενσώματη και σχεσιακή πρακτική, όπου το νόημα δεν προϋπάρχει, αλλά αναδύεται μέσα από παύσεις, αστοχίες και μετατοπίσεις.
Το λάθος, η τυχαιότητα και η ενδεχομενικότητα λειτουργούν ως παραγωγικές συνθήκες αφήγησης, επιτρέποντας στις ιστορίες να παραμένουν ανοιχτές, ρευστές και συλλογικές· περισσότερο φορείς εμπειρίας και μνήμης παρά κλειστά αφηγήματα.
Παρότι οι περφόρμανς δεν πραγματοποιούνται στον εκθεσιακό χώρο, τα έργα φέρουν τις αφηγήσεις τους ως υλικά κατάλοιπα ζωντανών δράσεων.
Λειτουργούν ως αντικείμενα μνήμης που ενεργοποιούν τη συλλογική φαντασία, αντλώντας από αόρατες πληροφορίες, αποθηκευμένες βαθιά στη σωματικότητα, και στις σχέσεις που συγκροτούνται μεταξύ μας.
Μέσα από αυτά, η έκθεση διαμορφώνει μια συνθήκη συγκατοίκησης ιστοριών, σωμάτων και υλικοτήτων, προτείνοντας την αφήγηση ως πράξη φροντίδας, μετάδοσης και επιβίωσης· έναν κοινό χώρο συμβίωσης όπου οι ιστορίες δεν ανήκουν σε έναν δημιουργό, αλλά κυκλοφορούν, μεταλλάσσονται και συνεχίζουν να λέγονται.
*ΓΚΑΛΕΡΙ ΛΟΛΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ (Τσιμισκή 52, Θεσσαλονίκη) | Διάρκεια έως 11 Απριλίου 2026 | ‘Ωρες λειτουργίας: Τρ., Πε., Πα.: 12.00 – 20.00 / Τε., Σα.: 12.00 -15.00
«Εδώ Μιλαμε για Λατρεία» της Έλενας Βασιλείου | Γκαλερί Pinakotheke
«Εδώ Μιλάμε για Λατρεία»: μία έκθεση-γράμμα αγάπης προς τη δεκαετία μεταξύ 20 και 30. Μια περίοδος χαοτική, γεμάτη λάθος αποφάσεις και μεγάλες δόσεις συναισθηματικής φόρτισης, μέσα στην οποία οι νέοι άνθρωποι δημιουργούν τους δικούς τους μοναδικούς κόσμους. Κόσμους φτιαγμένους ειδικά για αυτούς, που περιτριγυρίζονται από την ανασφάλεια για το μέλλον και από ανθρώπους που περνούν την ώρα τους με άλλους ανθρώπους που έχουν επιλέξει να αγαπούν.
Μια έκθεση εμπνευσμένη από το τραγούδι «Εδώ Μιλάνε για Λατρεία» των Κόρε.Ύδρο, που περιγράφει την αγάπη της μπάντας για τον τόπο τους, την Κέρκυρα. Το τραγούδι αναφέρεται στους ανθρώπους της Κέρκυρας και στο πώς εκεί «οι άνθρωποι είναι θεοί».
Όπως και οι άνθρωποι του τραγουδιού, έτσι και οι άνθρωποι του χαοτικού αυτού «κόσμου» των 20 «είναι θεοί»· ταυτόχρονα έχουν και δεν έχουν τον έλεγχο του κόσμου τους.
Μια έκθεση γεμάτη πρόσωπα χαμογελαστά, μπερδεμένα, γοητευτικά και ανέμελα, να ζουν τη ζωή τους στα άκρα, χωρίς να τους ενδιαφέρει αν αύριο θα πρέπει να ξυπνήσουν το πρωί.
