Αυτά είναι τα βραβεία της φετινής Μπερλινάλε

Η τελετή λήξης του 76ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου ξεκίνησε με την προσμονή πως επιτέλους εδώ, μέσα στην μεγάλη αίθουσα του Berlinale Palast, ο Βιμ Βέντερς και η επιτροπή του θα έδιναν επιτέλους τις απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις, το θόρυβο και την κακή δημοσιότητα που απέκτησε το Φεστιβάλ μετά από τη δήλωση του Γερμανού σκηνοθέτη και Προέδρου της φετινής κριτικής επιτροπής, στην αρχή του Φεστιβάλ, πως το «σινεμά δεν πρέπει να είναι πολιτικό».

O Βιμ Βέντερς, όταν ανέβηκε στη σκηνή η κριτική επιτροπή για τα μεγάλα βραβεία του Φεστιβάλ, ευχαρίστησε την υπέροχη επιτροπή του, αλλά δήλωσε πως πριν από τα βραβεία «πρέπει να μιιλήσουμε». Και έτσι έδωσε και τη δική του δήλωση πάνω στο θέμα που μονοπώλησε τη φετινή Berlinale, λέγοντας στην πραγματικότητα πως ακτιβιστές και δημιουργοί πρέπει να μην λειτουργούν ανταγωνιστικά αλλά ως συνεργάτες.

«Η γλώσσα του σινεμά είναι πολυσυλλεκτική. Υπάρχουν τόσες προσεγγίσεις όσες και οι δημιουργοί. Η ενσυναίσθηση ήταν παρούσα όμως σε όλες – και τις 22 ταινίες που είδαμε – και αυτό θα φανεί και στα βραβεία που θα δώσουμε σε λίγο. Η γλώσσα του κινηματογράφου είναι ενσυναισθητική, ενώ των μέσων κοινωνικής δικτύωσης είναι συναισθηματική. O αγώνας των ακτιβιστών και ανθρωπιστών για την ανθρώπινη ζωή είναι και δικός μας αγώνας, όπως δείχνουν και οι ταινίες του Φεστιβάλ. Όλοι μας σας χειροκροτούμε. Αυτό που κάνετε είναι απαραίτητο. Αλλά χρειάζεται να είστε σε ανταγωνισμό και σύγκρουση μαζί μας;

Ακόμη όμως κι αν οι γλώσσες μας είναι διαφορετικές, χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον. Πρέπει να είμαστε σύμμαχοι αν θέλουμε να αλλάξουμε κάτι σε αυτόν τον κόσμο. Ας μην περιφρονούμε και υποτιμάμε ο ένας τον άλλον. Το σινεμά αντιστέκεται περισσότερο στην λήθη από ό,τι το ιντερνετ. Ενώ το επείγον των αιτημάτων σας φτάνει σε μέρη που το σινεμά δεν μπορεί να φτάσει. Ας συνεργαστούμε.»

Μεγάλη βραδιά για τον τουρκικό κινηματογράφο καθώς Τα Κίτρινα Γράμματα του Ιλκέρ Τσατακ, μια πολιτική ταινία που καταγράφει τις συστηματικές διώξεις που ασκεί το καθεστώς Ερντογάν και η Σωτηρία του Εμίν Αλπερ, που εξετάζει την κοινωνική πραγματικότητα της Τουρκίας, κέρδισαν την Χρυσή και την Αργυρή Άρκτο αντίστοιχα.

Ευθέως στο θέμα της Παλαιστίνης αναφέρθηκε με έναν υπέροχο λόγο ο Εμίν Αλπέρ, σκηνοθέτης της «Σωτηρίας» που κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής.

