η-θεσσαλονίκη-χωρίς-οπτικό-θόρυβο-οι-1445588

Πολιτισμός

Η Θεσσαλονίκη χωρίς οπτικό θόρυβο – Οι δημιουργίες του Γιώργου Κόφτη δείχνουν την πόλη… αλλιώς

Ένα κέντρο χωρίς πινακίδες, λάμπες, καλώδια και αυτοκίνητα - Ο δημιουργός μιλά στην Parallaxi για τη σκέψη πίσω από τα έργα του με τη βοήθεια της ΤΝ

Χρυσάνθη Αρχοντίδου
Χρυσάνθη Αρχοντίδου

Έχετε σκεφτεί πώς θα ήταν μία Θεσσαλονίκη χωρίς πινακίδες, λάμπες, καλώδια και διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα;

Ο εικαστικός Γιώργος Κόφτης έκανε αυτήν την σκέψη πραγματικότητα, μέσα από εικόνες που δημιούργησε με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης, αναδεικνύοντας το φωτεινό μητροπολιτικό ύφος που έχει η πόλη, το οποίο «σκεπάζει» ο οπτικός θόρυβος.

Ο δημιουργός των εικόνων μίλησε στην Parallaxi για τη σκέψη πίσω από τα συγκεκριμένα έργα και το πόσο εφικτό είναι η Θεσσαλονίκη να “καθαρίσει” από τον οπτικό αυτό θόρυβο: 

«Υπάρχει ο αρχιτεκτονικός πλούτος, το υλικό για να γίνει η Θεσσαλονίκη μία Ευρωπαϊκή πόλη, αλλά δεν υπάρχει η πρωτοβουλία. 

Έχουν ληφθεί μηδενικά μέτρα για την αντιμετώπιση του οπτικού θορύβου στην πόλη. Η Θεσσαλονίκη είναι ταλαιπωρημένη από αυτόν τον θόρυβο, δεν υπάρχει σχεδιασμός με κανόνες αισθητικής που θα έπρεπε να τηρούν τα καταστήματα και οι κατοικίες. Υπάρχει μία άναρχη αντιμετώπιση στο αισθητικό κομμάτι, όχι μόνο στο ιστορικό κέντρο αλλά και στην υπόλοιπη πόλη. Μαζί με τα γκράφιτι, τις αφίσες, τα σκουπίδια έχει δημιουργηθεί μία “βαριά” εικόνες». 

Η “συμμόρφωση” αυτής της εικόνας στο κέντρο της πόλης είναι εφικτή, σύμφωνα με τον κ. Κόφτη, αν γίνει κάποιο βήμα από τη δημοτική αρχή: 

«Υπάρχει αλήθεια στο γεγονός ότι δεν δίνονται πόροι, όμως αυτοί οι πόροι πρέπει να διεκδικηθούν από τους τοπικούς άρχοντες.

Δεν είναι ανήκουστο να βγει μία εγκύκλιος που να απαγορεύει τις πινακίδες σε συγκεκριμένα σημεία ή να επιβάλλεται να υπάρχει χώρος πρασίνου σε συγκεκριμένες περιοχές. Η πολεοδομία της πόλης είναι δύσκολη μεν, αλλά είναι κάτι εφικτό, αν το διεκδικήσουν οι αρχές. Έχουμε δει πόλεις να “μεταμορφώνονται” στο εξωτερικό κατά τον ίδιο τρόπο, όπως τα Τίρανα ή ακόμα και η Αθήνα επί Μπακογιάννη». 

Όπως εξηγεί ο ίδιος «το μεγάλο κακό της Θεσσαλονίκης είναι το αφήγημα της “συμπρωτεύουσας” και η αντιπαλότητα με την Αθήνα»:

«Τα τελευταία 20 χρόνια, η Θεσσαλονίκη έχει αλλάξει πολύ, ειδικότερα στο κομμάτι του πολιτισμού. Πλέον παράγουμε ελάχιστα πράγματα, καθώς τα περισσότερα δρώμενα είναι στην Αθήνα. Η Θεσσαλονίκη θα έπρεπε να έχει τον δικό της πυρήνα και ταυτότητα, η οποία πλέον δεν υπάρχει. Αυτό σε συνδυασμό με το φαινόμενο του brain drain, έχουν καταστήσει στάσιμη την πόλη μας». 

Σχετικά Αρθρα
Σχετικά Αρθρα