Η έκθεση «Εδώ Μιλάμε για Λατρεία» δείχνει στον υπόλοιπο κόσμο πώς ζει μια παρέα εικοσάχρονων, με την όμορφη επιπολαιότητα του νέου, την άγνοια και την αγάπη για τη ζωή. Απεικονίζει αυθόρμητες στιγμές από πάρτι σε εγκαταλελειμμένα κτήρια, κλαμπ, σπίτια, εκδρομές στη φύση με χορό και πολλά ταξίδια.
Είναι ένα γράμμα αγάπης και ευγνωμοσύνης προς όλους αυτούς που μου επέτρεψαν να τους απαθανατίσω με τη Olympus μου σε ευάλωτες και μη στιγμές.
*Pinakotheke (Καρύπη 38) | Τρίτη-Κυριακή: 12:00-18:00 (Τετάρτη και Παρασκευή μέχρι και τις 20:00) | Διάρκεια έως 17 Απριλίου 2026
FACES + MASKS the homecoming του Νίκου Βαβδινούδη | LAIKA
Οι φωτογραφίες των Κωδωνοφόρων, μετά το ταξίδι τους στον κόσμο, (Μελβούρνη, Πεκίνο, Βαλέτα, Γενεύη, Ζυρίχη, Λονδίνο, Χανιά, Αθήνα κ.α.) επιστρέφουν στην Θεσσαλονίκη.
Κοινώνησαν το πανάρχαιο έθιμο σε τρεις ηπείρους, δήλωσαν την βεβαιότητα τους, έθεσαν τα ερωτήματα τους, πώς μια τοπική πρακτική μπορεί να έχει παγκόσμιο ενδιαφέρον. Η εκθεση FACES + MASKS επιστρέφει στην αφετηρία, γεμάτη εμπειρίες από την παγκόσμια κοινότητα, σε ένα homecoming που ολοκληρώνει έναν κύκλο, μέχρι να ξεκινήσει την τροχιά του ο επόμενος.
*LAIKA the cosmonaut kafe (Γεωργίου Παπανδρέου, 53) | Μέρες και ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Πέμπτη 11:00 – 01:30 | Είσοδος: Ελεύθερη
«ΤΡΕΙΣ ΔΡΟΜΟΙ: CONSTANTINE MANOS, NIKOS ECONOMOPOULOS, ENRI CANAJ» | MOMUS photography
Τρεις φωτογράφοι, μέλη του πρακτορείου Magnum Photos, «συναντιούνται» στο MOMUS-Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Α’, Λιμάνι), στην έκθεση με τίτλο «Τρεις δρόμοι: Constantine Manos, Nikos Economopoulos, Enri Canaj».
Με όχημα τη φωτογραφία δρόμου, κυρίαρχη καλλιτεχνική τάση του φωτογραφικού μέσου στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, η έκθεση γεφυρώνει τρεις γενιές δημιουργών με κοινό σημείο αναφοράς τη σχέση τους με την Ελλάδα και τη συμμετοχή τους ως μέλη στο φημισμένο πρακτορείο Magnum Photos, που έγραψε από την ίδρυσή του το 1947 μέχρι σήμερα, σε ικανό βαθμό, την ιστορία του σύγχρονου κόσμου σε εικόνες.
Ο Ελληνοαμερικανός Constantine Manos τη δεκαετία του ΄60 ψηλαφεί τη χώρα σαν σύγχρονος Οδυσσέας, αναζητώντας να επουλώσει το λανθάνον τραύμα της μετανάστευσης. Ο Νίκος Οικονομόπουλος διασχίζει την Ελλάδα και τα Βαλκάνια τις τελευταίες δυο δεκαετίες του 20ού αιώνα εστιάζοντας σε μεγάλο βαθμό σε εύθραυστες μειονότητες και αναταραγμένες κοινότητες. Ο Ελληνοαλβανός Enri Canaj, αντίστοιχα, επισκέπτεται τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα μια πατρίδα που δεν γνώρισε κανονικά, αλλά έχει αποτυπωθεί βαθιά στις μνήμες των παιδικών χρόνων και η οποία κατοικεί ακόμη τις οικογενειακές αφηγήσεις.