«Έκανα μια ταινία για ένα αποτρόπαιο έγκλημα. Προσπάθησα πολύ να καταλάβω τι αισθάνθηκαν οι επιζώντες. Και αυτό που έμαθα είναι ότι η μεγαλύτερη μοναξιά στον κόσμο είναι αυτή που νιώθεις όταν υποφέρεις, όταν χάνεις τα δικαιώματα σου μέρα με τη μέρα, όταν σε βομβαρδίζουν αυτοί που δεν σε θεωρούν άνθρωπο. Ας σπάσουμε τη σιωπή. Και ας τους θυμίσουμε ότι δεν είναι μόνοι τους. Προς τους Παλαιστίνιους στη Γάζα που ζουν και πεθαίνουν σε φρικτές συνθήκες, δεν είστε μόνοι. Προς τους Ιρανούς που υποφέρουν από μια δικτατορία δεν είστε μόνοι. Προς όλους που υποφέρουν στη Μέση Ανατολή, δεν είστε μόνοι. Και στους δικούς μου ανθρώπους, που βρίσκονται στη φυλακή, τον δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης και όλους τους δημάρχους που είναι στη φυλακή. Δεν είστε μόνοι. Δεν θα είστε μόνοι».

Ο Ιλκερ Τσατάκ, σκηνοθέτης της ταινίας «Κίτρινα Γράμματα» που κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο δήλωσε απλά πως η ταινία του μιλάει πολιτικά από μόνη της. Η ταινία του, γυρισμένη στη Γερμανία, καθώς όπως υποστηρίζει και ο ίδιος δεν θα μπορούσε ποτέ να γυρίστει στην Τουρκία βασίστηκε πάνω σε αληθινές μαρτυρίες Τούρκων καλλιτεχνών που απολύθηκαν από τις θέσεις τους, την περίοδο 2019–2020, γιατί πήραν μέρος σε διαδηλώσεις, υπέγραψαν μία διακήρυξη για ειρήνη ή απλώς κάπνισαν σε κλειστό χώρο. Η παράνοια ενός φασιστικού καθεστώτος με τη βιτρίνα μίας δημοκρατίας, όπως αυτή της Κυβέρνησης Ερντογάν, είχε ροκανίσει τις αντοχές τους και διέλυσε τις ζωές των ίδιων και των οικογενειών τους. Βρέθηκαν εξόριστοι στη Γερμανία ή σε άλλες χώρες της Ευρώπης όπου έπρεπε να ξεκινήσουν από την αρχή.

Οι Αργυρές Άρκτοι – Πού πήγε η Χρυσή

Αργυρή Άρκτος καλύτερου σεναρίου: Nina Roza της Geneviève Dulude-de Celles (Καναδάς, Βουλγαρία, Ιταλία, Βέλγιο)

Αργυρή Άρκτος δεύτερου ρόλου: Anna Calder-Marshall & Tom Courtenay για την ταινία Queen at Sea (Αγγλία)

Αργυρή Άρκτος πρώτου ρόλου: Σάντρα Χιούλερ για την ταινία Rose (Αυστρία)

Αργυρή Άρκτος καλύτερης σκηνοθεσίας: Γκραντ Γκι για το Everybody Digs Bill Evans (Αγγλία)

Αργυρή Άρκτος καλύτερης ταινίας: Queen at Sea (Αγγλία)

Αργυρή Άρκτος ειδικού βραβείου επιτροπής: Kurtulus (Τουρκία)

Χρυσή Άρκτος καλύτερης ταινίας: Gelbe Briefe (Γερμανία)

Τα βραβεία της Μπερλινάλε 2026 με την σειρά που απονεμήθηκαν:

Χρυσή ταινία μικρού μήκους: Yawman ma walad (Someday a Child) της Marie-Rose Osta (Γαλλία, Ρουμανία, Λίβανος)

Αργυρή ταινία μικρού μήκους: A Woman’s Place Is Everywhere της Fanny Texier (ΗΠΑ)

Ειδικό βραβείο Cupra μικρού μήκους: Kleptomania, του Jingkai Qu (Κίνα)

Ειδικό βραβείο ντοκιμαντέρ: If Pigeons Turned to Gold της Pepa Lubojacki (Τσεχία, Σλοβακία)

Βραβείο Perspectives πρωτοεμφανιζόμενων σκηνοθετών μεγάλου μήκους: Chronicles From the Siege του Abdallah Alkhatib (Αλγερία, Γαλλία, Παλαιστίνη).

Βραβείο εξαιρετικής καλλιτεχνικής συνεισφοράς: Yo (love is a rebellious bird), των Anna Finch & Banker White (ΗΠΑ)

Πηγή: flix.gr