Η ζωντανή εκφραστικότητα του στιγμιότυπου, η προσήλωση στον καθημερινό, μη προνομιούχο άνθρωπο, ο βαλκανικός χώρος ως μήτρα κοινών βιωμάτων και τραυμάτων, η μελαγχολική ενίοτε λιτότητα των ασπρόμαυρων τόνων σε έναν σύγχρονο κόσμο που ενδύεται πλέον με λαμπρά κορεσμένα χρώματα, ενώνουν τις τρεις γενιές δημιουργών, που διατήρησαν μεταξύ τους διαδοχικά σχέση στήριξης και/ή μαθητείας. Διασχίζοντας την έκθεση εντοπίζει κανείς επίσης αυθόρμητα ιστορικές, αισθητικές και κοινωνικές συνάφειες στο έργο των τριών φωτογράφων, καθώς αποστάζουν από τον κόσμο το ουσιώδες της ζωής και της φωτογραφίας.
Τα έργα των Constantine Manos και Νίκου Οικονομόπουλου προέρχονται από τη συλλογή των Φωτογραφικών Αρχείων του Μουσείου Μπενάκη, Αθήνα.
Συνδιοργάνωση: MOMUS-Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, Μουσείο Μπενάκη
*Momus Photography (Αποθήκη Α’, Λιμάνι) | Διάρκεια έως 24 Μαΐου 2026
«Wait…How did we get here?» | MOMUS-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών
«Περίμενε…Πώς φτάσαμε ως εδώ;». Γύρω από αυτή την ερώτηση αναπτύσσεται το ανατρεπτικό και πολυθεματικό πρόγραμμα με γενικό τίτλο «Wait…How did we get here?» που παρουσιάζεται στο MOMUS-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών στη Θεσσαλονίκη, σε συνεργασία με το XenoVisual Studies Collective (XVS),έως τις 14 Ιουνίου 2026, και περιλαμβάνει έκθεση εικαστικών, club nights, καλλιτεχνικά εργαστήρια, πρόγραμμα καλλιτεχνικής φιλοξενίας (residency), εκπαιδευτικά προγράμματα και ξεναγήσεις.
Στην έκθεση «Wait…How did we get here?» παρουσιάζονται τα έργα 20 Ελλήνων και διεθνών καλλιτεχνών και καλλιτεχνικών ομάδων, που εστιάζουν σε κρίσιμα ζητήματα όπως η τεχνολογική δυσαρμονία, οι συστημικές ανισότητες και οι τρόποι με τους οποίους οι ψηφιακές υποδομές εμπλέκονται με ιστορίες εκμετάλλευσης, επιτήρησης και βίας.
Μέσα από διεπιστημονικές και διευρυμένες καλλιτεχνικές πρακτικές, τα έργα της έκθεσης –βίντεο εγκαταστάσεις, προβολές, κατασκευές, επιτοίχια γλυπτά, γλυπτά-ενδύματα και ψηφιακές εκτυπώσεις– διερευνούν πώς οι νέες τεχνολογίες, η τεχνητή νοημοσύνη και οι ρητορικές της καινοτομίας διαμορφώνουν τη σύγχρονη ύπαρξη, συχνά αναπαράγοντας αποικιακά αφηγήματα τα οποία καλύπτονται από την κυρίαρχη αφήγηση.
Ο παράλληλος κόσμος που χαρτογραφείται στην έκθεση δημιουργεί το πιο κατάλληλο πλαίσιο για να εξερευνήσουμε και να φανταστούμε όλα τα πιθανά μέλλοντα που αναδύονται και συντρέχουν σε αυτόν.
*MOMUS-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών (Αποθήκη Β1, Προβλήτα Α’, Λιμάνι Θεσσαλονίκης) | Διάρκεια έως 14 Ιουνίου 2026
«1967-1974. Κουλτούρες σε αντιπαράθεση. Ζωή – Τέχνη – Προπαγάνδα» | Βίλα Μεχμέτ Καπαντζή
Η περίοδος της δικτατορίας 1967–1974 υπήρξε καθοριστική για τη σύγχρονη ελληνική ιστορία, όχι μόνο λόγω των πολιτικών και κοινωνικών της συνεπειών, αλλά και εξαιτίας του βαθύ αποτυπώματος που άφησε στο ιδεολογικό και πολιτιστικό υπόβαθρο της χώρας. Το καθεστώς των συνταγματαρχών επέβαλε ένα ασφυκτικό πλαίσιο ελέγχου, με το κράτος, την αστυνομία και τον στρατό να λειτουργούν ως μόνιμη απειλή στην καθημερινότητα των πολιτών. Την ίδια στιγμή, όμως, αναπτύχθηκε μια παράλληλη, σιωπηλή αλλά επίμονη αντίσταση στον χώρο της σκέψης και της δημιουργίας.
Η έκθεση αναδεικνύει ακριβώς αυτή τη διττή πραγματικότητα, φωτίζοντας τη σύγκρουση δύο αντίθετων κουλτουρών. Από τη μία πλευρά, την κουλτούρα της αδέσμευτης σκέψης και της καλλιτεχνικής αντίστασης, η οποία εκφράστηκε μέσα από τη λογοτεχνία, το θέατρο, τον κινηματογράφο και τις εικαστικές τέχνες, διασώζοντας το κριτικό πνεύμα σε συνθήκες λογοκρισίας. Από την άλλη, την επίσημη κουλτούρα της χούντας, η οποία αξιοποίησε την κρατική προπαγάνδα, έναν επιφανειακό λαϊκισμό και έναν στείρο αντικομμουνιστικό «πατριωτισμό», προβάλλοντας την ελαφρότητα και τη χυδαιότητα ως κυρίαρχο πολιτιστικό πρότυπο.
Η εντεινόμενη αντιπαράθεση αυτών των δύο κόσμων λειτούργησε, όπως αναδεικνύεται στην έκθεση, ως πεδίο ζυμώσεων που οδήγησαν σταδιακά στην υπέρβαση του μετεμφυλιακού κλίματος και στη διαμόρφωση της νέας νοοτροπίας της Μεταπολίτευσης. Παράλληλα, δεν αποσιωπάται η βαριά κληρονομιά της δικτατορίας: η τραγωδία της Κύπρου, τα σωματικά και ψυχικά τραύματα των βασανισμένων, αλλά και η ανοχή στη βαρβαρότητα που ενσωματώθηκε σε τμήματα της κοινωνίας.
Η έκθεση διοργανώνεται σε συνεργασία με τα Γενικά Αρχεία του Κράτους και το Αρχείο της ΕΡΤ, αξιοποιώντας πλούσιο αρχειακό υλικό και έργα τέχνης που δεν αφηγούνται απλώς τα γεγονότα, αλλά αποτυπώνουν την ιδεολογική περιπέτεια της νεοελληνικής κοινωνίας. Στόχος είναι η βαθύτερη κατανόηση και η αυτογνωσία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας.
Σχολικές και ομαδικές επισκέψεις, καθώς και ξεναγήσεις, πραγματοποιούνται κατόπιν συνεννόησης, ενισχύοντας τον εκπαιδευτικό χαρακτήρα μιας έκθεσης που λειτουργεί ως καθρέφτης μνήμης, προβληματισμού και ιστορικής συνείδησης.
Μετά την ιδιαίτερα θετική ανταπόκριση του κοινού στην Αθήνα, η περιοδική έκθεση του Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης με τίτλο «1967-1974. Κουλτούρες σε αντιπαράθεση. Ζωή – Τέχνη – Προπαγάνδα» μεταφέρεται στη Θεσσαλονίκη, φιλοξενούμενη στο Παράρτημα του ΜΙΕΤ στη Βίλα Μεχμέτ Καπαντζή, επί της λεωφόρου Βασιλίσσης Όλγας 108.
*Βίλα Μεχμέτ Καπαντζή | Διάρκεια: έως 24 Απριλίου 2026 | Είσοδος ελεύθερη
Από τη Μινωϊκή Τέχνη στη Σύγχρονη Εποχή: Έκθεση στο Μουσείο Εκμαγείων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου | Φιλοσοφική Σχολή
Έκθεση, με τίτλο: «Μουσείο Εκμαγείων ΑΠΘ και Εργαστήριο Gilliéron: ένας αιώνας δημιουργικής συνεργασίας», διοργανώνει το Μουσείο Εκμαγείων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, στις Αίθουσες Α και Β στο υπόγειο του νέου κτιρίου της Φιλοσοφικής Σχολής.
Σύμφωνα με τους διοργανωτές, η Έκθεση αποτελεί ένα πρωτότυπο εγχείρημα, το οποίο προέκυψε από τη δημιουργική σύμπραξη του Μουσείου Εκμαγείων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και του Αρχείου Gilliéron της Γαλλικής Σχολής Αθηνών. Στον πυρήνα της Έκθεσης βρίσκονται σύνολα αντικειμένων που εκτίθενται στο Μουσείο Εκμαγείων και αγοράστηκαν στην αρχή της λειτουργίας του (1928-1930) από το εργαστήριο των καλλιτεχνών Émile Gilliéron, πατέρα και υιού, στην Αθήνα, με ενέργειες του πρώτου Καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου, Κωνσταντίνου Ρωμαίου.
Πρόκειται για ζωγραφικά έργα που αντιγράφουν γνωστές τοιχογραφίες και γαλβανοπλαστικά αντίγραφα έργων της μυκηναϊκής και μινωικής τέχνης, αποτελώντας μία από τις ελάχιστες πλήρεις συλλογές αυτού του είδους σήμερα παγκοσμίως. Επιπλέον, την ίδια εποχή αγοράστηκαν πολλά εκμαγεία έργων αρχαϊκής γλυπτικής (Κόρες, Κούροι και ανάγλυφα), από τα πρώτα που κατασκευάστηκαν στο Εργαστήριο Γυψίνων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.
Η Έκθεση περιλαμβάνει πολλά αντίγραφα και εκμαγεία έργων της αρχαίας τέχνης, καθώς και αδημοσίευτα αρχειακά και εργαστηριακά τεκμήρια και εποπτικό υλικό (κατάλοιπα του εργαστηρίου, δημοσιεύματα, φωτογραφίες, σχέδια, προβολές) από τα πεδία της Αρχαιολογίας (Προϊστορική, Κλασική και Βυζαντινή), της Ιστορίας της Τέχνης, της Νεότερης Ιστορίας και των Ψηφιακών Εφαρμογών. Τα εκθέματα παρουσιάζονται σε όλους τους χώρους του Μουσείου Εκμαγείων και εκτείνονται χρονικά για την αρχαιότητα από τη Μυκηναϊκή και τη Μινωική εποχή έως τη Ρωμαϊκή και Βυζαντινή περίοδο, και για τη Νεότερη Εποχή έως το πρώτο μισό του 20ού αιώνα.
Περισσότερες πληροφορίες είναι διαθέσιμες από τον σύνδεσμο: https://www.efa.gr/events/exposition-gillieron/
*Διάρκεια έως 25 Ιουνίου 2026 | Δευτέρα – Παρασκευή 9.00-14.30 | Ελεύθερη είσοδος (συνεννόηση για ομαδικές ξεναγήσεις: τηλ. 2310 997301, Αίθουσες Α και Β στο υπόγειο του νέου κτηρίου της Φιλοσοφικής Σχολής
